Представительство в Республике Казахстан

Developed in conjunction with Joomla extensions.

 
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider
     

Инструкция по медицинскому
применению лекарственного средства
РОЗУЛИП® (скачать)


Торговое название
Розулип®

Международное непатентованное название
Pозувастатин

Лекарственная форма
Таблетки, покрытые оболочкой 10 мг, 20 мг, 40 мг

Состав
Одна таблетка содержит
активное вещество - розувастатин 10 мг, 20 мг и 40 мг (эквивалентно 10,68 мг, 21,36 мг и 42,72 мг розувастатина цинка, соответственно),
вспомогательные вещества: лудипресс (лактозы моногидрат, повидон, кросповидон), кросповидон (ХL10), магния стеарат, Оpadry II белый 85F 18422 (спирт поливиниловый, титана диоксид Е 171, макрогол 3350, тальк.

Описание
Белые или почти белые, круглые слегка двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, без или почти без запаха, с гравировкой стилизованной буквы Е на одной стороне и номера 592 – на другой стороне таблетки (для дозировки 10 мг).
Белые или почти белые, круглые слегка двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, без или почти без запаха, с гравировкой стилизованной буквы Е и номера 593 на одной стороне таблетки (для дозировки 20 мг). Белые или почти белые, овальные слегка двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, без или почти без запаха, с гравировкой стилизованной буквы Е и номера 594 на одной стороне таблетки (для дозировки 40 мг).
Фармакотерапевтическая группа
Гиполипидемические препараты. Гипохолестеринемические и гипотриглицеридемические препараты. HMG-CoA редуктазы ингибиторы. Pозувастатин.
Код АТХ С10А А07

Фармакологические свойства
Фармакокинетика
Максимальная концентрация розувастатина в плазме крови достигается приблизительно через 5 часов после перорального применения. Абсолютная биодоступность составляет около 20%. Розувастатин поглощается, преимущественно, печенью, где происходит основной синтез холестерина и выведение Хс-ЛПНП. Объем распределения розувастатина составляет примерно 134 л. Приблизительно 90% розувастатина связывается с белками плазмы, преимущественно с альбумином. Розувастатин в незначительной степени подвергается метаболизму (около 10%). Розувастатин является непрофильным субстратом для изоферментов системы цитохрома Р450. Основным ферментом, участвующим в метаболизме розувастатина, является CYP2C9. Ферменты CYP2С19, CYP3А4 и CYP2D6 вовлечены в метаболизм в меньшей степени. Основными производными розувастатина являются N-десметил и лактоновые метаболиты. N-десметил примерно на 50% менее активен, чем розувастатин, лактоновые производные фармакологически не активны. Розувастатин обеспечивает подавление активности более чем 90% циркулирующей HMG-CoA-редуктазы. Около 90% дозы розувастатина выводится в неизмененном виде с фекалиями (включая абсорбированный и не абсорбированный розувастатин). Остальная часть дозы выводится с мочой. Около 5% дозы препарата экскретируется с мочой в неизмененном состоянии. Период полувыведения препарата из плазмы крови составляет примерно 19 часов. Период полувыведения не изменяется при увеличении дозы препарата. Средний геометрический плазменный клиренс составляет приблизительно 50 литров/час (коэффициент вариации 21.7%). Как и в случае других ингибиторов HMG-CoA-редуктазы, в процесс печеночного захвата розувастатина вовлечен мембранный белок-переносчик органических анионов типа С (OATP-C), выполняющий важную роль в печеночной элиминации Розулипа. Системная биодоступность розувастатина увеличивается пропорционально дозе. При использовании препарата несколько раз в сутки фармакокинетические параметры не изменяются.
Системная экспозиция розувастатина увеличивается пропорционально дозе.
Особые группы пациентов
Возраст и пол: Клинически значимого влияния возраста и половой принадлежности на фармакокинетические свойства розувастатина не отмечалось. Фармакокинетика розувастатина при применении у детей и подростков с семейной гетерозиготной гиперхолестеринемией была сходна с фармакокинетикой взрослых пациентов.
Расовая принадлежность: Результаты фармакокинетических исследований свидетельствуют, что по сравнению с лицами европеоидной расы, у лиц азиатской расы (японцы, китайцы, филиппинцы, вьетнамцы и корейцы) средняя площадь под кривой «концентрация-время» (area under the curve, AUC) и максимальная концентрация препарата в плазме крови (Cmax) приблизительно в 2 раза выше. У индийцев эти показатели ориентировочно в 1,3 раза выше, чем у лиц европеоидной расы. Анализ популяционной фармакокинетики не выявил клинически значимых различий в фармакокинетических параметрах розувастатина между лицами европеоидной и негроидной расы.
Пациенты с нарушением функции почек. Легкое или умеренное нарушение функции почек не оказывало влияния на концентрацию розувастатина или N-десметил-метаболита в плазме крови. У пациентов с тяжелым нарушением функции почек (клиренс креатинина <30 мл/мин) концентрация розувастатина и N-десметил-метаболита была, соответственно, в 3 и 9 раз выше, чем у здоровых пациентов. У пациентов, получающих сеансы гемодиализа, плазменная концентрация розувастатина в равновесном состоянии была на 50% выше, чем у здоровых пациентов.
Генетический полиморфизм. Транспортные белки OATP1B1 и BCRP участвуют в выведении ингибиторов ГМГ-КоА-редуктазы, в том числе и розувастатина. У пациентов с генетическим полиморфизмом SLCO1B1 (OATP1B1) и/или ABCG2 (BCRP) имеется риск повышения экспозиции розувастатина. Для индивидуального полиморфизма SLCO1B1 c.521CC и ABCG2 c.421AA характерно повышение экспозиции (AUC) розувастатина соответственно в 1.7 раза и 2.4 раза, по сравнению с генотипами SLCO1B1 c.521TT и ABCG2 c.421CC.
Дети и подростки. В фармакокинетических исследованиях розувастатина у пациентов в возрасте 10-17 лет и 6-17 лет, с гетерозиготной наследственной гиперхолестеринемией было показано, что экспозиция у детей сходна или ниже экспозиции, характерной для взрослых. Кроме того, результаты показали, что не ожидается значительных отклонений в пропорциональности доз/времени в течение 2-летнего периода исследования.
Фармакодинамика
Розулип – селективный, конкурентный ингибитор HMG-CoA-редуктазы –фермента, катализирующего превращение 3-гидрокси-3-метилглутарил-коэнзима А в мевалонат, предшественник холестерина. Основной мишенью действия розувастатина является печень, где осуществляется синтез холестерина (ХС) и катаболизм липопротеинов низкой плотности (ЛПНП).
Розувастатин увеличивает количество печеночных рецепторов ЛПНП на поверхности клеток, за счет чего усиливается захват и катаболизм ЛПНП и подавляется синтез липопротеидов очень низкой плотности (ЛПОНП) в печени. В результате снижается общее количество ЛПОНП и ЛПНП.
Розулип снижает повышенное содержание холестерина ЛПНП (Хс-ЛПНП), общего холестерина и триглицеридов (ТГ), повышает уровень холестерина липопротеидов высокой плотности (Хс-ЛПВП), а также снижает содержание аполипопротеина В (АпоВ), холестерина неЛПВП (Хс-неЛПВП), холестерина ЛПОНП (Хс-ЛПОНП), триглицеридов ЛПОНП (ТГ-ЛПОНП) и увеличивает содержание аполипопротеина А-I (АпоА-I), снижает соотношение Хс-ЛПНП/Хс-ЛПВП, общий холестерин/Хс-ЛПВП, Хс-неЛПВП/Хс-ЛПВП и АпоВ/АпоА-I. (см. Таблицу 1).
Таблица 1. Эффекты различных доз препарата при лечении пациентов с первичной гиперхолестеринемией (тип IIа и IIb) (скорректированные средние процентные изменения по сравнению с исходным уровнем)

Доза

N

Хс-ЛПНП

Общий холестерин

Хс-ЛПВП

Триглицериды

Хс-неЛПВП

АпоВ

АпоА‑I

Плацебо

13

-7

-5

3

-3

-7

-3

0

5 мг

17

-45

-33

13

-35

-44

-38

4

10 мг

17

-52

-36

14

-10

-48

-42

4

20 мг

17

-55

-40

8

-23

-51

-46

5

40 мг

18

-63

-46

10

-28

-60

-54

0

Терапевтический эффект проявляется в течение одной недели после начала терапии препаратом, через 2 недели лечения достигает 90% от максимально возможного эффекта. Максимальный терапевтический эффект обычно достигается к 4-ой неделе и поддерживается при регулярном приёме.
Розулип эффективен при лечении большинства пациентов с гиперхолестеринемией IIа и IIb типа (средний исходный уровень Хс-ЛПНП составляет приблизительно 4,8 ммоль/л) и соответствует целевым показателям, представленным в рекомендациях Европейского общества изучения атеросклероза (European Atherosclerosis Society, EAS; 1998). Приблизительно 80% пациентов, принимающих препарат в дозе 10 мг, достигли целевого уровня Хс-ЛПНП (<3 ммоль/л).

Показания к применению
- первичная гиперхолестеринемия (тип II а: включая и гетерозиготную наследственную гиперхолесеринемию) или смешанная дислипидемия (тип IIb) в качестве дополнения к диете, в случаях, когда коррекция питания и другие немедикаментозные методы лечения (например, физические упражнения, снижение массы тела) недостаточно эффективны
- лечение гомозиготной наследственной гиперхолестеринемии в качестве дополнения к диете и другим методам лечения, направленным на снижение уровня липидов в крови (например, ЛПНП-аферез), а также в случаях, когда эти методы недостаточно эффективны
- профилактика нежелательных сердечно-сосудистых явлений у пациентов, с высокой вероятностью предрасположенности к первому сердечно-сосудистому явлению, как дополнение к коррекции других факторов риска

Способ применения и дозы
Препарат применяют строго по назначению врача!
Розулип можно принимать в любое время суток, независимо от приема пищи. До начала и в течение всего курса терапии Розулипом пациент должен соблюдать стандартную диету с низким содержанием холестерина. Дозу препарата следует подбирать индивидуально, в зависимости от целей терапии и ответа на лечение.
Рекомендуемая начальная доза препарата для пациентов, получавших терапию другим ингибитором HMG-CoA-редуктазы, а также для лиц, которые прежде не принимали статины составляет 5 или 10 мг один раз в сутки. При выборе начальной дозы следует руководствоваться уровнем содержания холестерина и принимать во внимание возможный риск сердечно-сосудистых осложнений, а также необходимо оценивать потенциальный риск развития побочных эффектов. В случае необходимости, доза может быть увеличена после 4 недель приема препарата. В связи с возможным развитием побочных эффектов при приёме дозы 40 мг, повышение дозы до максимальной 40 мг может рассматриваться только у пациентов с тяжелой гиперхолестеринемией и с высоким риском сердечно-сосудистых осложнений (особенно при наследственной гиперхолестеринемии), у которых не был достигнут желаемый результат терапии при приёме дозы 20 мг. Рекомендуется наблюдение за состоянием пациентов, получающих препарат в дозе 40 мг. А также, начинать терапию препаратом Розулип в дозе 40 мг рекомендуется под контролем врача.
Профилактика сердечно-сосудистых явлений
В исследовании по уменьшению риска развития сердечно-сосудистых заболеваний препарат применялся в дозе 20 мг/день
Применение у детей и подростков
Применение у детей и подростков должно проводиться только под контролем специалиста.
Дети и подростки от 10 до 17 лет (мальчики – стадия развития по Таннеру II и выше, девочки – по крайней мере спустя один год после первой менструации):
У детей и подростков с гетерозиготной наследственной гиперхолесеринемией рекомендуемая начальная доза составляет 5 мг/день, а обычно рекомендуемый интервал доз – 5-20 мг один раз в день.
Согласно рекомендациям применения в педиатрии, увеличение дозы должно проводиться в зависимости от индивидуального ответа и переносимости пациентов. До начала лечения розувастатином детям и подросткам следует назначить стандартную холестиринопонижающую диету, которую следует соблюдать и во время лечения.
Таблетки 40 мг не должны применяться для лечения пациентов детского и подросткового возраста.
Пожилые пациенты
Не требуется коррекции дозы. Рекомендуемая начальная доза препарата для пациентов старше 70 лет составляет 5 мг.
Пациенты с почечной недостаточностью
У пациентов с почечной недостаточностью легкой или средней степени тяжести коррекция дозы не требуется. У пациентов с умеренными нарушениями функции почек (клиренс креатинина <60 мл/мин) прием препарата рекомендуется начинать с дозы 5 мг. Доза 40 мг противопоказана пациентам с умеренной почечной недостаточностью. При тяжелой почечной недостаточности применение препарата противопоказано в любых дозах.
Пациенты с печеночной недостаточностью
У лиц с оценкой 7 баллов или ниже по шкале Child-Pugh системная экспозиция розувастатина не повышалась. У пациентов с оценкой 8 и 9 балов по шкале Child-Pugh наблюдалось увеличение системной биодоступности. Отсутствует опыт применения препарата у пациентов с оценкой выше 9 баллов по шкале Child-Pugh. Препарат Розулип противопоказан пациентам с заболеваниями печени в активной фазе.
Расовая принадлежность
Повышенная системная биодоступность препарата была зарегистрирована у пациентов азиатской расы. Для лиц азиатского происхождения рекомендуемая начальная доза препарата составляет 5 мг. Пациентам этой группы противопоказана терапия Розулипом в дозе 40 мг.
Генетический полиморфизм
Известны некоторые типы генетического полиморфизма, которые повышают экспозицию розувастатина. У пациентов с такими типами генетического полиморфизма рекомендуется более низкая суточная доза препарата Розулип.
Пациенты, предрасположенные к миопатии
Противопоказано назначение препарата в дозе 40 мг пациентам с факторами, предрасположенными к развитию миопатии Рекомендуемая начальная доза для данной группы пациентов составляет 5 мг.
Совместное применение с другими препаратами
Розувастатин является субстратом различных транспортных белков (например, OATP1B1 и BCRP). Риск развитии миопатии (в том числе и рабдомиолиза) возрастает при одновременном применении розувастатина с некоторыми препаратами, способными повышать концентрацию розувастатина в плазме в результате взаимодействия с вышеупомянутыми транспортными белками (например, циклоспорин, а также некоторые ингибиторы протеаз, в том числе комбинация ритонавира с атазановиром, лопинавиром и/или типранавиром). По возможности, следует применять альтернативные препараты, а при необходимости – рассмотреть возможность временной отмены розувастатина. В случаях, когда совместное применение таких лекарственных средств неизбежно, следует тщательно рассмотреть пользу и риск, связанные с комбинированным лечением и изменением дозы розувастатина.

Побочные действия
Часто (от >1/100 до <1/10)
- головная боль, головокружение
- запор, тошнота, боль в животе
- миалгия
- сахарный диабет1
Нечасто (от >1/1000 до <1/100)
- зуд, сыпь, крапивница
Редко (от >1/10000 до < 1/1000)
- тромбоцитопения
-реакции гиперчувствительности, включая ангионевротический отек
- миопатия (включая миозит) и рабдомиолиз
- повышение уровня «печеночных» трансаминаз в сыворотке крови, панкреатит
Очень редко (<1/10000)
- полинейропатия
- нарушение памяти
- желтуха, гепатит
- артралгия
- гематурия
- гинекомастия
Частота неизвестна (невозможно определить исходя из доступных данных)
-нарушения сна, в том числе бессоница и кошмарные сновидения
-депрессия
- кашель, одышка
- диарея
- синдром Стивенса-Джонсона
- отек
- некротизирующая миопатия иммунного характера
- нарушения со стороны сухожилий, иногда осложняющиеся их разрывом
1 Частота случаев сахарного диабета будет зависеть от наличия или отсутствия факторов риска (показатель глюкозы натощак ≥ 5.6 ммоль/л, индекс массы тела >30кг/м2, увеличение уровня триглицеридов, повышенное артериальное давление).
Как и при применении других ингибиторов HMG-CoA-редуктазы, частота возникновения побочных эффектов носит дозозависимый характер.
У пациентов, принимающих розувастатин, наблюдалась протеинурия, в большинстве случаев канальцевая по происхождениию, определяемая тестом при помощи индикаторной полоски. Изменения в белке мочи от полного его отсутствия или небольшого количества до ++ или более наблюдалось у 1% пациентов во время лечения дозировкой 10 мг или 20мг и примерно у 3% пациентов, принимающих дозу 40мг. Небольшое увеличение от полного отсутствия или небольшого количества до + наблюдалось при приеме дозы 20мг. В большинстве случаев при постоянном лечении протеинурия уменьшалась или исчезала. На основании информации, полученной в ходе клинических исследований, и пострегистрационного опыта до сегодняшнего дня установлено отсутствие взаимосвязи между протеинурией и острой или прогрессирующей почечной недостаточностью. У некоторых пациентов, принимавших Розулип, в редких случаях была обнаружена гематурия.
Нежелательные эффекты со стороны скелетной мускулатуры, например, миалгия, миопатия (включая миозит) и, в редких случаях, рабдомиолиз наблюдались у пациентов, которые получали розувастатин в любых дозах, а особенно часто, в дозах, превышающих 20 мг.
У некоторых пациентов, принимавших препарат, было обнаружено дозозависимое увеличение концентрации креатинкиназы. В большинстве случаев, это явление носило легкий, бессимптомный и преходящий характер. При повышенной концентрации креатинкиназы в сыворотке крови (более чем в 5 раз по сравнению с ВГН) терапию Розулипом следует прекратить.
Как и в случае приема других ингибиторов HMG-CoA-редуктазы, у небольшого количества пациентов, принимавших Розулип, наблюдалось дозозависимое увеличение содержания трансаминаз в сыворотке крови, которое в большинстве случаев, носило легкий, бессимптомный и преходящий характер.
На фоне терапии некоторыми статинами были зарегистрированы следующие побочные явления: нарушения половой функции; очень редкие случаи интерстициального заболевания легких, зарегистрированные в основном при долговременной терапии статинами.
Частота развития рабдомиолиза, выраженных нарушений функции почек и серьезных нарушений со стороны печени (которые в основном представлены увеличением концентрации трансаминаз) выше при использовании препарата в дозе 40 мг.
Увеличение уровня креатинкиназы в 10 раз больше верхней границы нормы, а также мышечные симптомы, следующие за упражнениями или повышенной физической нагрузкой, наблюдались более часто во время 52-хнедельного клинического исследования детей и подростков, по сравнению с взрослыми. По остальным показателям результаты исследования безопасности розувастатина у детей, подростков и взрослых совпадают.

Противопоказания
- гиперчувствительность к розувастатину или любому из компонентов препарата
- заболевания печени в активной фазе, включая стойкое увеличение
концентрации трансаминаз в сыворотке крови и любое повышение активности трансаминаз в сыворотке крови (более чем в 3 раза по сравнению с верхней границей нормы)
- выраженные нарушения функции почек (клиренс креатинина <30 мл/мин)
- миопатии, предрасположенность к развитию миотоксических осложнений
- одновременный прием циклоспорина
- беременность и период лактации
- применение у женщин репродуктивного возраста, которые не используют
эффективных методов контрацепции
- детский возраст до 10 лет
Терапия препаратом Розулип в дозе 40 мг противопоказана :
-при наличии факторов, предрасполагающих к развитию миопатии (рабдомиолиза)
- почечная недостаточность средней степени тяжести (клиренс креатинина <60 мл/мин)
- гипотиреоз
- миопатия в анамнезе у пациента или его ближайших родственников
- миопатия, связанная с приемом других ингибиторов HMG-CoA -редуктазы или фибратов в анамнезе
- злоупотребление алкоголем
- состояния, которые могут приводить к повышению плазменной
концентрации розувастатина
- пациенты азиатской расы
- одновременный приём фибратов
- дети и подростки до 17 лет

Лекарственные взаимодействия
Ингибиторы транспортных белков. Розувастатин является субстратом некоторых транспортных белков, в том числе печеночного транспортного белка захвата ОАТР1В1 и белка эффлюкса BCRP. Одновременное применение Розулипа с препаратами, являющимися ингибиторами транспортных белков, может повысить концентрацию розувастатина в плазме и риск развития миопатии.
Циклоспорин. При одновременном применении с Розулипом, показатели AUC розувастатина были приблизительно в 7 раз выше, чем при монотерапии препаратом у здоровых лиц. Одновременное применение розувастатина и циклоспорина не влияет на плазменную концентрацию циклоспорина.

Антагонисты витамина К. Как и в случае терапии другими ингибиторами HMG-CoA-редуктазы, начало терапии или увеличение дозы Розулипа у пациентов, получающих одновременно антагонисты витамина К (например, варфарин или другие антикоагулянты, производные кумарина), может сопровождаться увеличением международного нормализованного отношения (МНО). После прекращения приема Розулипа или снижения его дозы, МНО может уменьшиться. В таких случаях рекомендуется мониторинг МНО.
Гемфиброзил и другие препараты, уменьшающие содержание липидов в крови. Одновременное применение гемфиброзила и Розулипа сопровождалось двукратным увеличением Cmax и AUC розувастатина. Основываясь на данных по специфическому взаимодействию, не ожидается фармакокинетически значимого взаимодействия с фенофибратом, возможно фармакодинамическое взаимодействие. Гемфиброзил, фенофибрат, другие фибраты, а также ниацин (никотиновая кислота) в дозах, уменьшающих содержание липидов в крови (1 г/сутки или более), увеличивают риск развития миопатии при одновременном применении с ингибиторами HMG-CoA-редуктазы, возможно в связи с тем, что они могут вызывать миопатию и при использовании в качестве монотерапии. Терапия Розулипом в дозе 40 мг противопоказана при сопутствующем применении фибратов. При сопутствующей терапии с фибратами рекомендуемая начальная доза розувастатина должна составлять 5 мг.
Эзетимиб. При одновременном применении с Розулипом изменениями AUC или Cmax этих препаратов не отмечалось. При комбинированном применении Розулипа в дозе 10 мг и эзетимиба в дозе 10 мг у пациентов с гиперхолестеринемией наблюдалось повышение значения AUC в 1.2 раза. Тем не менее, между Розулипом и эзетимибом нельзя исключить фармакодинамическое взаимодействие с развитием побочных эффектов.
Ингибиторы протеаз. Несмотря на то, что точный механизм взаимодействия неизвестен, одновременное применение ингибиторов протеолитических ферментов может приводить к значительному увеличению биодоступности розувастатина. Согласно результатам фармакокинетического исследования при одновременном применении Розулипа в дозе 20 мг и комбинированного препарата ингибиторов протеаз (400 мг лопинавира/100 мг ритонавира) у здоровых добровольцев отмечалось увеличение AUC0-24 и Cmax розувастатина в равновесном состоянии, соответственно, в 2 и 5 раз. Согласно результатам другого фармакокинетического исследования, одновременное применение Розулипа в дозе 10 мг и комбинированного препарата, оказывающего подавляющее действие на протеолитические ферменты (300 мг атазанавира/100 мг ритонавира) у здоровых пациентов характеризовалось увеличением AUC0-24 розувастатина в равновесном состоянии примерно в 3 раза. Комбинация розувастатина с некоторыми ингибиторами протеаз возможна только при тщательно продуманном изменении доз розувастатина, исходя из возможности повышения экспозиции последнего. Поэтому одновременный прием розувастатина и ингибиторов протеаз при лечении пациентов с ВИЧ не рекомендуется.
Антациды. Одновременное применение Розулипа и суспензии антацида, содержащей алюминий и магния гидроксид, сопровождалось снижением концентрации розувастатина в плазме крови приблизительно на 50%. Этот эффект уменьшался, если пациенты принимали антацид через 2 часа после Розулипа. Клиническая значимость этого взаимодействия не установлена.
Эритромицин. Одновременное применение Розулипа и эритромицина характеризовалось уменьшением AUC0-t и Cmax розувастатина, соответственно, на 20 и 30%. Это взаимодействие, вероятно, является результатом повышения перистальтики кишечника, вызванной эритромицином.
Пероральные контрацептивы/ гормонозаместительная терапия (ЗГТ). Одновременное применение Розулипа и пероральных контрацептивов сопровождалось увеличением AUC этинилэстрадиола и норгестрела на 26 и 34%, соответственно. Увеличение концентрации этих гормонов в плазме крови необходимо учитывать при подборе доз пероральных контрацептивов. Фармакокинетические данные, характеризующие применение Розулипа на фоне ЗГТ отсутствуют, поэтому нельзя исключить развитие эффектов, сходных с вышеописанными. Однако, такая терапия широко применялась в рамках клинических исследований и отличалась хорошей переносимостью пациентами.
Дигоксин. Клинически значимое взаимодействие Розулипа и дигоксина маловероятно.
Фузидиевая кислота. Аналогично терапии другими статинами, при совместном применении розувастатина с фузидиевой кислотой сообщалось о побочных реакциях со стороны мышц, включая рабдомиолиз. Таких пациентов следует тщательно контролировать, и может возникнуть необходимость во временной отмене розувастатина.
Ферменты цитохрома Р450. Розувастатин не является ингибитором или индуктором изоферментов системы цитохрома Р450. Кроме того, розувастатин – непрофильный субстрат для этих изоферментов. Таким образом, лекарственное взаимодействие, связанное с метаболизмом, опосредованным изоферментами системы цитохрома Р450, маловероятно. Между розувастатином и флуконазолом (ингибитор CYP2C9 и CYP3A4) или кетоконазолом (ингибитор CYP2A6 и CYP3A4) не наблюдалось клинически значимого взаимодействия.
Взаимодействия, требующие изменения дозы розувастатина (см. таблицу 1):
При необходимости совместного применения Розулипа с препаратами, о которых известно, что они повышают экспозицию розувастатина, дозу последнего следует изменять. Если ожидается увеличение экспозиции AUC в 2 или более раза, то розувастатин следует назначать в стартовой дозе 5 мг. Максимальную суточную дозу розувастатина следует модифицировать таким образом, чтобы ожидаемая экспозиция розувастатина по возможности не превышала бы значений, наблюдаемых при приеме 40 мг розувастатина без других, вызывающих взаимодействие препаратов (например, розувастатин в дозе 20 мг с гемфиброзилом – увеличение в 1.9 раз; розувастатин в дозе 10 мг с комбинацией ритонавир/атазанавир – увеличение в 3.1 раза).

Таблица 1. Эффект одновременно принимаемых препаратов на экспозицию розувастатина (на AUC в порядке уменьшения эффекта) на основании опубликованных клинических исследований

Режим дозирования препарата, вызывающего взаимодействие

Режим дозирования розувастатина

Изменение значения AUC  розувастатина*

Циклоспорин  от 75 мг два раза в день до 200 мг два раза в день, 6 месяцев

10 мг 1 раз в день,

10 дней

7.1-кратное ↑

Атазанавир 300 мг/ритонавир 100 мг 1 раз в день, 8 дней

10 мг, однократная доза

 3.1-кратное ↑

Симепревир 150 мг 1 раз в день, 7 дней

10 мг, однократная доза

2,8-кратное ↑

Лопинавир 400 мг/ритонавир 100 мг 2 раза в день, 17 дней

20 мг, однократная доза

2.1-кратное ↑

Клопидогрел 300 мг насыщающая доза, затем по 75 мг/сутки

20 мг, однократная доза

2-кратное ↑

Гемфиброзил 600 мг 2 раза в день, 7 дней

80 мг, однократная доза

1.9-кратное ↑

Элтромбопаг 75 мг, 1 раз в день, 10 дней

10 мг, однократная доза

1.6-кратное ↑

Дарунавир 600мг/ритонавир 100 мг
два раза в день, 7 дней

10 мг 1 раз в день, 7 дней

1.5-кратное ↑

Типранавир 500 мг/ ритонавир 200 мг
два раза в день, 11 дней

10 мг, однократная доза

1.4-кратное ↑

Дронедарон 400 мг два раза в день

нет данных

1.4-кратное ↑

Итраконазол 200 мг один раз в день,          5 дней

10 мг, однократная доза

1.4-кратное ↑**

Эзетимиб 10 мг один раз в день, 14 дней

10 мг 1 раз в день, 14 дней

1.2-кратное ↑**

Фозампренавир 700 мг/ритонавир 100 мг два раза в день, 8 дней

10 мг, однократная доза

Алеглитазар 0.3 мг 7дней

40 мг, 7 дней

Силимарин (экстракт Silbyum marianum) 140 мг три раза в день, 5 дней

10 мг, однократная доза

Фенофибрат 67 мг три раза в день, 7 дней

10 мг 7 дней

Рифампин 450 мг один раз в день, 7 дней

20 мг, однократная доза

Кетоконазол 200 мг два раза в день, 7 дней

80 мг, однократная доза

Флуконазол 200 мг один раз в день, 11 дней

80 мг, однократная доза

Эритромицин 500 мг 4 раза в день, 7 дней

80 мг, однократная доза

20%↓

Байкалин 50 мг три раза в день

20 мг, однократная доза

47%↓


*Даные, представленные как х-кратные изменения являются простым соотношением между результатами, полученными при комбинации и при применении только розувастатина. Данные, представленные как %-ые изменения показывают %-ое различие, по сравнению с монотерапией розувастатином.
↑ - увеличение, ↓ - уменьшение, ↔ - изменений нет
**Некоторые исследования на взаимодействие проводили с различными дозами розувастатина. На таблице представлены наиболее важные соотношения.

Особые указания
Влияние на функцию почек
У некоторых пациентов, принимавших Розулип (особенно в дозе 40 мг), наблюдалась протеинурия. Протеинурию диагностировали при анализе мочи с помощью индикаторных полосок. В большинстве случаев, она имела канальцевое происхождение, носила преходящий или интермиттирующий характер. Изменения содержания белка от «полного отсутствия» и «следов» до «++» или более наблюдались менее чем у 1% пациентов, получавших препарат в дозе 10 или 20 мг, а также примерно у 3% пациентов, принимавших препарат в дозе 40 мг. Минимальные изменения содержания белка в моче от «полного отсутствия» и «следов» до «+» были обнаружены у пациентов, принимавших препарат в дозе 20 мг. В большинстве случаев протеинурия уменьшается или исчезает в процессе терапии и не означает развитие острого или прогрессирования существующего заболевания почек. В рамках стандартного обследования пациентов, получающих препарат в этой дозе, необходимо осуществлять оценку функции почек (по крайней мере каждые 3 месяца).
Влияние на скелетную мускулатуру
Побочные явления со стороны скелетной мускулатуры (например, миалгия, миопатия (включая мозит), и, в редких случаях, рабдомиолиз наблюдались у пациентов, принимавших препарат в любых дозах, особенно часто, в дозах, превышающих 20 мг. Очень редко рабдомиолиз развивался при сопутствующей терапии эзетимибом и ингибиторами HMG-CoA-редуктазы. Так как нельзя исключить фармакодинамическое взаимодействие следует соблюдать осторожность при одновременном применении этих препаратов.
Как и в случае терапии другими ингибиторами HMG-CoA -редуктазы, частота развития рабдомиолиза, выше при использовании препарата в дозе 40 мг.
Определение концентрации креатинкиназы
Определение уровня креатинкиназы в сыворотке крови не следует проводить после интенсивной физической нагрузки или при наличии других возможных причин увеличения концентрации креатинкиназы, поскольку это может затруднять интерпретацию результатов. Если исходный уровень креатинкиназы значительно повышен (в 5 раз выше, чем верхняя граница нормы), через 5– 7 дней следует провести повторное измерение. Не следует начинать терапию, если повторный тест подтверждает исходный уровень креатинкиназы (выше более чем в 5 раз по сравнению с верхней границей нормы).
До начала терапии
Как и другие ингибиторы HMG-CoA-редуктазы, Розулип необходимо с осторожностью назначать пациентам с факторами, предрасполагающими к развитию миопатии (рабдомиолиза): нарушение функции почек; гипотиреоз; наследственная патология мышечной системы у пациента или его ближайших родственников; миопатия, связанная с приемом другого ингибитора HMG-CoA -редуктазы или фибрата в анамнезе; злоупотребление алкоголем; возраст старше 70 лет; состояния, которые могут приводить к повышению плазменной
концентрации розувастатина; одновременный прием фибратов. При назначении препарата таким пациентам необходимо тщательно взвешивать потенциальный риск терапии и возможную пользу. Кроме того, рекомендуется осуществлять клинический мониторинг.
Во время терапии
Следует проинформировать пациента о необходимости немедленного сообщения врачу о случаях неожиданного появления мышечных болей, мышечной слабости или спазмах, особенно если они сопровождаются недомоганием и лихорадкой. У таких пациентов следует определять уровень креатинкиназы в сыворотке крови. Терапия должна быть прекращена, если уровень креатинкиназы значительно увеличен (более чем в 5 раз по сравнению с верхней границей нормы) или если симптомы со стороны мышц резко выражены и вызывают ежедневный дискомфорт (даже, если уровень креатинкиназы в 5 раз меньше по сравнению с верхней границей нормы). Если симптомы исчезают и уровень креатинкиназы возвращается к норме, следует рассмотреть вопрос о повторном назначении Розулипа или других ингибиторов HMG-CoA-редуктазы в меньших дозах при тщательном наблюдении за пациентом. Рутинный контроль креатинкиназы при отсутствии симптомов не целесообразен.
Имеются очень редкие сообщения о развитии некротизирующей миопатии иммунологического происхождения, с характерными клиническими проявлениями в форме длительной слабости проксимальных мышц и повышения уровня креатинкиназы сыворотки на фоне или после прекращения лечения статинами (в том числе и розувастатином). В таких случаях может возникнуть необходимость в дальнейшем обследовании нервно-мышечной функции, проведении серологических тестов и назначении иммуносупрессивной терапии.
Не отмечено признаков увеличения воздействия на скелетную мускулатуру при приеме Розулипа с сопутствующей терапией. Сообщалось об увеличении случаев миозита и миопатии у пациентов, принимавших другие ингибиторы HMG-CoA-редуктазы в сочетании с производными фибриновой кислоты, включая гемфиброзил; циклоспорином, никотиновой кислотой, азольными противогрибковыми средствами, ингибиторами протеаз и макролидными антибиотиками. Гемфиброзил увеличивает риск возникновения миопатии при сочетанном назначении с некоторыми ингибиторами HMG-CoA -редуктазы. Таким образом, не рекомендуется одновременное назначение Розулипа и гемфиброзила. Должно быть тщательно взвешено соотношение риска и возможной пользы при совместном применении Розулипа и фибратов или ниацина. При сопутствующей терапии фибратами прием Розулипа в дозе 40 мг противопоказан.
Розулип не следует применять для лечения пациентов с острыми, серьезными нарушениями, свидетельствующими о развитии миопатии или предрасполагающими факторами к развитию почечной недостаточности, вторичной по отношению к рабдомиолизу (например, сепсис, гипотензия, обширное хирургическое вмешательство, травма, тяжелые метаболические, эндокринные или электролитные нарушения, некупируемые судороги).
Влияние на функцию печени
Как и другие ингибиторы HMG-CoA-редуктазы, Розулип следует с осторожностью использовать при лечении лиц, злоупотребляющих алкогольными напитками, и пациентов с исходной патологией печени.
До начала терапии и через 3 месяца после начала терапии рекомендуется выполнять оценку функциональных печеночных проб. Если уровень трансаминаз в сыворотке крови превышает верхнюю границу нормы более чем в 3 раза, прием Розулипа необходимо прекратить или снизить его дозу.
В постмаркетинговом периоде серьезные нежелательные явления со стороны печени (в основном, повышенный уровень трансаминаз в сыворотке крови) чаще наблюдались у пациентов, которые получали препарат в дозе 40 мг.
У пациентов с гиперхолестеринемией вследствие гипотиреоза или липоидного нефроза терапия основных заболеваний должна проводиться до начала лечения Розулипом.
Расовая принадлежность
Результаты фармакокинетических исследований свидетельствуют, что у лиц азиатской расы биодоступность Розулипа выше, чем у лиц европеоидной расы.
Ингибиторы протеаз
При комбинации розувастатина с различными ингибиторами протеолитических ферментов и ритонавиром наблюдалось повышение системной экспозиции розувастатина. У больных ВИЧ, получающих ингибиторы протеаз, следует взвешивать пользу от понижения уровня липидов при назначении препарата Розулип и возможность повышения уровня розувастатина в плазме крови в начале лечения и при дальнейшей подборке доз препарата у этих пациентов. Комбинация с некоторыми ингибиторами протеаз не рекомендуется, за исключением случаев, когда проводится коррекция доз препарата Розулип .
Интерстициальное заболевание легких
Очень редкие случаи интерстициального заболевания легких регистрировались у пациентов, получавших некоторые препараты из группы статинов. Как правило, эти случаи наблюдались при долговременной терапии статинами. Интерстициальное заболевание легких проявляется одышкой, непродуктивным кашлем и ухудшением общего состояния (повышенная утомляемость, снижение массы тела и лихорадка). Если имеются подозрения на развитие у пациента интерстициального заболевания легких, терапию статинами нужно прекратить.
Непереносимость лактозы
Препарат не рекомендуется принимать пациентам с редкой наследственной непереносимостью галактозы, недостаточностью лактазы и синдромом мальабсорбции глюкозы и галактозы.
В одной таблетке, покрытой оболочкой 10 мг - содержится 121,2 мг лактозы моногидрата, в таблетке 20 мг - 242,4мг лактозы моногидрата, в таблетке 40 мг - 484,8 мг лактозы моногидрата.
Сахарный диабет
На основании имеющихся данных, статины как класс повышают уровень сахара в крови, а также могут вызвать гипергликемию, требующую антидиабетического лечения, у пациентов с высоким риском развития сахарного диабета. Однако в таких случаях отмена статинов необоснована, так как польза, связанная с понижением риска развития сосудистых заболеваний, превышает риск развития гипергликемии. Пациентам, относящимся к группе риска (концентрация глюкозы натощак 5.6-6.9 ммоль/л, индекс массы тела >30 кг/м2, повышенный уровень триглицеридов, гипертония), следует проводить клиническое и биохимическое мониторирование в соответствии с имеющимися национальными рекомендациями.
В исследовании JUPITER общая частота сообщенных случаев сахарного диабета соответственно составляла 2.8% и 2,3% в группах, получавших розувастатин и плацебо, в особенности это наблюдалось у лиц с уровнем глюкозы натощак 5.6-6.9 ммоль/л.
Применение в педиатрии
Препарат не рекомендуется применять у детей и подростков в возрасте до 10 лет в связи с отсутствием данных о его безопасности и эффективности применения.
У детей в возрасе от 10 до 17 лет, получавших розувастатин, определение роста, массы тела, индекса массы тела, а также оценка половой зрелости на основании развития вторичных половых признаков по Таннеру ограничивалось периодом времени в один год. После лечения в течение 52 недель не наблюдали влияния препарата на рост, массу тела, индекса массы тела и половую зрелость.
В клиническом исследовании, в котором дети получали розувастатин на протяжении 52 недель, более часто наблюдалось повышение уровня креатинкиназы (>10 x ВГН) и развитие симптомов со стороны мышц, по сравнению с результатами исследований с участием взрослых пациентов
Беременность и кормление грудью
Розулип противопоказан во время беременности и в период лактации.
Женщины репродуктивного возраста должны использовать эффективные меры контрацепции. Поскольку холестерин и другие продукты биосинтеза холестерина необходимы для нормального развития плода, потенциальный риск подавления активности HMG-CoA-редуктазы превышает преимущества терапии препаратом в период беременности. В случае, если беременность наступила на фоне терапии Розулипом, то прием препарата необходимо немедленно прекратить. Сведения об экскреции розувастатина с грудным молоком отсутствуют.
Особенности влияния лекарственного средства на способность управления транспортными средствами и потенциально опасными механизмами
Исследования, оценивающие влияние Розулипа на способность к управлению транспортными средствами и механизмами, не проводились. При управлении автомобилем или работе с потенциально опасными механизмами нужно учитывать, что во время терапии может возникать головокружение.

Передозировка
Симптомы: усиление выраженности симптомов побочных эффектов.
Лечение: в случае передозировки необходимо проводить симптоматическое лечение, кроме того, следует контролировать функцию печени и уровень креатинкиназы в сыворотке крови. Специфического антидота для розувастатина не существует. Эффективность гемодиализа маловероятна.

Форма выпуска и упаковка
По 7 таблеток в контурной ячейковой упаковке из комбинированной пленки "cold" (полиамид / алюминиевая фольга/поливинилхлоридная пленка (ПВХ) и фольги алюминиевой. По 2, 4 или 8 контурных ячейковых упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.

Срок хранения
3 года
Не использовать после истечения срока годности.

Условия хранения
Хранить при температуре не выше 25 °С.
Хранить в недоступном для детей месте!

Условия отпуска из аптек
По рецепту

Производитель
ЗАО «ФАРМАЦЕВТИЧЕСКИЙ ЗАВОД ЭГИС»
1106 БУДАПЕШТ, ул. Керестури, 30-38 Венгрия
Телефон: (36-1) 803-5555, факс: (36-1) 803-5529

Владелец регистрационного удостоверения
ЗАО «Фармацевтический Завод ЭГИС», Венгрия

Адрес организации, принимающей на территории Республики Казахстан претензии от потребителей по качеству продукции (товара)
Представительство в РК ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС»
050060, г. Алматы, ул. Жарокова 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

 

 

Дәрілік затты медициналық
қолдану жөніндегі нұсқаулық
РОЗУЛИП® (жүктеу)

 

Саудалық атауы
Розулип®

Халықаралық патенттелмеген атауы
Pозувастатин

Дәрілік түрі
Қабықпен қапталған таблеткалар 10 мг, 20 мг, 40 мг

Құрамы
Бір таблетканың құрамында
белсенді зат - 10 мг, 20мг және 40 мг розувастатин (сәйкесінше 10,68 мг, 21,36 мг және 42,72 мг мырыш розувастатиніне баламалы),
қосымша заттар: лудипресс (лактоза моногидраты, повидон, кросповидон), кросповидон (ХL10), магний стеараты, Оpadry II ақ 85F 18422 (поливинил спирті, титанның қостотығы Е 171, макрогол 3350, тальк).

Сипаттамасы
Ақ немесе ақ дерлік, дөңгелек аздап екі жағы дөңес, иіссіз немесе иіссіз дерлік, бір жағында Е әрпі және екінші жағында 592 нөмірі бедерленген қабықпен қапталған таблеткалар (10 мг доза үшін).
Ақ немесе ақ дерлік, дөңгелек аздап екі жағы дөңес, иіссіз немесе иіссіз дерлік, бір жағында Е әрпі және 593 нөмірі бедерленген қабықпен қапталған таблеткалар (20 мг доза үшін).
Ақ немесе ақ дерлік, сопақша аздап екі жағы дөңес, иіссіз немесе иіссіз дерлік, бір жағында Е әрпі және 594 нөмірі бедерленген қабықпен қапталған таблеткалар (40 мг доза үшін).
Фармакотерапиялық тобы
Гиполипидемиялық препараттар. Гипохолестеринемиялық және гипотриглицеридемиялық препараттар. HMG-CoA редуктаза тежегіштері.
Pозувастатин.
АТХ коды С10А А07

Фармакологиялық қасиеттері
Фармакокинетикасы
Қан плазмасында розувастатиннің ең жоғары концентрациясына ішке қабылдағаннан кейін шамамен 5 сағаттан соң жетеді. Абсолютті биожетімділігі шамамен 20% құрайды. Розувастатиннің басым бөлігі бауырмен сіңіріледі, мұнда холестериннің негізгі синтезі және Хс-ТТЛП шығарылуы жүреді. Розувастатиннің таралу көлемі шамамен 134 л құрайды. Розувастатиннің 90%-ға жуығы плазма ақуыздарымен, басым бөлігі альбуминмен байланысады. Розувастатин болмашы дәрежеде метаболизмге ұшырайды (10%-ға жуығы). Розувастатин Р450 цитохромы жүйесінің изоферменттері үшін профильді емес субстрат болып табылады. CYP2C9 розувастатиннің метаболизміне қатысатын негізгі ферменті болып табылады. CYP2С19, CYP3А4 және CYP2D6 ферменттері метаболизмге аз дәрежеде қамтылған.
Розувастатиннің негізгі туындылары N-десметил және лактонды метаболиттер болып табылады. Розувастатинмен салыстырғанда, N-десметил белсенділігі шамамен 50%-ға төмен, лактонды туындылар фармакологиялық белсенді емес. Розувастатин айналымдағы 90%-дан асатын HMG-CoA-редуктазаның белсендiлiгiн басуды қамтамасыз етедi. Розувастатин дозасының 90%-ға жуығы нәжіспен (сіңген және сіңірілмеген розувастатинді қоса) өзгермеген түрде шығарылады. Дозаның қалған бөлігі несеппен шығарылады. Препарат дозасының 5%-ға жуығы несеппен өзгермеген түрде шығарылады. Қан плазмасынан препараттың жартылай шығарылу кезеңі шамамен 19 сағатты құрайды.
Жартылай шығарылу кезеңі препараттың дозасын ұлғайту кезінде өзгермейді. Орташа геометриялық плазмалық клиренсі шамамен сағатына 50 литр құрайды (ауытқу коэффициенті 21.7%). HMG-CoA-редуктазасының басқа тежегіштеріне ұқсас розувастатиннің бауырды тұрақтату үдерісінде Розулиптің бауырдан шығарылуында маңызды роль атқаратын С (OATP-C) типті органикалық аниондарының жарғақшалық ақуыз-тасымалдағышы қатысады. Розувастатиннің жүйелік биожетімділігі дозаға пропорциональді ұлғаяды. Препаратты тәулігіне бірнеше рет қолданған кезде фармакокинетикалық параметрлері өзгермейді.
Розувастатиннің жүйелік биожетімділігі дозаға пропорциональді ұлғаяды.
Емделушілердің айрықша топтары
Жасы және жынысы: Розувастатиннің фармакокинетикалық қасиеттеріне жасының және жынысының клиникалық елеулі әсері байқалмады. Отбасылық гетерозиготты гиперхолестеринемиямен балаларға және жасөспірімдерге қолданған кезде розувастатиннің фармакокинетикасы ересек емделушілердің фармакокинетикасына ұқсас болған.
Нәсілі: Фармакокинетикалық зерттеулердің нәтижелері ақ еуропалық нәсілді тұлғалармен салыстырғанда, азиат нәсілді тұлғаларда (жапон, қытай, филиппин, вьетнам және корей) «концентрация-уақыт» (area under the curve, AUC) қисығында орташа ауданы және қан плазмасында (Cmax) препараттың ең жоғары концентрациясы шамамен 2 есе жоғары екендігін мәлімдейді. Үнділіктерде бұл көрсеткіштер еуропалық нәсілді тұлғаларға қарағанда, шамамен 1,3 есе жоғары. Популяциялық фармакокинетиканы талдау ақ және негроидты нәсілдердің арасында розувастатиннің фармакокинетикалық параметрлерінде клиникалық елеулі ерекшеліктерді анықтамаған.
Бүйрек функциясының бұзылуымен емделушілер. Бүйрек функциясының жеңіл немесе орташа бұзылуы қан плазмасында розувастатиннің немесе N-десметил-метаболиттің концентрациясына әсер етпеген. Ауыр бүйрек жеткіліксіздігімен емделушілерде (креатинин клиренсі <30 мл/мин) розувастатиннің және N-десметил-метаболиттің концентрациясы дені сау емделушілерге қарағанда, тиісінше 3 және 9 есе жоғары болған. Гемодиализ сеансын қабылдайтын емделушілерде розувастатиннің плазмалық концентрациясы тепе-теңдік жағдайында дені сау емделушілерге қарағанда 50%-ға жоғары болған.
Генетикалық полиморфизм. OATP1B1 және BCRP тасымалдаушы ақуыздар ГМГ-КоА-редуктазаның оның ішінде розувастатиннің де тежегіштерін шығаруға қатысады.
SLCO1B1 (OATP1B1) және/немесе ABCG2 (BCRP) генетикалық полиморфизмімен емделушілерде розувастатин экспозициясының жоғарылау қаупі бар.
SLCO1B1 c.521CC және ABCG2 c.421AA жекелей полиморфизмі үшін розувастатиннің экспозициясының (AUC) SLCO1B1 c.521TT және ABCG2 c.421CC генотиптерімен салыстырғанда сәйкесінше 1.7 есе және 2.4 есе жоғарылауы сипатты.
Балалар мен жасөспірімдер. Гетерозиготалы тұқым қуалаған гиперхолестеринемиямен 10-17 жастағы және 6-17 жастағы емделушілердегі розувастатиннің фармакокинетикалық зерттеулерінде, балалардағы экспозициясы ересектердегіге ұқсас немесе төмен екендігі көрсетілген.
Бұдан басқа, 2-жыл бойы зерттеу кезеңінде нәтижелер көрсеткендей доза/уақыт пропорциональдігінің айтарлықтай ауытқуы байқалмайтыны анықталды.
Фармакодинамикасы
Розулип – селективті, 3-гидрокси-3-метилглутарил-коэнзим А мевалонатқа өзгеруді катализдейтін HMG-CoA-редуктазасы–ферментінің бәсекелес тежегіші, холестериннің ізашары. Розувастатин әсерінің негізгі нысанасы бауыр болып табылады, мұнда холестериннің синтезі (ХС) және тығыздығы төмен липопротеиндердің (ТТЛП) катаболизмі жүзеге асырылады.
Розувастатин жасушалардың беткейіндегі ТТЛП бауыр рецепторларының санын ұлғайтады, оның есебінен ТТЛП қармауы және катаболизмі күшейеді және бауырда тығыздығы өте төмен липопротеидтердiң (ТӨТЛП) синтезі басылады. Нәтижесінде ТӨТЛП және ТТЛП жалпы саны төмендейді.
Розулип ТТЛП холестеринінің (Хс-ТТЛП), жалпы холестериннің және триглицеридтердің (ТГ), жоғары құрамын төмендетеді, тығыздығы жоғары липопротеидтер холестеринінің (Хс-ТЖЛП) деңгейін жоғарылатады, сондай-ақ аполипопротеин В (АпоВ), ТЖЛП емес холестерині (Хс-ТЖЛП), ТӨТЛП холестерині (Хс-ТӨТЛП), ТӨТЛП триглицеридтері (ТГ-ТӨТЛП) құрамын төмендетеді және А-I аполипопротеині (АпоА-I) құрамын ұлғайтады, Хс-ТТЛП/Хс-ТЖЛП арақатынасын төмендетеді, жалпы холестерин/Хс-ТЖЛП, Хс-ТЖЛП емес/Хс-ТЖЛП және АпоВ/АпоА-I төмендетеді (1-кестені қараңыз).
1-кесте. Алғашқы гиперхолестеринемиямен (IIа және IIb типті) емделушiлердi емдеу кезiнде препараттың әртүрлі дозаларының әсерлері (бастапқы деңгеймен салыстырғанда түзетiлген орташа пайыздық өзгерiстер)

Дозасы

N

Хс-ТТЛП

Жалпы холестерин

Хс-ТЖЛП

Триглицеридтер

Хс- ТЖЛП емес

АпоВ

АпоА‑I

Плацебо

13

-7

-5

3

-3

-7

-3

0

5 мг

17

-45

-33

13

-35

-44

-38

4

10 мг

17

-52

-36

14

-10

-48

-42

4

20 мг

17

-55

-40

8

-23

-51

-46

5

40 мг

18

-63

-46

10

-28

-60

-54

0


40 мг 18 -63 -46 10 -28 -60 -54 0

Терапиялық әсері препаратпен емдей бастағаннан кейiн бiр апта iшiнде айқындалады, 2 апта емдегеннен кейiн барынша мүмкiн болатын әсердің 90%-на жетедi. Ең жоғары терапиялық әсерге әдетте 4-аптаға таман жетедi және жүйелi қабылдау кезінде сақталып тұрады.
Розулип IIа және IIb типті гиперхолестеринемиямен емделушілердің көпшілігін емдеу кезінде тиімді (Хс-ТТЛП орташа бастапқы деңгейі шамамен 4,8 ммоль/л құрайды) және Еуропалық атеросклерозды зерделеу қоғамының ұсынымдарында берілген мақсатты көрсеткіштерге сәйкес келеді (European Atherosclerosis Society, EAS; 1998). Дозасы 10 мг препаратты қабылдайтын емделушiлердің шамамен 80%-ы Хс-ТТЛП (<3 ммоль/л) мақсатты деңгейіне жеттi.

Қолданылуы
- алғашқы гиперхолестеринемияда (II а типі: гетерозиготалы тұқым қуалаған гиперхолестеринемияны да қоса) немесе аралас дислипидемияда (IIb типі) емдәмге қосымша ретінде, тамақтануды түзету және басқа да емдеудің дәрілермен емес әдістерінің (мысалы, дене жаттығулары, дене массасының төмендеуі) тиімділігі жеткіліксіз болған жағдайларда
- гомозиготалы тұқым қуалаған гиперхолестеринемияны емдеуде емдәмге және емдеудің басқа әдістеріне және қандағы (мысалы, ТТЛП -аферез) липидтер деңгейін төмендетуге бағытталған басқа әдістерге қосымша ретінде, сондай-ақ осы әдістер тиімділігі жеткіліксіз болған жағдайларда
- басқа қауіп факторларын түзетуге қосымша ретінде, алғашқы жүрек-қантамыр жағдайларына бейімділіктің жоғары мүмкіндігімен емделушілерде жағымсыз жүрек-қантамыр жағдайларының алдын алуда

Қолдану тәсілі және дозалары
Препаратты дәрiгердiң қатаң тағайындауы бойынша қолданады!
Розулипті ас қабылдауға қарамастан, тәуліктің кез келген уақытында қабылдауға болады.
Емделушiнiң Розулиппен емдеу басталғанға дейiн және курсы бойы холестериннiң төмен құрамымен стандартты емдәмді сақтауы керек. Емдеу мақсатына және емдеуге жауапқа қарай, препараттың дозасын жекелей іріктеу керек.
HMG-CoA-редуктазасының басқа тежегішімен ем қабылдайтын емделушілер, сондай-ақ бұрын статиндерді қабылдамаған тұлғалар үшін препараттың ұсынылған бастапқы дозасы тәулігіне бір рет 5 немесе 10 мг құрайды. Бастапқы дозаны таңдау кезінде холестерин құрамының деңгейін басшылыққа алу және жүрек-тамыр асқынуларының мүмкiн болатын қаупін назарда ұстау, сондай-ақ жағымсыз әсерлердің даму қаупін бағалау қажет.
Қажеттiлiк жағдайында препаратты 4 апта қабылдағаннан кейiн дозаны ұлғайтуға болады.
40 мг дозаны қабылдау кезінде жағымсыз әсерлердің мүмкiн болатын дамуына байланысты дозаны барынша 40 мг-ге дейін жоғарылатуды 20 мг дозаны қабылдау кезінде емдеудің күтілетін нәтижесiне қол жетпеген, ауыр гиперхолестеринемиямен және жүрек-тамыр асқынуларының жоғары қаупімен (әсiресе тұқым қуалаған гиперхолестеринемиямен) емделушiлерде ғана қарастыруға болады. Дозасы 40 мг препаратты қабылдайтын емделушiлерді бақылау ұсынылады. Сондай-ақ дозасы 40 мг Розулип препаратымен емдеуді дәрiгердің бақылауымен бастау ұсынылады.
Жүрек-қантамырлық құбылыстардың алдын алу
Жүрек-қантамырлық аурулардың даму қаупін азайтуға қатысты зерттеулерде препарат күніне 20 мг дозада қабылданды.
Балалар мен жасөспірімдерге қолдану
Балалар мен жасөспірімдерге қолдану маманның бақылауымен ғана жүргізілуі тиіс.
10-нан 17 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер (Таннер II даму сатысындағы және одан жоғары сатыдағы ұлдар, етеккiр циклы басталғаннан кейін кемінде бір жылдан кейiн қыз балалар):
Гетерозиготты тұқым құалайтын гиперхолестеринемиямен балалар және жасөспірімдер үшін әдетте бастапқы доза күніне 5 мг құрайды, ал әдеттегі дозалар аралығы – күніне бір рет 5-20 мг.
Педиатрияда қолдану ұсынымдарына сәйкес дозаны ұлғайту емделушілердің жеке жауабына және көтере алушылығына қарай жүргізілуі керек. Розувастатинмен емдей бастағанға дейін балалар мен жасөспірімдерге емдеу уақытында да сақтау қажет, стандартты холестиринді төмендететін емдәмді тағайындау керек. Емделушілердің бұл тобы үшін 20 мг-нан асатын дозалардың қауіпсіздігі мен тиімділігі зерделенбеген.
40 мг таблеткаларды балалар мен жасөспірімдерді емдеу үшін қолдануға болмайды.
Егде емделушілер
Дозаны түзету талап етілмейді. 70 жастан асқан емделушілер үшін препараттың ұсынылған бастапқы дозасы 5 мг құрайды.
Бүйрек жеткіліксіздігімен емделушілер
Ауырлығы жеңіл немесе орташа дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігімен емделушілерге дозаны түзету талап етілмейді. Бүйрек функциясының орташа бұзылуымен емделушілерге (креатинин клиренсі<60 мл/мин) препаратты қабылдауды 5 мг дозадан бастау ұсынылады. 40 мг дозаны орташа бүйрек жеткіліксіздігімен емделушілерге қолдануға болмайды. Ауыр бүйрек жеткіліксіздігі кезінде кез келген дозаларда препаратты қолдануға болмайды.
Бауыр жеткіліксіздігімен емделушілер
Child-Pugh шкаласы бойынша 7 балдан жоғары бағасымен емделушілерде розувастатиннің экспозициясы жоғарылаған жоқ. Дегенмен Child-Pugh шкаласы бойынша 8 және 9 балл бағасымен емделушілерде жүйелік биожетімділігінің ұлғаюы байқалған. Child-Pugh шкаласы бойынша 9 балдан жоғары бағасымен емделушілерде препаратты қолдану тәжірибесі жоқ. Розулип препаратын белсенді фазадағы бауыр ауруымен емделушілерге қолдануға болмайды.
Нәсілдік полиморфизм
Препараттың жоғарғы жүйелік биожетімділігі азиялық нәсілдегі емделушілерде тіркелген. Азиялық тектегі тұлғаларға препараттың ұсынылған бастапқы дозасы 5 мг. Емделушілердің осы тобына Розулип 40 мг дозадағы емі қарсы көрсетілімде.
Генетикалық полиморфизм
Генетикалық полиморфизмнің розувастатиннің экспозициясын жоғарылататын кейбір типтері белгілі. Генетикалық полиморфизмнің осындай типтерімен емделушілерде Розулип препаратының төменірек тәуліктік дозасы ұсынылады.
Миопатияға бейім емделушiлер
Миопатия дамуына бейім факторлармен емделушiлерге дозасы 40 мг препаратты тағайындауға болмайды. Емделушiлердің аталған тобы үшін ұсынылған бастапқы дозасы 5 мг құрайды.
Басқа препараттармен бір мезгілде қолдану
Розувастатин әртүрлі тасымалдаушы ақуыздардың (мысалы, OATP1B1 және BCRP) субстраты болып табылады. Розувастатинді жоғарыда аталған тасымалдаушы ақуыздармен (мысалы, циклоспорин, сондай-ақ кейбір протеаза тежегіштері, оның ішінде ритонавирдің атазановирмен, лопинавирмен және/немесе типранавирмен біріктірілімі) өзара әрекеттесуі нәтижесінде розувастатиннің плазмадағы концентрациясын жоғарылатуға қабілетті кейбір препараттармен бір мезгілде қолданғанда миопатияның даму қаупі (оның ішінде рабдомиолиздің де) жоғарылайды. Мүмкіндігінше балама препараттарды қабылдау, ал қажет болғанда уақытша розувастатинді қабылдауды тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек.
Осындай дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда, біріктірілген еммен және розувастатиннің дозасын өзгертумен байланысты пайда мен қаупін мұқият қарастыру керек.

Жағымсыз әсерлері
Жиі ( >1/100-нан <1/10 дейін)
- бас ауыруы, бас айналуы
- іш қату, жүрек айнуы, іштің ауыруы
- миалгия
- қант диабеті1
Жиі емес ( >1/1000-нан <1/100 дейін)
- қышыну, бөртпе, есекжем
Сирек ( >1/10000-нан < 1/1000 дейін)
- тромбоцитопения
- ангионевроздық ісінуді қоса аса жоғары сезімталдық реакциясы
- миопатия (миозитті қоса) және рабдомиолиз
- қан сарысуында «бауыр» трансаминазалары деңгейін жоғарылату, панкреатит
Өте сирек (<1/10000)
- полинейропатия
- зейінді жоғалту
- сарғаю, гепатит
- артралгия
- гематурия
- гинекомастия
Жиілігі белгісіз (бар деректерден анықтау мүмкін емес)
-ұйқының бұзылуы, оның ішінде ұйқысыздық және шым-шытырақ түстер көру
- депрессия
- жөтел, ентігу
- диарея
- Стивенс-Джонсон синдромы
- ісіну
- иммунды сипаттағы некроздалған миопатия
- сіңірлер тарапына бұзылыстар, кейде олардың үзілуімен асқынатын
Қант диабеті жағдайларының 1 жиілігі қауіп факторларының (аш қарынға глюкозаның көрсеткіші ≥ 5.6 ммоль/л, дене массасының индексі >30кг/м2, триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы, артериялық қысымның жоғарылауы) болуына немесе болмауына байланысты.
HMG-CoA-редуктазаның басқа да тежегіштерін қолданғандай жағымсыз әсерінің пайда болу жиілігі дозаға байланысты сипатқа ие.
Розувастатин қабылдаған емделушілерде индикаторлық жолақ тест көмегімен анықталатын, көптеген жағдайда пайда болу тегі бойынша өзекшелік болатын протеинурия байқалды. Несептегі ақуыздың өзгеруі оның толық болмауы немесе ++ дейін аздаған немесе одан жоғары мөлшері 10 мг немесе 20 мг дозамен емделу кезінде 1% емделушілерде және 40 мг дозамен емделу кезінде 3% емделушілерде байқалды. Толық болмауынан аздап жоғарылауы немесе + дейін аздаған мөлшері 20 мг дозаны қабылдағанда байқалды.
Көптеген жағдайларда үнемі емдеуде протеинурия азаяды немесе жоғалады.
Клиникалық зерттеулер, және тіркелуден кейінгі тәжірибе жолымен алынған ақпарат негізінде протеинурия мен жедел немесе үдемелі бүйрек жеткіліксіздігі арасында өзара байланыстың жоғы анықталды.
Розулип қабылдаған кейбір емделушілерде, сирек жағдайларда гематурия анықталды.
Қаңқа бұлшықеті тарапынан жағымсыз әсерлер, мысалы, миалгия, миопатия (миозитті қоса) және, сирек жағдайларда рабдомиолиз розувастатинді әртүрлі дозада, әсіресе жиі, 20 мг асатын дозаларда қабылдаған емделушілерде байқалды.
Препаратты қабылдайтын кейбір емделушілерде креатинкиназа концентрациясының дозаға байланысты жоғарылауы байқалды. Көп жағдайларда осы көрініс жеңіл, симптомсыз және қайтымды сипатқа ие.
Креатинкиназаның қан сарысуындағы жоғары концентрациясында (ҚЖШ мен салыстырғанда 5 еседен аса) Розулиппен емді тоқтату керек.
HMG-CoA-редуктазаның басқа тежегіштерін қабылдаған жағдайдағыдай, Розулип қабылдаған емделушілердің аздаған бөлігінде қан сарысуында трансаминазалар деңгейінің дозаға тәуелді жоғарылауы байқалды, олар көп жағдайларда жеңіл, симптомсыз және қайтымды сипатқа иеленді.
Кейбір статиндермен емдеу аясында келесі жағымсыз әсерлер тіркелген: жыныс функциясының бұзылуы; негізінен статиндермен ұзақ уақыт емдеуде өкпенің интерстициальді ауруларының өте сирек жағдайлары тіркелген.
Рабдомиолиздің, бүйрек функциясының айқын бұзылуы және бауыр тарапынан елеулі бұзылулардың (негізінен трансаминаза концентрациясының жоғарылауымен көрсетілген) даму жиілігі препаратты 40 мг дозада қолданғанда жоғары.
Креатинкиназа деңгейінің қалыптың жоғары шегінен 10 есе артық жоғарылауы, сондай-ақ жаттығулар немесе жоғары дене жүктемесінен кейінгі бұлшықет симптомдары 52-апталық клиникалық зерттеулерде ересектермен салыстырғанда балалар мен жасөспірімдерде жиірек байқалды. Басқа көрсеткіштері бойынша розувастатиннің қауіпсіздігін зерттеу нәтижелері балаларда, жасөспірімдерде және ересектерде сәйкес келеді.

Қолдануға болмайтын жағдайлар
- розувастатинге немесе препараттың кез келген компоненттеріне аса жоғары сезімталдық
- қан сарысуындағы трансаминазалар концентрациясының тұрақты жоғарылауын және қан сарысуындағы трансаминазалар белсенділігінің кез келген жоғарылауын (қалыптың жоғары шегімен салыстырғанда 3 еседен аса) қоса белсенді фазадағы бауыр аурулары
- бүйрек функциясының айқын жоғарылауы (креатинин клиренсі <30 мл/мин)
- миопатиялар, миоуытты асқынулардың дамуына бейімділік
- бір уақытта циклоспоринді қабылдау
- жүктілік және лактация кезеңі
- контрацепцияның тиімді әдісін пайдаланбайтын, репродуктивті жастағы әйелдерде қолдану
- 10 жасқа дейінгі балалар
40 мг дозадағы Розулип препаратымен емдеу қарсы көрсетілімді:
-миопатияның дамуына ықпал ететін факторлармен (рабдомиолиздің)
- орташа дәрежедегі ауырлықтағы бүйрек жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі <60 мл/мин);
- гипотиреоз
- емделушінің немесе оның жақын туыстарының сыртартқысында миопатия
- сыртартқысында HMG-CoA –редуктазаның басқа тежегіштерін немесе фибраттарды қабылдаумен байланысты миопатия
- алкогольді шектен тыс қабылдау
- розувастатиннің плазмалық концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін жағдайлар
- азиялық нәсілдегі емделушілер
- бір уақытта фибраттарды қабылдау
- 17 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер

Дәрілермен өзара әрекеттесуі
Тасымалдаушы ақуыздар тежегіштері. Розувастатин кейбір тасымалдаушы ақуыздардың, оның ішінде ОАТР1В1 бауырдың қармап тасымалдайтын ақуызы және BCRP эффлюксі ақуызының субстраты болып табылады. Розулипті тасымалдаушы ақуыздардың тежегіші болып табылатын препараттармен бір мезгілде қолдану розувастатиннің плазмадағы концентрациясын және миопатия даму қаупін жоғарылатуы мүмкін.
Циклоспорин. Розулиппен бір мезгілде қолдану кезінде розувастатиннің AUC көрсеткіштері дені сау тұлғаларға препаратпен монотерапия кезіндегіге қарағанда, шамамен 7 есе жоғары болған. Розувастатин мен циклоспоринді бiр мезгілде қолдану циклоспориннің плазмалық концентрациясына ықпал етпейдi.
К витаминінің антагонистері. HMG-CoA-редуктазасының басқа тежегіштерімен емдеу жағдайындағыдай, емдеу басында немесе К витаминінің антагонистерін (мысалы, варфарин немесе басқа антикоагулянттар кумарин туындылары) бір мезгілде қабылдайтын емделушілерде Розулип дозасын ұлғайту халықаралық қалыптасқан қатынастың (ХҚҚ) ұлғаюымен бірге жүруі мүмкін. Розулип қабылдауды тоқтатқаннан немесе оның дозасын төмендеткеннен кейін ХҚҚ төмендеуі мүмкін. Мұндай жағдайда ХҚҚ мониторингі ұсынылады.
Гемфиброзил және қандағы липидтердің құрамын азайтатын басқа да препараттар. Гемфиброзил мен Розулипті бір мезгілде қолдану розувастатиннің Cmax және AUC екі есе ұлғаюымен бірге жүрді.
Спецификалық өзара әрекеттесуі бойынша деректерді негізге алып, фенофибратпен фармакокинетикалық мәнді өзара әрекеттесуі күтiлмейдi, фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі мүмкiн. Қандағы липидтердің құрамын азайтатын (тәулігіне 1 г немесе одан артық) дозалардағы гемфиброзил, фенофибрат, басқа фибраттар, сондай-ақ ниацин (никотин қышқылы) HMG-CoA-редуктазасының тежегіштерімен бір мезгілде қолдану кезінде миопатияның даму қаупі ұлғаяды, ол монотерапия ретінде пайдалану кезінде де миопатия туғыза алатынына байланысты болуы мүмкін. 40 мг дозадағы Розулиппен емді фибраттармен қатар қолдануы қарсы көрсетілімде. Фибраттармен бiрге емдеу кезінде розувастатиннің ұсынылған бастапқы дозасы 5 мг құрауы керек.
Эзетимиб. Бұл препараттардың AUC немесе Cmax өзгерістері Розулиппен бір мезгілде қолдану кезінде анықталмаған.
Розулипті 10 мг дозада және эзетимибты 10 мг дозада біріктіріп қолданғанда гиперхолестеринемиямен емделушілерде AUC мәнінің 1.2 есе жоғарылауы байқалды.
Әйтсе де, Розулип пен эзетимибомның арасында жағымсыз әсерлердің дамуымен фармакодинамикалық өзара әрекеттесуді жоққа шығаруға болмайды.
Протеазалар тежегіштері. Өзара әрекеттесуінiң дәл механизмінің белгiсiз екеніне қарамастан, протеолиздік ферменттердің тежегіштерін бір мезгілде қолдану розувастатин биожетімділігінің едәуір ұлғаюына әкелуі мүмкін. Фармакокинетикалық зерттеулердің нәтижелеріне сәйкес дозасы 20 мг Розулип пен протеаза тежегіштерінің біріктірілген препаратын (400 мг лопинавир/100 мг ритонавир) бір мезгілде қолдану кезінде дені сау еріктілерде розувастатиннің AUC0-24 және Cmax тепе-тең күйде, тиісінше 2 және 5 есеге ұлғаюы байқалған.
Басқа фармакокинетикалық зерттеулер нәтижелеріне сәйкес дені сау емделушілерде 10 мг дозада Розулипті және протеолиздік ферменттерге басатын әсер ететін (300 мг атазанавир/100 мг ритонавир) біріктірілген препаратты бір мезгілде қолдану тепе-тең жағдайда розувастатиннің AUC0-24 шамамен 3 есе жоғарылауымен сипатталады.
Розувастатинді кейбір протеаза тежегіштерімен біріктіруге соңғысының экспозициясының жоғарылау мүмкіндігіне қарай розувастатиннің дозасын мұқият өзгерткеннен кейін ғана болады.
Сондықтан АИТВ-мен емделушiлердi емдеу кезiнде розувастатин мен протеаза тежегіштерін бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Антацидтер. Розулиппен құрамында алюминий және магний гидроксиді бар антацид суспензиясын бір мезгілде қолдану қан плазмасында розувастатин концентрациясының шамамен 50%-ға төмендеуімен бірге жүрген. Егер емделушілер Розулиптен кейін 2 сағаттан соң антацид қабылдаса, бұл әсер азайған. Бұл өзара әрекеттесудің клиникалық мәні анықталмаған.
Эритромицин. Розулип пен эритромицинді бір мезгілде қолдану AUC0-t және розувастатиннің Cmax тиісінше 20 және 30%-ға азаюымен сипатталған.
Осы өзара әрекеттесу эритромицинмен туындаған ішек перистальтикасының жоғарылауы нәтижесі болып табылады деп болжамданады.
Ішке қабылданатын контрацептивтер/гормоналмастыратын ем (ГАЕ). Розулипті және ішке қабылданатын контрацептивтердi бiр мезгілде қолдану этинилэстрадиол және норгестрел AUC-ының тиісінше 26 және 34%-ға ұлғаюымен бірге жүрді. Қан плазмасындағы бұл гормондар концентрациясының ұлғаюын ішке қабылданатын контрацептивтердiң дозаларын іріктеу кезінде ескеру қажет. ЗГТ аясындағы Розулипті қолдануды сипаттайтын фармакокинетикалық деректер болмай тұр, сондықтан жоғарыда сипатталғандарға ұқсас әсерлердің дамуын жоққа шығаруға болмайды. Алайда, мұндай терапия клиникалық зерттеулердiң шеңберiнде кең қолданылған және емделушiлердің жақсы көтере алушылығымен ерекшеленген.
Дигоксин. Розулип пен дигоксиннің клиникалық елеулі өзара әсері мүмкіндігі аз.
Фузидий қышқылы. Басқа статиндермен емдегендегідей, розувастатинді фузидий қышқылымен бір мезгілде қолданғанда рабдомиолизді қоса бұлшықеттер тарапынан жағымсыз реакциялар туралы хабарланды. Осындай емделушілерді мұқият мониторинг жүргізу керек, және розувастатинді уақытша тоқтату туралы қажеттілік туындауы мүмкін.
Р450 цитохромының ферменттері. Розувастатин Р450 цитохромы изоферменттерінің тежегіші немесе индукторы болып табылмайды. Бұдан басқа, розувастатин – бұл изоферменттер үшін профильді емес субстрат. Сондықтан, Р450 цитохромы жүйесiнiң изоферменттерi арқылы препараттың метаболизміне байланысты дәрiлік өзара әрекеттесу мүмкіндігі аз. Розувастатин мен флуконазолдың (CYP2C9 және CYP3A4 тежегіші) немесе кетоконазолдың (CYP2A6 және CYP3A4 тежегіші) арасында клиникалық елеулі өзара әсер байқалмады.
Розувастатин дозасын өзгертуді талап ететін өзара әрекеттесулер (1 кестені қара):
Олардың розувастатиннің экспозициясын жоғарылататыны белгілі препараттармен бір мезгілде Розулипті қолдану қажеттігінде, соңғысының дозасын өзгерту керек .
Егер AUC экспозициясының 2 немесе одан артық жоғарылауы күтілсе, онда розувастатинді 5 мг стартты дозада тағайындау керек. Розувастатиннің ең жоғары тәуліктік дозасын розувастатиннің мүмкіндігінше күтілген экспозициясы 40 мг розувастатинді өзара әрекеттесуді туындататын препараттарсыз (мысалы, розувастатин 20 мг дозада гемфиброзилмен – 1.9 есе артады; розувастатин 10 мг дозада ритонавир/атазанавирмен біріктірілімде – 3.1 есе жоғарылайды) қабылдағанда бақыланатын мәндерден аспайтындай модификациялау керек.
1 кесте. Бір мезгілде қолданылатын препараттардың жарияланған клиникалық зерттеулер негізінде розувастатиннің экспозициясына әсері (AUC-қа әсерінің төмендеу ретімен)

Өзара әрекеттесуді туындататын препараттың дозалау режимі

Розувастатиннің  дозалау режимі

Розувастатиннің AUC мәнінің өзгеруі *

Циклоспорин күніне екі рет 75 мг-ден күніне екі рет 200 мг дейін, 6 ай

10 мг күніне  1 рет,

10 күн

7.1-есе ↑

Атазанавир 300 мг/ритонавир 100 мг күніне 1 рет, 8 күн

10 мг, бір реттік доза

 3.1-есе ↑

Симепревир 150 мг күніне 1  рет, 7 күн

10 мг, бір реттік доза

2,8-есе ↑

Лопинавир 400 мг/ритонавир 100 мг күніне 2  рет, 17 күн

20 мг, бір реттік доза

2.1-есе ↑

Клопидогрел 300 мг қанықтыратын доза, содан кейін тәулігіне  75 мг

20 мг, бір реттік доза

2-есе ↑

Гемфиброзил 600 мг күніне 2  рет, 7 күн

80 мг, бір реттік доза

1.9-есе ↑

Элтромбопаг 75 мг, күніне 1  рет, 10 күн

10 мг, бір реттік доза

1.6-есе ↑

Дарунавир 600мг/ритонавир 100 мг
күніне екі  рет, 7 күн

10 мг күніне 1 рет, 7 күн

1.5-есе ↑

Типранавир 500 мг/ ритонавир 200 мг
күніне екі  рет, 11 күн

10 мг, бір реттік доза

1.4-есе ↑

Дронедарон 400 мг күніне екі  рет

деректер жоқ

1.4-есе ↑

Итраконазол 200 мг күніне бір рет,          5 күн

10 мг, бір реттік доза

1.4-есе ↑**

Эзетимиб 10 мг күніне бір рет, 14 күн

10 мг күніне 1  рет, 14 күн

1.2-есе ↑**

Фозампренавир 700 мг/ритонавир 100 мг күніне екі  рет, 8 күн

10 мг, бір реттік доза

Алеглитазар 0.3 мг 7 күн

40 мг, 7 күн

Силимарин (Silbyum marianum сығындысы) 140 мг күніне үш рет, 5 күн

10 мг, бір реттік доза

Фенофибрат 67 мг күніне үш рет, 7 күн

10 мг 7 күн

Рифампин 450 мг күніне бір рет, 7 күн

20 мг, бір реттік доза

Кетоконазол 200 мг күніне екі рет, 7 күн

80 мг, бір реттік доза

Флуконазол 200 мг күніне бір рет, 11 күн

80 мг, бір реттік доза

Эритромицин 500 мг күніне 4 рет, 7 күн

80 мг, бір реттік доза

20%↓

Байкалин 50 мг күніне үш рет

20 мг, бір реттік доза

47%↓


* Х-еселік өзгерістер секілді берілген деректер тек қана розувастатинді қолданғанда және біріктірілімде алынған нәтижелер арасындағы қарапайым арақатынас болып табылады. % өзгерістер секілді берілген деректер розувастатинмен монотерапиямен салыстырғанда %- айырмашылығын көрсетеді.
↑ - жоғарылауы, ↓ - төмендеуі, ↔ - өзгерістер жоқ
**Өзара әрекеттесуге кейбір зерттеулерді розувастатиннің әртүрлі дозасымен жүргізді. Кестеде маңыздылығы жоғары арақатынастар берілген.

Айрықша нұсқаулар
Бүйрек функциясына әсері
Розулип қабылдаған кейбір емделушілерде (әсіресе дозасы 40 мг) протеинурия байқалған. Протеинурияны индикатор жолақтары көмегiмен несеп талдауда диагностикалаған. Жағдайлардың көпшiлiгiнде, оның шығу тегi өзекшелік, ауыспалы немесе интермиттирлейтiн сипаты болды. Ақуыз құрамының «толық болмауынан» және «iздерiнен» бастап «++ке» немесе одан астамға дейін өзгерістері дозасы 10 немесе 20 мг препаратты қабылдаған 1% емделушiлерде, сондай-ақ шамамен дозасы 40 мг препаратты қабылдаған шамамен 3% емделушiлерде байқалған. Несепте ақуыз құрамының «толық болмауынан» және «iздерiнен» бастап «+ке» дейін ең төмен өзгерiстері дозасы 20 мг препаратты қабылдаған емделушiлерде анықталған. Жағдайлардың көпшiлiгiнде протеинурия емдеу үдерісiнде азаяды немесе жоғалады және бүйректердiң қазiргi жедел ауруының немесе үдеуiнің пайда болуын бiлдiрмейдi. Осы дозада препаратты қабылдайтын науқастарды стандартты тексеру шеңберiнде бүйрек функциясын бағалауды жүзеге асыру қажет (кем дегенде әрбір 3 айда).
Қаңқа бұлшық еттеріне әсері
Қаңқа бұлшық еттері тарапынан жағымсыз құбылыстары (мысалы, миалгия, миопатия, (мозиттi қоса) және сирек жағдайларда рабдомиолиз препаратты кез келген дозаларда, әсiресе жиi 20 мг-ден асатын дозаларда қабылдаған емделушiлерде байқалған. Рабдомиолиз өте сирек эзетимибпен және HMG-CoA-редуктазасының тежегіштерімен қатар емдеу кезінде дамыды. Бұл препараттарды бiр мезгілде қолдану кезінде фармакодинамикалық өзара әрекеттесуді жоққа шығаруға болмайды және абайлау керек.
HMG-CoA-редуктазасының басқа тежегіштерімен емдеу жағдайындағыдай, рабдомиолиздің даму жиілігі, бүйрек функциясының айқын бұзылыстары және бауыр тарапынан маңызды бұзушылықтар (олар негiзiнен трансаминазалардың концентрациясының ұлғаюымен көрсетілген) 40 мг дозада препаратты қолдану кезінде жоғары.
HMG-CoA –редуктазаның басқа тежегіштерімен терапиясы жағдайындай, рабдомиолиздың даму жиілігі препаратты 40 мг дозада қолданғанда жоғары.
Креатинкиназа концентрациясын анықтау
Бұл нәтижелердiң интерпретациясын қиындата алатындықтан, қан сарысуындағы креатинкиназаның деңгейiн анықтауды қарқынды дене күші жүктемесінен кейiн немесе креатинкиназа концентрациясы ұлғаюының басқа мүмкін болатын себептерiнiң болуы кезінде жүргiзуге болмайды. Егер креатинкиназаның бастапқы деңгейі едәуiр жоғары (норманың жоғарғы шегіне қарағанда 5 есе жоғары) болса, 5-7 күннен кейiн қайтадан өлшем жүргiзу керек. Егер қайтадан тест креатинкиназаның бастапқы деңгейiн растаса (норманың жоғарғы шегімен салыстырғанда 5 есе жоғары), терапияны бастауға болмайды.
Емдеу басталарға дейін
HMG-CoA-редуктазасының басқа тежегіштері тәрізді, Розулипті миопатия (рабдомиолиз) дамуына бейiмдейтiн факторлары бар емделушiлерге сақтықпен тағайындау қажет, олар: бүйрек функциясының бұзылуы; гипотиреоз; емделушiдегі немесе оның жақын туыстарындағы бұлшықет жүйесiнiң тұқым қуалаған патологиясы; HMG-CoA-редуктазасының басқа тежегішін немесе сыртартқысындағы фибратты қабылдауға байланысты миопатия; ішімдікке салыну; 70 жастан асқандар; қан плазмасында розувастатин концентрациясының ұлғаюына әкелетін жағдайлар; бір мезгілде фибраттарды пайдалану.
Мұндай емделушілерге препаратты тағайындау кезінде емнің қаупі мен мүмкін болатын пайдасын мұқият салыстыру қажет. Бұдан басқа клиникалық мониторингті жүргізу ұсынылады.
Емдеу уақытында
Бұлшықет ауруларының, бұлшықет әлсiздiгінің немесе спазмдардың кенеттен байқалу жағдайлары туралы, әсiресе егер олар дімкәстікпен және қызбамен бірге болса, дәрiгерге дереу хабарлау қажеттiгi туралы емделушiге баяндау керек. Мұндай емделушiлерде қан сарысуындағы креатинкиназаның деңгейін анықтау керек.
Егер креатинкиназаның деңгейі едәуір ұлғайған (норманың жоғарғы шегімен салыстырғанда 5 еседен жоғары болса) немесе егер бұлшықет тарапынан симптомдар кенет айқын және күнделікті қолайсыздық туғызған (тіпті егер креатинкиназаның деңгейі норманың жоғарғы шегімен салыстырғанда 5 есе кем болса) жағдайда ем тоқтатылуы керек.
Егер симптомдар жоғалса және креатинкиназаның деңгейі нормаға қайта келсе, емделушiні мұқият бақылау кезінде аз дозаларда Розулипті немесе HMG-CoA-редуктазасының басқа тежегіштерін қайтадан тағайындау туралы мәселені қарастыру керек. Креатинкиназаны дағдылы бақылау симптомдары болмаған кезде орынсыз.
Проксимальді бұлшықеттердің ұзаққа созылған әлсіздігі және статиндермен (оның ішінде розувастатинмен де) емдеу аясында немесе емді тоқтатқаннан кейін сарысу креатинкиназасы деңгейінің жоғарылауы түріндегі клиникалық біліністермен сипатталатын иммунологиялық шығу тегімен некроздалған миопатия дамуы туралы өте сирек хабарлар бар.
Осындай жағдайларда кейінірек жүйке-бұлшықеттік функциясын зерттеуге, серологиялық тестілер жасау және иммуносупрессивті ем тағайындауға қажеттілік туындауы мүмкін.
Розулипті қабылдаған және қатар жүретін ем кезінде қаңқа бұлшықетіне әсердiң ұлғаюының белгiлерi анықталмаған. Фибрин қышқылының туындыларымен, гемфиброзилды қоса, циклоспоринмен, никотин қышқылымен, азолдік зеңге қарсы дәрілермен, протеаза тежегіштерімен және макролидті антибиотиктермен қатар HMG-CoA-редуктазасының басқа тежегіштерін қабылдаған емделушiлерде миозит және миопатия жағдайларының ұлғаюы туралы хабарланған.
Гемфиброзил HMG-CoA-редуктазасының кейбiр тежегіштерімен аралас тағайындау кезінде миопатияның пайда болу қаупін ұлғайтады. Сондықтан, Розулип пен гемфиброзилді бiр мезгілде тағайындау ұсынылмайды. Розулип пен фибраттарды немесе ниацинді бiрлесе қолдану кезінде қауіп пен мүмкiн болатын пайданың арақатынасын мұқият салыстыру керек. Фибраттармен бiрге емдеу кезінде дозасы 40 мг Розулипті қабылдауға болмайды.
Розулипті миопатияның дамуы туралы растайтын жедел, маңызды бұзушылықтарымен немесе рабдомиолизге (мысалы, сепсис, гипотензия, көлемдi хирургиялық араласу, жарақат, ауыр метаболизмдік, эндокриндік немесе электролиттiк бұзылулар, тойтарылмайтын құрысулар) қатысты екiншi орындағы бүйрек жеткiлiксiздiгiнiң дамуына бейiмдейтiн факторлармен емделушiлердi емдеу үшiн қолдануға болмайды.
Бауыр функциясына әсері
HMG-CoA-редуктазаның басқа тежегіштері тәрізді, Розулип алкоголь ішімдіктеріне салынған тұлғаларды және бауырдың бастапқы патологиясымен емделушілерді емдеу кезінде сақтықпен пайдалану керек.
Емдеу басталарға дейін және емдеу басталғаннан кейін 3 айдан соң функциональді бауыр сынамаларын бағалауды орындау ұсынылады. Егер қан сарысуында трансаминазалардың деңгейі нормасының жоғары шегінен 3 есе асса, Розулипті қабылдауды тоқтату немесе оның дозасын төмендету қажет.
Постмаркетингті кезеңде бауыр тарапынан салмақты жағымсыз құбылыстар (негізінен, қан сарысуында трансаминазалардың жоғары деңгейі) дозасы 40 мг препаратты қабылдайтын емделушілерде жиі байқалған. Гиперхолестеринемиямен емделушілерде гипотиреоздың немесе липоидті нефроздың салдарынан негізгі ауруларды емдеу Розулиппен емдеу басталғанға дейін жүргізілуі керек.
Нәсілі
Фармакокинетикалық зерттеулердің нәтижелері ақ еуропалық нәсілді тұлғаларға қарағанда, азиат нәсілді тұлғаларда Розулиптің биожетімділігі жоғары екендігін растайды.
Протеазалар тежегіштері
Розувастатинді протеолиздік ферменттердің әртүрлі тежегіштерімен және ритонавирмен біріктіргенде розувастатиннің жүйелік экспозициясының жоғарылауы байқалды.
Протеаза тежегіштерін қабылдайтын АИТВ науқастарда, Розулип препаратын тағайындағанда липидтер деңгейінің төмендеуінің пайдасы мен емнің басында және осы емделушілерде препарат дозасын ары қарай таңдауда қан плазмасындағы розувастатин деңгейінің жоғарылату мүмкіндігін саралау керек.
Розулип препаратының дозасына түзету жүргізу жағдайларын қоспағанда протеазаның кейбір тежегіштерімен біріктірілімі ұсынылмайды .
Өкпенің интерстициальді ауруы
Өкпенің интерстициальді ауыруының өте сирек жағдайлары статин тобынан кейбiр препараттарды қабылдаған емделушiлерде тiркелген.
Әдеттегiдей, бұл жағдайлар статиндермен ұзақ уақыт емдеу кезінде байқалған. Өкпенің интерстициальді ауруы ентiкпемен, өнiмсiз жөтелмен және жалпы жағдайдың нашарлауымен (жоғары қажу, дене массасының төмендеуi және қызба) білінеді. Егер емделушіде өкпенің интерстициальді ауруының дамуына күдік болса, статиндермен емдеуді тоқтату керек.
Лактозаны көтере алмаушылық
Сирек тұқым қуалайтын галактозаны көтере алмаушылықпен, лактозаның жеткіліксіздігімен және глюкоза мен галактоза мальабсорбциясының синдромымен емделушілерге препаратты қабылдау ұсынылмайды.
Қабықпен қапталған 10 мг бір таблеткада - 121,2 мг лактоза моногидраты, 20 мг таблеткада - 242,4 мг лактоза моногидраты, 40 мг таблеткада - 484,8 мг лактоза моногидраты бар.
Қант диабеті
Бар деректер негізінде статиндер класс ретінде қандағы қант деңгейін жоғарылатады, сондай-ақ қант диабетінің дамуының жоғары қаупімен емделушілерде диабетке қарсы емді қажет ететін гипергликемия туындатуы мүмкін. Әйтсе де осындай жағдайларда статиндерді тоқтатуға болмайды, өйткені қантамырлары ауруларының даму қаупінің төмендеуімен байланысты пайдасы гипергликемия даму қаупінен жоғары.
Қауіп тобына жататын емделушілерге (аш қарынға глюкозаның концентрация 5.6-6.9 ммоль/л, дене салмағының индексі >30 кг/м2, триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы, гипертония), қолданыстағы ұлттық ұсыныстарға сәйкес клиникалық және биохимиялық мониторинг жүргізу керек.
JUPITER зерттеулерінде қант диабетінің хабарланған жағдайларының жалпы жиілігі розувастатин мен плацебо қабылдаған емделушілер тобында сәйкесінше 2.8% және 2,3% құрады, әсіресе бұл аш қарынға 5.6-6.9 ммоль/л глюкоза деңгейімен емделушілерде байқалды.
Педиатрияда қолдану
Препараттың қауіпсіздігі және қолдану тиімділігі туралы деректердің болмауына байланысты оны 10 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге қолдану ұсынылмайды.
Розувастатин қабылдаған 10-нан 17 жасқа дейінгі балаларда бойын, дене салмағын, дене салмағының индексін анықтау, сондай-ақ Таннер бойынша екіншілік жыныстық белгілерінің дамуы негізінде жыныстық жетілуін бағалау бір жыл уақыт кезеңімен шектелді. 52 апта емнен кейін препараттың өсуіне, дене салмағына, дене салмағының индексіне және жыныстық жетілуіне әсері бақыланған жоқ.
Балалар 52 апта бойы розувастатин қабылдаған клиникалық зерттеуде, ересек емделушілердің қатысуымен жүргізілген зерттеулер нәтижесімен салыстырғанда креатинкиназа деңгейінің жоғарылауы (>10 x ҚШЖ) және бұлшықеттер тарапынан белгілерінің дамуы жиірек байқалды.
Жүктілік және емшек емізу
Розулипті жүктілік және лактация кезеңінде қолдануға болмайды.
Бала туу жасындағы әйелдер контрацепцияның тиімді шараларын қолдануы керек. Холестерин және холестериннiң биосинтезінің басқа өнiмдерi ұрықтың қалыпты дамуы үшін қажет болғандықтан, HMG-CoA-редуктазасының белсендiлiгiн басу қаупі жүктiлiк кезеңінде препаратпен емдеудің артықшылығынан асады. Егер жүктiлiк Розулиппен емдеу аясында болған жағдайда, онда препаратты қабылдауды дереу тоқтату керек. Емшек сүтiмен розувастатиннің бөлінуі туралы мәліметтер болмай тұр.
Дәрілік заттың көлік құралын немесе әлеуетті қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Розулиптің көлік құралын немесе механизмдерді басқару қабілетіне әсерін бағалайтын зерттеулер жүргізілмеді. Емдеу уақытында бас айналу туындау мүмкіндігін автомобиль басқару немесе қауіпті механизмдермен жұмыс кезінде ескеру керек.

Артық дозалануы
Симптомдары – жағымсыз әсерлер симптомдарының айқындығының күшеюі.
Емі: артық дозалану жағдайында симптоматикалық ем жүргізу керек, одан басқа, бауыр функциясын және қан сарысуында креатинкиназа деңгейін бақылау керек. Розувастатин үшін арнайы у қайтарғысы жоқ. Гемодиализдің тиімділігі мардымсыз.

Шығарылу түрі және қаптамасы
7 таблеткадан алюминий фольгадан және "cold" (полиамид / алюминий фольга/поливинилхлоридті үлбір (ПВХ) біріктірілген үлбірден жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 2, 4 немесе 8 пішінді ұяшықты қаптамадан медициналық қолдану жөніндегі мемлекеттік және орыс тіліндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.

Сақтау мерзімі
3 жыл
Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін пайдалануға болмайды.

Сақтау шарттары
25 °С- ден аспайтын температурада сақтау керек.
Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!

Дәріханалардан босатылу шарттары
Рецепт арқылы

Өндіруші
«ЭГИС ФАРМАЦЕВТИКАЛЫҚ ЗАУЫТЫ» ЖАҚ
1106 БУДАПЕШТ, Керестури к- сі, 30-38 Венгрия
Телефон: (36-1) 803-5555, факс: (36-1) 803-5529

Тіркеу куәлігінің иесі
«ЭГИС Фармацевтикалық Зауыты» ЖАҚ, Венгрия

Қазақстан Республикасы аумағында тұтынушылардан өнім (тауар) сапасына қатысты шағымдарды қабылдайтын ұйымның мекенжайы
«ЭГИС Фармацевтикалық Зауыты» ЖАҚ, ҚР өкілдігі
050060, Алматы қ-сы, Жароков к- сі 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

Уважаемые посетители!

Ознакомьтесь, пожалуйста, с правилами использования информации, размещенной в этом разделе сайта. В соответствии с законодательством РК на сайте www.egis.kz размещаются только предназначенные для медицинских и фармацевтических работников дословные тексты монографий, научных статей, докладов на конгрессах, конференциях, симпозиумах, а также инструкций по медицинскому применению лекарственных средств, производимых ОАО «Фармацевтический завод ЭГИС» (Венгрия). Данная информация относится только к лекарственным средствам, зарегистрированным в Казахстане в установленном законом порядке. Названия вышеуказанных лекарственных средств, зарегистрированных в других странах, а также рекомендации по их медицинскому применению могут отличаться от информации, размещенной в этом разделе сайта. Не все вышеуказанные лекарственные средства, находящиеся в обращении на территории Казахстана, являются разрешенными к медицинскому применению в других странах. Данная информация может быть использована только медицинскими и фармацевтическими работниками. Ничто в данной информации не может рассматриваться в качестве рекомендации гражданину (пациенту) по диагностированию и лечению каких-либо заболеваний и не может служить для него заменой консультации с медицинским работником. Ничто в данной информации не должно быть истолковано как обращенный к гражданину (пациенту) призыв самостоятельно приобретать или применять какое-либо из вышеуказанных лекарственных средств. Данная информация не может быть использована гражданином (пациентом) для самостоятельного принятия им решения о медицинском применении какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств и/или решения об изменении рекомендованного медицинским работником порядка медицинского применения какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств.