Представительство в Республике Казахстан

Developed in conjunction with Joomla extensions.

 
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider
     

Инструкция по медицинскому применению
лекарственного средства
ЛОДИГРЕЛ® (скачать)


Торговое название
Лодигрел®

Международное непатентованное название
Клопидогрел

Лекарственная форма
Таблетки, покрытые оболочкой, 75 мг

Состав
Одна таблетка содержит
активное вещество - клопидогрел 75 мг (эквивалентно 97.86мг клопидогрела гидросульфата),
вспомогательные вещества:
ядро: целлюлоза кремниевая микрокристаллическая (целлюлоза микрокристаллическая, кремния диоксид коллоидный безводный), гидроксипропилцеллюлоза с низкой степенью замещения (L-HPC B1), масло касторовое гидрированное,
состав оболочки: Opadry Y-1-7000 белый (гипромеллоза, титана диоксид Е 171, макрогол 400).

Описание
Белые или почти белые, круглые, двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, с гладкой и однородной поверхностью, без или почти без запаха. Гравировка на одной стороне таблетки: стилизованная буква Е и под ней номер 181.

Фармакотерапевтическая группа
Антикоагулянты. Ингибиторы агрегации тромбоцитов, исключая гепарин. Клопидогрел
Код АТХ В01АС04

Фармакологические свойства
Фармакокинетика
Клопидогрел быстро всасывается после однократного и повторного перорального приема доз по 75 мг в день. Средняя максимальная концентрация неизмененного клопидогрела в плазме (около 2,2-2,5 нг/мл после однократного применения дозы в 75 мг) наблюдается приблизительно через 45 мин после приема. Всасывание составляет не менее 50%. Клопидогрел и основной циркулирующий метаболит обратимо связываются с белками плазмы крови (соответственно 98% и 94%). Связывание является не насыщаемым в широком диапазоне концентраций. Препарат в значительной степени подвергается интенсивному метаболизму в печени. Клопидогрел метаболизируется двумя основными метаболическими путями: первый – посредством эстеразы, с последующим гидролизом с образованием неактивного производного карбоновой кислоты (85% циркулирующих метаболитов). Второй метаболический путь опосредован несколькими цитохромами P450. Сначала клопидогрел метаболизируется до промежуточного метаболита 2-оксо-клопидогрела. Дальнейший метаболизм промежуточного метаболита 2-оксо-клопидогрела приводит к образованию активного метаболита, тиолового производного клопидогрела. В условиях in vitro этот метаболический путь опосредован цитохромами CYP3A4, CYP2C19, CYP1A2 и CYP2B6. Активный тиоловый метаболит быстро и необратимо связывается с рецепторами тромбоцитов, подавляя, таким образом, агрегацию тромбоцитов. Максимальная концентрация (Cmax) активного метаболита после однократного приема нагрузочной дозы клопидогрела 300 мг в 2 раза выше концентрации, определяемой после 4-х дневного приема поддерживающей дозы 75 мг. Cmax достигается приблизительно через 30-60 минут после приема дозы.
После приема внутрь 14С-меченого клопидогрела примерно 50% дозы выводится с мочой и примерно 46% дозы с калом на протяжении 120 ч после приема. После однократного приема пероральной дозы в 75 мг период полувыведения составляет 6 часов. Период полувыведения основного циркулирующего (неактивного) метаболита составляет 8 часов после однократного или многократного приема.
Фармакогенетика
CYP2C19 участвует в образовании как активного, так и промежуточного метаболита 2-оксо-клопидогрела. Фармакокинетика и антитромбоцитарное действие активного метаболита клопидогрела, согласно анализам агрегации тромбоцитов ex vivo, отличаются в зависимости от генотипа CYP2C19.
Аллель CYP2C19*1 соответствует полному функциональному метаболизму, в то время как аллели CYP2C19*2 и CYP2C19*3 являются нефункциональными. Аллели CYP2C19*2 и CYP2C19*3 обусловливают большинство низко функциональных аллелей у европейцев (85%) и азиатов (99%), которые являются медленными метаболизаторами. Другие аллели, связанные с отсутствием или снижением метаболизма, встречаются реже и включают CYP2C19*4, *5, *6, *7, *8. Пациенты, являющиеся медленными метаболизаторами, имеют по две аллели с пониженной функцией, описанные выше. Установленная встречаемость генотипов медленного метаболизатора CYP2C19 составляет приблизительно 2% у европейцев, 4% у чернокожих и 14% у китайцев. Возможно проведение анализов для определения генотипа CYP2C19 пациента.
Существенных различий в экспозиции активного метаболита и в среднем подавлении агрегации тромбоцитов (ПАТ) между ультрабыстрыми, быстрыми и средними метаболизаторами не наблюдалось. У медленных метаболизаторов экспозиция активного метаболита была ниже на 63-71% по сравнению с ультрабыстрыми метаболизаторами.
После применения дозного режима 300 мг/75 мг антитромбоцитарная ответная реакция была пониженной у медленных метаболизаторов, при этом среднее снижение ПАТ (5 мкМ АДФ) составило 24% (24 часа) и 37 % (5-й день), по сравнению с понижением на 39% (24 часа) и 58% (день 5) у ультрабыстрых метаболизаторов и на 37% (24 часа) и 60% (день 5) у средних метаболизаторов. Когда медленные метаболизаторы были на режиме 600 мг/150 мг, экспозиция активного метаболита была выше, чем при режиме 300 мг/75 мг. Кроме того, в этой группе ПАТ составила 32% (24 часа) и 61% (5-й день), что было выше, чем у медленных метаболизаторов, находившихся на режиме 300 мг/75 мг, но аналогично другим группам метаболизаторов CYP2С19, находившимся на режиме 300 мг/75 мг. Соответствующий дозовый режим для этой популяции больных не был установлен.
По аналогии с приведенными выше данными, результаты мета-анализа 6 исследований показали, что по сравнению с ультрабыстрыми метаболизаторами экспозиция активного метаболита была снижена на 28% у средних метаболизаторов и на 72% у медленных метаболизаторов, тогда как подавление агрегации тромбоцитов (5 мкМ АДФ) было снижено с разницей в ПАТ в 5,9% и 21,4%, соответственно,
Особые группы пациентов
Нарушение функции почек
После повторного приема клопидогрела в дозе 75 мг в сутки у пациентов с тяжелым заболеванием почек (клиренс креатинина 5-15 мл/мин) подавление АДФ-индуцированной агрегации тромбоцитов было ниже (25%), по сравнению со здоровыми пациентами, однако, удлинение времени кровотечения было сходным с таковым, наблюдаемым у здоровых добровольцев, получающих клопидогрел в дозе 75 мг в день. Кроме того, у всех пациентов обнаружена хорошая клиническая переносимость препарата.
Нарушение функции печени
После многократного приема клопидогрела по 75 мг в сутки в течение 10 дней у пациентов с тяжелой печеночной недостаточностью подавление АДФ-индуцированной агрегации тромбоцитов соответствовало уровню, наблюдаемому у здоровых пациентов. Увеличение среднего времени кровотечения также было сходным для двух групп.
Фармакокинетика активного метаболита клопидогрела у пациентов с нарушением функции печени и почек неизвестна.
Этническая принадлежность
Преобладание аллелей CYP2C19, которое приводит к промежуточному и медленному метаболизму CYP2C19, различно у представителей различных этнических групп. Для азиатской популяции имеются ограниченные литературные данные по оценке клинического эффекта генотипирования CYP2C19 на клинический исход событий.

Фармакодинамика
Клопидогрел является пролекарством (предшественником действующего вещества), один из метаболитов которой является ингибитором агрегации тромбоцитов. Клопидогрел метаболизируется с помощью фермента CYP2C19 с образованием активного метаболита, подавляющего агрегацию тромбоцитов. Клопидогрел селективно ингибирует связывание аденозиндифосфата (AДФ) с тромбоцитарными рецепторами P2Y12 и последующую АДФ-опосредованную активацию комплекса гликопротеинов GPIIb/IIIa, ингибируя таким образом агрегацию тромбоцитов. Благодаря необратимому связыванию тромбоциты, вступившие во взаимодействие с клопидогрелом, остаются невосприимчивыми к стимуляции АДФ на протяжении всей жизни клетки (приблизительно 7-10 дней), а восстановление нормальной функции тромбоцитов происходит в соответствии со скоростью формирования новых тромбоцитов. Агрегация тромбоцитов, вызванная агонистами, отличными от АДФ, также ингибируется за счет блокады усиленной активации тромбоцитов высвобождаемым АДФ.
Повторно принятые дозы по 75 мг в сутки вызывают значительное подавление АДФ-индуцированной агрегации тромбоцитов, с первого дня применения. Ингибирующий эффект усиливается прогрессивно, равновесное состояние достигается через 3 - 7 дней. При этом средний уровень торможения под действием дневной дозы в 75 мг составляет от 40 до 60%. После прекращения лечения агрегация тромбоцитов и время кровотечения постепенно возвращаются к исходному уровню, в среднем в течение 5 дней.

Показания к применению
Профилактика атеротромботических нарушений у взрослых:
 инфаркт миокарда (от нескольких дней до менее 35 дней), ишемический инсульт (от 7 дней до 6 месяцев от возникновения), диагностированное заболевание периферических артерий
 синдром острой коронарной недостаточности:
- синдром острой коронарной недостаточности без повышения сегмента ST (нестабильная стенокардия или инфаркт миокарда без зубца Q), в том числе пациенты с чрезкожным коронарным размещением стента, в комбинации с ацетилсалициловой кислотой (АСК)
- острый инфаркт миокарда с повышением сегмента ST, в комбинации с ацетилсалициловой кислотой у пациентов, получающих консервативное лечение, у которых возможно проведение тромболитической терапии
- профилактика атеротромботических и тромбоэмболических эпизодов при фибрилляции предсердий.
- у взрослых больных с фибрилляцией предсердий, имеющих по крайней мере один фактор риска сосудистого заболевания, пациентам с непереносимостью антагонистов витамина К (АВК) и пациентам с низким риском кровотечений клопидогрел показан в сочетании с АСК с целью профилактики атеротромботических и тромбоэмболических эпизодов, включая инсульт головного мозга.


Способ применения и дозы
Препарат применяется строго по назначению врача!
Взрослые и пожилые:
Лодигрел следует принимать по 75 мг один раз в сутки вне зависимости от приема пищи.
Пациенты с синдромом острой коронарной недостаточности:
- Синдром острой коронарной недостаточности без повышения сегмента ST (нестабильная стенокардия или инфаркт миокарда без зубца Q): лечение должно быть начато с однократной вводной дозы 300 мг, а затем продолжено дозой 75 мг один раз в сутки в комбинации с ацетилсалициловой кислотой (75-325 мг). Поскольку более высокие дозы ацетилсалициловой кислоты сопряжены с повышенным риском кровотечения, не рекомендуется превышать дозу ацетилсалициловой кислоты 100 мг. Продолжительность курса лечения устанавливается индивидуально. На основании клинических исследований, в среднем курс лечения составляет 12 месяцев, а максимальный клинический эффект наблюдается через 3 месяца.
- Острый инфаркт миокарда с повышением сегмента ST: Лодигрел следует применять по 75 мг один раз в сутки, лечение следует начинать с вводной дозы 300мг в комбинации с ацетилсалициловой кислотой и с другими тромболитическими средствами или без них. Пациентам старше 75 лет лечение Лодигрелем следует начинать без вводной дозы. Комбинированную терапию начинают как можно раньше после появления симптомов и продолжают в среднем в течение 4-х недель. Преимущество сочетания клопидогрела с АСК более 4-х недель в этих условиях не изучено.
Пациенты с фибрилляцией предсердий Лодигрел следует назначать в дозе 75мг один раз в день, параллельно следует начать лечение АСК в дозе 75-100мг в день и продолжать его в сочетании с Лодигрелем.
При пропущенной дозе:
- если прошло менее 12 часов после обычного времени приёма: следует немедленно принять пропущенную дозу, а следующую дозу принять в обычное время
- если прошло более 12 часов: следует принять следующую дозу в обычное запланированное время, нельзя удваивать дозу.
Дети и подростки: Безопасность и эффективность клопидогрела у детей и подростков до 18 лет не установлена.
Нарушение функции почек: Опыт применения у пациентов с нарушением функции почек ограничен.
Нарушение функции печени: Опыт применения препарата у пациентов с умеренным нарушением функции печени, склонных к развитию геморрагического диатеза, ограничен.

Побочные действия
Кровотечение является самой частой реакцией, наблюдавшейся как в клинических исследованиях, так и в пострегистрационном периоде, где оно развивалось, главным образом, на первом месяце лечения.
Нежелательные реакции, отмеченные в клинических исследованиях или заявленные в спонтанных сообщениях, перечислены ниже.
Часто (≥1/100 - < 1/10)
- гематома и травматический ушиб
- носовое кровотечение
- желудочно-кишечное кровотечение, диарея, боль в животе, диспепсия
- кровотечение в месте пункции
Нечасто (≥1/1 000 - < 1/100)
- тромбоцитопения, лейкопения, эозинофилия
- внутричерепное кровоизлияние (сообщалось о нескольких случаях с летальным исходом), головная боль, парестезия, головокружение
- кровоизлияние в глаз (конъюнктивальное, окулярное, ретинальное)
- язва желудка и двенадцатиперстной кишки, гастрит, рвота, тошнота, запор,
метеоризм
- сыпь, зуд, кровоизлияние в кожу (пурпура)
- гематурия
- удлинение времени кровотечения, снижение числа нейтрофилов, снижение
числа тромбоцитов
Редко (≥1/10 000 - < 1/1000)
- нейтропения, в том числе тяжелая
- системное головокружение (вертиго)
- забрюшинное кровотечение
Очень редко (10 000)
- тромботическая тромбоцитопеническая пурпура (ТТП), апластическая анемия, панцитопения, агранулоцитоз, тяжелая тромбоцитопения, приобретенная гемофилия А, гранулоцитопения, анемия
- сывороточная болезнь, анафилактоидные реакции
- галлюцинации, спутанность сознания
- расстройства вкусовых восприятий
- тяжелое кровотечение, кровотечение из операционной раны, васкулит,
гипотензия
- кровотечения респираторного тракта (кровохарканье, лёгочное кровотечение),
бронхоспазм, интерстициальный пневмонит, эозинофильная пневмония
- массивные кровотечения желудочно-кишечные и ретроперитонеальные (со смертельным исходом), панкреатит, колит (в том числе язвенный или лимфоцитарный колит), стоматит
- острая печеночная недостаточность, гепатит, нарушение функциональных проб печени
- буллезный дерматит (токсический эпидермальный некролиз, синдром Стивенса-Джонсона, многоформная эритема), ангионевротический отек, синдром гиперчувтвительности к лекарствам, кожная сыпь в сочетании с эозинофилией, и системными симптомами (DRESS синдром), эритематозная сыпь, крапивница, экзема и плоский лишай
- скелетно-мышечное кровотечение (гемартроз, артрит, артралгия, миалгия)
- гломерулонефрит, повышение уровня креатинина в крови
- лихорадка
Частота неизвестна:
- перекрестные аллергические реакции между тиенопиридинами (например, тиклопидин, празугрел).
Противопоказания
- повышенная чувствительность к активному веществу или любому из компонентам препарата
- тяжелое нарушение функции печени
- острое патологическое кровотечение, в том числе, кровотечение при язвенной
болезни желудка и 12-перстной кишки, язвах пищевода или внутричерепное кровоизлияние
- беременность и период лактации

Лекарственные взаимодействия
Пероральные антикоагулянты. Одновременное применение клопидогрела с пероральными антикоагулянтами не рекомендуется, поскольку такая комбинация может усиливать интенсивность кровотечений. Несмотря на то, что применение клопидогрела в дозе 75 мг/день не изменяло ни фармакокинетики S-варфарина, ни значения международного нормализированного отношения МНО (INR) у пациентов, получающих длительное лечение варфарином, совместное применение клопидогрела и варфарина повышает риск кровотечения в связи с эффектами обоих препаратов на гомеостаз.
Ингибиторы гликопротеина IIb/IIIа
Клопидогрел следует применять с осторожностью у пациентов, подверженных повышенному риску кровотечения, связанному с травмой, хирургическими вмешательствами или другими патологическими состояниями, в случае одновременного приема ингибиторов гликопротеина IIb/IIIа.
Ацетилсалициловая кислота (АСК)
АСК не изменяет ингибирующего эффекта клопидогрела на АДФ-индуцированную агрегацию тромбоцитов, но клопидогрел усиливает действие АСК на агрегацию тромбоцитов, индуцированную коллагеном. Тем не менее, одновременное применение 500 мг АСК 2 раза в сутки не вызывало достоверного увеличения времени кровотечения, вследствие приема клопидогрела. Фармакодинамическое взаимодействие между клопидогрелом и АСК возможно, и оно ведет к повышению риска кровотечения. Поэтому одновременное применение этих препаратов требует осторожности. Однако, имеются данные о безопасном применении клопидогрела и АСК до одного года.
Гепарин
Применение клопидогрела не требует коррекции дозы гепарина и не изменяет действия гепарина на свертывание крови. Одновременное применение гепарина не изменяло ингибирующего действия клопидогрела на агрегацию тромбоцитов. Фармакодинамическое взаимодействие между клопидогрелом и гепарином возможно, и оно ведет к повышению риска кровотечения. Поэтому одновременное применение этих препаратов требует осторожности.
Тромболитические средства
Безопасность одновременного применения клопидогрела, специфических фибринных или нефибринных тромболитических средств и гепарина была исследована у пациентов с недавно перенесенным инфарктом миокарда. Частота клинически значительного кровотечения была аналогична той, что наблюдалась в случае совместного применения тромболитических средств и гепарина с АСК.
Нестероидные противовоспалительные препараты (НПВС)
Совместное применение клопидогрела и напроксена увеличивало количество скрытых желудочно-кишечных кровотечений. Однако, вследствие отсутствия достаточных клинических исследований по взаимодействиям с другими НПВС, в настоящее время не ясно, характерен ли повышенный риск желудочно-кишечных кровотечений для всех НПВС. Назначение НПВС, в том числе ингибиторов ЦОГ-2, с клопидогрелом требует осторожности.
Селективные ингибиторы обратного захвата серотонина (СИОЗС):
Так как препараты СИОЗС влияют на активацию тромбоцитов и повышают риск кровотечений, одновременное применение клопидогрела с СИОЗС требует осторожности.
Цитохромы Р450 2С19 (СYР2С19)
Фармакогенетика: у медленных метаболизаторов СYР2С19 в обычно рекомендуемых дозах клопидогрела образуется меньшее количество его активного метаболита с меньшим эффектом на функцию тромбоцитов. Существуют тесты для определения СYР2С19-генотипа пациента.
Другая сопутствующая терапия
Так как клопидогрел превращается в активный метаболит отчасти с помощью цитохрома СYР2С19, то можно ожидать, что применение лекарственных препаратов, которые ингибируют активность этого фермента, понизит уровень активного метаболита клопидогрела. Клиническая значимость такого взаимодействия полностью не изучена. В качестве меры предосторожности, совместное применение клопидогрела с сильными или умеренными ингибиторами СYР2С19 не рекомендуется.
К лекарственным препаратам, подавляющим CYP2С19, относятся: омепразол, эзомепразол, флувоксамин, флуоксетин, моклобемид, вориконазол, флуконазол, тиклопидин, ципрофлоксацин, циметидин, карбамазепин, окскарбамазепин и хлорамфеникол
Ингибиторы протоновой помпы
Омепразол в дозе 80 мг один раз в день, принимаемый либо одновременно с клопидогрелом, либо в течение 12 часов между приёмами, понижал экспозицию активного метаболита на 45% (ударная доза) и на 40% (поддерживающая доза). Это уменьшение было связано с 39% (ударная доза) и 21% (поддерживающая доза) понижением торможения агрегации тромбоцитов. Ожидается аналогичное взаимодействие эзомепразола с клопидогрелем.
На основании клинических и обсервационных исследований, имеются противоречивые данные о клинической значимости таких фармакокинетических / фармакодинамических (ФK/ФД) взаимодействий с точки зрения развития серьёзных кардиоваскулярных эпизодов. Как мера предосторожности совместное применение омепразола или эзомепразола с клопидогрелем не рекомендуется.
Менее выраженное снижение воздействия метаболита наблюдалось при приеме пантопразола и лансопразола.
Концентрация активного метаболита в плазме была снижена на 20% (ударная доза) и 14% (поддерживающая доза) во время совместного приема пантопразола 80 мг один раз в день. Это было связано со снижением среднего торможения агрегации тромбоцитов на 15% и 11% соответственно. Полученные результаты указывают, что клопидогрел можно комбинировать с пантопразолом.
Отсутствуют данные о влиянии других лекарственных препаратов, понижающих кислотность желудка, например, блокаторов рецепторов Н2 (за исключением циметидина, котоый является блокатором СYР2С19), или антацидов на антитромбоцитарный эффект клопидогрела.
Другие формы комбинированной терапии
Не было обнаружено клинически значимого фармакодинамического взаимодействия при применении клопидогрела совместно с атенололом и нифедипином, или с обоими препаратами.
Кроме того, фармакодинамическая активность клопидогрела существенно не изменялась при одновременном применении с фенобарбиталом или эстрогенами.
Фармакокинетические свойства дигоксина или теофиллина не изменяются при одновременном применении с клопидогрелом.
Антацидные препараты не влияют на всасывание клопидогрела.
Фенитоин и толбутамид, которые метаболизируются с помощью CYP2C9, по результатам исследования CAPRIE можно безопасно применять совместно с клопидогрелом.
За исключением специальной информации о лекарственной несовместимости, приведенной выше, исследования по взаимодействию клопидогрела и некоторых лекарственных средств, обычно применяемых у пациентов с атеротромботическими нарушениями, не проводились. Однако, пациенты, участвовавшие в клинических исследованиях клопидогреля, получали одновременно с ним различные препараты, включая диуретики, блокаторы β-рецепторов, ингибиторы АПФ, антагонисты кальция, препараты, снижающие уровень холестерина в крови, коронарные вазодиляторы, антидиабетические препараты (в том числе инсулин), антиэпилептические средства, гормонозаместительную терапию и антагонисты GPIIb/IIIa, без признаков клинических значимых побочных взаимодействий.

Особые указания
Препарат следует назначать с осторожностью при следующих заболеваниях и состояниях:
Кровотечения и гематологические заболевания
В связи с риском кровотечения и гематологических побочных эффектов, необходимо немедленно провести общий анализ крови, в случае появления во время лечения указывающих на это клинических симптомов. Как и другие антитромбоцитарные препараты, клопидогрел следует применять с осторожностью у пациентов, подверженных повышенному риску кровотечения, связанному с травмой, хирургическими вмешательствами или другими патологическими состояниями, а также в случае комбинирования клопидогреля с АСК, гепарином, ингибиторами гликопротеина IIb/IIIа, НПВС, в том числе ингибиторами ЦОГ-2, а также селективными ингибиторами обратного захвата серотонина (СИОЗС). Необходимо тщательное наблюдение за состоянием пациентов на присутствие признаков кровотечения, включая скрытые кровотечения, особенно в течение первых недель лечения и/или после инвазивных процедур на сердце или хирургического вмешательства. Одновременное применение клопидогрела с пероральными антикоагулянтами не рекомендуется, так как оно может усилить кровотечение.
В случае хирургических вмешательств, если антиагрегантное действие нежелательно, прием клопидогрела следует прекратить за 7 дней до операции.
Пациенты также должны информировать врача и стоматолога о приеме препарата, если им предстоят запланированные оперативные вмешательства или если врач назначает новое для пациента лекарственное средство.
Клопидогрел удлиняет время кровотечения и должен применяться с осторожностью у пациентов с риском возникновения кровотечений (особенно желудочно-кишечных и внутриглазных).
Пациентов следует предупредить о том, что поскольку остановка кровотечения, возникающего на фоне применения клопидогрела (в комбинации с АСК или без нее) требует больше времени, они должны сообщать лечащему врачу о каждом случае необычного (с точки зрения места и/или продолжительности) кровотечения.
Тромботическая тромбоцитопеническая пурпура (ТТП)
После приема клопидогрела, иногда непродолжительного, очень редко отмечались случаи возникновения тромботической тромбоцитопенической пурпуры (ТТП). Они характеризуются тромбоцитопенией и микроангиопатической гемолитической анемией, сопряженными с неврологическими нарушениями, нарушением функции почек или гипертермией. ТТП является состоянием, требующим немедленного вмешательства, включая плазмофорез.
Приобретенная гемофилия А
Имеются сообщения о развитии приобретенной гемофилии А после приема клопидогрела. В случаях подтвержденного изолированного удлинения активированного частичного тромбопластинового времени (аЧТВ) с кровотечением или без кровотечений следует учитывать возможность развития приобретенной гемофилии А. Пациентов с подтвержденным диагнозом приобретенной гемофилии должны вести и назначать лечение специалисты, а Лодигрел следует отменить.
Недавно перенесенный ишемический инсульт
В связи с отсутствием данных, клопидогрел не рекомендуется назначать на протяжении первых 7 дней после острого ишемического инсульта.
Цитохром P450 2C19 (CYP2C19)
Фармакогенетика: у пациентов, которые являются медленными метаболизаторами CYP2C19, из клопидогрела, принимаемого в рекомендуемых дозах, формируется меньшее количество его активного метаболита, таким образом, клопидогрел оказывает меньший эффект на функцию тромбоцитов. Существуют тесты для определения генотипа CYP2C19 пациента.
Так как клопидогрел метаболизируется до его активного метаболита частично с помощью CYP2C19, предполагается, что применение лекарственных средств, ингибирующих активность данного фермента, приведет к снижению уровня активного метаболита клопидогрела. Клиническая значимость такого взаимодействия не определена. В качестве меры предосторожности не следует допускать совместного приема сильных или умеренных ингибиторов CYP2C19
Перекрестные аллергические реакции на другие тиенопиридины
Необходимо уточнить у пациента наличие у него гиперчувствительности к другим тиенопиридинам (например, тиклопидин, празугрел) в анамнезе, так как зарегистрирована перекрестная аллергическая реактивность между тиенопиридинами. Тиенопиридины могут вызывать умеренные – тяжелые аллергические реакции, такие как зуд, ангионевротический отек, или гематологические перекрестные реакции, такие как тромбоцитопения и нейтропения. Пациенты, у которых зарегистрированы реакции гиперчувствительности к другим тиенопиридинам в анамнезе и/или гематологические реакции на конкретный тиенопиридин, имеют повышенный риск развития аналогичной или иной аллергической реакции на другой тиенопиридин. Пациенты с выявленными аллергическими реакциями на тиенопиридины должны находиться под тщательным контролем с целью своевременного выявления признаков повышенной чувствительности к клопидогрелу во время лечения.
Нарушение функции почек
Пациентам с нарушением функции почек препарат следует назначать с осторожностью, поскольку опыт применения препарата у таких пациентов ограничен.
Нарушение функции печени
Клопидогрел следует назначать с осторожностью у пациентов с умеренными нарушениями функции печени, у которых возможно возникновение геморрагического диатеза, поскольку опыт применения препарата у таких пациентов ограничен.
Препарат содержит гидрогенизированное касторовое масло, которое может вызвать расстройство желудка и диарею.
Беременность и лактация
Препарат не рекомендуется применять при беременности и в период лактации.
Нет сведений о выделении клопидогрела в грудное молоко. В качестве меры предосторожности следует прекратить грудное вскармливание во время приема препарата клопидогрел.
Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами.
Из-за нечастых явлений головокружения или очень редких побочных эффектов препарат следует применять с осторожностью при выполнении работ, связанных с особо опасными механизмами и управлении автотранспортом.

Передозировка
Симптомы - удлинение времени кровотечения с последующими осложнениями кровотечения.
Лечение: нет специфического антидота фармакологической активности клопидогреля. Переливание тромбоцитов может устранить действие клопидогреля, при необходимости быстрого сокращения удлинившегося времени кровотечения.

Форма выпуска и упаковка
По 7 таблеток, покрытых оболочкой в контурной ячейковой упаковке из комбинированной пленки «соld» (полиамид / фольга алюминиевая / ПВХ)// фольга алюминиевая. По 2 (14 таблеток) или 4 (28 таблеток) контурных ячейковых упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в картонной пачке.

Условия хранения
Хранить при температуре не выше 25 oС
Хранить в недоступном для детей месте!

Срок хранения
5 лет
Не использовать по истечении срока годности.

Условия отпуска из аптек
По рецепту

Производитель
ЗАО «ФАРМАЦЕВТИЧЕСКИЙ ЗАВОД ЭГИС»
1106 БУДАПЕШТ, ул. Керестури, 30-38 Венгрия
Телефон: (36-1) 803-5555, факс: (36-1) 803-5529

Владелец регистрационного удостоверения
ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС», Венгрия

Адрес организации, принимающей на территории Республики Казахстан претензии от потребителей по качеству продукции (товара)
Представительство в РК ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС»
050060, г. Алматы, ул. Жарокова 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

 

 

Дәрілік затты медициналық қолдану
жөніндегі нұсқаулық
ЛОДИГРЕЛ® (жүктеу)


Саудалық атауы
Лодигрел®

Халықаралық патенттелмеген атауы
Клопидогрел

Дәрілік түрі
Қабықпен қапталған таблеткалар, 75 мг

Құрамы
Бір таблетканың құрамында
белсенді зат - 75 мг клопидогрел (97.86 мг клопидогрел гидросульфатына баламалы),
қосымша заттар:
ядросы: кремнийлі микрокристалды целлюлоза (микрокристалды целлюлоза, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы), орынбасу дәрежесі төмен гидроксипропилцеллюлоза (L-HPC B1), гидрадацияланған майсана майы,
қабығының құрамы: Opadry Y-1-7000 ақ (гипромеллоза, титанның қостотығы Е 171, макрогол 400).

Сипаттамасы
Ақ немесе ақ дерлік, дөңгелек, екі беті дөңес, беті тегіс және біртекті, иіссіз немесе иіссіз дерлік, қабықпен қапталған таблеткалар. Таблетканың бір жағындағы өрнегі бар: стильденген Е әрпі және оның астында 181 нөмірі.

Фармакотерапиялық тобы
Антикоагулянттар. Гепаринді қоспағанда, тромбоциттер агрегациясының тежегіштері. Клопидогрел
АТХ коды В01АС04


Фармакологиялық қасиеттері
Фармакокинетикасы
Клопидогрел күніне 75 мг дозасын ішу арқылы бір рет және қайталап қабылдағаннан кейін жылдам сіңеді. Плазмадағы өзгермеген клопидогреладің орташа ең жоғарғы концентрациясы (75 мг дозасын бір рет қолданғаннан кейінгі 2,2-2,5 нг/мл жуық) қабылдағаннан кейін шамамен 45 минуттан соң байқалады. Сіңуі кемінде 50%-ды құрайды. Клопидогрел мен негізгі айналымындағы метаболиті қан плазмасы ақуыздарымен қайтымды байланысады (сәйкесінше 98% және 94%). Байланысуы концентрацияларының диапазонында қанықпаған болып табылады. Препарат бауырда елеулі дәрежеде қарқынды метаболизмге ұшырайды. Клопидогрел екі негізгі метаболиз жолымен метаболизденеді: біріншісі – эстераза арқылы, ары қарай карбон қышқылының белсенді емес туындысын түзе отырып гидролизденуі (айналымындағы метаболиттерінің 85%-ы). Екінші метаболизмдік жолына бірнеше P450 цитохромдары түрткі болады. Алдымен клопидогрел аралық метаболиті 2-оксо-клопидогрелге дейін метаболизденеді. Аралық метаболиті 2-оксо-клопидогрелдің бұдан кейінгі метаболизмі белсенді метаболитінің, клопидогрелдің тиолды туындысының түзілуіне алып келеді. In vitro жағдайларда бұл метаболизм жолына CYP3A4, CYP2C19, CYP1A2 және CYP2B6 цитохромдары түрткі болады. Белсенді тиолды метаболиті тромбоциттер рецепторларымен жылдам және қайтымсыз байланысады, сол арқылы, тромбоциттер агрегациясын бәсеңдетеді. Клопидогрелдің 300 мг жүктемелік дозасын бір рет қабылдағаннан кейінгі белсенді метаболитінің ең жоғарғы концентрациясы (Cmax) 75 мг демеуші дозасын 4 күн қабылдағаннан кейін анықталатын концентрациясынан 2 есе жоғары. Cmax дозаны қабылдағаннан кейін шамамен 30-60 минуттан соң жетеді.
14С-таңбалы клопидогрелді ішке қабылдағаннан кейін дозасының шамамен 50%-ы несеппен және қабылдағаннан кейін 120 сағат ішінде дозасының шамамен 46%-ы нәжіспен шығарылады. 75 мг пероральді дозасын бір рет қабылдағаннан кейін жартылай шығарылу кезеңі 6 сағатты құрайды. Айналымындағы негізгі (белсенді емес) метаболитінің жартылай шығарылу кезеңі бір рет немесе бірнеше рет қабылдағаннан кейін 8 сағатты құрайды.
Фармакогенетикасы
CYP2C19 белсенді, және аралық метаболиті 2-оксо-клопидогрелдің түзілуіне қатысады. Клопидогрелдің белсенді метаболитінің фармакокинетикасы мен тромбоцитке қарсы әсері, тромбоциттер агрегациясын ex vivo талдауларға сәйкес, CYP2C19 генотипіне байланысты ерекшеленеді.
CYP2C19*1 аллелі толық функционалдық метаболизмге сәйкес келеді, бұл кезде CYP2C19*2 және CYP2C19*3 аллельдері функционалдық емес болып табылады. CYP2C19*2 және CYP2C19*3 аллельдері еуропалықтардағы (85%) және баяу метаболизаторлар болып табылатын азиялықтардағы (99%) функциональдық аллельдерден көп төмен болуына негіз болады. Метаболизмнің болмауымен немесе төмендеуімен байланысты басқа аллельдер сирек кездеседі және оларға CYP2C19*4, *5, *6, *7, *8 кіреді. Баяу метаболизаторлар болып табылатын пациенттерде, жоғарыда сипатталған функциясы төмен екі аллельден бар. CYP2C19 баяу метаболизаторлары генотиптерінің анықталған кездесу жиілігі еуропалықтарда 2%-ға жуықты, қара нәсілділерде 4% және қытайлықтарда 14% құрайды. Пациенттің CYP2C19 генотипін анықтау үшін талдаулар жүргізуге болады.
Белсенді метаболитінің экспозициясында және орташа алғандағы тромбоциттер агрегациясының бәсеңдеуіне (ТАБ), өте жылдам, жылдам және орташа метаболизаторлары арасында елеулі айырмашылықтар байқалған жоқ. Баяу метаболизаторларда белсенді метаболитінің экспозициясы өте жылдам метаболизаторлармен салыстырғанда 63-71%-ға төмен болған.
300 мг/75 мг дозалық режимін қолданғаннан кейін антитромбоциттік жауап реакциясы баяу метаболизаторларда төмен болған, сонымен қатар ТАБ орташа төмендеуі (5 мкМ АДФ) өте жылдам метаболизаторлардағы 39% (24 сағат) және 58% (5 күн) және орташа метаболизаторлардағы 37% (24 сағат) және 60% (5 күн) төмендеуімен салыстырғанда, 24% (24 сағатты) және 37 % (5-ші күні) құраған. Баяу метаболизаторлар 600 мг/150 мг режимінде болғанда, белсенді метаболитінің экспозициясы 300 мг/75 мг режиміндеге қарағанда жоғары болған. Бұдан өзге, бұл топта ТАБ 32% (24 сағатты) және 61% (5-ші күні) құраған, бұл, 300 мг/75 мг режиміндегі баяу метаболизаторларға қарағанда жоғары, бірақ 300 мг/75 мг режимдегі CYP2С19 метаболизаторларының басқа топтарына ұқсас болды. Науқастардың осы популяциясы үшін сәйкесінше дозалық режим анықталмаған.
Жоғарыда келтірілген мәліметтермен ұқсастығы жағынан, 6 зерттеудің мета-талдауының нәтижесі, бұл өте жылдам метаболизаторлармен салыстырғанда, орташа метаболизаторларда белсенді метаболитінің экспозициясы 28%-ға және баяу метаболизаторларда 72%-ға төмендеген, бұл кезде тромбоциттер агрегациясының бәсеңдеуі (5 мкМ АДФ) ТАБ сәйкесінше 5,9% және 21,4% айырмашылығымен төмендеген.
Пациенттердің ерекше топтары
Бүйрек функциясының бұзылуы
Бүйректің ауыр ауруы бар (креатинин клиренсі 5-15 мл/мин) пациенттерде клопидогрелді тәулігіне 75 мг дозада қайталап қабылдағаннан кейін АДФ-индукциялаған тромбоциттер агрегациясының бәсеңдеуі дені сау пациенттермен салыстырғанда төмен (25%) болды, алайда, қан кету уақытының ұзаруы, клопидогрелді күніне 75 мг дозада қабылдаған дені сау еріктілерде байқалған осындаймен ұқсас болған. Бұдан өзге, барлық пациенттерде препараттың жақсы клиникалық көтерімділігі анықталған.
Бауыр функциясының бұзылуы
Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде клопидогрелді тәулігіне 75 мг-ден 10 күн бойы бірнеше рет қабылдағаннан кейін, АДФ-индукциялаған тромбоциттер агрегациясының бәсеңдеуі дені сау пациенттерде байқалған деңгейге сәйкес келген. Қан кетудің орташа уақытының ұзаруы да екі топ үшін ұқсас болған.
Бауыр және бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде клопидогрелдің белсенді метаболитінің фармакокинетикасы белгісіз.
Этникалық тегі
CYP2C19 аралық және баяу метаболизміне алып келетін CYP2C19 аллельдерінің басымдығы, түрлі этникалық топтардың өкілдерінде әр түрлі. Азиялық популяция үшін CYP2C19 генотиптелуінің оқиғалардың клиникалық барысына клиникалық әсерін бағалау жөніндегі әдебиеттердегі мәліметтер шектеулі.

Фармакодинамикасы
Клопидогрел ізашар дәрі болып табылады (әсер етуші затының ізашары), оның метаболиттерінің бірі тромбоциттер агрегациясының тежегіші болып табылады. Клопидогрел CYP2C19 ферментінің көмегімен, тромбоциттер агрегациясын бәсеңдететін белсенді метаболит түзе отырып метаболизденеді. Клопидогрел P2Y12 тромбоциттік рецепторлармен аденозиндифосфаттың (AДФ) байланысуын және GPIIb/IIIa гликопротеиндер кешенінің кейінгі АДФ түрткі болған активациясын селективті тежейді, осылайша тромбоциттер агрегациясын тежейді. Қайтымсыз байланысуының арқасында клопидогрелмен өзара әрекеттестікке түскен тромбоциттер, жасушаның бүкіл тіршілігі бойына (шамамен 7-10 күн) АДФ стимуляциясына сезімтал емес болып қала береді, ал тромбоциттердің қалыпты функциясының қалпына келуі жаңа тромбоциттердің қалыптасу жылдамдығына сәйкес жүреді. АДФ-тан өзге агонистерден туындаған тромбоциттер агрегациясы да АДФ-тан босап шығатын тромбоциттердің белсенділеуінің күшеюі есебінен тежеледі.
Тәулігіне 75 мг –ден қайталап қабылданған дозалары алғаш қолданылған күнінен бастап, АДФ-индукциялаған тромбоциттер агрегациясының едәуір бәсеңдеуін туғызады. Тежегіштік әсері үдемелі күшейе түседі, тепе-теңдік жағдайына 3 - 7 күннен соң жетеді. Бұл кезде 75 мг күндізгі дозасының әсерінен орташа тежелу деңгейі 40-тан 60%-ға дейінді құрайды. Емдеуді тоқтатқаннан кейін тромбоциттер агрегациясы мен қан кету уақыты біртіндеп, орташа алғанда 5 күн ішінде бастапқы деңгейіне қайтып келеді.

Қолданылуы
Ересектердегі атеротромбоздық бұзылулардың профилактикасы:
 миокард инфарктісінде (бірнеше күннен кемінде 35 күнге дейін), ишемиялық инсультте (туындағаннан бастап 7 күннен 6 айға дейін), шеткергі артериялардың диагностикаланған ауруында
 жедел коронарлық жеткіліксіздік синдромында:
- ST сегментінің жоғарылауынсыз, жедел коронарлық жеткіліксіздік синдромында (тұрақсыз стенокардия немесе Q тісшесінсіз миокард инфарктісі), соның ішінде тері астына коронарлық стент орнатылған пациенттерге, ацетилсалицил қышқылымен (АСҚ) біріктіріп
- ST сегментінің жоғарылауымен жүретін жедел миокард инфарктісінде, консервативті ем қабылдайтын, тромболитикалық ем жүргізілуі мүмкін пациенттерде ацетилсалицил қышқылымен біріктіріп
- жүрекшелер фибрилляциясы кезіндегі атеротромбоздық және тромбоэмболиялық көріністердің профилактикасы.
- қантамыр ауруларының кемінде бір қауіп факторы бар жүрекшелердің фибрилляциясы бар ересек науқастарда, К витаминінің антагонистеріне (КВА) көтере алмаушылығы бар пациенттерге және қан кетулер қаупі төмен пациенттерге клопидогрел ми инсультін қоса, атеротромбоздық және тромбоэмболиялық көріністердің профилактикасы мақсатында АСҚ-мен үйлестіріп тағайындалады.

Қолдану тәсілі және дозалары
Препарат қатаң түрде дәрігердің тағайындауы бойынша қолданылады!
Ересектер мен егде жастағылар:
Лодигрелді ас ішуге байланыссыз, тәулігіне бір рет 75 мг-ден қабылдау керек.
Жедел коронарлық жеткіліксіздік синдромы бар пациенттер:
- сегментінің жоғарылауынсыз ST жедел коронарлық жеткіліксіздік синдромы (тұрақсыз стенокардия немесе Q тісшесінсіз миокард инфарктісі): емдеу 300 мг бір реттік кіріспе дозасынан басталуы, содан соң тәулігіне бір рет 75 мг дозасымен ацетилсалицил қышқылымен біріктіріліп (75-325 мг) жалғастырылуы тиіс. Ацетилсалицил қышқылының жоғарырақ дозалары қан кету қаупінің жоғарылауымен астасатындықтан, ацетилсалицил қышқылының 100 мг дозасын арттыру ұсынылмайды. Емдеу курсының ұзақтығы жекелей белгіленеді. Клиникалық зерттеулердің негізінде, орташа алғандағы емдеу курсы 12 айды құрайды, ал ең жоғарғы клиникалық әсері 3 айдан соң байқалады.
- ST сегментінің жоғарылауынсыз жедел миокард инфарктісі: Лодигрелді тәулігіне бір рет 75 мг-ден қолдану керек, емдеуді ацетилсалицил қышқылымен және басқа тромболитиктік дәрілермен біріктіріп немесе оларсыз, 300 мг кіріспе дозасынан бастау керек. 75 жастан асқан пациенттерге Лодигрелмен емдеуді кіріспе дозасынсыз бастау керек. Біріктірілген емді симптомдар пайда болғаннан кейін барынша ертерек бастайды және орташа алғанда 4 апта бойы жалғастырады. Бұл жағдайларда клопидогрелді АСҚ-мен 4 аптадан артық үйлестірудің артықшылығы зерттелмеген.
Жүрекшелердің фибрилляциясы бар пациенттер
Лодигрелді 75мг дозада күніне бір рет тағайындау, оған параллель күніне 75-100мг дозада АСҚ-мен емдеуді бастау және оны Лодигрелмен үйлестіре отырып жалғастыру керек.
Дозасы жіберіліп алса:
- егер әдеттегі қабылдау уақытынан соң 12 сағаттан аз уақыт өтсе: жіберіліп алған дозасын дереу қабылдау, ал келесі дозасын үйреншікті уақытта қабылдау керек
- егер 12 сағаттан артық уақыт өтсе: келесі дозасын әдеттегі жоспарлы уақытында қабылдау керек, дозасын екі еселеуге болмайды.
Балалар мен жасөспірімдер: Клопидогрелдің балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдердегі қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған.
Бүйрек функциясының бұзылуы: Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде қолданылу тәжірибесі шектеулі.
Бауыр функциясының бұзылуы: Препараттың бауыр функциясының орташа бұзылуы бар, геморрагиялық диатездің дамуына бейім пациенттерде қолданылу тәжірибесі шектеулі.

Жағымсыз әсерлері
Қан кету клиникалық зерттеулерде де, тіркеуден кейінгі кезеңде де байқалған ең жиі реакция болып табылады, оларда негізінен, емдеудің алғашқы айында дамып отырған.
Клиникалық зерттеулерде байқалған немесе өздігінен келіп түскен хабарламаларда мәлімденген жағымсыз реакциялар төменде атап келтірілген.
Жиі (≥1/100 - < 1/10)
- гематома және жарақаттық соғылу
- мұрыннан қан кету
- асқазан-ішектен қан кету, диарея, іштің ауыруы, диспепсия
- пункция орнынан қан кету
Жиі емес (≥1/1 000 - < 1/100)
- тромбоцитопения, лейкопения, эозинофилия
- бассүйекішілік қан құйылуы (өліммен аяқталған бірнеше жағдай туралы хабарланған), бас ауыруы, парестезия, бас айналуы
- көздің қанталауы (конъюнктивалық, окулярлық, ретинальді)
- асқазан мен он екі елі ішектің ойық жарасы, гастрит, құсу, жүрек айнуы, іш қатуы, метеоризм
- бөртпе, қышыну, терінің қанталауы (пурпура)
- гематурия
- қан кету уақытының ұзаруы, нейтрофилдер санының төмендеуі, тромбоциттер санының төмендеуі
Сирек (≥1/10 000 - < 1/1000)
- нейтропения, соның ішінде ауыр түрі
- жүйелі бас айналуы (вертиго)
- ішпердеартылық қан кету
Өте сирек (10 000)
- тромбоздық тромбоцитопениялық пурпура (ТТП), апластикалық анемия, панцитопения, агранулоцитоз, ауыр тромбоцитопения, жүре пайда болған гемофилия А, гранулоцитопения, анемия
- сарысу құю ауруы, анафилактоидтық реакциялар
- елестеулер, сананың шатасуы
- дәм сезу бұзылыстары
- ауыр қан кету, операция жасалған жарадан қан кету, васкулит,
гипотензия
- респираторлық жолдардан қан кетулер (қан түкіру, өкпеден қан кету),
бронх түйілуі, интерстициальді пневмонит, эозинофильді пневмония
- асқазан-ішектен және ретроперитонеальді ауқымды қан кетулер (өліммен аяқталатын), панкреатит, колит (соның ішінде ойық жаралы немесе лимфоциттік колит), стоматит
- бауырдың жедел жеткіліксіздігі, гепатит, бауырдың функционалдық сынамаларының бұзылыстары
- буллездік дерматит (уытты эпидермальді некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы, көп формалы эритема), ангионевроздық ісіну, дәрілерге аса жоғары сезімталдық синдромы, эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен (DRESS синдром) бірге жүретін тері бөртпесі, эритематоздық бөртпе, есекжем, экзема және жалпақ теміреткі
- қаңқа-бұлшықеттік қан кету (гемартроз, артрит, артралгия, миалгия)
- гломерулонефрит, қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы
- қызба
Жиілігі белгісіз:
- тиенопиридиндер (мысалы, тиклопидин, празугрел) арасындағы айқаспалы аллергиялық реакциялар.

Қолдануға болмайтын жағдайлар
- белсенді затқа немесе препараттың кез келген компоненттеріне жоғары сезімталдық
- бауыр функциясының ауыр бұзылуы
- жедел паталогиялық қан кету, соның ішінде асқазан мен 12- елі ішектің ойық жаралы ауруы кезінде қан кету, өңештің ойық жарасында немесе бассүйекішілік қан құйылу
- жүктілік және лактация кезеңі

Дәрілермен өзара әрекеттесуі
Пероральді антикоагулянттар. Клопидогрелді пероральді антикоагулянттармен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды, өйткені мұндай біріктіру қан кетулер қарқындылығын күшейтуі мүмкін. Клопидогрелді күніне 75 мг дозада қолдану S-варфариннің фармакокинетикасын да, варфаринмен ұзақ уақыт ем қабылдаған науқастарда халықаралық қалыптастырылған қатынастың ХҚҚ (INR) мәнін де өзгертпеуіне қарамастан, клопидогрел мен варфаринді бірге қолдану екі препараттың да гомеостазға әсеріне байланысты қан кету қаупін жоғарылатады.
IIb/IIIа гликопротеин тежегіштері
Клопидогрелді IIb/IIIа гликопротеині тежегіштерімен бір мезгілде қабылдаған жағдайда жарақатпен, хирургиялық араласулармен немесе басқа патологиялық жағдайлармен байланысты қан кетулер қаупінің жоғарылауына ұшыраған емделушілерде сақтықпен қолдану керек.
Ацетилсалицил қышқылы (АСҚ)
АСҚ клопидогрелдің АДФ-индукцияланған тромбоциттер агрегациясына тежегіштік әсерін өзгертпейді, бірақ клопидогрел АСҚ-ның коллагенмен индукцияланған тромбоциттер агрегациясына әсерін күшейтеді. Дегенмен, 500 мг АСҚ-ны бір мезгілде тәулігіне 2 рет қабылдау клопидогрелді қабылдаудың салдарынан қан кету уақытының сенімді артуын туғызған жоқ. Клопидогрел және АСҚ арасында фармакодинамикалық өзара әрекеттесулер болуы мүмкін және ол қан кету қаупінің артуына әкеп соқтырады. Сондықтан бұл препараттарды бір мезгілде қабылдау сақтықты қажет етеді. Алайда, клопидогрелмен АСҚ-ны бір жылға дейін қолданудың қауіпсіздігі жөнінде мәліметтер бар.
Гепарин
Клопидогрелді қолдану гепариннің дозасын түзетуді қажет етпейді және гепариннің қан ұюына әсерін өзгертпейді. Гепаринді бір мезгілде қабылдау клопидогрелдің тромбоциттер агрегациясына тежегіштік әсерін өзгерткен жоқ. Клопидогрел мен гепариннің арасында фармакодинамикалық өзара әрекеттесу болуы мүмкін және ол қан кетулер қаупінің артуына әкеп соқтырады. Сондықтан бұл препараттарды бір мезгілде қолдану сақтықты қажет етеді.
Тромболитикалық дәрілер
Клопидогрелді, спецификалық фибринді немесе фибринді емес тромболитикалық заттар мен гепаринді бір мезгілде қабылдаудың қауіпсіздігі миокард инфарктісін жақында өткерген пациенттерде зерттелген болатын. Клиникалық маңызды қан кетулер жиілігі тромболитикалық дәрілер және гепаринді АСҚ біріктіре қолданған жағдайда байқалғанмен ұқсас болған.
Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП)
Клопидогрел мен напроксенді бірге қолдану асқазан-ішек жолдарынан жасырын қан кетулер мөлшерін арттырған. Алайда, басқа ҚҚСП-мен өзара әрекеттесу бойынша жеткілікті клиникалық зерттеулер болмауы салдарынан қазіргі уақытта барлық ҚҚСП үшін асқазан-ішектен қан кетулердің жоғары қаупі тән немесе тән емес екендігі белгісіз. ҚҚСП, соның ішінде ЦОГ-2 тежегіштерін Клопидогрелмен тағайындау сақтықты қажет етеді.
Серотонинді кері қармау селективті тежегіштері (СКҚСТ):
СКҚСТ препараттары тромбоциттерді белсенділендіруге әсер ететіндіктен және қан кетулер қаупін арттыратындықтан, клопидогрелді СКҚСТ-мен бір уақытта қолдану сақтықты қажет етеді.
Р450 2С19 (СYР2С19) цитохромдары
Фармакогенетикасы: СYР2С19 баяу метаболизаторларында клопидогрелдің әдеттегі ұсынылған дозасында тромбоциттер функциясына аз әсермен оның белсенді метаболиттерінің аз мөлшері түзіледі. Пациенттің СYР2С19-генотипін анықтауға арналған тестілер болады.
Басқа да қатар жүретін ем
Клопидогрел СYР2С19 цитохромының көмегімен кейде белсенді метаболитке айналатындықтан, осы ферменттің белсенділігін тежейтін дәрілік препараттарды қолдану клопидогрелдің белсенді метаболитінің деңгейін төмендететінін күтуге болады. Мұндай өзара әрекеттесудің клиникалық маңыздылығы толық зерттелген жоқ. Сақтық шаралары ретінде клопидогрелді СYР2С19 күшті немесе орташа тежегіштерімен бірге қолдану ұсынылмайды.
CYP2С19 бәсеңдететін дәрілік препараттарға мыналар жатады: омепразол, эзомепразол, флувоксамин, флуоксетин, моклобемид, вориконазол, флуконазол, тиклопидин, ципрофлоксацин, циметидин, карбамазепин, окскарбамазепин және хлорамфеникол.
Протонды помпа тежегіштері
Күніне бір рет 80 мг дозада клопидогрелмен бір мезгілде немесе қабылдау арасы 12 сағат аралықпен қабылданатын омепразол белсенді метаболит экспозициясын 45% (екпінді доза) және 40% (демеуші доза) төмендетті. Бұл төмендету тромбоциттер агрегациясының тежелуінің төмендеуімен 39% (екпінді доза) және 21% (демеуші доза) байланысты болды. Эзомепразолдың клопидогрелмен осыған ұқсайтын өзара әрекеттесуі күтіледі.
Клиникалық және обсервациялық зерттеулер негізінде, күрделі кардиоваскулярлы эпизодтардың дамуы тұрғысынан осындай фармакокинетикалық / фармакодинамикалық (PK/PD) өзара әрекеттесудің клиникалық мәні туралы қарама-қайшы деректер бар. Сақтық шарасы ретінде омепразолды немесе эзомепразолды клопидогрелмен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды.
Пантопразол мен лансопразолды қабылдаған кезде метаболиттің әсер етуінің барынша айқын төмендеуі байқалды.
Плазмада белсенді метаболит концентрациясы 20%-ға (екпінді доза) және күніне бір рет 80 мг дозада пантопразолды бірге қабылдаған кезде 14%-ға (демеуші доза) төмендеген. Бұл тромбоциттер агрегациясының орташа тежелуінің 15%-ға және тиісінше 11%-ға төмендеуіне байланысты болған. Алынған нәтижелер клопидогрелді пантопразолмен біріктіруге болатынын көрсетеді.
Асқазанның қышқылдығын төмендететін басқа медициналық препараттардың, мысалы, Н2 рецепторлары блокаторларының (СYР2С19 блокаторы болып табылатын циметидинді қоспағанда), немесе антацидтердің клопидогрелдің антитромбоцитарлық әсеріне әсер етуі туралы деректер жоқ.
Біріктірілген емнің басқа түрлері
Клопидогрелді атенололмен және нифедипинмен немесе екі препаратпен де бірге қолданғанда, клиникалық маңызды фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі анықталмаған.
Бұдан бөлек, фенобарбиталмен, циметидинмен немесе эстрогендермен бір мезгілде қолданғанда клопидогрелдің фармакодинамикалық белсенділігі елеулі өзгермеген. Клопидогрелмен бір мезгілде қолданғанда дигоксин немесе теофиллиннің фармакокинетикалық қасиеттері өзгермейді.
Антацидтік препараттар клопидогрелдің сіңірілуіне әсер етпейді.
CYP2C9 көмегімен метаболизденетін фенитоин мен толбутамидті CAPRIE зерттеулері нәтижесі бойынша клопидогрелмен бірге қауіпсіз қолдануға болады.
Жоғарыда келтірілген дәрілік үйлесімсіздік туралы арнайы ақпаратты қоспағанда, клопидогрелмен әдетте атеротромбоздық бұзылулары бар емделушілерде қолданылатын кейбір дәрілік заттардың өзара әрекеттесуі бойынша зерттеулер жүргізілмеген. Алайда клопидогрелдің клиникалық зерттеулеріне қатысқан пациенттер онымен бірге диуретиктерді, β-рецепторларының блокаторларын, АӨФ тежегіштерін, кальций өзекшелерінің антагонистерін қоса, түрлі препараттарды, қандағы холестерин деңгейін төмендететін препараттарды, коронарлық вазодилятаторларды, диабетке қарсы препараттарды (оның ішінде инсулин), эпилепсияға қарсы дәрілерді, гормон алмастыратын ем және GPIIb/IIIa антагонистерін қабылдады, олар клиникалық маңызы бар жағымсыз өзара әрекеттесу белгілерінсіз жүрген.

Айрықша нұсқаулар
Препаратты төмендегі ауруларда және жағдайларда сақтықпен тағайындау керек:
Қан кету және гематологиялық аурулар
Қан кету және гематологиялық жағымсыз әсерлер қаупіне байланысты емдеу кезінде клиникалық симптомдарды көрсететін белгілер пайда болған жағдайда, тез арада қан талдауын жүргізу керек. Басқа антитромбоцитарлық препараттар сияқты клопидогрелді жарақатпен, хирургиялық араласулармен немесе басқа да патологиялық жағдайлармен байланысты қан кетулер қаупі жоғары емделушілерде, сондай-ақ клопидогрелді АСҚ, ҚҚСП, соның ішінде ЦОГ-2 тежегіштерімен, гепаринмен немесе IIb/IIIа гликопротеин тежегіштерімен, сондай-ақ серотонинді кері қармау селективті тежегіштерімен (СКҚСТ) біріктірген жағдайда сақтықпен қолдану керек. Жасырын қан кетулерді қоса, әсіресе емдеудің алғашқы апталарында және/немесе жүрекке жасалған инвазивті емшаралардан немесе хирургиялық араласудан кейін емделушінің жағдайын қан кету белгілерінің бар-жоқтығына мұқият бақылау керек.
Клопидогрелді пероральді антикоагулянттармен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды, себебі ол қан кетуді күшейтуі мүмкін.
Хирургиялық араласулар жағдайында, егер антиагрегантты әсері қажет болмаса, клопидогрелді қабылдауды операциядан 7 күн бұрын тоқтату керек. Егер жоспарлы операциялық араласулар көзделсе немесе егер дәрігер пациент үшін жаңа дәрілік зат тағайындаса, пациенттер препаратты қабылдағаны жөнінде дәрігерге және стоматологқа хабарлауы тиіс.
Клопидогрел қан кету уақытын ұзартады және қан кету қаупі бар (әсіресе асқазан-ішек және көз ішілік) емделушілерге сақтықпен қолданылуы тиіс.
Клопидогрелді (АСҚ-мен біріктіріп немесе онсыз) ұзақ уақыт қолдану кезінде пайда болатын қан кетуді тоқтату көп уақыт алатындықтан, пациенттер дәрігерге әдеттегіден тыс қан кетудің (орны және/немесе ұзақтығына байланысты) әрбір жағдайы жайлы айтуы тиіс.
Тромбоздық тромбоцитопениялық пурпура (ТТП)
Клопидогрелді, кейде аз уақыт қабылдағаннан кейін өте сирек тромботикалық тромбоцитопениялық пурпуралар (ТТП) байқалған. Олар неврологиялық бұзылулармен, бүйрек функциясының бұзылуы немесе гипертермияны туындататын тромбоцитопения және микроангиопатиялық гемолитикалық анемиямен сипатталады. ТТП плазмоферезді қоса, дереу араласуды қажет ететін жағдай болып табылады.
Жүре пайда болған А гемофилиясы
Клопидогрелді қабылдағаннан кейін жүре пайда болған А гемофилиясы дамуы туралы хабарламалар бар. Қан кетумен немесе қан кетусіз ішінара белсендірілген тромбопластиндік уақыттың (іБТУ) дәлелді оқшауланған ұзаруы жағдайында жүре пайда болған А гемофилиясы даму мүмкіндігін ескеру керек. Жүре пайда болған гемофилия диагнозы расталған пациенттерді мамандар тексеріп, ем тағайындауы тиіс, ал Лодигрел қабылдауды тоқтату қажет.
Жуықта бастан өткерген ишемиялық инсульт
Деректердің болмауына байланысты клопидогрелді жедел ишемиялық инсульттен кейін алғашқы 7 күн бойы тағайындау ұсынылмайды.
P450 2C19 (CYP2C19) цитохромы
Фармакогенетикасы: СYР2С19 баяу метаболизаторлары болып табылатын пациенттерде ұсынылған дозада қабылданатын клопидогрелден оның белсенді метаболитінің аз мөлшері қалыптасады, осылайша, клопидогрел тромбоциттер функциясына аз әсер етеді. Пациенттің СYР2С19-генотипін анықтауға арналған тесттер болады.
Клопидогрел оның белсенді метаболитіне дейін ішінара CYP2C19 көмегімен метаболизденетіндіктен, осы ферменттің белсенділігін тежейтін дәрілік заттарды қолдану клопидогрелдің белсенді метаболиті деңгейінің төмендеуіне әкелетіні болжанады. Осындай өзара әрекеттесудің клиникалық маңыздылығы анықталмаған. Сақтық шаралары ретінде CYP2C19 күшті немесе орташа тежегіштерін бірге қабылдауға болмайды.
Басқа тиенопиридиндерге айқаспалы аллергиялық реакциялар
Пациенттің сыртартқысында басқа тиенопиридиндерге (мысалы, тиклопидин, празугрел) аса жоғары сезімталдық бар-жоқтығын анықтап алу керек, себебі тиенопиридиндер арасында айқаспалы аллергиялық реактивтілік тіркелген. Тиенопиридиндер қышыну, ангионевроздық ісіну сияқты орташа – ауыр аллергиялық реакциялар немесе тромбоцитопения және нейтропения сияқты гематологиялық айқаспалы реакциялар туғызуы мүмкін. Сыртартқысында басқа тиенопиридиндерге аса жоғары сезімталдық реакциялары және/немесе нақты бір тиенопиридинге гематологиялық реакциялар тіркелген пациенттерде басқа тиенопиридинге осыған ұқсас немесе басқа аллергиялық реакциялар дамуының жоғары қаупі бар. Тиенопиридиндерге анықталған аллергиялық реакциялары бар пациенттер емдеу барысында клопидогрелге жоғары сезімталдық белгілерін уақтылы анықтау мақсатында мұқият бақылауда болуы тиіс.
Бүйрек функциясының бұзылуы
Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерге препаратты сақтықпен тағайындау керек, себебі мұндай пациенттерде препаратты қолдану тәжірибесі шектеулі.
Бауыр функциясының бұзылуы
Клопидогрелді бауыр функциясының орташа бұзылуы бар емделушілерде сақтықпен тағайындау керек, өйткені мұндай пациенттерде препаратты қолдану тәжірибесі шектеулі болғандықтан, оларда геморрагиялық диатез пайда болуы мүмкін.
Препараттың құрамында гидрогенизацияланған майсана майы бар, ол асқазан бұзылысын және диареяны тудыруы мүмкін.
Жүктілік және лактация
Препаратты жүктілік және лактация кезеңінде қолдану ұсынылмайды. Клопидогрелдің емшек сүтіне бөлінуі туралы мәлімет жоқ. Сақтық шаралары ретінде клопидогрел препаратын қабылдаған кезде бала емізуді тоқтата тұру керек.
Дәрілік заттың көлік құралдарын басқару және қауіптілігі зор механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Бас айналудың сирек құбылыстары немесе өте сирек жағымсыз әсерлері салдарынан препаратты аса қауіпті механизмдермен және автокөлік басқарумен байланысты жұмыстарды атқарғанда сақтықпен қолдану керек.

Артық дозалануы
Симптомдары- кейінгі қан кету асқынуларымен қан кету уақытының ұзаруы.
Емі: клопидогрелдің фармакологиялық белсенділігінің арнайы у қайтарғысы жоқ. Ұзаққа созылған қан кету уақытын тез қысқарту қажет болғанда тромбоциттерді құю клопидогрелдің әсерін қайтаруы мүмкін.

Шығарылу түрі және қаптамасы
Біріктірілген «соld» үлбірінен (полиамид /алюминий фольга / ПВХ)// алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада қабықпен қапталған 7 таблеткадан.
2 (14 таблетка) немесе 4 (28 таблетка) пішінді ұяшықты қаптамадан медициналық қолдану жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.

Сақтау шарттары
25С-ден аспайтын температурада сақтау керек.
Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау қажет!

Сақтау мерзімі
5 жыл
Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін пайдалануға болмайды.

Дәріханалардан босатылу шарттары
Рецепт арқылы

Өндіруші
«ЭГИС ФАРМАЦЕВТИКАЛЫҚ ЗАУЫТЫ» ЖАҚ
1106 БУДАПЕШТ, Керестури к-сі, 30-38 Венгрия
Телефоны: (36-1) 803-5555, факс: (36-1) 803-5529

Тіркеу куәлігінің иесі
«ЭГИС Фармацевтикалық зауыты» ЖАҚ, Венгрия

Қазақстан Республикасы аумағында тұтынушылардан өнім (тауар) сапасына қатысты шағымдарды қабылдайтын ұйымның мекенжайы
«ЭГИС Фармацевтикалық зауыты» ЖАҚ ҚР өкілдігі
050060, Алматы қ., Жароков к-сі 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

Уважаемые посетители!

Ознакомьтесь, пожалуйста, с правилами использования информации, размещенной в этом разделе сайта. В соответствии с законодательством РК на сайте www.egis.kz размещаются только предназначенные для медицинских и фармацевтических работников дословные тексты монографий, научных статей, докладов на конгрессах, конференциях, симпозиумах, а также инструкций по медицинскому применению лекарственных средств, производимых ОАО «Фармацевтический завод ЭГИС» (Венгрия). Данная информация относится только к лекарственным средствам, зарегистрированным в Казахстане в установленном законом порядке. Названия вышеуказанных лекарственных средств, зарегистрированных в других странах, а также рекомендации по их медицинскому применению могут отличаться от информации, размещенной в этом разделе сайта. Не все вышеуказанные лекарственные средства, находящиеся в обращении на территории Казахстана, являются разрешенными к медицинскому применению в других странах. Данная информация может быть использована только медицинскими и фармацевтическими работниками. Ничто в данной информации не может рассматриваться в качестве рекомендации гражданину (пациенту) по диагностированию и лечению каких-либо заболеваний и не может служить для него заменой консультации с медицинским работником. Ничто в данной информации не должно быть истолковано как обращенный к гражданину (пациенту) призыв самостоятельно приобретать или применять какое-либо из вышеуказанных лекарственных средств. Данная информация не может быть использована гражданином (пациентом) для самостоятельного принятия им решения о медицинском применении какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств и/или решения об изменении рекомендованного медицинским работником порядка медицинского применения какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств.