Представительство в Республике Казахстан

Developed in conjunction with Joomla extensions.

 
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider
     

Инструкция по медицинскому применению
лекарственного средства
ХАРТИЛ®- Д (скачать)


Торговое название
Хартил® - Д

Международное непатентованное название
Нет

Лекарственная форма
Таблетки 2,5 мг/12,5 мг, 5 мг/25 мг

Состав
Одна таблетка 2,5 мг/12,5 мг содержит
активные вещества: рамиприл 2,5 мг
гидрохлоротиазид 12,5 мг,
Одна таблетка 5 мг/25 мг содержит
активные вещества: рамиприл 5 мг
гидрохлоротиазид 25 мг,
вспомогательные вещества: лактозы моногидрат, гипромеллоза, кросповидон, целлюлоза микрокристаллическая, натрия стеарил фумарат.

Описание
Таблетки белого цвета, овальной формы, с риской на обеих сторонах, на одной стороне гравировка «2.5» и «12.5» по разные стороны от риски (для дозировки 2.5/12.5 мг).
Таблетки белого цвета, овальной формы, с риской на обеих сторонах, на одной стороне гравировка «5» и «25» по разные стороны от риски (для дозировки 5/25 мг).

Фармакотерапевтическая группа
Препараты влияющие на систему ренин-ангиотензин. Ангиотензин-конвертирующего фермента (АКФ) ингибиторы в комбинации с диуретиками. Рамиприл в комбинации с диуретиками.
Код АТХ C09BA05

Фармакологические свойства
Фармакокинетика
Рамиприл после приема внутрь быстро всасывается из желудочно-кишечного тракта (50-60% от принятой внутрь дозы). Пища не влияет на степень всасывания, но замедляет абсорбцию препарата. Рамиприл является пролекарством. Подвергается метаболизму при первом прохождении через печень с образованием активного метаболита - рамиприлата (в 6 раз активней ингибирует АКФ, чем рамиприл) и неактивных метаболитов. Среди известных неактивных метаболитов - дикетопиперазиновый эфир, дикетопиперазиновая кислота, а также глюкурониды рамиприла и рамиприлата. Биодоступность после приема внутрь 2,5-5 мг рамиприла составляет приблизительно 20%, для рамиприлата приблизительно 45%. Максимальная концентрация рамиприла в плазме крови достигается в течение 1 часа, а рамиприлата в течение 2-4 часов после приема внутрь. Концентрации в крови рамиприла и рамиприлата возрастают при увеличении дозы, но не строго пропорциональны ей. Связывание с белками плазмы для рамиприла - 73%, рамиприлата - 56%. Снижение концентрации рамиприлата в плазме имеет многофазный характер. Фаза начального распределения и выведения с периодом полувыведения рамиприлата 2-4 часа. Затем промежуточная фаза с периодом полувыведения рамиприлата 9-18 часов. Конечная фаза выведения с очень низкой концентрацией рамиприлата в плазме и длительным периодом полувыведения - более 50 часов. Конечная фаза связана с медленной диссоциацией рамиприлата из связи с рецепторами АКФ. Устойчивая концентрация рамиприлата в плазме после однократного суточного приема рамиприла в дозе 5 мг достигается приблизительно к 4 дню. Стационарные концентрации рамиприлата несколько выше, чем наблюдаемые после приема первой дозы рамиприла, особенно в низких дозах (2,5 мг), но различие не является клинически значимым. После многократного приема суточных доз рамиприла 5-10 мг терапевтический диапазон периодов полувыведения концентраций рамиприлата составляет 13-17 часов (параметр, влияющий на выбор дозы). После приема внутрь около 60% дозы выводится с мочой (преимущественно в форме метаболитов), около 40% с калом, менее 2% выделяется с мочой в неизмененном виде.
При нарушениях функции почек выведение рамиприла и его метаболитов замедляется пропорционально снижению клиренса креатинина (КК). Это приводит к повышению плазменных концентраций рамиприлата и их более медленному снижению в отличие от пациентов с нормальной функцией почек.
При нарушении функции печени прием рамиприла в высоких дозах (10 мг) приводит к замедлению преобразования рамиприла в рамиприлат, концентрация рамиприла в плазме крови может увеличиваться в 3 раза, при этом максимальная концентрация в плазме крови рамиприлата не изменяется.
При приеме рамиприла в дозе 5 мг 1 раз в сутки пациентами с сердечной недостаточностью и гипертензией после 2 недель лечения не наблюдалось клинически значимого накопления рамиприла и рамиприлата.
У лиц пожилого возраста фармакокинетика препарата существенно не изменяется.
Рамиприл экскретируется с грудным молоком.
Гидрохлоротиазид после приема внутрь быстро всасывается из желудочно-кишечного тракта (60-80%). Биодоступность - 70%. Среднее время достижения максимальной концентрации в плазме –1,5-4 часа. Связывание с белками плазмы крови примерно 40-60%. Скорость абсорбции практически не зависит от дозы. Период полувыведения - 6-8 часов. Не метаболизируется в печени, выводится преимущественно почками: 95% - в неизмененном виде и около 4% - в виде метаболита. Через час после приема внутрь обнаруживается в моче и в течение 24 ч выделяется до 50-70% от введенной дозы. Выведение с желчью незначительно. Гидрохлоротиазид в небольших количествах экскретируется с грудным молоком.
Почечный клиренс гидрохлоротиазида имеет высокую корреляцию с клиренсом креатинина. У пациентов, у которых скорость клубочковой фильтрации (СКФ) менее 10 мл/мин только 10% принятой дозы определяется в моче.
При нарушении функции почек экскреция гидрохлоротиазида снижается и удлиняется период полувыведения.
Значимых изменений фармакокинетики при циррозе печени не отмечается.
Регулярный прием комбинации рамиприла и гидрохлоротиазида не влияет или незначительно влияет на биодоступность каждого из них. Применение комбинированного препарата Хартил®-Д 5 мг/25 мг биоэквивалентно одновременному приему его ингредиентов в отдельных лекарственных формах.
Диуретический эффект наступает примерно через 2 часа после приема, достигает максимума за 3-6 часов и продолжается около 6-12 часов.
Антигипертензивный эффект начинается через 1-2 часа после приема внутрь разовой дозы препарата, максимальный эффект развивается через 3-6 часов после приема и сохраняется в течение 24 часов. При ежедневном применении гипотензивная активность постепенно увеличивается в течение 3-4 недель и сохраняется при длительном лечении в течение 1-2 лет. При кратковременной отмене не наблюдается выраженного повышения артериального давления (отсутствует синдром отмены).
Фармакодинамика
Хартил-Д - комбинированный антигипертензивный препарат, в состав которого входят ингибитор АКФ (рамиприл) и тиазидный диуретик (гидрохлоротиазид). Оказывает антигипертензивное и диуретическое действие.
Рамиприлат, активный метаболит рамиприла, конкурентно ингибирует активность ангиотензин-конвертирующего фермента (АКФ), снижает скорость превращения ангиотензина I в ангиотензин II. В результате уменьшения концентрации ангиотензина II происходит вторичное увеличение активности ренина плазмы за счет устранения отрицательной обратной связи при высвобождении ренина и прямое снижение секреции альдостерона. Уменьшает деградацию брадикинина и увеличивает синтез простагландинов. Уменьшение образования ангиотензина II и повышение активности брадикинина приводит к расширению сосудов и вносит свой вклад в кардиопротективное и эндотелиопротективное действие рамиприла. Благодаря высокой липофильности, рамиприл по сравнению с эналаприлом лучше проникает в ткани, что благотворно влияет на взаимодействие с ангиотензин-конвертирующей системой различных тканей и органов, а также на уровень АКФ в плазме. Препарат вызывает антигипертензивный эффект как в положении пациента стоя, так и в положении лежа без компенсаторного увеличения частоты сердечных сокращений. Благодаря сосудорасширяющему действию снижает общее периферическое сосудистое сопротивление (постнагрузку), давление в легочных капиллярах (преднагрузку) и сопротивление в легочных сосудах. Вызывает увеличение минутного объема крови и повышение толерантности к нагрузкам. Обычно не вызывает существенных изменений в почечном кровотоке (в ряде случаев он повышается) и скорости клубочковой фильтрации. При длительном лечении способствует обратному развитию гипертрофии миокарда у пациентов с артериальной гипертензией и уменьшает частоту аритмий при реперфузии миокарда. Улучшает кровоснабжение ишемизированного миокарда. Снижает агрегацию тромбоцитов. Предотвращает контрактильные изменения эндотелия сосудов, вызываемые высокохолестериновой диетой.
Гидрохлоротиазид подавляет реабсорбцию натрия и хлора в дистальных канальцах нефрона. Усиленная почечная экскреция этих ионов сопровождается повышенным мочеобразованием (из-за осмотического связывания воды). Увеличивает выведение ионов калия, магния, бикарбоната; задерживает выведение ионов кальция, мочевой кислоты. Механизм антигипертензивного действия точно не установлен и возможно состоит из следующих моментов: изменение натриевого баланса, уменьшение объема внеклеточной воды и плазмы, изменение сопротивления почечных сосудов, снижение реакций на норадреналин и ангиотензин II. При длительном лечении снижение артериального давления достигается при приеме меньших доз, чем необходимо для достижения диуретического эффекта. Снижение артериального давления сопровождается небольшим повышением СКФ, сосудистого сопротивления почечного русла и активности ренина в плазме. Однократный прием высоких доз гидрохлоротиазида приводит к уменьшению объема плазмы, СКФ, почечного кровотока и среднего артериального давления. При длительном приеме малых доз объем плазмы остается сниженным, в то время как минутный объем и СКФ возвращаются к исходному уровню, предшествующему началу лечения. Среднее артериальное давление и системное сосудистое сопротивление остаются сниженными. Тиазидные диуретики могут нарушать выработку грудного молока.
Применение комбинации рамиприла и гидрохлоротиазида приводит к более выраженному снижению АД по сравнению с монотерапией каждым препаратом в отдельности и позволяет сохранять антигипертензивное действие препарата, по меньшей мере, в течение 24 ч. Антигипертензивные эффекты обоих веществ дополняют друг друга, а гипокалиемический эффект гидрохлоротиазида уменьшается рамиприлом.

Показания к применению
- лечение артериальной гипертензии у пациентов, у которых отсутствует адекватный контроль артериального давления при использовании рамиприла или гидрохлоротиазида в качестве монотерапии

Способ применения и дозы
Рекомендуется принимать препарат по 1-2 таблетки в сутки в одно и то же время, предпочтительно утром. Таблетки можно делить пополам, разламывая по риске, запивая большим количеством жидкости, независимо от приема пищи. Дозу препарата и продолжительность терапии устанавливают индивидуально. Лечение артериальной гипертензии не следует начинать с применения фиксированной комбинации. Перед началом терапии препаратом Хартил-Д следует определить соответствующую дозу отдельных компонентов.
Начальная рекомендуемая доза – таблетки 2,5 мг/12,5 мг. Дозу можно увеличивать с интервалом не менее 3 недель. Поддерживающая доза - таблетки 2,5 мг/12, 5 мг или 5 мг/25 мг. Максимальная суточная доза – 10 мг рамиприла и 50 мг гидрохлоротиазида.
Пациентам пожилого возраста и пациентам с нарушением функции почек (КК 30- 60 мл/мин) Хартил-Д следует применять только после предварительного подбора доз каждого из компонентов. Поддерживающая доза должна быть как можно более низкой.
Пациентам с нарушением функции почек (КК 30-60 мл/мин) начальная доза- 1,25 мг рамиприла и 6,25 мг гидрохлоротиазида. Рекомендуемая суточная доза - таблетки 2,5 мг/12,5 мг 1 раз в сутки. Максимальная суточная доза - таблетки 5 мг/25 мг, разделенная на 2 приема (утром и вечером).
Пациентам с легким или умеренным нарушением функции печени Хартил-Д следует применять только после предварительного подбора дозы рамиприла.

Побочные действия
Часто 1 - 9,9 % (>1/100, <1/10)
- головокружение, утомляемость, головная боль, слабость
- артериальная гипотензия (в начале лечения и после увеличения дозы)
- бронхит, сухой кашель, проходящий после отмены препарата
- тошнота, рвота, боли в животе, нарушение пищеварения
- сыпь на коже и слизистых
- гипокалиемия, гипергликемия, повышение уровня мочевой кислоты, мочевины и
креатинина в крови
- подагра
Нечасто 0,1 -0,9% (>1/1000, <1/100)
- сонливость, апатия, нервозность
- гиперкалиемия, гипонатриемия, гипомагниемия, гиперхлоремия,
гиперкальциемия
- протеинурия, ухудшение существующей протеинурии
- конъюнктивит, блефарит
- фотосенсибилизация
- зуд, крапивница
- периферические отеки (в области голеностопных суставов)
- спазмы в эпигастральной области, жажда, снижение аппетита, анорексия, запор, диарея
-боль в груди, пирексия
- снижение потенции
Редко 0,01 - 0,09% (>1/10000, <1/1000)
- тревожность, спутанность сознания, депрессия, нарушение сна, шум в ушах, обмороки
беспокойство, парестезия, вертиго, тремор
- нарушение обоняния, вкуса, ощущение жжения
- нарушение равновесия
- нарушение зрения, включая нечеткость зрения
- одышка
- ринит, заложенность носа, синусит, фарингит, глоссит, бронхоспазм (у пациентов с повышенной возбудимостью кашлевого рефлекса), эозинофильная пневмония
- сухость во рту, гастрит, воспаление слизистых оболочек рта и языка, сиаладенит, афтозный стоматит
- прилив крови с ощущением жара на отдельных участках кожи, усиленное потоотделение, отек, понижение артериального давления в положении стоя
- мышечные спазмы, мышечная слабость, миалгия, артралгия, артрит, скелетно-мышечная ригидность, тетания
- нарушение функции почек
- снижение уровня гемоглобина и гематокрита, лейкопения, тромбоцитопения
- повышение остаточного азота и сывороточного креатинина, обезвоживание, повышение активности печеночных ферментов, гипербилирубинемия, нарушения водно-электролитного баланса (особенно у пациентов с нарушением функции почек), гипохлоремия, метаболический алкалоз, глюкозурия
- нарушение потенции, снижение либидо, гинекомастия
Очень редко < 0,01% (<1/10000)
- тромбозы, связанные с тяжелым обезвоживанием, стеноз сосудов, гипоперфузия, болезнь Рейно, васкулит
- бронхоспазм, включая ухудшение астмы, альвеолит, аллергический некардиогенный отек легких, вызванный гидрохлоротиазидом
- аритмии, ощущение сердцебиения, тахикардия; при выраженном снижении артериального давления, в основном, у пациентов с ишемической болезнью сердца и клинически значимым сужением сосудов головного мозга, может развиться ишемия миокарда (стенокардия, инфаркт миокарда) и ишемия головного мозга (преходящее нарушение мозгового кровообращения, ишемический инсульт, нарушение психомоторных функций)
- синдром Рейно, васкулит, тромбоз, тромбоэмболия
- анафилактические реакции, ангионевротический отек (в очень редких случаях обструкция дыхательных путей в результате ангионевротического отека сопровождалась смертельным исходом), отек легких вследствие гиперчувствительности к гидрохлоротиазиду, повышение титра противоядерных антител
- кишечная непроходимость, геморрагический панкреатит, холестатическая желтуха, гепатит, острый калькулезный холецистит, некроз печени, цитолитический гепатит (в редких случаях со смертельным исходом), острая печеночная недостаточность
- мультиформная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз, псориазоподобные или пемфигоидные или лихеноидные кожные реакции, системная красная волчанка, алопеция, обострение псориаза, макуло-папулезная сыпь, энантема, онихолизис
- ксантопсия, пониженное выделение слезной жидкости, острая закрытоугольная глаукома, нарушение зрения
- паралич
- олигурия, острая почечная недостаточность, нефротический синдром,
интерстициальный нефрит
-нейтропения, агранулоцитоз, панцитопения, эозинофилия, гемолитическая анемия на фоне дефицита глюкозо-6-фосфат-дегидрогеназы, гемоконцентрация связанная с обезвоживанием
- гипертриглицеридемия, гиперхолестеринемия, повышение сывороточной амилазы
- панкреатит (в очень редких случаях со смертельным исходом), повышение уровня ферментов поджелудочной железы, ангионевротический отек кишечника


Противопоказания
- повышенная чувствительность к рамиприлу или к другим компонентам препарата, а также к другим ингибиторам АКФ, тиазидам или производным сульфонамида
- ангионевротический отек в анамнезе, связанный с применением ранее
ингибиторов АКФ или блокаторов ангиотензина II
- наследственный или идиопатический ангионевротический отек
- выраженные нарушения функции почек (КК менее 30мл/мин/1,73м2 площади поверхности тела) или анурия
- выраженные нарушения функции печени и/или холестаз, печеночная энцефалопатия
- гемодинамически значимый двусторонний (или односторонний у пациентов с одной почкой) стеноз почечной артерии
- артериальная гипотензия или нестабильность гемодинамики
- экстренный гемодиализ или гемофильтрация с использованием высокопроницаемых диализных мембран
-клинически значимые нарушения электролитного баланса, которые могут ухудшиться после лечения препаратом Хартил®-Д
-пациентам с сахарным диабетом или средними/тяжелыми нарушениями функции почек КК менее 60 мл/мин) получающим препараты, содержащие алискирен
- аферез ЛПНП сульфатом декстрана
- одновременный прием препарата Хартил®-Д с десенсибилизирующей терапией ядом перепончатокрылых
- беременность и период лактации
- детский и подростковый возраст до 18 лет (из-за отсутствия данных по безопасности и эффективности применения)

Лекарственные взаимодействия
Хартил®-Д снижает экскрецию лития почками и повышает риск развития литиевой интоксикации. Развивающееся в результате этого повышение уровня лития в сыворотке повышает риск его кардио- и нефротоксичности. Препараты лития, как правило, не назначают одновременно с диуретиками или ингибиторами АКФ. При необходимости назначения такого сочетания препаратов, следует проводить регулярный контроль уровня лития в сыворотке.
Одновременное применение Хартила®-Д с триметопримом повышает риск гиперкалиемии.
Гидрохлоротиазид ослабляет гипогликемический эффект пероральных антидиабетических средств и инсулина, в то время как рамиприл потенцирует его, вплоть до развития гипогликемии. Риск развития таких явлений особенно высок в течение первых недель одновременного применения этих препаратов с ингибиторами АКФ, а также у пациентов с нарушением функции почек.
При одновременном применении с натрия хлоридом возможно ослабление антигипертензивного эффекта Хартила®-Д.
Одновременный длительный прием препарата с нестероидными противовоспалительными средствами (НПВС), в том числе ацетилсалициловой кислоты в высоких дозах (до 3 г/сут), может ослаблять гипотензивный эффект ингибиторов АКФ, а гидрохлоротиазид может усиливать нейротоксичность салицилатов. Эффекты НПВС и ингибиторов АКФ на повышение уровня калия в сыворотке суммируются, что может привести к нарушению функции почек. Эти эффекты обычно обратимы. В редких случаях, главным образом, у пожилых пациентов или при обезвоживании, может наблюдаться острая почечная недостаточность. Рамиприл можно применять на фоне приема ацетилсалициловой кислоты в кардиологических дозах, тромболитиков, бета-блокаторов и/или нитратов.
Лекарственные взаимодействия препарата, обусловленные свойствами рамиприла:
Одновременный прием калийсберегающих диуретиков (спиронолактон, триамтерен или амилорид) или других препаратов, способствующих повышению концентрации калия в плазме крови (гепарин, такролимус, циклоспорин) с Хартилом®- Д может привести к гиперкалиемии.
При одновременном применении Хартила®-Д с диуретиками возможно усиление антигипертензивного эффекта. Прием Хартила®-Д иногда может вызывать артериальную гипотензию у пациентов, которые уже принимают диуретики.
Прием других антигипертензивных препаратов, вазодилататоров (обезболивающие средства, баклофен, альфузозин, доксазозин, празозин, тамсулозин, теразозин), нитроглицерина и других нитратов потенцирует гипотензивный эффект Хартила®-Д.
Трициклические антидепрессанты, антипсихотические средства, анестетики могут усиливать гипотензивный эффект Хартила®-Д.
Этанол усиливает гипотензивный эффект Хартила®-Д.
Симпатомиметики могут ослаблять гипотензивный эффект ингибиторов АКФ, поэтому пациенты в таких случаях нуждаются в тщательном наблюдении.
При одновременном применении Хартила®-Д с аллопуринолом или циклоспорином повышается риск развития почечной недостаточности и лейкопении.
Одновременное применение Хартила®-Д с ловастатином повышает риск гиперкалиемии.
Одновременное применение Хартила®-Д с прокаинамидом, кортикостероидами, цитостатиками и иммунодепрессантами повышает риск лейкопении.
Лекарственные взаимодействия препарата, обусловленные свойствами гидрохлортиазида:
Хартил®-Д при его назначении вместе с амфотерицином В (парентерально), карбеноксолоном, лакрицей (в больших количествах), ГКС, АКТГ, слабительными средствами повышает риск развития гипокалиемии.
При одновременном применении с сердечными гликозидами повышается риск развития гликозидной интоксикации и тиазидной гипокалиемии.
Пероральные антикоагулянты: при комбинации с гидрохлоротиазидом может понизиться антикоагулянтный эффект.
При одновременном применении Хартила®-Д с препаратами, удлиняющими интервал QT (некоторые антипсихотические средства, хинидин, амиодарон, соталол и другие препараты) возможна гипокалиемия, гипомагниемия и развитие желудочковой аритмии типа "пируэт".
Тиазидные диуретики снижают экскрецию кальция, поэтому их одновременный прием может повысить уровень кальция в сыворотке.
Колестирамин и колестипол снижают всасывание гидрохлоротиазида. Поэтому сульфонамидные диуретики следует принимать, по крайней мере, за 1 час до или через 4-6 часов после приема анионообменных смол.
Хартил®-Д может усилить действие недеполяризующих миорелаксантов.
Карбамазепин: вследствие аддитивного эффекта может развиться повышенный риск гипонатриемии.
Контрастные вещества, содержащие йод: вызываемое диуретиками обезвоживание повышает опасность поражения почек, особенно при применении больших количеств йодсодержащих контрастных веществ.
Гидрохлоротиазид выводится дистальными почечными канальцами, что понижает выведение пенициллина.
Гидрохлоротиазид понижает выведение хинина из организма.
Видаглиптин: ангионевротический отек чаще встречается у пациентов, одновременно принимавших видаглиптин и ингибиторы АПФ.

Особые указания
Во время лечения препаратом Хартил®-Д необходим регулярный медицинский контроль, что обусловлено клиническими эффектами обоих активных компонентов препарата. Периодически следует контролировать уровень артериального давления, функцию почек, содержание гемоглобина, креатинина, мочевины, уровень электролитов и активность печеночных ферментов в плазме крови. До начала приема препарата следует скорректировать дегидратацию, гиповолемию, снижение числа эритроцитов.
Особенности применения препарата, обусловленные свойствами ингибиторов АКФ, в том числе рамиприла:
Симптоматическая артериальная гипотензия редко встречается при назначении Хартил®-Д у пациентов с неосложненной артериальной гипертензией, однако она может развиться в результате терапии Хартил®-Д у пациентов со сниженным объемом циркулирующей крови (например, на фоне терапии диуретиками, при ограничении потребления жидкости и соли с пищей, при проведении диализа, при недостаточном восполнении потерь жидкости и солей при диарее, рвоте или повышенном потоотделении), а также при тяжелых формах ренин-зависимой гипертензии.
В начале лечения и при подборе (увеличении) дозы требуется тщательное медицинское наблюдение за состоянием пациентов с высоким риском развития гипотензии, а также у пациентов с ишемической болезнью сердца или цереброваскулярной недостаточностью, у которых выраженная артериальная гипотензия может привести к инфаркту миокарда или нарушению мозгового кровообращения.
В случае чрезмерного снижения артериального давления пациенту следует придать горизонтальное положение с возвышенным положением ног, при необходимости скорректировать объем циркулирующей крови путем внутривенной инфузии физиологического раствора и другие меры.
У пациентов с хронической сердечной недостаточностью, с нормальным или низким уровнем артериального давления, Хартил®-Д может вызывать дополнительное снижение артериального давления. Этот предсказуемый эффект, обычно не является основанием для прекращения лечения. При длительной и клинически выраженной гипотензии может потребоваться уменьшение дозы или отмена приема препарата. У пациентов с хронической сердечной недостаточностью частота развития гипотензии не зависит от наличия или отсутствия сопутствующей почечной недостаточности. Чаще гипотензия наблюдается у пациентов с тяжелой хронической сердечной недостаточностью, в результате приема высоких доз диуретиков, на фоне гипонатриемии или при функциональной почечной недостаточности.
У пациентов с хронической сердечной недостаточностью в начале лечения препаратом Хартил®-Д возможно ухудшение функции почек. Описаны случаи развития в таких ситуациях острой почечной недостаточности, обычно преходящей.
Требуется соблюдать осторожность при назначении Хартил®-Д, пациентам с аортальным и митральным стенозом или затруднением выброса крови из левого желудочка, например, при гипертрофической кардиомиопатии. В отдельных случаях гемодинамические нарушения могут сделать недопустимым прием Хартил®-Д.
Пациенты с первичным альдостеронизмом (болезнь Крона) не чувствительны к антигипертензивным препаратам, действие которых основано на подавлении ренин-ангиотензиновой системы. Поэтому использование Хартила®-Д не показано.
У некоторых пациентов с артериальной гипертензией без патологии сосудов почек прием Хартила®-Д, обычно вызывает незначительное и преходящее повышение уровня мочевины в крови и креатинина в сыворотке. Вероятность их возникновения выше у пациентов, с имеющимся нарушением функции почек. В таких случаях может потребоваться снижение дозы и/или прекращение приема каждого из компонентов в отдельности.
У некоторых пациентов с поражением сосудов почек (сужение обеих почечных артерий или стеноз артерии единственной почки) прием Хартила®-Д может привести к нарушению функции почек и острой почечной недостаточности, повышению уровня мочевины в крови и креатинина в сыворотке. Обычно эти изменения проходят после прекращения приема препаратов. Вероятность этого особенно высока при существующей почечной недостаточности.
При наличии реноваскулярной гипертензии повышается риск развития тяжелой гипотензии и почечной недостаточности. У таких пациентов лечение следует начинать с низких доз под тщательным медицинским наблюдением.
Пациентам, недавно перенесшим трансплантацию почки, не рекомендуется применять Хартил®-Д, в связи с отсутствием опыта его применения у таких пациентов.
В редких случаях во время приема Хартила®-Д может возникнуть ангионевротический отек лица, губ, языка, голосовых связок и/или гортани, конечностей. Отек может возникнуть на любой стадии терапии. В этом случае прием Хартила®-Д следует немедленно прекратить, провести соответствующее лечение и установить наблюдение за состоянием пациентом. Даже в тех случаях, когда отек распространяется только на язык, и признаки нарушения дыхания отсутствуют, пациенты нуждаются в достаточно продолжительном наблюдении, поскольку амбулаторное лечение антигистаминными препаратами и кортикостероидами может быть недостаточным. Имеются редкие сообщения о летальном исходе в связи с ангионевротическим отеком гортани или языка.
Если ангионевротический отек распространяется на область языка, голосовой щели и/или гортани и принимает угрожающий жизни характер, следует предпринять неотложные меры: мониторирование ЭКГ и артериального давления; обеспечить проходимость дыхательных путей и адекватную вентиляцию легких; немедленное подкожное введение 0,3- 0,5 мл адреналина или медленное внутривенное введение адреналина; внутривенное или внутримышечное введение глюкокортикоидов; парентеральное введение антигистаминных препаратов. Пациент должен находиться под тщательным медицинским наблюдением до полного и стойкого исчезновения симптоматики.
Сообщалось о случаях развития ангионевротического отека кишечника у пациентов, принимавших ингибиторы АПФ, включая и Хартил®-Д. Пациенты жаловались на боль в животе (с наличием или без тошноты или рвоты). Симптомы ангионевротического отека исчезали после отмены ингибитора АПФ.
При указании в анамнезе на ангионевротический отек, не связанный с приемом ингибиторов АКФ, повышается риск развития ангионевротического отека на фоне терапии ингибиторами АКФ.
У пациентов негроидной расы, принимающих Хартил®-Д ангионевротический отек чаще развивается, чем у остальных пациентов. Хартил®-Д может оказывать меньший гипотензивный эффект у пациентов негроидной расы, по сравнению с лицами другой расовой принадлежности, возможно вследствие более высокой частоты лиц с низким уровнем ренина в популяции пациентов негроидной расы, с артериальной гипертензией.
Сообщалось о нескольких случаях развития острой печеночной недостаточности с холестатической желтухой, некрозом печени и летальным исходом во время приема Хартила®-Д. Причина этих синдромов полностью не ясна. При возникновении желтухи и повышении активности печеночных ферментов лечение должно быть немедленно прекращено, а состояние пациентов должно находиться под наблюдением.
Нарушения электролитного баланса, связанные с лечением диуретиками, включая и гидрохлоротиазид, могут вызвать печеночную энцефалопатию у пациентов с заболеваниями печени. При развитии печеночной энцефалопатии следует немедленно отменить лечение.
При обширных хирургических вмешательствах или во время общей анестезии с использованием препаратов, снижающих артериальное давление, рамиприл, блокирует образование ангиотензина II, вызываемое компенсаторным высвобождением ренина. Если при этом развивается выраженная артериальная гипотензия, объясняемая подобным механизмом, ее можно скорректировать увеличением объема циркулирующей крови. Рекомендуется, по возможности, прекратить применение ингибиторов АКФ, таких как рамиприл, за один день до операции.
У некоторых пациентов, принимающих Хартил®-Д, возможно повышение уровня калия в сыворотке. К группе риска развития гиперкалиемии относятся пациенты с почечной недостаточностью или сахарным диабетом, лица старше 70 лет, принимающие калийсберегающие диуретики (спиронолактон, триамтерен или амилорид) или калийсодержащие препараты, а также пациенты, принимающие другие препараты, повышающие уровень калия в сыворотке крови (гепарин). Также гиперкалиемия может развиваться при обезвоживании, острой сердечной декомпенсации, метаболичечском ацидозе. Применение калиевых добавок, калийсберегающих диуретиков или калийсодержащих солей может приводить к значительному повышению уровня калия в сыворотке, особенно у пациентов с нарушением функции почек. Если прием выше перечисленных препаратов одновременно с ингибитором АКФ необходим, рекомендуется проводить регулярный контроль уровня калия в сыворотке.
У пациентов с сахарным диабетом, принимающих пероральные противодиабетические препараты или инсулин, необходимо регулярно контролировать уровень гликемии во время приема Хартила®-Д.
Имеются сообщения об угрожающих жизни анафилактических реакций, иногда вплоть до развития шока, у пациентов в ходе проведения гемодиализа с использованием определенных высокопроточных мембран (например, полиакрилонитриловых) при одновременном применении с Хартилом®-Д. Аналогичные реакции наблюдались при аферезе ЛПНП с применением сульфата декстрана.
В редких случаях у пациентов, принимающих Хартил®-Д при десенсибилизирующей терапии с целью профилактики или лечения аллергической реакции на укус насекомых (например, ос и пчел) развивались тяжелые, угрожающие жизни анафилактические реакции (падение артериального давления, нарушение дыхания, рвота, кожные реакции).
Прием препарата может сопровождаться сухим кашлем с постоянным повышением кашлевого рефлекса. Кашель чаще усиливается ночью и в положении лежа, чаще наблюдается у женщин и не курильщиков. Кашель, вызванный приемом препарата, следует считать дифференциально-диагностическим признаком. Кашель может прекращаться после отмены препарата или при переводе пациента на другой ингибитор АКФ.
Особенности применения препарата, обусловленные свойствами тиазидных диуретиков, в том числе гидрохлортиазида:
У пациентов с нарушениями функции почек Хартил®-Д может вызывать азотемию. У таких пациентов могут проявляться кумулятивные эффекты тиазидов. В случае прогрессирования почечной недостаточности, характеризующейся увеличением небелкового азота, следует тщательно оценить необходимость терапии и рассмотреть возможность прекращения приема диуретиков.
Препарат назначают с осторожностью у пациентов с умеренным или прогрессирующим нарушением функции печени, так как Хартил®-Д может вызвать печеночную кому даже при незначительных нарушениях водно-электролитного баланса.
Хартил®-Д может снизить толерантность к глюкозе, что может потребовать коррекции дозы гипогликемических средств при лечении сахарного диабета Терапия Хартилом®-Д может вызвать проявление латентного сахарного диабета.
С терапией Хартилом®-Д связывают увеличение уровней холестерина и триглицеридов.
Постоянный прием Хартила®-Д снижает экскрецию мочевой кислоты и может способствовать развитию подагры у некоторых пациентов. Однако рамиприл может усиливать экскрецию мочевой кислоты и тем самым ослаблять гиперурикемический эффект гидрохлоротиазида. Поэтому при одновременном приеме этих препаратов приступы подагры не возникают.
Прием Хартила®-Д может вызывать нарушение водно-электролитного баланса (гипокалиемию, гипонатриемию и гипохлоремический алкалоз). У пациентов, принимающих диуретики, необходимо выявлять признаки нарушения водного или электролитного баланса, такие как сухость во рту, жажда, слабость, летаргия, сонливость, беспокойство, миалгия или мышечные спазмы, утомляемость мышц, гипотензия, олигурия, тахикардия и расстройства со стороны желудочно-кишечного тракта, тошнота, рвота.
Потеря калия, которую вызывают диуретики тиазидного ряда, как правило, уменьшается под действием рамиприла. Риск развития гипокалиемии увеличивается при циррозе печени, у пациентов с повышенным диурезом, при неадекватном пероральном приеме электролитов, на фоне терапии ГКС и АКТГ.
В жаркую погоду у пациентов с периферическими отеками может развиться гипонатриемия.
Прием Хартила®-Д увеличивает почечную экскрецию магния, что может привести к гипомагниемии.
Дефицит хлоридов, связанный с терапией Хартила®-Д, обычно слабо выражен и не требует специального лечения.
Прием Хартила®-Д может снижать экскрецию кальция с мочой, а также вызывать незначительную и преходящую гиперкальциемию, даже при отсутствии явных нарушений кальциевого метаболизма. При развитии гиперкальциемии следует исключить скрытый гиперпаратиреоз. Прием Хартила®-Д следует прекратить перед проведением исследований функции паращитовидных желез.
Следует прекратить прием Хартила®-Д в случае возникновения или подозрения на возникновение нейтропении, агранулоцитоза (количество нейтрофилов менее 1000/мм3).
Гидрохлоротиазид дает положительную реакцию при проведении допинг контроля.
Во время лечения препаратом могут отмечаться реакции повышенной чувствительности у пациентов без предшествующей аллергии или бронхиальной астмы.
Двойная блокада ренин-ангиотензин-альдостероновой системы (РААС)
Сообщалось, что у чувствительных пациентов блокада ренин-ангиотензин-альдостероновой системы связана с повышенным риском гипотензии, обмороков, гиперкалиемии и нарушением функции почек (включая острую почечную недостаточность). Этот эффект особенно выражен при комбинации препаратов, блокирующих РААС, таким образом, двойная блокада не рекомендуется. Следует тщательно контролировать функцию почек, если такая комбинация считается необходимой.
Острая миопия и глаукома
Гидрохлоротиазид (сульфонамид) может вызывать идиосинкразическую реакцию, приводящую к развитию острой транзиторной миопии и острой закрытоугольной глаукомы. Симптомы включают внезапное ухудшение зрения, боли в глазах и могут развиваться через несколько часов или недель после начала применения препарата. Нелеченная острая закрытоугольная глаукома может привести к полной потере зрения. При развитии осложнений рекомендуется прекратить прием гидрохлоротиазида. Повышение внутриглазного давления может потребовать проведения хирургического вмешательства.
Имеются сообщения о случаях обострения системной красной волчанки.
Если кожные реакции ярко выражены, необходима срочная консультация врача.
При наследственных нарушениях толерантности к галактозе и непереносимости лактозы следует учитывать ее содержание в каждой таблетке: Хартил-Д 2,5 мг /12,5 мг –25 мг лактозы; Хартил-Д 5 мг/25 мг – 50 мг лактозы.
Беременность и период лактации
Хартил-Д противопоказан при беременности, поэтому перед началом его приема следует убедиться в отсутствии беременности. Если прием Хартила-Д совершенно необходим, следует избегать беременности. Если пациентка планирует иметь ребенка, ей следует прекратить прием ингибиторов АКФ и гидрохлоротиазида и заменить их другими антигипертензивными препаратами. При наступлении беременности прием препарата Хартил-Д следует как можно скорее (до окончания I триместра) заменить препаратом, не содержащим ингибитор АКФ во избежание риска поражения плода.
Особенности влияния лекарственного средства на способность управления транспортными средствами и потенциально опасными механизмами
В начале лечения и после увеличения дозы препарата пациентам следует воздерживаться от управления автотранспортом и выполнения работ, требующих повышенного уровня внимания.

Передозировка
Симптомы: в зависимости от степени передозировки могут наблюдаться: выраженная гипотензия, задержка мочи, нарушения водно-электролитного баланса (гипокалиемия, гипонатриемия и гипохлоремический алкалоз), нарушение сознания (в том числе кома), судороги, парез, нарушения ритма сердца (брадикардия, аритмии), циркуляторный шок, почечная недостаточность, паралитическая непроходимость кишечника.
Лечение: зависит от способа и времени введения препарата, а также типа и тяжести симптомов. Промывание желудка и введение активированного угля, ускорение прохождения через кишечник с помощью натрия сульфата – наиболее эффективно в течение 30 минут. При необходимости обеспечить мониторирование и поддержку жизненно важных функций в условиях отделения интенсивной терапии. Следует контролировать деятельность сердечно-сосудистой системы, объем циркулирующей крови, кислотно-щелочное состояние, уровень электролитов и глюкозы в крови, диурез. При артериальной гипотензии: пациенту следует придать горизонтальное положение с возвышенным положением ног, восстановление объема циркулирующей крови инфузией физиологического раствора, внутривенное введение катехоламинов и ангиотензинамида. При гипокалиемии: восстановить уровень калия. При стойкой брадикардии: установить искусственный водитель ритма. Рамиприл выводится из организма путем диализа. Неизвестно, ускоряют ли выведение рамиприла форсированный диурез, гемофильтрация и коррекция pH мочи.

Форма выпуска и упаковка
По 14 таблеток в контурной ячейковой упаковке из пленки поливинилхлоридной / полихлоро-3-фторэтилена и из фольги алюминиевой.
По 2 контурных ячейковых упаковки вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.

Условия хранения
Хранить при температуре не выше 25˚С.
Хранить в недоступном для детей месте!

Срок хранения
3 года
Не использовать по истечении срока годности.

Условия отпуска из аптек
По рецепту

Производитель
Альфамед Фарбил Арцнеймиттель ГмбХ, Гёттинген, Германия
Тел: 49 551 382 300, факс: 49 551 382 470, e-mail: www.allphamed.de

Владелец регистрационного удостоверения
ЗАО «ФАРМАЦЕВТИЧЕСКИЙ ЗАВОД ЭГИС», Венгрия

Адрес организации, принимающей на территории Республики Казахстан претензии от потребителей по качеству продукции (товара)
Представительство в РК ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС»
050060, г. Алматы, ул. Жарокова 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 33, + 7 (727) 247 63 34, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

 

 

Дәрілік заттың медицинада қолданылуы
жөніндегі нұсқаулық
ХАРТИЛ®- Д (жүктеу)


Cаудалық атауы
Хартил ®-Д

Халықаралық патенттелмеген атауы
Жоқ

Дәрілік түрі
2,5мг/12,5 мг, 5мг/25 мг таблеткалар

Құрамы
2,5мг/12,5 мг бір таблетканың құрамында
белсенді заттар: рамиприл 2,5мг
гидрохлоротиазид 12,5мг,
5мг/25мг бір таблетканың құрамында
белсенді заттар: рамиприл 5мг
гидрохлоротиазид 25мг,
қосымша заттар: лактоза моногидраты, гипромеллоза, кросповидон, микрокристалды целлюлоза, натрий стеарил фумараты.

Сипаттамасы
Ақ түсті, сопақша пішінді, екі бетінде бөлуге арналған сызығы бар, бір бетінде сызығының екі жағында «2.5» және «12.5» ойылып жазылған таблеткалар (2.5/12.5мг дозалау үшін)
Ақ түсті, сопақша пішінді, екі бетінде бөлуге арналған сызығы бар, бір бетінде сызығының екі жағында «5» және «25» ойылып жазылған таблеткалар (5/25мг дозалау үшін)

Фармакотерапиялық тобы
Ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттар. Ангиотензин-конвертирлейтін фермент (АКФ) тежегіштері диуретиктермен біріктірілімде. Рамиприл диуретиктермен біріктірілімде.
АТХ коды C09BA05

Фармакологиялық қасиеттері
Фармакокинетикасы
Ішке қабылдағаннан кейін асқазан-ішек жолдарынан рамиприл жедел сіңіріледі (ішке қабылданған дозаның 50-60%). Ас сіңу дәрежесіне әсер етпейді, бірақ препараттың сіңірілуін баяулатады. Рамиприл ізашар дәрі болып табылады. Белсенді метаболит – рамиприлат (рамиприлге қарағанда, АКФ-ті 6 есе белсенді тежейді) және белсенді емес метаболиттер түзумен бауыр арқылы алғаш өтуде метаболизмге ұшырайды. Белсенді емес белгілі метаболиттер арасында - дикетопиперазин эфирі, дикетопиперазин қышқылы, сондай-ақ рамиприл мен рамиприлат глюкуронидтері бар. Ішке қабылдағаннан кейін 2,5-5 мг рамиприлдің биожетімділігі шамамен 20%, рамиприлат үшін шамамен 45% құрайды. Ішке қабылдаған соң рамиприлдің қан плазмасындағы ең жоғары концентрациясына 1 сағат аралығында, ал рамиприлаттікіне – 2-4 сағаттан кейін жетеді. Дозаны жоғарылатқанда рамиприл мен рамиприлаттың қандағы концентрациясы өседі, бірақ оған қатаң түрде пропорциональді болмайды. Рамиприл үшін плазма ақуыздарымен байланысуы - 73%, рамиприлат үшін - 56% құрайды. Плазмада рамиприлат концентрациясының төмендеуі көп фазалы сипатта жүреді. Рамиприлаттың алғашқы таралуының фазасы және жартылай шығарылу кезеңімен шығарылуы 2-4 сағат. Сонан кейін рамиприлаттың жартылай шығарылу кезеңімен аралық фазасы 9-18 сағат. Шығарылудың соңғы фазасы рамиприлаттың плазмадағы өте төмен концентрациясымен және 50 сағаттан асатын ұзақ жартылай шығарылуы қезеңімен сипатталады. Соңғы фазасы рамиприлдің АКФ-тің рецепторлармен байланыстан баяу диссоциялануына байланысты. 5 мг рамиприлді тәулігіне бір рет қабылдағаннан кейін рамиприлаттың плазмадағы тұрақты концентрациясына шамамен 4-ші күні жетеді. Рамиприприлаттың стационарлық концентрациясы рамиприлдің алғашқы дозасын қабылдағаннан кейінгі, әсіресе төмен дозасынан кейінгі (2,5мг), байқалатын концентрациясынан шамалы жоғары, бірақ айырмашылығы клиникалық маңызды емес. Рамиприлді 5-10 мг тәуліктік дозада көп рет қабылдағаннан кейін рамиприлат концентрациясының жартылай шығарылу кезеңінің терапиялық диапазоны 13-17 сағатты құрайды (доза таңдауына әсер ететін параметр). Ішке қабылдаған соң дозаның 60% несеппен (негізінен метаболиттер түрінде), 40% жуығы нәжіспен бірге шығарылады, 2% кемі өзгермеген түрде несеппен шығады.
Бүйрек қызметі бұзылғанда креатинин клиренсінің (КК) төмендеуіне пропорциональді рамиприл мен оның метаболиттерінің шығарылуы бәсендейді. Бүйрек қызметі қалыпты емделушілерге қарағанда, бұл рамиприлаттың плазмадағы концентрациясының жоғарылауына және оның баяу төмендеуіне әкеледі.
Бауыр функциясы бұзылғанда рамиприлді жоғары дозаларда (10мг) қабылдаса рамиприлдің рамиприлатқа айналуы баяулайды, қан плазмасында рамиприлдің концентрациясы 3 есеге жоғарылауы мүмкін, бірақ қан плазмасында рамиприлаттың ең жоғары концентрациясы өзгермейді.
Жүрек жеткіліксіздігі және гипертензиямен емделушілер рамиприлді тәулігіне 1 рет 5 мг дозада қабылдағанда 2 апталық емнен кейін рамиприл мен рамиприлаттың клиникалық маңызды жинақталуы байқалмаған.
Егде жастағы науқастарда препараттың фармакокинетикасы маңызды өзгермейді.
Рамиприл емшек сүтімен шығарылады.
Ішке қабылдаған соң гидрохлоротиазид асқазан-ішек жолынан тез сіңеді (60-80%). Биожетімділігі - 70%. Плазмадағы ең жоғары концентрациясына жету уақыты орташа – 1,5-4 сағат. Қан плазмасының ақуыздарымен байланысуы 40-60% шамасында. Сіңу жылдамдығы іс жүзінде дозаға тәуелді емес. Жартылай шығарылу кезеңі - 6-8 сағат. Бауырда метаболизмге ұшырамайды, негізінен бүйрек арқылы шағарылады: 95% - өзгермеген түрде және 4% шамасында – метаболиттер түрінде. Ішке қабылдаған соң бір сағаттан кейін несепте байқалып, 24 сағат ішінде қабылдаған дозаның 50-70%-на дейіні шығарылады. Өтпен мардымсыз шығарылады. Гидрохлоротиазид аздаған мөлшерде емшек сүтімен бірге шығарылады.
Гидрохлортиазидтің бүйрек клиренсі креатинин клиренсімен жоғары корреляцияда болады. Шумақтық сүзілудің жылдамдығы (ШСЖ) минутына 10 мл-ден төмен емделушілерде қабылдаған дозаның тек қана 10% несепте анықталады.
Бүйрек функциясы бұзылғанда гидрохлортиазидтің шығарылуы төмендейді және жартылай шығарылу кезеңі ұзарады.
Бауыр циррозында фармакокинетикасында елеулі өзгерістер байқалмайды.
Рамиприл мен гидрохлортиазидті біріктіріп үнемі қабылдау олардың әрбіреуінің биожетімділігіне әсер етпейді немесе аздап әсер етеді. Біріктірілген 5мг/25мг Хартил-Д препаратын қабылдау оның ингредиенттерінің жеке дәрілік түрлерін бір мезгілде қабылдаумен биоэквивалентті.
Диуретикалық әсері қабылдағаннан кейін шамамен 2 сағаттан кейін басталып, 3-6 сағатта ең жоғары шегіне жетеді және 6-12 сағат бойы сақталады.
Препараттың бір реттік дозасын ішке қабылдағаннан соң 1-2 сағаттан кейін гипертензияға қарсы әсері басталып, 3-6 сағаттан кейін ең жоғары әсері байқалады және 24 сағат бойы сақталады. Күнделікті қабылдағанда гипотензиялық белсенділігі 3-4 апта барысында біртіндеп күшейеді және ұзақ қолданғанда 1-2 жыл бойы сақталады. Қысқа уақытқа препараттың қабылдауын тоқтатқанда артериялық қысымның айқын жоғарылауы байқалмайды (тоқтату синдромы жоқ).
Фармакодинамикасы
Хартил-Д – құрамына АКФ (рамиприл) тежегіші және тиазидті диуретик (гидрохлоротиазид) кіретін біріктірілген антигипертензивті препарат. Гипертензияға қарсы және диуретикалық әсер береді.
Рамиприлат ангиотензин-конвертирлейтін фермент (АКФ) белсенділігін бәсекелес тежейтін, рамиприлдің белсенді метаболиті, ангиотензин I-дің ангиотензин II-ге өзгеру жылдамдығын төмендетеді. Ангиотензин II концентрациясының төмендеуі нәтижесінде ренин босап шыққанда теріс кері байланысты тойтарумен плазма ренинінің белсенділігінің салдарлы жоғарылуы және альдостерон секрециясы тікелей төмендеуі жүреді. Брадикинин деградациясын азайтады және простагландиндер синтезін жоғарылатады.
Ангиотензин II түзілуінің азаюы және брадикининнің белсенділігінің жоғарылауы қан тамырларының кеңеюіне әкеледі және рамиприлдің кардиопротективті және эндотелиопротективті әсеріне өз үлесін қосады. Жоғары липофильділігінің арқасында, рамиприл эналаприлмен салыстырғанда тіндерге жақсы өтеді, ол әртүрлі тіндер мен ағзалардың ангиотензин-конвертирлейтін жүйесімен өзара әрекеттесуіне, сондай-ақ плазмадағы АКФ деңгейіне жағымды әсер етеді. Препарат емделушінің тұрған қалпында, сондай-ақ жатқан қалпында да жүректің жиырылу жиілігінің компенсаторлы жоғарылауынсыз гипертензияға қарсы әсер етеді. Қан тамырларын кеңейтетін әсерінің арқасында жалпы шеткергі қантамырлық қарсыласуды (кейінгі жүктеме), өкпе капиллярларындағы қысымды (алдыңғы жүктеме) және өкпе қантамырларындағы қарсыласуды төмендетеді. Қанның минуттық көлемінің артуын және жүктемеге төзімділікті жоғарылауын туындатады. Әдетте бүйрек қанайналымында және шумақтық сүзіліс жылдамдығында айтарлықтай өзгерістерді туындатпайды (кейбір жағдайларда ол жоғарылайды). Ұзақ уақыт емдегенде артериялық гипертензиямен емделушілерде миокард гипертрофиясының кері дамуына ықпал етеді және миокард реперфузиясында аритмия жиілігін азайтады. Ишемияланған миокардтың қанмен жабдықталуын жақсартады. Тромбоциттердің агрегациясын азайтады. Қан тамырлары эндотелийлерінің жоғары холестеринді емдәммен туындаған контрактильді өзгерістерінің алдын алады.
Гидрохлоротиазид нефронның дистальді өзекшелерінде натрий мен хлордың реабсорбциясын бәсеңдетеді. Осы иондардың күшті бүйректік экскрециясы несеп түзілуінің жоғарылауымен жүреді (судың осмотикалық байланысуы нәтижесінде). Калий, магний, бикарбонаттың иондарының шығарылуын арттырады; кальций, несеп қышқылы иондарының шығарылуын кідіртеді.
Гипертензияға қарсы әсерінің механизмі дәл анықталмаған және мүмкін келесі кезеңдерден тұрады: натрий теңгерімінің өзгеруі, жасушадан тыс су мен плазма көлемінің азаюы, бүйрек қантамырларының кедергісінің өзгеруі, норадреналин және ангиотензин II реакцияның төмендеуі. Ұзақ уақыт емдегенде артериялық қысымның төмендеуіне диуретикалық әсерге қол жеткізу үшін қажетке қарағандағыдан төмен дозаларды қабылдағанда қол жетеді. Артериялық қысымның төмендеуі бүйрек арнасының қантамырлық қарсыласуы, СКФ және плазмадағы ренин белсенділігінің аздап жоғарылауымен жүреді. Гидрохлоротиазидтің жоғары дозасын бір рет қабылдау плазма көлемінің, СКФ, бүйрек қанағымы және орташа артериялық қысымның азаюына әкеледі. Төмен дозаларды ұзақ уақыт қабылдағанда плазма көлемі төмен қалпында қалады, бұл кезде минуттық көлем және СКФ емді бастар алдындағы бастапқы деңгейіне қайтады. Орташа артериялық қысым және жүйелі қантамырлық кедергі төмен қалпында қалады. Тиазидті диуретиктер емшек сүтінің өнуін бұзуы мүмкін.
Рамиприл мен гидрохлоротиазидтің біріктірілімін қабылдау әр препаратпен монотерапиямен салыстырғанда АҚ айқын төмендеуіне әкеледі және препараттың гипертензияға қарсы әсерін кем дегенде 24 сағат ішінде сақтауға мүмкіндік береді. Екі заттың да гипертензияға қарсы әсерлері бірін-бірі толықтырады, ал гидрохлоротиазидтің гипокалиемиялық әсері рамиприлмен төмендетіледі.

Қолданылуы
- рамиприл немесе гидрохлоротиазидті монотерапия ретінде қолданғанда артериялық қысым талапқа сай бақыланбаған емделушілерде артериялық гипертензияны емдеуде

Қолданылу тәсілі және дозалары
Препаратты тәулігіне 1-2 таблеткадан әрдайым бір мезгілде, дұрысы ертеңгісін қабылдау ұсынылады. Таблеткаларды ас қабылдауға байланыссыз, сұйықтың көп мөлшерімен іше отырып, сызығымен сындырып, тепе-тең бөлуге болады. Препарат дозасын және емнің ұзақтығын жекелей анықтайды. Артериялық гипертензияны емдеуді бекітілген біріктірілімді қабылдаудан бастауға болмайды. Хартил-Д препаратымен емді бастамас бұрын жеке компоненттерінің сәйкес дозасын анықтап алу керек.
Бастапқы ұсынылатын дозасы 2,5 мг/12,5 мг таблеткалар. Дозаны 3 аптадан кем емес аралықпен жоғарылатуға болады. Демеуші доза - 2,5 мг/12,5 мг немесе 5 мг/25 мг таблеткалар. Ең жоғары тәуліктік доза – 10 мг рамиприл және 50 мг гидрохлоротиазид.
Егде жастағы емделушілерге және бүйрек функциясының бұзылуымен емделушілерге (КК 30-60 мл/мин) Хартил-Д-ны алдын ала әрбір компонентінің дозасын таңдап алғаннан кейін қабылдауға болады. Демеуші доза мүмкіндігінше төмен болуы керек.
Бүйрек функциясының бұзылуымен емделушілерге (КК 30-60 мл/мин) бастапқы доза - 1,25 мг рамиприл және 6,25 мг гидрохлоротиазид. Ұсынылған тәуліктік доза - тәулігіне 1 рет 2,5 мг/12,5 мг таблеткалар. Ең жоғары тәуліктік доза - 5 мг/25 мг таблетка, 2 қабылдауға бөлінген (ертеңгісін және кешке).
Бауыр функциясының жеңіл немесе орташа бұзылуымен емделушідерге Хартил-Д-ны рамиприлдің дозасын алдын ала іріктегеннен кейін ғана қабылдау керек.

Жағымсыз әсерлері
Жиі 1 - 9,9 % (>1/100, <1/10)
- бас айналу, шаршау, бас ауыруы, әлсіздік
- артериялық гипотензия (емнің басында және дозаны жоғарылатқаннан кейін)
- бронхит, препаратты тоқтатқаннан кейін қайтатын құрғақ жөтел
- жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы, ас қорытудың бұзылуы
- терідегі және шырышты қабаттардағы бөртпе
- гипокалиемия, гипергликемия, қанда несеп қышқылы, мочевина және креатинин деңгейінің жоғарылауы
- подагра
Жиі емес 0,1 -0,9% (>1/1000, <1/100)
- ұйқышылдық, апатия, ашушаңдық
- гиперкалиемия, гипонатриемия, гипомагниемия, гиперхлоремия,
гиперкальциемия
- протеинурия, осыған дейін болған протеинурияның күшеюі
- конъюнктивит, блефарит
- фотосенсибилизация
- қышыну, есекжем
- шеткергі ісінулер (тобық буындарының аймағында)
- эпигастральді аймақтағы түйілулер, шөлдеу, тәбеттің төмендеуі, анорексия, іш қату, диарея
- кеуде тұсының ауыруы, пирексия
- потенцияның төмендеуі
Сирек 0,01 - 0,09% (>1/10000, <1/1000)
- үрейлену, сананың шатасуы, депрессия, ұйқының бұзылуы, құлақтағы шуыл, естен тану, мазасыздық, парестезиялар, вертиго, тремор
- иіс, дәм сезудің бұзылуы, күйдіру сезімі
- қимыл үйлесімділігінің бұзылуы
- көрудің бұзылуы, анық көрмеуді қоса
- ентігу
- ринит, мұрынның бітелуі, синусит, фарингит, глоссит, бронхтүйілуі (жөтел рефлексінің жоғары қозғыштығымен емделушілерде), эозинофильді пневмония
- ауыздың құрғауы, гастрит, ауыздың және тілдің шырышты қабаттарының қабынуы, сиаладенит, афтозды стоматит
- терінің жекелеген бөліктерінде ыстықты сезінумен қан кернеу, қатты терлеу, ісіну, тіке тұрған қалпында артериялық қысымның төмендеуі
- бұлшықет түйілуі, бұлшықет әлсіздігі, миалгия, артралгия, артрит, қаңқа-бұлшықеттік сіресушілік, тетания
- бүйрек функциясының бұзылуы
- гемоглобин және гематокрит деңгейінің төмендеуі, лейкопения, тромбоцитопения
- қалдық азоттың және сарысулық креатининнің жоғарылауы, сусыздану, бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы, гипербилирубинемия, сулы-электролиттік теңгерімнің бұзылуы (әсіресе бүйрек функциясының бұзылуымен емделушілерде), гипохлоремия, метаболикалық алкалоз, глюкозурия
- потенцияның бұзылуы, либидоның төмендеуі, гинекомастия
Өте сирек < 0,01% (<1/10000)
- қатты сусызданумен байланысты тромбоздар, қан тамырларының стенозы, гипоперфузия, Рейно ауруы, васкулит
- демікпенің нашарлауын қоса бронхтүйілуі, альвеолит, гидрохлоротиазидпен туындаған, өкпенің аллергиялық, кардиогендік емес ісінуі
- аритмиялар, жүректің соғуын сезіну, тахикардия; артериялық қысымның айқын төмендеуі кезінде, негізінен, жүректің ишемиялық ауыруымен және ми тамырларының клиникалық елеулі тарылуымен емделушілерде миокард ишемиясы (стенокардия, миокард инфарктісі) және ми ишемиясы (ми қанайналымының қайтымды бұзылуы, ишемиялық инсульт, психомоторлық функцияның бұзылуы) дамуы мүмкін
- Рейно синдромы, васкулит, тромбоз, тромбоэмболия
- анафилактикалық реакциялар, ангионевротикалық ісіну (өте сирек жағдайларда ангионевротикалық ісіну нәтижесінде тыныс жолдарының обструкциясы өліммен аяқталған), гидрохлоротиазидке асқын сезімталдық салдарынан өкпенің ісінуі, ядроға қарсы антиденелердің титрінің жоғарылауы
- ішектің бітелуі, геморрагиялық панкреатит, холестатикалық сарғаю,
гепатит, жедел калькулезді холецистит, бауыр некрозы, цитолитикалық
гепатит (сирек жағдайларда өліммен аяқталатын), бауырдың жедел жеткіліксіздігі
- мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз, псориаз тәрізді немесе пемфигоидты немесе лихеноидты тері реакциялары, жүйелі қызыл жегі, алопеция, псориаздың асқынуы, макуло-папулезді бөртпе, энантема, онихолизис
- ксантопсия, көз жасы сұйығының бөлінуінің төмендеуі, жедел жабықбұрышты глаукома, көрудің бұзылуы
- салдану
- олигурия, жедел бүйрек жеткіліксіздігі, нефротикалық синдром,
интерстициальді нефрит
- нейтропения, агранулоцитоз, панцитопения, эозинофилия, глюкоза-6-фосфат-дегидрогеназа тапшылығы аясында гемолитикалық анемия, сусызданумен байланысты гемоконцентрация
- гипертриглицеридемия, гиперхолестеринемия, сарысулық амилазаның жоғарылауы
- панкреатит (өте сирек жағдайларда өліммен аяқталатын), ұйқы безі ферменттері деңгейінің жоғарылауы, ішектің ангионевротикалық ісінуі

Қолдануға болмайтын жағдайлар
- рамиприлге немесе препараттың басқа компоненттеріне, сондай- ақ АКФ басқа тежегіштеріне, тиазидтерге немесе сульфонамидтің туындыларына жоғары сезімталдық
- сыртартқыда АКФ тежегіштерін немесе ангиотензин II блокаторларын бұрын қолдануға байланысты ангионевротикалық ісіну
- тұқым қуалаған немесе идиопатиялық ангионевротикалық ісіну
- бүйрек функциясының айқын бұзылулары (КК дене беткейінің көлемінің 30мл /мин/1,73м2 төмен) немесе анурия
- бауыр функциясының айқын бұзылулары және/немесе холестаз, бауыр энцефалопатиясы
- гемодинамикалық елеулі бүйрек артериясының екі жақты (немесе бір бүйрегімен емделушілерде бір жақты) стенозы
- артериялық гипотензия немесе гемодинамиканың тұрақсыздығы
- шұғыл гемодиализ немесе жоғары өткізгіштігімен диализді жарғақшаларды пайдаланумен гемофильтрация
- Хартил®-Д препаратымен емдеуден кейін нашарлауы мүмкін, электролиттік теңгерімнің клиникалық мәні бар бұзылуы
- құрамында алискирен бар препараттарды қабылдайтын қант диабетімен немесе бүйрек функциясының орташа/ауыр бұзылуымен (КК 60 мл/мин төмен) емделушілер
- декстран сульфатымен ТТЛП аферезі
- жарғаққанаттылар уымен десенсибилизациялайтын еммен Хартил®-Д препаратын бірмезгілде қабылдау
- жүктілік және лактация кезеңі
- балаларға және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге (қолдану қауіпсіздігі және тиімділігі бойынша деректердің болмауынан)

Дәрілермен өзара әрекеттесуі
Хартил®-Д бүйректермен литийдің экскрециясын төмендетеді және литийлік интоксикацияның даму қаупін жоғарылатады. Соның салдарынан сарысудағы литийдің деңгейінің жоғарылауы оның кардио- және нефроуыттылығының қаупін жоғарылатады. Литий препараттарын әдетте, АКФ тежегіштерімен немесе диуретиктерімен бірмезгілде тағайындамайды. Препараттардың мұндай біріктірілімін тағайындау қажеттігі кезінде сарысудағы литийдің деңгейіне жүйелі бақылау жүргізу керек.
Хартил®-Д триметоприммен бірмезгілде қолдану гиперкалиемия қаупін жоғарылатады.
Гидрохлоротиазид ішу арқылы қабылданатын диабетке қарсы дәрілердің және инсулиннің гипогликемиялық әсерін әлсіретеді, ал рамиприл оны гипогликемия дамығанға дейін күшейтеді. Бұл препараттарды АКФ тежегіштерімен бірге қолданғанда, әсіресе алғашкы апталарда, сондай- ақ бүйрек қызметінің бұзылулары бар науқастарда бұндай құбылыстар даму қаупі жоғары.
Натрий хлоридімен бір мезгілде қолданғанда Хартил®-Д-ның гипертензияға қарсы әсері төмендеуі мүмкін.
Стероидты емес қабынуға қарсы дәрілермен (СҚҚД), сонымен қатар жоғары дозада ацетилсалицил қышқылымен (тәулігіне 3г-ға дейін), бір мезгілде қолданғанда АКФ тежегіштерінің гипотензиялық әсері төмендеуі мүмкін, ал гидрохлоротиазид салицилаттардың нейроуыттылығын күшейтуі ықтимал. ҚҚСД және АКФ тежегіштерінің қан сарысуындағы калий деңгейін жоғарылатын әсерлері қосылады, ол бүйрек қызметінің бұзылуына әкелуі мүмкін. Әдетте, бұл әсерлер қайтымды. Сирек жағдайларда, негізінен егде жастағы науқастарда немесе сусызданғанда, жедел бүйрек жеткіліксіздігі байқалуы ықтимал.
Рамиприлді кардиологиялық дозада қабылданылатын ацетилсалицил қышқылымен, тромболитиктермен, бета-блокаторлармен және/немесе ниттармен бірге қабылдауға болады.
Рамиприлдің қасиетіне байланысты препараттың дәрілермен өзара әрекеттесуі:
Калий сақтайтын диуретиктермен (спиронолактон, триамтерен немесе амилорид) немесе қан плазмасында калий деңгейін жоғарылауына ықпал ететін басқадай препараттармен (гепарин, такролимус, циклоспорин) бір мезгілде Хартил®-Д препаратын қабылдау гиперкалиемияға әкелуі мүмкін.
Хартил® - Д-ны диуретиктермен бір мезгілде қабылдағанда гипертензияға қарсы әсерінің күшеюі ықтимал. Хартил® - Д препаратын қабылдау кейде диуретиктерді қабылдап жүрген науқастарда артериялық гипотензия тудыруы мүмкін.
Басқадай гипертензияға қарсы препараттарды, вазодилятаторларды, нитроглицерин және басқадай нитраттарды қабылдау Хартил®-Д-ның гипотензиялық әсерін күшейтеді.
Үшциклді антидепрессанттар, антипсихотикалық дәрілер, анестетиктер Хартил® - Д-ның гипотензиялық әсерін күшейтуі мүмкін.
Этанол Хартил®-Д-ның гипотензиялық әсерін күшейтеді.
Симпатомиметиктер АКФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерін төмендетуі мүмкін, сондықтан емделушілер осындай жағдайда мұқият бақылануы керек.
Хартил® - Д-ны аллопуринолмен немесе циклоспоринмен бір мезгілде қабылдағанда бүйрек жеткіліксіздігі немесе лейкопения даму қаупі жоғарылайды.
Хартил® - Д-ны ловастатинмен бірге қабылдағанда гиперкалиемия даму қаупі жоғарылайды.
Хартил®-Д-ны бір мезгілде прокаинамидпен, кортикостероидтармен, цитостатиктармен және иммунодепрессанттармен қабылдағанда лейкопения даму қаупі жоғарылайды.
Гидрохлортиазидтің қасиетіне байланысты препараттың дәрілермен өзара әрекеттесуі:
Хартил®-Д –ны амфотерицин В (парентеральді), карбеноксолон, лакрица (көп мөлшерде), ГКС, АКТГ, іш жүргізетін дәрілермен бір мезгілде қабылдағанда гипокалиемия даму қаупі артады.
Жүрек гликозидтерімен бір мезгілде қабылдағанда гликозидтік уыттану мен тиазидтік гипокалиемия даму қаупі артады.
Пероральді антикоагулянттар: гидрохлоротиазидпен біріктіргенде антикоагулянттық әсері төмендеуі мүмкін.
Хартил®-Д-ны QT аралығын ұзартатын (кейбір антипсихотикалық дәрілер, хинидин, амиодарон, соталол және басқадай препараттар) препараттармен бір мезгілде қабылдағанда гипокалиемия , гипомагниемия және "пируэт" типті қарыншалық аритмия дамуы мүмкін.
Тиазидті диуретиктер кальцийдің шығарылуын төмендетеді, сондықтан олардың бірге қолданылуы қан сарысуында кальций деңгейін жоғарылатуы мүмкін.
Колестирамин және колестипол гидрохлоротиазидтің сіңірілуін төмендетеді. Сондықтан, анионалмастырушы шайырларды қабылдар алдында, ең кемінде 1 сағат бұрын немесе қабылдағаннан кейін 4-6 сағаттан соң сульфонамидті диуретиктерді қабылдаған жөн.
Хартил® - Д деполяризация тудырмайтын миорелаксанттардың әсерін күшейтуі мүмкін.
Карбамазепин: аддитивті әсерінің салдарынан гипонатриемияның жоғары қаупі дамуы мүмкін.
Құрамында йод бар контрастылы заттар: әсіресе құрамында йод бар контрастылы заттардың көп мөлшерін қабылдағанда, диуретиктермен туындаған сусыздану бүйректердің зақымдану қаупін жоғарылатады.
Гидрохлоротиазид бүйректің дистальді өзекшелерімен шығарылады, ол пенициллиннің шығарылуын төмендетеді.
Гидрохлоротиазид хининнің организмнен шығарылуын төмендетеді.
Видаглиптин: видаглиптин мен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қабылдайтын емделушілерде ангионевротикалық ісіну жиі кездеседі.

Айрықша нұсқаулар
Хартил-Д препаратымен емделген кезде үнемі медициналық бақылау қажет, бұл препараттың құрамындағы екі белсенді компоненттерінің клиникалық әсеріне байланысты. Мезгіл-мезгіл артериялық қысым деңгейін, бүйрек қызметін, қан плазмасындағы гемоглобин, креатинин, мочевина мөлшерін, электролиттер деңгейін және бауыр ферменттерінің белсендігін бақылап отырған жөн. Препаратты қабылдауды бастар алдында дегидратацияны, гиповолемияны, эритроциттар санының азаюын түзетіп алу керек.
АКФ тежегіштерінің, оның ішінде рамиприлдің қасиетіне байланысты препаратты қабылдау ерекшеліктері:
Асқынбаған артериялық гипертензиямен емделушілерге Хартил®-Д тағайындағанда симптоматикалық артериялық гипотензия сирек кездеседі, бірақ ол айналымдағы қан көлемі төмен (мысалы, диуретиктермен емдеу аясында, сұйықтықты және тағаммен тұзды қабылдауды шектегенде, диализ жасағанда, іш өткенде, құсқанда немесе қатты терлегендегі сұйықтық пен тұздарды жоғалтуды жеткілігінше толықтырмағанда) емделушілерді Хартил®-Д-мен емдеу нәтижесінде дамуы мүмкін, сондай- ақ гипертензияның ренинге-тәуелді ауыр түрлерінде де кездеседі.
Емдеудің басында және дозасын таңдағанда (жоғарылатқанда) гипотензия даму қаупі жоғары емделушілердің, сондай-ақ айқын артериялық гипотензия дамуы миокард инфарктына немесе ми қан айналымының бұзылуына әкелуі мүмкін жүрек ишемиялық ауруы немесе цереброваскулярлы жеткіліксіздігі бар емделушілердің де жағдайы мұқият медициналық бақылауда болуы керек.
Артериялық қысым аса төмендеп кеткенінде емделушіні жатқызып аяқтарын жоғары көтеру керек, қажет болса айналымдағы қан көлемін көк тамыр ішіне физиологиялық ерітіндіні инфузия жасаумен немесе басқадай шаралар арқылы түзету керек.
Артериялық қысымы қалыпты немесе төмен созылмалы жүрек жеткіліксіздігімен емделушілерде, Хартил®-Д қосымша артериялық қысымның төмендеуін туындатуы ықтимал. Бұл болжамды әсер, әдетте емді тоқтатуға негіз болып табылмайды. Ұзаққа созылған және клиникалық айқын гипотензияда препараттың дозасын төмендету немесе қабылдауын тоқтату қажет болуы мүмкін. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігімен емделушілерде гипотензия даму жиілігі қатар жүретін бүйрек жеткіліксіздігі бар-жоғына байланысты емес. Ауыр созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде диуретиктерді жоғары дозада қабылдау нәтижесінде, гипонатриемия аясында немесе бүйректің функциялық жеткіліксіздігінде гипотензия жиі байқалады.
Созылмалы жүрек жеткіліксіздігімен емделушілерді Хартил®-Д препаратымен емдеу басында бүйрек қызметі нашарлауы ықтимал. Бұндай жағдайларда, әдетте, қайтымды жедел бүйрек жеткіліксіздігінің даму жағдайлары сипатталған.
Аортальді және митральді стенозбен немесе сол жақ қарыншадан қан лықсуы қиындалған емделушілерге, мысалы, гипертрофиялық кардиомиопатияда, Хартил®-Д-ны тағайындағанда сақтық шараларын сақтау қажет. Кейбір жағдайларда, гемодинамикалық бұзылыстар себебінен Хартил®-Д қабылдауға болмайды.
Алғашқы альдостеронизммен (Крон ауруы) емделушілер әсері ренин-ангиотензин жүйесін тежеуге негізделген гипертензияға қарсы препараттарға сезімтал емес. Сондықтан Хартил®-Д-ны қолдануға болмайды.
Бүйрек қантамырларының патологиясынсыз артериялық гипертензиямен кейбір емделушілерде Хартил®-Д-ны қабылдау, әдетте қандағы мочевинаның, қансарысуындағы креатининнің аздаған, қайтымды жоғарылауын туындатады. Олардың бүйрек қызметінің бұзылуы бар емделушілерде пайда болу мүмкіндігі жоғары. Осындай жағдайларда дозаны төмендету және/немесе компоненттерінің әрқайсысын қабылдауды тоқтату қажет болуы мүмкін.
Бүйрек қан тамырлары зақымданған (екі бүйрек артериясының тарылуы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы) кейбір емделушілерде Хартил®-Д қабылдау бүйрек қызметінің бұзылуына және жедел бүйрек жеткіліксіздігіне, қанда мочевина және қан сарысуында креатинин деңгейін жоғарылауына әкелуі мүмкін. Әдетте бұл өзгерістер препараттарды қабылдауды тоқтатқан соң қайтады. Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі болғанда бұлардың ықтималдығы ерекше жоғары болады.
Реноваскулярлы гипертензияда ауыр гипотензия және бүйрек жеткіліксіздігі дамуының қаупі жоғарылайды. Осы емделушілерде емді үнемі медициналық бақылаумен, төмен дозалардан бастау керек.
Жақын арада бүйрегін алмастырған емделушілерге Хартил®-Д қолдануға болмайды, себебі бұндай науқастарда оны қолдану тәжірибесі жоқ.
Хартила®-Д-ны қолданғанда сирек жағдайларда беттің, еріндердің, тілдің, дауыс байламдарының және/немесе көмейдің, аяқ-қолдың ангионевротикалық ісінуі байқалуы мүмкін. Емнің кез келген сатысында ісіну даму мүмкін. Бұндай жағдайларда Хартил®-Д-ны қабылдауды тез тоқтатып, сәйкес ем жүргізу және емделушінің жағдайын бақылау керек. Тыныс алудың бұзылу белгілерінсіз тек қана тіл ісінуі байқалған жағдайда да емделушілер ұзақ уақыт бақылауды қажет етеді, себебі антигистаминдік препараттармен және кортикостероидтармен амбулаторлы емдеу жеткіліксіз болуы мүмкін. Көмей пен тілдің ангионевротикалық ісінуімен байланысты өлім жағдайлары туралы сирек хабарламалар бар.
Егерде ангионевротикалық ісіну тіл, дыбыс саңылауы және/немесе көмейге таралып өмірге қауіп төндіретіндей болса шұғыл шаралар қолдану керек: ЭКГ және артериялық қысымды бақылау; тыныс жолдарының өткізгіштігін және талапқа сай өкпе вентиляциясын қамтамасыз ету; дереу 0,3-0,5 мл адреналинді тері астына немесе баяу көктамыр ішіне енгізу; көктамыр ішіне немесе бұлшықет ішіне глюкокортикоидтарды енгізу; антигистаминді препараттарды парентеральді жолмен енгізу. Симптомдары толық және тұрақты жойылғанша емделуші мұқият медициналық бақылауда болуы тиіс.
Хартил®-Д препаратын қоса, АӨФ тежегіштерін қабылдаған емделушілерде ішектің ангионевротикалық ісінуінің даму жағдайлары туралы хабарланды. Емделушілер іштің ауыруына шағымданды (жүректің айнуы немесе құсудың болуымен немесе онсыз). Ангионевротикалық ісінудің симптомдары АКФ тежегіштерін қабылдауды тоқтатқаннан кейін жоғалды.
Сыртартқысында АКФ тежегіштерін қабылдаумен байланысты емес ангионевротикалық ісіну бар болса АКФ тежегіштерімен емдеу аясында ангионевротикалық ісінудің даму қаупі жоғарылайды.
Басқа емделушілерге қарағанда, Хартил®-Д қабылдап жүрген негр нәсілді емделушілерде ангионевротикалық ісіну жиірек дамиды.
Басқадай нәсілге жататын адамдармен салыстырғанда негр нәсілді емделушілер популяциясында ренин деңгейі төмен адамдар жиірек кездесу салдарынан Хартил®-Д-ның негр нәсілді емделушілерге гипотензиялық әсері төменірек болуы мүмкін.
Хартил®-Д қабылдау кезінде холестатикалық сарғаюмен, бауыр некрозымен және өліммен аяқталған жедел бауыр жеткіліксіздігінің бірнеше жағдайларының даму жағдайлары туралы хабарланған. Бұл синдромдардың себебі толық анықталмаған. Сарғаю пайда болғанда және бауыр ферменттерінің белсенділігі жоғарылағанда ем тез арада тоқтатылуы керек, ал емделушілердің жағдайы бақылауда болуы керек.
Гидрохлоротиазидті қоса, диуретиктермен емдеумен байланысты электролиттік баланстың бұзылуы, бауыр ауруларымен емделушілерде бауыр энцефалопатиясын туындатуы мүмкін. Бауыр энцефалопатиясы дамыған жағдайда емдеуді дереу тоқтату керек.
Ауқымды хирургиялық операцияларда немесе артериялық қысымды төмендететін препараттарды қолданылуымен жалпы анестезия жүргізу кезінде рамиприл рениннің компенсаторлы босану нәтижесіндегі ангиотензин II-нің түзілуін тежейді. Егерде бұндай жағдайда осыған ұқсас механизммен түсіндірілетін айқын артериялық гипотензия дамыса оны айналымдағы қан көлемін жоғарылату арқылы түзетуге болады.
Рамиприл секілді АКФ тежегіштерін қабылдауды мүмкіндігінше операцияға дейін бір күн бұрын тоқтату ұсынылады.
Хартил®-Д қабылдап жүрген кейбір емделушілерде қан сарысуында калий деңгейі жоғарылауы ықтимал. Бүйрек жеткіліксіздігі немесе қант диабеті бар, калийсақтайтын диуретиктерді (спиронолактон, триамтерен немесе амилорид) немесе құрамында калий бар препараттарды, қан сарысуында калий деңгейін жоғарылататын басқадай препараттарды (гепарин) қабылдап жүрген емделушілер гиперкалиемия даму қаупі бар топқа жатады. Сондай-ақ гиперкалиемия сусыздануда, жүректің жедел декомпенсациясында, метаболикалық ацидозда дамуы мүмкін.
Калий қоспаларын, калийсақтағыш диуретиктерді немесе құрамында калий бар тұздарды қабылдау қан сарысуында калий деңгейінің айтарлықтай жоғарылауына әкелуі ықтимал, әсіресе бүйрек функциясының бұзылуымен емделушілерде. Егер жоғарыда аталған препараттарды АКФ тежегіштерімен бірге қабылдау қажет болған жағдайларда қан сарысуында калий деңгейін үнемі бақылап отыру керек.
Ішке қабылданатын диабетке қарсы препараттарды немесе инсулинді қабылдап жүрген қант диабетімен емделушілерде Хартил®-Д-ны қабылдау кезінде үнемі гликемия деңгейін бақылап отыру керек.
Хартилом®-Д қабылдаумен бір мезгілде жоғары өткізгіштігімен мембраналарды (мысалы, полиакрилонитрилді) қолдану арқылы гемодиализ жүргізген кезде емделушілерде кейбір кезде шокқа дейін дамыған өмірге қауіп төндіретін анафилактикалық реакциялар туралы мәліметтер бар. Декстран сульфатын қолданумен ТТЛП аферезінде осыған ұқсас реакциялар байқалған.
Хартил®-Д қабылдап жүрген емделушілерде жәндіктер (мысалы, жабайы ара және ара) шағуынан кейін дамитын аллергиялық реакцияларды алдын алу немесе емдеу мақсатымен десенсибилизациялаушы ем жүргізілгенде сирек жағдайларда ауыр, өмірге қауіп төндіретін анафилаксиялық реакциялар дамыған (артериялық қысымның төмендеуі, тыныстың тарылуы, құсу, тері реакциялары).
Препаратты қабылдау жөтелу рефлексінің тұрақты жоғарылауымен құрғақ жөтелмен жүреді. Жөтелу жиі түнде және жатқанда күшейеді, әйелдер мен темекі шекпейтін адамдарда жиі байқалады. Препаратты қабылдаумен туындаған жөтелді дифференциальді-диагностикалық белгісі деп санауға болады. Препаратты қабылдауын тоқтатқаннан кейін немесе емделушіні АКФ басқадай тежегішіне ауыстырғанда жөтел тоқтауы мүмкін.
Тиазидті диуретиктердің, оның ішінде гидрохлортиазидтің қасиеттеріне байланысты препаратты қолдану ерекшеліктері:
Бүйрек қызметі бұзылған емделушілерде Хартил®-Д азотемия тудыруы мүмкін. Бұндай емделушілерде тиазидтердің кумулятивті әсерлері дамуы ықтимал. Ақуызды емес азоттың жоғарылауымен сипатталынатын бүйрек жеткіліксіздігі өршіген жағдайда емдеу қажеттігін мұқият бағалау қажет және диуретиктерді қабылдауды тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек.
Бауыр функциясының бұзылуы орташа немесе өршіген емделушілерге препаратты сақтықпен тағайындайды, себебі су-электролиттік тепе-теңдіктің елеусіз бұзылуларында да Хартил®-Д бауыр комасын тудыруы мүмкін.
Хартил®-Д глюкозаға деген төзімділікті төмендетуі мүмкін, бұл қант диабетін емдеуде қолданылатын гипогликемиялық дәрілердің дозасын түзетуін қажет етуін мүмкін. Хартил®-Д-мен емдеуде латентті қант диабеті айқындалуы мүмкін.
Холестерин және үшглицеридтер деңгейінің жоғарылауын Хартил®-Д емдеуімен байланыстырады.
Хартил®-Д-ны үнемі қабылдау несеп қышқылының шығарылуын төмендетеді және кейбір емделушілерде подаграның дамуына ықпал етуі мүмкін. Бірақ рамиприл несеп қышқылының шығарылуын күшейтуі мүмкін, осылайша гидрохлортиазидтің гиперурикемиялық әсерін әлсіретеді. Сондықтан бұл екі препаратты бірге қабылдағанда подагра ұстамасы байқалмайды.
Хартил®-Д-ны қабылдау су-электролиттік тепе-теңдіктің бұзылуын туындатуы ықтимал (гипокалиемия, гипонатриемия және гипохлоремиялық алкалоз). Диуретиктерді қабылдап жүрген емделушілерде ауыздың құрғауы, шөлдеу, әлсіздік, летаргия, ұйқышылдық, мазасыздану, миалгия немесе бұлшық еттер түйілуі, бұлшық еттердің шаршауы, гипотензия, олигоурия, тахикардия және асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар, жүректің айнуы, құсу сияқты су немесе электролиттік тепе-теңдіктің бұзылу белгілерін айқындау қажет.
Тиазидтер тобына жататын диуретиктер туындататын калийді жоғалту, әдетте, рамиприлдің әсерімен төмендейді. Бауыр циррозында, диурезі жоғары емделушілерде, электролиттерді ішке талапқа сай қабылдамауда, ГКС және АКТГ-мен емделу аясында гипокалиемия даму қаупі жоғарылайды.
Шеткергі ісінулері бар емделушілерде ауа-райының ыстығында гипонатриемия дамуы ықтимал.
Хартил®-Д-ны қабылдау магнийдің бүйрек арқылы шығарылуын күшейтеді, бұл гипомагниемияға әкелуі мүмкін.
Хартил®-Д-мен емдеуге байланысты хлоридтер тапшылығының әдетте айқындылығы өте төмен және арнайы емді қажет етпейді.
Хартил®-Д-ны қабылдау кальцийдің несеппен бірге шығарылуын төмендетуі ықтимал, сондай-ақ, кальций алмасуының айқын бұзылыстарынсыз елеусіз және қайтымды гиперкальциемия туындатуы мүмкін. Гиперкальциемия дамығанда жасырын гиперпаратиреоздың бар-жоғын анықтау керек. Қалқанша маңы безінің функциясын зерттеу алдында Хартил®-Д-ны қабылдауды тоқтату керек.
Нейтропения, агранулоцитоз (нейтрофилдер саны 1000/мм3 кем болса) пайда болғанда немесе оның дамуына күмәнданған жағдайда Хартил®-Д-ны қабылдауды тоқтату керек.
Допинг бақылау жүргізгенде гидрохлоротиазид оң нәтижелі реакция береді.
Препаратпен емдеу барысында бұрын аллергия немесе бронх демікпесі болмаған емделушілерде жоғары сезімталдық реакциялары байқалуы мүмкін.
Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы (РААЖ).
Сезімтал емделушілерде ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің блокадасы гипотензия, естен тану, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылуының (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) жоғары қаупімен байланысты екендігі туралы хабарланды.
Бұл әсер РААЖ бөгейтін препараттардың біріктірілімінде айрықша білінеді, сондықтан қосарлы блокада ұсынылмайды. Егер осындай біріктірілім қажет деп саналса, бүйрек функциясын мұқият бақылау ұсынылады.
Жедел миопия және глаукома
Гидрохлоротиазид (сульфонамид) жедел транзиторлы миопия мен жедел жабықбұрышты глаукоманың дамуына әкелетін идиосинкразиялық реакцияны туындатуы мүмкін. Симптомдары көрудің кенеттен бұзылуы, көздің ауыруын қамтиды және препаратты қабылдауды бастағаннан кейін бірнеше сағаттан немесе аптадан соң дамуы мүмкін. Емделмеген жедел жабықбұрышты глаукома көру қабілетін толық жоғалтуға әкелуі мүмкін. Асқынулар дамығанда гидрохлоротиазидті қабылдауды тоқтату ұсынылады. Көзішілік қысымның жоғарылауы хирургиялық араласым жүргізуді қажет етуі мүмкін.
Жүйелі қызыл жегі асқынуы туралы мәліметтер бар.
Егер тері реакцияларының айқындығы жоғары болса дереу дәрігермен кеңесу қажет.
Тұқым қуалаған галактозаға төзімділіктің бұзылуы және лактозаны көтере алмаушылық болғанда Хартил-Д 2,5мг /12,5 мг препаратының әрбір таблеткасы құрамында 25мг лактоза, Хартил-Д 5мг/25мг – 50мг лактоза бар екенін ескеру қажет.
Жүктілік және лактация кезеңі
Хартил-Д-ны жүктілікте қолдануға болмайды, сондықтан оны қабылдау алдында жүктіліктің бар-жоғын анықтау қажет. Егер Хартил-Д-ны қабылдау өте қажет болса, жүктілікке жол бермеу керек.
Егер емделуші әйел балалы болуды жоспарласа, ол АКФ тежегіштерін және гидрохлортиазидті қабылдауын тоқтатуы және оларды басқадай гипертензияға қарсы дәрілермен ауыстыруы керек.
Жүкті болып қалған жағдайда Хартил-Д-ны қабылдауын мүмкінінше ертерек тоқтату керек (I триместрдің соңына дейін), ұрыққа зиян келтіру қаупіне жол бермеу үшін құрамында АКФ тежегіші жоқ препаратпен ауыстыруы қажет.
Дәрілік заттың көлік құралдарын және әлеуетті қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Емнің басында және препараттың дозасын жоғарылатқаннан кейін емделушілер автокөлікті басқарудан және зейінді жоғары жұмылдыруды талап ететін іс-әрекеттерді орындаудан бас тарта тұруы қажет.

Артық дозалануы
Симптомдары: артық дозалау дәрежесіне байланысты: айқын гипотензия, несептің іркілуі, су-электролиттік теңгерімнің бұзылуы (гипокалиемия, гипонатриемия және гипохлоремиялық алкалоз), сананың бұзылуы (соның ішінде кома), құрысулар, жартылай салдану, жүрек ырғағының бұзылуы (брадикардия, аритмиялар), циркуляторлық шок, бүйрек жеткіліксіздігі, ішектің салданып бітелуі байқалуы мүмкін.
Емі: препаратты енгізу тәсіліне және уақытына байланысты, сондай-ақ симптомдарының типіне және ауырлығына байланысты. Асқазанды шаю және белсенділендірілген көмірді енгізу, натрий сульфатының көмегімен ішек арқылы шығуын жылдамдатудың тиімділігі – 30 минут аралығында жоғарырақ. Қажет болған жағдайда қарқынды ем бөлімшесі жағдайында өмірлік маңызы зор қызметтерді бақылауды және демеуді қамтамасыз ету керек. Жүрек-қантамыр жүйесінің қызметін, айналымдағы қан көлемін, қышқыл-сілтілік жағдайын, қандағы глюкоза мен электролиттер деңгейін, диурезді бақылау қажет. Артериялық гипотензияда: емделушіні аяқтарын жоғары көтеріп шалқасынан жатқызады, физиологиялық ерітіндіні инфузиялау арқылы айналымдағы қан көлемін толықтырады, көктамыр ішіне катехоламидерді және ангиотензинамидті енгізеді. Гипокалиемияда: калий деңгейін толықтыру қажет. Тұрақты брадикардияда: жасанды ырғақ жетекшісін орнату керек.
Рамиприл организмнен диализ жолымен шығарылады. Қарқынды диурез, гемофильтрация және несеп рН-ын түзету рамиприлдің шығарылуын жеделдете ме жоқ па белгісіз.

Шығарылу түрі және қаптамасы
14 таблеткадан поливинилхлорид / полихлоро-3-фторэтилен үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада.
2 пішінді ұяшықты қаптамадан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тіліндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.

Сақтау шарттары
25˚С- ден аспайтын температурада сақтау керек.
Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!

Сақтау мерзімі
3 жыл
Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін пайдалануға болмайды.

Дәріханалардан босатылу шарттары
Рецепт арқылы

Өндіруші
Альфамед Фарбил Арцнеймиттель ГмбХ, Гёттинген, Германия
Тел: 49 551 382 300, факс: 49 551 382 470, e-mail: www.allphamed.de

Тіркеу куәлігінің иесі
«ЭГИС ФАРМАЦЕВТИКАЛЫҚ ЗАУЫТЫ» ЖАҚ, Венгрия

Қазақстан Республикасы аумағында тұтынушылардан өнім (тауар) сапасына қатысты шағымдарды қабылдайтын ұйымның мекенжайы
«ЭГИС Фармацевтикалық зауыты» ЖАҚ ҚР өкілдігі
050060, Алматы қ-сы, Жароков к-сі 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 33, + 7 (727) 247 63 34, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

Уважаемые посетители!

Ознакомьтесь, пожалуйста, с правилами использования информации, размещенной в этом разделе сайта. В соответствии с законодательством РК на сайте www.egis.kz размещаются только предназначенные для медицинских и фармацевтических работников дословные тексты монографий, научных статей, докладов на конгрессах, конференциях, симпозиумах, а также инструкций по медицинскому применению лекарственных средств, производимых ОАО «Фармацевтический завод ЭГИС» (Венгрия). Данная информация относится только к лекарственным средствам, зарегистрированным в Казахстане в установленном законом порядке. Названия вышеуказанных лекарственных средств, зарегистрированных в других странах, а также рекомендации по их медицинскому применению могут отличаться от информации, размещенной в этом разделе сайта. Не все вышеуказанные лекарственные средства, находящиеся в обращении на территории Казахстана, являются разрешенными к медицинскому применению в других странах. Данная информация может быть использована только медицинскими и фармацевтическими работниками. Ничто в данной информации не может рассматриваться в качестве рекомендации гражданину (пациенту) по диагностированию и лечению каких-либо заболеваний и не может служить для него заменой консультации с медицинским работником. Ничто в данной информации не должно быть истолковано как обращенный к гражданину (пациенту) призыв самостоятельно приобретать или применять какое-либо из вышеуказанных лекарственных средств. Данная информация не может быть использована гражданином (пациентом) для самостоятельного принятия им решения о медицинском применении какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств и/или решения об изменении рекомендованного медицинским работником порядка медицинского применения какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств.