Представительство в Республике Казахстан

Developed in conjunction with Joomla extensions.

 
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider
     

Инструкция по медицинскому применению
лекарственного средства
ТАЛЛИТОН® (скачать)


Торговое название
Таллитон®

Международное непатентованное название
Карведилол

Лекарственная форма
Таблетки, 6,25 мг, 12,5 мг, 25 мг

Состав
Одна таблетка содержит
активное вещество - карведилол 6,25 мг, 12,5 мг, 25 мг,
вспомогательные вещества: лактозы моногидрат, кросповидон, сахароза, кремния диоксид коллоидный безводный, повидон К-25, магния стеарат.
Таблетки 6,25 мг: жёлтый хинолиновый (Е104).
Таблетки 12,5 мг: жёлтый «Солнечный закат» (Е110).

Описание
Таблетки продолговатой формы, с плоской поверхностью, бледно- желтого цвета, с фаской, с риской на одной стороне и гравировкой стилизованной буквы Е и номера 341 на другой стороне, без или почти без запаха (для дозировки 6.25 мг).
Таблетки круглой формы, с плоской поверхностью, бледно-оранжевого цвета, допускаются вкрапления более темного цвета, с фаской, с риской на одной стороне и гравировкой стилизованной буквы Е и номера 342 на другой стороне, без или почти без запаха (для дозировки 12.5 мг).
Таблетки круглой формы, с плоской поверхностью, белого или почти белого цвета, с фаской, с риской на одной стороне и гравировкой стилизованной буквы Е и номера 343 на другой стороне, без или почти без запаха (для дозировки 25 мг).

Фармакотерапевтическая группа
Бета-адреноблокаторы. Альфа- и бета-блокаторы. Карведилол.
Код АТХ С07АG02
Фармакологические свойства
Фармакокинетика
Карведилол быстро всасывается из желудочно-кишечного тракта. Этот препарат подвергается интенсивному метаболизму при первом прохождении через печень, и его биодоступность при пероральном введении составляет приблизительно 25%. Максимальная концентрация в сыворотке крови достигается примерно через 1 час после приема внутрь. Одновременный прием пищи не влияет на биодоступность и максимальную концентрацию в плазме, но может удлинить время достижения максимальной концентрации в плазме. Карведилол обладает высокой липофильностью и на 98-99% связывается с белками плазмы крови. Кажущийся объем распределения составляет 2 л/кг. Таллитон подвергается интенсивному метаболизму в печени путем окисления и конъюгации, с образованием нескольких метаболитов, которые в основном выводятся с желчью. После приема внутрь метаболизм первого прохождения через печень составляет 60-75%. В исследованиях обнаружена кишечно-печеночная циркуляция карведилола. Действующее вещество метаболизируется преимущественно в печени, в основном путем конъюгации с глюкуронидом. Деметилирование и гидроксилирование фенольного кольца приводят к образованию трех активных метаболитов, обладающих способностью блокировать -рецепторы. Оксидативный метаболизм карведилола является стереоселективным. R-энантиомер преимущественно метаболизируется CYP2D6 и CYP1A2, а S-стереоизомер в большей степени метаболизируется CYP2C9 и в меньшей степени - CYP2D6. Другие изоферменты цитохромов CYP450, принимающие участие в метаболизме карведилола - CYP3A4, CYP2E1 и CYP2C19. Максимальная концентрация R-карведилола в плазме в 2 раза выше, чем концентрация S-карведилола. По результатам фармакокинетических исследований установлено, что цитохром CYP2D6 играют ведущую роль в метаболизации R- и S-карведилола. У медленных метаболизаторов CYP2D6 может наблюдаться повышение концентрации карведилола (прежде всего R-энантиомера) в плазме крови, что может привести к повышению альфа-блокирующей активности. Важность генотипа CYP2D6 в фармакокинетике R- и S-карведилола потверждается и результатами популяционных фармакокинетических исследований. Однако другие исследования не подтвердили это наблюдение. В заключение был сделан вывод, что клиническая роль генетического полиморфизма CYP2D6 ограничена.
Средний период полувыведения карведилола составляет примерно 6 часов, его клиренс из плазмы составляет примерно 500-700 мл/мин. Экскреция осуществляется в основном с желчью, а выделяется препарат через кишечник. Незначительная часть выделяется через почки в виде метаболитов.
Карведилол имеет линейные фармакокинетические параметры, т.е. его уровни в плазме пропорциональны введенной дозе.
Фармакокинетика у специальных групп пациентов
Пациенты с сопутствующим нарушением функции почек
При длительном приеме карведилола почечное кровообращение не ухудшалось, и скорость клубочковой фильтрации не изменялась.
AUC в плазме крови, период полувыведения и Cmax существенно не изменялись у пациентов с артериальной гипертензией и почечной недостаточностью. При почечной недостаточности выведение карведилола через почки снижается, но это оказывает лишь незначительное влияние на его фармакокинетические параметры.
Препарат не выводится из организма при диализе, возможно в связи с его сильным связыванием с белками плазмы, препятствующим прохождению через диализную мембрану.
Пациенты с нарушением функции печени
При тяжелом нарушении функции печени биодоступность карведилола значительно (до 80%) повышается в связи с ослаблением метаболизма первого прохождения. Поэтому карведилол противопоказан у пациентов с нарушением функции печени. В фармакокинетическом исследовании с участием пациентов с циррозом было установлено, что экспозиция (AUC) карведилола при заболевании печени повышалась в 6,8 раз.
Пациенты пожилого возраста
У пациентов пожилого возраста с артериальной гипертензией фармакокинетика карведилола не зависила от возраста. Уровни карведилола в плазме у пациентов пожилого возраста примерно на 50% выше, чем у молодых.
Сердечная недостаточность
В клиническом исследовании 24 пациентов с сердечной недостаточностью клиренс R- и S-карведилола был достоверно ниже, чем значения ранее определенные у здоровых людей. Эти результаты позволяют предполагать, что сердечная недостаточность в значительной мере влияет на фармакокинетику R- и S-карведилола.
Пациенты с сахарным диабетом
β-адреноблокаторы повышают резистентность к инсулину и могут маскировать симптомы гипогликемии. В то же время, было установлено, что β-адреноблокаторы с сосудорасширяющим эффектом (карведилол) – оказывают более благоприятный эффект на уровень глюкозы в крови и профиль липидов. Было показано, что карведилол в некоторой степени повышает чувствительность к инсулину и тормозит некоторые проявления метаболического синдрома.
Фармакодинамика
Карведилол - препарат третьего поколения, неселективный блокатор адренергических рецепторов (1-, 1 и 2-рецепторов). Вазодилатация обусловлена, прежде всего, антагонизмом 1-рецепторов. Карведилол способен защищать органы, обладает сильным антиоксидантным действием и нейтрализует свободные радикалы.
Благодаря своей β-блокирующей активности, карведилол угнетает систему ренин-ангиотензин-альдостерон, снижая высвобождение ренина, в связи с чем при его применении редко возникает задержка жидкости.
Карведилол лишен внутренней симпатомиметической активности; подобно пропранололу, он имеет мембраностабилизирующие свойства.
Карведилол является рацемической смесью двух стереоизомеров. Его R (+) и S (-) энантиомеры обладают одинаковыми 1-блокирующими и антиоксидантными свойствами. Карведилол неизбирательно подавляет 1 и 2-рецепторы, что является свойством его S (-) энантиомера.
Карведилол является хорошим антиоксидантом. В клинических исследованиях с определением разных маркеров показано, что у пациентов, принимающих карведилол, снижается окислительный стресс. Он является акцептором свободных радикалов кислорода и подавляет пролиферацию гладкомышечных клеток в стенках сосудов.
Избирательная блокада 1-рецепторов карведилолом снижает периферическое сосудистое сопротивление. Карведилол ослабляет гипертензивную реакцию на агонист 1-рецепторов фенилэфрин, но не влияет на гипертензивный эффект ангиотензина II.
Карведилол не влияет на липидный профиль. Он не изменяет отношение липопротеинов высокой и низкой плотности (ЛПВП/ЛПНП).
Артериальная гипертензия
При артериальной гипертензии применение карведилола снижает артериальное давление путем сочетания блокады -рецепторов и расширения сосудов, связанного с блокадой 1-рецепторов. Его антигипертензивный эффект не связан с повышением общего периферического сопротивления, характерного для действия чистых -блокаторов. При его применении слегка снижается частота сердечных сокращений. У пациентов с артериальной гипертонией не изменяются почечный кровоток и функция почек. Карведилол не влияет на ударный объем и снижает общее периферическое сосудистое сопротивление. Он не ухудшает перфузию отдельных органов и кровоток в артериях, снабжающих органы, в том числе артериях почек, скелетных мышц, предплечий, ног, кожи и головного мозга, а также в сонных артериях. Карведилол реже вызывает похолодание конечностей и повышенную утомляемость при физической нагрузке, характерные для β-блокаторов, не обладающих сосудорасширяющим действием. Длительные эффекты карведилола при гипертензии подтверждены в нескольких клинических испытаниях оригинального препарата. Его антигипертензивный эффект развивается быстро, достигает максимума в течение 2-3 часов и длится 24 часа. При длительном приеме препарата максимальный эффект может развиться за 3-4 недели.
Почечная гипертония
В открытых клинических испытаниях оригинального препарата установлено, что карведилол может успешно применяться для лечения почечной гипертензии, включая пациентов с хронической почечной недостаточностью, пациентов на гемодиализе или после трансплантации почки. Как в дни гемодиализа, так и в промежутках между гемодиализом, карведилол постепенно снижает артериальное давление причем его эффект схож с таковым, наблюдаемым у лиц с нормальной функцией почек.
На основании сравнительных исследований, проведенных с участием пациентов на гемодиализе, был сделан вывод, что карведилол более эффективен и лучше переносится, чем блокаторы кальциевых каналов.
Заболевания коронарных артерий
У пациентов с поражением коронарных артерий карведилол имеет противоишемическое и противоангинозное действие, что может проявиться при длительном приеме. В острых исследованиях гемодинамики карведилол значительно снижал потребление кислорода миокардом и гиперактивность симпатической нервной системы. Карведилол снижал преднагрузку желудочков (давление в легочной артерии, давление заклинивания легочных капилляров), а также постнагрузку (общее периферическое сопротивление).
Хроническая сердечная недостаточность
При хронической сердечной недостаточности карведилол значительно снижал смертность от различных причин и частоту госпитализаций по жалобам на сердечно-сосудистые нарушения в клинических исследованиях, проведенных с оригинальным препаратом. В исследовании COPERNICUS показана эффективность и хорошая переносимость карведилола у больных с тяжелой хронической сердечной недостаточностью. Карведилол увеличивает фракцию выброса и ослабляет симптомы хронической сердечной недостаточности ишемического или не ишемического происхождения. Показана дозо-зависимость эффекта карведилола. В исследовании COMET применение карведилола как компонента стандартной терапии значительно снижало смертность по сравнению с группой, получавшей метопролол.
Почечная недостаточность
Карведилол снижает заболеваемость и смертность пациентов с дилатационной кардиомиопатией, находящихся на гемодиализе. Мета-анализ плацебо-контролированных клинических исследований оригинального препарата с участием большого числа (>4000) пациентов с заболеваниями почек умеренной или средней тяжести показал, что у почечных больных с нарушением функции левого желудочка, как имеющих, так и не имеющих симптомы сердечной недостаточности, карведилол понижает смертность и частоты событий, связанных с сердечной недостаточностью.
Нарушение функции левого желудочка после острого инфаркта миокарда
В двойном-слепом исследовании с контролем плацебо (CAPRICORN) участвовало 1 959 пациентов, перенесших инфаркт миокарда, у которых фракция выброса левого желудочка ≤ 40% или индекс подвижности стенки левого желудочка ≤ 1.3 (клинические проявление сердечной недостаточности проявлялись не у всех пациентов). По результатам исследования карведилол не вызвал статистически достоверного понижения по комбинированной первичной точке, то есть смертности по любым причинам или частоте госпитализации по поводу сердечно-сосудистых жалоб (понижение на 8%, p=0,297). В то же время, карведилол достоверно понизил смертность по любым причинам (на 23%, p = 0.031), смертность по любым причинам + частоту развития не смертельного инфаркта миокарда (на 29% p = 0.002), смертность по сердечно-сосудистым причинам (на 25% p = 0.024), а также госпитализацию по поводу не смертельного инфаркта миокарда (на 41% p = 0.014), по сравнению с группой плацебо.


Показания к применению
- артериальная гипертензия в качестве монотерапии или в составе комбинированной терапии
- клинически выраженная хроническая сердечная недостаточность (NYHA II-IV) в составе комбинированной терапии: для лечения стабильной легкой, умеренной или тяжелой хронической сердечной недостаточности независимо от ее ишемического или неишемического происхождения, в сочетании со стандартным лечением хронической сердечной недостаточности (ингибиторы АПФ, диуретики, с или без сердечных гликозидов) у пациентов с отсутствием противопоказаний.
- ишемическая болезнь сердца (в том числе у пациентов с нестабильной стенокардией и безболевой ишемией миокарда)

Способ применения и дозы
Препарат применяется строго по назначению врача!
Таблетки следует принимать, не разжевывая, и запивать большим количеством воды. Пациентам с хронической сердечной недостаточностью таблетки следует принимать с пищей. Лечение карведилолом требует длительного времени.
Артериальная гипертензия: рекомендуемая начальная доза - 12,5мг один раз в сутки в течение первых 2 дней. Если эта доза хорошо переносится пациентом, ее можно повысить. Поддерживающая доза: 25мг один раз в сутки. Для большинства пациентов эта доза достаточна. При недостаточном эффекте, но не ранее 14 дня лечения, дозу можно увеличить до максимальной - 50мг один раз в сутки (или 25мг два раза в сутки).
Ишемическая болезнь сердца: рекомендуемая начальная доза - 12,5мг два раза в сутки в течение первых двух дней. Поддерживающая доза - по 25мг два раза в сутки. При необходимости, дозу увеличивают с 14-дневными интервалами до максимальной суточной дозы 100 мг два раза в сутки.
Клинически выраженная хроническая сердечная недостаточность (NYHA II-IV):
Начало терапии Таллитоном, а также подбор и увеличение дозы, должны происходить под тщательным наблюдением кардиолога в лечебном учреждении.
Подбор дозы Таллитона возможен только в клинически стабильном состоянии пациента. Доза всегда устанавливается для каждого пациента индивидуально.
Дозы дигоксина, диуретиков и ингибиторов АПФ следует стабилизировать до начала приема Таллитона.
Рекомендуемая начальная доза - 3,125мг два раза в сутки в течение 14 дней (или 1/2 таблетки 6,25мг утром и вечером). При хорошей переносимости и клинической необходимости дозу увеличивают с интервалами не менее двух недель до 6,25мг два раза в сутки, затем до 12,5 мг два раза в сутки, потом до 25мг два раза в сутки. Дозу следует повышать до максимального уровня, переносимого пациентом. Пациенты должны получать максимальную переносимую ими поддерживающую дозу.
Максимальная рекомендуемая доза:
- 25мг два раза в сутки для всех пациентов с тяжелой хронической сердечной недостаточностью и для пациентов с легкой и умеренной степенью хронической сердечной недостаточности с массой тела менее 85 кг.
- 50мг два раза в сутки для пациентов с легкой и умеренной хронической сердечной недостаточностью и массой тела более 85кг.
Перед каждым повышением дозы пациентов следует обследовать для выявления симптомов нарастания сердечной недостаточности и признаков вазодилатации (гипотензия, головокружение).
Может произойти преходящее нарастание симптомов сердечной недостаточности или задержки жидкости. В таких случаях рекомендуется повысить дозу диуретиков. В некоторых случаях может возникнуть необходимость в снижении дозы Таллитона или временном прекращении его приема.
При необходимости прекращения приема препарата более чем на одну неделю прием следует возобновить с низшей рекомендованной дозы 2 раза в сутки, а затем уточнять дозу в соответствии с указанным выше порядком титрования доз. При необходимости прекращения приема препарата на срок более 2-х недель его прием следует возобновлять с низшей рекомендованной начальной дозы, т.е. по 3,125 мг Таллитона 2 раза в сутки, а затем уточнять дозу в соответствии с указанным выше порядком титрования доз.
При возможном развитии симптомов вазодилатации (гипотензия, теплые конечности) прежде всего, следует понизить дозу диуретика. Если эти симптомы сохраняются, а пациент принимает и ингибиторы АПФ, следует понизить дозу иАПФ. При необходимости, после этого можно понизить дозу Таллитона.
В этих случаях нельзя повышать дозы Таллитона, пока не стабилизируются симптомы ухудшения сердечной недостаточности или вазодилатации.
Отмену препарата, особенно при хронической стенокардии, следует проводить постепенно уменьшая дозу.
Пожилые пациенты
- артериальная гипертензия: начальная доза - 12,5мг. Длительное применение этой дозы позволяет контролировать артериальное давление у некоторых пациентов. При необходимости дозу можно увеличивать с интервалом в 2 недели до максимальной дозы - 50мг (или 25мг два раза в сутки).
- хроническая стабильная стенокардия: максимальная суточная доза - 50 мг за два приема.
- клинически выраженная хроническая сердечная недостаточность (NYHA II-IV): назначают обычные дозы, рекомендуемые для взрослых.
- дисфункция левого желудочка после инфаркта миокарда: назначают обычные дозы, рекомендуемые для взрослых.
Пациенты с нарушением функции почек
У пациентов с умеренной или тяжелой степенью тяжести почечной недостаточностью, необходимости в подборе дозы нет.
Пациенты с нарушением функции печени
Таллитон противопоказан пациентам с нарушениям функции печени. При умеренном нарушении функции печени может возникнуть необходимость в снижении дозы препарата.

Побочные действия
Очень часто (1/10)
- головокружение и головная боль (обычно слабо выражены и чаще всего наблюдаются в начале лечения)
- сердечная недостаточность
- астения (включая утомляемость)
Часто (1/100, <1/10)
- бронхит, пневмония, инфекции верхних дыхательных путей
- одышка, отек легких, бронхиальная астма
- инфекция мочевыводящих путей
- нарушение функции почек и почечная недостаточность у пациентов с диффузными сосудистыми заболеваниями и/или нарушением функции почек
- анемия
- увеличение массы тела, гиперхолестеринемия, ухудшение контроля уровня глюкозы крови (гипергликемия, гипогликемия)
-депрессия, подавленное настроение
- обморок, предобморочное состояние
- нарушения зрения, пониженное слезоотделение (сухость глаз), раздражение глаз
- брадикардия, гиперволемия, отеки и задержка жидкости
- снижение артериального давления, ортостатическая гипотензия, нарушения периферического кровообращения (похолодание конечностей, заболевания периферических сосудов, ухудшение перемежающейся хромоты и синдром Рейно)
-тошнота, рвота, боль в животе, диарея, диспепсия
- боль в конечностях
- боль, отеки
Нечасто (1/1000, 1/100)
- нарушения сна
- парестезия
- предсердно-желудочковая блокада и стенокардия
- запор
- кожные реакции (например, аллергическая экзантема, дерматит, крапивница, зуд, реакции, сходные с плоским лишаем, псориазоподные изменения кожи, некролиз.
- нарушение эректильной функции
Редко ( 1/10000,  1/1000)
- тромбоцитопения
- заложенность носа
- сухость во рту
- нарушения мочеиспускания

Очень редко ( 1/10000)
- лейкопения
- реакции повышенной чувствительности (аллергические реакции)
- повышение уровня аминотрансфераз АСТ и АЛТ и повышение γ-глутамилтрансферазы

У пациентов с застойной сердечной недостаточностью ухудшение сердечной недостаточности и задержка жидкости могут развиться во время подбора дозы препарата.
Преходящее ухудшение функции почек наблюдалось на фоне терапии препаратом у пациентов с хронической сердечной недостаточностью с низким артериальным давлением, ишемической болезнью сердца и/или имеющимся нарушением функции почек.
Пострегистрационный период
В пострегистрационном периоде поступали сообщения о побочных реакциях, приведенных ниже. Так как эти сообщения не всегда содержали информацию о размере популяции, частоту или причинную связь не всегда удавалось установить.
- как и в случае применения других β-адреноблокаторов, сообщалось о манифестации латентно текущего сахарного диабета или об усиление его симптоматики на фоне терапии Таллитоном
- алопеция
- тяжелые реакции со стороны кожи (синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз)
- наблюдалось несколько случаев недержания мочи у женщин, которое проходило после отмены препарата.

Противопоказания
- повышенная чувствительность к активному или любому из неактивных ингредиентов препарата
- выраженная задержка жидкости или перегрузка сердца, требующая внутривенного введения инотропных препаратов
- выраженное нарушение функции печени
- бронхоспазм или бронхиальная астма в анамнезе
- нарушения проводимости (синдром слабости синусного узла, синоатриальная блокада, атриовентрикулярная блокада 2-й и 3-й степени), за исключением пациентов с искусственным водителем ритма
- выраженная брадикардия (частота сердечных сокращений менее 50 ударов в минуту)
- выраженная артериальная гипотензия (систолическое артериальное давление
ниже 85 мм рт ст)
- кардиогенный шок
- метаболический ацидоз
- феохромоцитома (за исключением состояния, стабилизированного
назначением -адреноблокаторов)
- нестабильная декомпенсированная сердечная недостаточность, требующая внутривенного введения положительных инотропных средств и/или диуретиков; легочное сердце
- беременность и период лактации
- детский и подростковый возраст до 18 лет (в связи с недостаточностью
данных о его безопасности и эффективности)

Лекарственные взаимодействия
Фармакокинетические взаимодействия
Карведилол является субстратом и в то же время ингибитором Р-гликопротеина. Таким образом, биодоступность лекарственных средств, транспортируемых с помощью Р-гликопротеина, может повыситься при комбинации с карведилолом. Кроме того, индукторы или ингибиторы Р-гликопротеина могут изменять биодоступность карведилола.
Дигоксин: как у здоровых людей, так и у пациентов с сердечной недостаточностью концентрация дигоксина в плазме может увеличиваться на 20% при комбинировании дигоксина с Таллитоном. Постоянный контроль уровня дигоксина рекомендуется в начале лечения, при подъеме доз и отмене Таллитона.
Циклоспорин: было проведено два исследования у пациентов после трансплантации почки или сердца, получавших циклоспорин. После начала лечения Таллитоном наблюдалось повышение концентрации циклоспорина в плазме примерно на 10-20%. Примерно у 30% пациентов доза циклоспорина была снижена для поддержания его концентрации в терапевтическом диапазоне. У других пациентов не было необходимости понижения дозы. В среднем, дозу циклоспорина необходимо было снизить примерно на 20%. В связи с выраженной индивидуальной вариабельностью необходимости уточнения дозы следует тщательно следить за концентрацией циклоспорина после начала применения Талитона и при необходимости уточнять дозу циклоспорина. При внутривенном применении циклоспорина взаимодействия с Таллитоном не ожидается.
Как ингибиторы, так и индукторы цитохромов CYP2D6 и CYP2C9 могут стереоспецифически модифицировать системный и пресистемный метаболизм карведилола, приводя к повышению или понижению концентрации R- и S-карведилола в плазме крови.
Рифампицин: в исследовании, проведенном на 12 здоровых людей, рифампицин снижал уровень карведилола в плазме примерно на 60%, вероятно, вследствие индукции Р-гликопротеина, что привело к уменьшению всасывания карведилола в кишечнике и к ухудшению его антигипертензивного эффекта. Эффективность блокады β-адренорецепторов требует тщательного наблюдения у пациентов, принимающих карведилол совместно с рифампицином.
Амиодарон: было показано, что амиодарон и дезэтил-амиодарон ингибируют окисление R и S карведилола. Минимальная концентрация R и S карведилола повышалась в 2,2 раза у пациентов с сердечной недостаточностью, получавших карведилол совместно с амиодароном, по сравнению с пациентами, получавшими карведилол в качестве монотерапии. Такой эффект амиодарона на S карведилол, вероятно, связан с его метаболитом дезэтил-амиодароном, который является сильным ингибитором цитохрома CYP2С9.
Флуоксетин и пароксетин: в исследовании, проведенном у 10 пациентах с сердечной недостаточностью, комбинированное применение карведилола с флуоксетином (ингибитором CYP2D6) вызвало стереоспецифическую ингибицию метаболизма карведилола с 77% повышением уровня значения AUC энантиомера R (+). В то же время, не было выявлено различий между группами с точки зрения побочных эффектов, артериального давления и частоты сердечных сокращений.
Влияние однократной пероральной дозы пароксетина, который является сильным ингибитором цитохрома CYP2D6, на фармакокинетику карведилола изучалось с участием 12 добровольцев. Несмотря на значительное повышение AUC R- и S карведилола, у здоровых людей не наблюдалось никаких клинических эффектов.
Фармакодинамические взаимодействия
Инсулин и пероральные антидиабетические препараты: β-адреноблокаторы могут усиливать гипогликемический эффект инсулина или пероральных противодиабетических средств. Таллитон может ослаблять или маскировать признаки гипогликемии (особенно тахикардию). В связи с этим рекомендуется регулярный контроль уровня глюкозы крови у пациентов, принимающих инсулин или пероральные противодиабетические препараты.
Средства, понижающие уровень катехоламинов: пациенты, принимающие β-адреноблокаторы и средства, снижающие уровень катехоламинов (например, резерпин или ингибиторы моноаминоксидазы), нуждаются в тщательном наблюдении, так как у них может возникнуть артериальная гипотензия и/или выраженная брадикардия.
Дигоксин: одновременное применение Таллитона с сердечными гликозидами может замедлять предсердно-желудочковую проводимость.
Блокаторы кальциевых каналов не дигидропиридинового типа (верапамил, дилтиазем) и другие противоаритмические препараты (амиодарон): при одновременном применении с Таллитоном возможно повышение риска нарушения предсердно-желудочковой проводимости. Внутривенное введение блокаторов кальциевых каналов типа верапамила и дилтиазема на фоне терапии Таллитоном противопоказано.
Клонидин: при одновременном применении β-адреноблокаторов с клонидином последний может потенцировать их антигипертензивный и брадикардический эффекты. При необходимости прекращения применения β-адреноблокатора и клонидина следует сначала постепенно отменить β-адреноблокатор. Через несколько дней после этого можно отменить клонидин путем постепенного снижения дозы.
Антигипертензивные средства: как и другие препараты, обладающие β-блокирующей активностью, Таллитон может потенцировать эффекты других сопутствующих лекарственных средств, обладающих либо антигипертензивным эффектом (например, антагонистов -1 рецепторов), либо имеющих гипотензию в профиле нежелательных эффектов.
Анестетики: во время наркоза следует мониторировать физиологические функции организма, из-за возможности синергизма отрицательных инотропных эффектов карведилола и средств, применяемых для общей анестезии.
Нестероидные противовоспалительные средства: комбинирование таких средств с β-адреноблокаторами может привести к повышению артериального давления и ухудшить его регуляцию.
Бета-блокаторы и бронходилататоры: не-кардиоселективные β-адреноблокаторы противодействуют эффекту бронхорасширяющему эффекту бронходилататоров типа β-агонистов.

Особые указания
Хроническая сердечная недостаточность: У пациентов с хронической сердечной недостаточностью в период подбора дозы Таллитона возможно нарастание симптомов сердечной недостаточности или задержка жидкости. При возникновении таких симптомов следует увеличить дозу диуретиков, а дозу Таллитона не следует повышать до стабилизации клинического состояния пациента. В некоторых случаях может возникнуть необходимость снижения дозы или временного прекращения приема Таллитона. Это не препятствуют дальнейшему правильному подбору дозы.
У пациентов с артериальной гипертензией, принимающих препараты наперстянки для лечения хронической сердечной недостаточности, Таллитон можно применять с осторожностью, так как и наперстянка, и Таллитон могут замедлять предсердно-желудочковое проведение.
Нарушение функции левого желудочка после острого инфаркта миокарда: Перед началом терапии Таллитоном пациент должен быть гемодинамически стабильным и получать ингибитор АПФ по меньшей мере в течение 48 часов, а в последние 24 часа доза иАПФ должна стабилизироваться.
Сахарный диабет: Как и другие -адреноблокаторы, Таллитон в некоторых случаях может ухудшить гликемический контроль или маскировать симптомы острой гипогликемии у больных сахарным диабетом. В соответствии с этим у больных сахарным диабетом в начале лечения Таллитоном и при повышении дозы требуется особое внимание и более частое измерение содержания глюкозы в крови. Как и при применении других β-адреноблокаторов, на фоне лечения Таллитоном латентный диабет может стать клинически выраженным или может ухудшиться течение уже существующего клинически выраженного диабета.
Функция почек при застойной сердечной недостаточности: На фоне терапии Таллитоном возможно обратимое снижение функции почек при хронической сердечной недостаточности с низким артериальным давлением (систолическое артериальное давление ниже 100 мм рт.ст.), ишемической болезнью сердца, диффузным поражением сосудов и/или ранее существовавшим нарушением функции почек. У этих пациентов, имеющих вышеприведенные факторы риска, следует следить за функцией почек во время повышения дозы Таллитона. Если отмечается угнетение функции почек, то доза Таллитона должна быть снижена или лечение должно быть прекращено.
Контактные линзы: Пациентов, использующих контактные линзы, следует предупредить, о том, что при применении Таллитона уменьшается продукция слезной жидкости.
Синдром Рейно: При наличии расстройств периферического кровообращения (например, феномена Рейно) Таллитон следует применять с осторожностью из-за возможности усиления симптомов.
Тиреотоксикоз: Как и другие -адреноблокаторы, Таллитон может маскировать симптомы тиреотоксикоза.
Брадикардия: Дозу препарата необходимо снизить, если у больного отмечается брадикардия (частота сердечных сокращений менее 55 ударов в минуту).
Гиперчувствительность: Учитывая риск тяжелых анафилактических реакций, -адреноблокаторы следует назначать с осторожностью у пациентов с гиперчувствительности в анамнезе или принимающих на гипосенсибилизирующую терапию.
Тяжелые реакции со стороны кожи: В очень редких случаях на фоне терапии карведилолом сообщалось о развитии тяжелых реакций со стороны кожи, таких как токсический эпидермальный некролиз (ТЭН) и синдром Стивена-Джонсона (ССД). Таллитон следует навсегда отменить у пациентов с тяжелыми реакциями со стороны кожи, вероятно связанными с приемом препарата.
Псориаз: Применение Таллитона у больных псориазом или с семейным анамнезом требует оценки соотношения риска и пользы, так как карведилол может усилить заболевание или спровоцировать появление симптомов.
Феохромоцитома: Применение Таллитона у пациентов с установленной феохромоцитомой не следует начинать до соответствующей терапевтической блокады -адренорецепторов. Опыт применения карведилола, имеющего как - так и -блокирующие свойства, при феохромоцитоме отсутствует, в связи с чем при подозрении на феохромоцитому его можно применять только с осторожностью.
Стенокардия Принцметалла: У больных стенокардией Принцметалла неизбирательные -адреноблокаторы могут вызывать боль в груди. Хотя 1-адреноблокирующий эффект может предупреждать это действие, опыт применения Таллитона при этой форме стенокардии ограничен.
Хронические обструктивные заболевания легких: Применение Таллитона у пациентов с хроническими обструктивными заболеваниями легких (в том числе бронхоспастическим синдромом), не принимающих пероральные или ингаляционные противоастматические препараты, требует оценки соотношения риска и пользы. У пациентов, предрасположенных к бронхоспазму, может развиться респираторный дистресс-синдром в результате повышения сопротивления дыхательных путей. В начале приема и при повышении дозы карведилола требуется особое наблюдение за состоянием таких пациентов, а при развитии бронхоспазма дозу карведилола следует снизить.
Взаимодействие с другими препаратами
Известен целый ряд важных фармакокинетических и фармакодинамических взаимодействий карведилола с другими препаратами (дигоксином, циклоспорином, рифампицином, средствами для центральной анестезии, антиаритмическими препаратами.
При необходимости прекращения комбинированной терапии Таллитоном и клонидином следует сначала постепенно прекратить прием Таллитона, а через несколько дней прекратить введение клонидина.
Сахароза: Каждая таблетка Таллитона содержит 12,5мг сахарозы. Это необходимо учитывать при применении препарата у больных сахарным диабетом, при наследственной непереносимости фруктозы, нарушении усвоения глюкозы/галактозы или при дефиците сахаразы/изомальтазы.
Лактоза: Каждая таблетка Таллитона содержит 50мг лактозы. Это необходимо учитывать при применении препарата при недостаточности лактазы, галактоземии и синдроме нарушения всасывания глюкозы/галактозы.
Каждая таблетка Таллитона 12.5 мг содержат краситель Сансет желтый (Е 110), который может вызывать аллергические реакции.
Отмена препарата
Отмену препарата, особенно у пациентов с ишемической болезнью сердца, следует проводить постепенно уменьшая дозу (в течение 1-2х недель) с целью предотвращения эффекта отдачи.
Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
В связи с различиями в индивидуальных реакциях на Таллитон (головокружение, усталость) может ухудшаться способность управления транспортными средствами и работы с механизмами, а также деятельности. требующей чувства равновесия. Эти симптомы особенно часто возникают в начале курса лечения или при изменении дозы, а также в связи с употреблением алкоголя.

Передозировка
Симптомы: выраженная артериальная гипотензия, брадикардия, с последующей сердечной недостаточностью, кардиогенным шоком, асистолией, возможны нарушения дыхания, бронхоспазм, рвота, нарушение сознания и генерализованные судорожные припадки.
Лечение: Помимо мероприятий общего характера, необходимо проводить мониторинг основных физиологических параметров и проводить поддерживующую терапию, при необходимости - в отделении интенсивной терапии. Можно использовать следующие мероприятия: больной должен находиться в положении с приподнятым ногами. При выраженной брадикардии: атропин по 0,5-2 мг внутривенно. Для поддержания сердечно-сосудистой деятельности: глюкагон по 1-10 мг внутривенно струйно, затем по 2-5 мг в час в виде длительной инфузии. Симпатомиметики (добутамин, изопреналин, орципреналин или адреналин) в различных дозах, в зависимости от массы тела и терапевтической эффективности. При необходимости введения препаратов с положительным инотропным действием, назначают ингибиторы фосфодиэстеразы. При выраженной артериальной гипотензии: назначают норадреналин в условиях непрерывного мониторинга показателей кровообращения. Устойчивая к терапии брадикардия требует установки искусственного водителя ритма. При доминировании периферической вазодилатации (снижение артериального давления при теплых конечностях) необходимо применять норадреналин с постоянным мониторированием параметров кровообращения. Для купирования бронхоспазма назначают 2-симпатомиметики (в виде аэрозоля или внутривенно) или аминофиллин внутривенно. При развитии судорог рекомендуется медленное введение диазепама или клоназепама. При тяжелой интоксикации, когда доминируют симптомы шока, лечение антидотами следует продолжать до стабилизации состояния пациента с учетом периода полувыведения карведилола (6 часов).

Форма выпуска и упаковка
По 7 (для дозировки 6,25мг) и 14 (для дозировок 12,5мг и 25мг) таблеток в контурной ячейковой упаковке из комбинированной пленки «соld» (полиамид / алюминиевая фольга / ПВХ) / алюминиевая фольга).
По 1 или 2 контурных ячейковых упаковок (для дозировок 12,5мг и 25мг) и по 2 или 4 контурных ячейковых упаковок (для дозировки 6,25мг) вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в картонной упаковке.

Условия хранения
Хранить в защищенном от света и влаги месте, при температуре не выше 25 °С.
Хранить в недоступном для детей месте!

Срок хранения
5 лет
Не использовать по истечении срока годности.

Условия отпуска из аптек
По рецепту

Производитель
ЗАО «ФАРМАЦЕВТИЧЕСКИЙ ЗАВОД ЭГИС»
1106 БУДАПЕШТ, ул. Керестури, 30-38 Венгрия
Телефон: (36-1) 803-5555, факс: (36-1) 803-5529

Владелец регистрационного удостоверения
ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС», Венгрия


Адрес организации, принимающей на территории Республики Казахстан претензии от потребителей по качеству продукции (товара)
Представительство в РК ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС»
050060, г. Алматы, ул. Жарокова 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

 

 


Дәрілік затты медициналық
қолдану жөніндегі нұсқаулық
ТАЛЛИТОН® (жүктеу)


Саудалық атауы
Таллитон®

Халықаралық патенттелмеген атауы
Карведилол

Дәрілік түрі
6,25 мг, 12,5 мг, 25 мг таблеткалар

Құрамы
Бір таблетканың құрамында
белсенді зат - 6,25 мг, 12,5 мг, 25 мг карведилол бар,
қосымша заттар: лактоза моногидраты, кросповидон, сахароза, кремнийдің коллоидты сусыз қостотығы, повидон К-25, магний стеараты.
6,25 мг таблеткалар: хинолинді сары (Е104)
12,5 мг таблеткалар: "Күн батар түстес" сары (Е110).

Сипаттамасы
Ақшыл-сары түсті, жайпақ беткейімен, сопақша пішінді, бір жағында ойығы, сызығы бар және екінші жағында Е әрпі мен 341 нөмірі ойылып жазылған, иіссіз немесе иіссіз дерлік таблеткалар (6,25 мг доза үшін)
Ақшыл-қызыл сары түсті, күңгірт түсті дақтары болуы мүмкін, жайпақ беткейімен, дөңгелек пішінді, бір жағында ойығы, сызығы бар және екінші жағында Е әрпі мен 342 нөмірі ойылып жазылған, иіссіз немесе иіссіз дерлік таблеткалар (12,5 мг доза үшін).
Ақ немесе ақ дерлік түсті, жайпақ беткейімен, дөңгелек пішінді, бір жағында ойығы, сызығы бар және екінші жағында Е әрпі мен 343 нөмірі ойылып жазылған, иіссіз немесе иіссіз дерлік таблеткалар (25 мг доза үшін).

Фармакотерапиялық тобы
Бета-адреноблокаторлар. Альфа- және бета-блокаторлар. Карведилол.
АТХ коды С07АG02

Фармакологиялық қасиеттері
Фармакокинетикасы
Карведилол асқазан-ішек жолынан жылдам сіңеді. Бұл препарат бауыр арқылы алғашқы өткенде қарқынды метаболизмге ұшырайды, және оның биожетімділігі ішу арқылы қабылданғанда шамамен 25% құрайды.
Қан сарысуындағы ең жоғары концентрациясына ішке қабылдағаннан кейін шамамен 1 сағаттан соң жетеді. Аспен бірге қабылдау биожетімділігі мен плазмадағы ең жоғары концентрациясына әсер етпейді, бірақ плазмада ең жоғары концентрациясына жету уақытын ұзартуы мүмкін. Карведилол жоғары липофильділікке ие және қан плазмасының ақуыздарымен 98-99% байланысады. Болжамды таралу көлемі 2 л/кг құрайды. Таллитон негізінен өтпен шығарылатын бірнеше метаболиттер түзе отырып, тотығу және конъюгациялану жолымен бауырда қарқынды метаболизмге ұшырайды. Ішке қабылдағаннан кейін бауыр арқылы алғашқы өту метаболизмі 60-75% құрайды. Зерттеулерде карведилолдың ішек-бауырлық айналымы анықталды. Әсер етуші заты негізінен глюкуронидпен конъюгациялану жолымен бауырда метаболизденеді. Фенольді сақинаның деметилденуі және гидроксилденуі -рецепторларды бөгеуге қабілетті үш белсенді метаболиттің түзілуіне әкеледі.
Карведилолдың оксидативті метаболизмі стереоселективті болып табылады. R-энантиомерлер негізінен CYP2D6 және CYP1A2 метаболизденеді, ал S-стереоизомер жоғары дәрежеде CYP2C9 және аз дәрежеде - CYP2D6 метаболизденеді. CYP450 цитохромдарының басқа изоферменттері - CYP3A4, CYP2E1 және CYP2C19 карведилол метаболизміне қатысады. Плазмадағы R-карведилолдың ең жоғары концентрациясы S-карведилолдың концентрациясына қарағанда 2 есе жоғары. Фармакокинетикалық зерттеулердің нәтижесі бойынша, CYP2D6 цитохромы R- және S-карведилолдың метаболизациясында басты роль атқаратынын анықтауға болады.
CYP2D6 баяу метаболизаторларында қан плазмасында карведилолдың (алдымен R-энантиомердің) концентрациясының жоғарылауы байқалған, ол альфа-бөгейтін белсенділігінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. CYP2D6 генотипінің R- және S-карведилолдың фармакокинетикасындағы маңыздылығы популяциялық фармакокинетикалық зерттеулердің нәтижелерімен расталады. Әйтсе де басқа зерттеулер осы бақылауды дәлелдеген жоқ. CYP2D6 генетикалық полиморфизмінің клиникалық ролі шектелгені туралы шешім қабылданған.
Карведилолдың жартылай шығарылу кезеңі шамамен 6 сағат құрайды, оның плазмадан клиренсі шамамен 500-700 мл/минут құрайды. Экскрециясы негізінен өтпен жүреді, ал препарат ішек арқылы шығарылады. Аздаған бөлігі метаболиттер түрінде бүйрек арқылы шығарылады.
Карведилол дозаға тәуелді фармакокинетикалық параметрлерге ие, яғни оның плазмадағы деңгейі енгізілген дозаға пропорциональді.
Емделушілердің арнайы тобындағы фармакокинетикасы
Қатар жүретін бүйрек функциясының бұзылуымен емделушілер
Карведилолды ұзақ уақыт қабылдағанда бүйректің қан айналымы нашарлаған жоқ, және шумақтық сүзіліс жылдамдығы өзгерген жоқ.
Артериялық гипертензия және бүйрек жеткіліксіздігімен емделушілерде қан плазмасындағы AUC, жартылай шығарылу кезеңі және Cmax айтарлықтай өзгерген жоқ. Бүйрек жеткіліксіздігінде карведилолдың бүйрек арқылы шығарылуы төмендейді, бірақ бұл оның фармакокинетикалық параметрлеріне тек мардымсыз әсер етеді.
Препарат оның бәлкім диализ жарғақшасы арқылы өтуіне кедергі ететін плазма ақуыздарымен күшті байланысуы себебінен организмнен диализ кезінде шығарылмайды.
Бауыр функциясының бұзылуымен емделушілер
Бауыр функциясының ауыр бұзылуында алғашқы өту метаболизмінің әлсіреуіне байланысты карведилолдың биожетімділігі едәуір (80% дейін) жоғарылайды. Сондықтан карведилолды бауыр функциясының бұзылуымен емделушілерде қолдануға болмайды. Циррозбен емделушілердің қатысуымен фармакокинетикалық зерттеулерде карведилолдың экспозициясы (AUC) бауыр ауруларында 6,8 есе жоғарылайтыны анықталды.
Егде жастағы емделушілер
Артериялық гипертензиямен егде жастағы емделушілерде карведилолдың фармакокинетикасы жасына байланысты болады. Егде жастағы емделушілерде плазмадағы карведилолдың деңгейі жастармен салыстырғанда шамамен 50% жоғары.
Жүрек жеткіліксіздігі
Жүрек жеткіліксіздігімен 24 емделушіні клиникалық зерттеуде R- және S-карведилолдың клиренсі дені сау адамдарда бұрын анықталған мәндерге қарағанда нақты төмен болған. Бұл нәтижелер жүрек жеткіліксіздігінің R- және S-карведилолдың фармакокинетикасына айтарлықтай әсер ететінін болжамдауға мүмкіндік береді.
Қант диабетімен емделушілер
β-адреноблокаторлар инсулинге төзімділікті жоғарылатады және гипогликемия симптомдарын бүркемелеуі мүмкін. Сонымен қатар, қантамырларын кеңейтетін әсері бар β-адреноблокаторлар (карведилол) – қандағы глюкоза деңгейіне және липидтер бейініне жағымдырақ әсер ететіні анықталды. Карведилолдың кейбір дәрежеде инсулинге сезімталдықты жоғарылататыны және метаболикалық синдромның кейбір біліністерін тежейтіні көрсетілген.
Фармакодинамикасы
Карведилол– үшінші буынның препараты, адренергиялық рецепторлардың (a1-, b1 және b2-рецепторлардың) іріктелмеген бөгегіші. Вазодилатация алдымен a1-рецепторлармен антагонизміне байланысты. Карведилол ағзаларды қорғауға қабілетті, күшті антиоксидантты әсерге ие және бос радикалдарды бейтараптандырады.
Карведилол өзінің b-бөгейтін белсенділігінің арқасында, рениннің босап шығарылуын азайта отырып, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін төмендетеді, сондықтан оны қолдану кезінде сұйықтың организмде іркілуі сирек пайда болады.
Карведилол ішкі симпатомиметикалық белсенділікке ие емес, дегенмен пропранолол сияқты жарғақшаны тұрақтандырғыш әсерге ие.
Карведилол екі стереоизомердің рацемиялық қоспасы болып табылады. Оның R(+) және S(-) энантиомерлері бірдей a1-бөгейтін және антиоксидантты әсерге ие. Карведилол b1 және b2-рецепторларды іріктемей басады, ол оның S(-) энантиомерінің қасиеті болып табылады.
Карведилол жақсы антиоксидант болып табылады. Әртүрлі маркерлерді анықтаумен клиникалық зерттеулерде көрсетілгендей, карведилол қабылдайтын емделушілерде тотығу стресі төмендейді. Ол оттегінің бос радикалдарының акцепторы болып табылады және қантамырлары қабырғаларында тегісбұлшықеттік жасушалардың пролиферациясын басады.
1-рецепторлардың карведилолмен іріктеліп бөгелуі шеткергі қантамырлық кедергіні төмендетеді. Карведилол фенилэфриннің
1 -рецепторларының агонисіне гипертензиялық реакцияны баяулатады, бірақ ангиотензин II-нің гипертензивті әсеріне әсер етпейді.
Карведилол липидті бейінге әсер етпейді. Ол жоғары және төмен тығыздықтағы липопротеиндердің (ЖТЛП/ТТЛП) қатынасын өзгертпейді.
Артериялық гипертензия
Артериялық гипертензияда карведилолды қолдану b-рецепторлар бөгелуінің және a1-рецепторлар бөгелуімен байланысты қантамырларының кеңеюінің бірігуі жолымен артериялық қысымды төмендетеді.Оның гипертензияға қарсы әсері таза b-блокаторлардың әсеріне тән, жалпы шеткергі кедергінің жоғарылауына байланысты емес. Оны енгізгенде жүректің жиырылу жиілігі аздап төмендейді. Артериялық гипертониямен науқастарда бүйректің қан айналымы және бүйрек функциясы өзгермейді.
Карведилол ең жоғары көлемге әсер етпейді және жалпы шеткергі қантамырлық кедергіні төмендетеді. Ол жеке ағзалардың перфузиясын және ағзаларды қамтамасыз ететін артериялардағы қан ағымын, оның ішінде бүйрек, қаңқа бұлшықеттері, білек, аяқ, тері және ми артерияларында, сондай-ақ күретамырда қан ағымын нашарлатпайды.
Тамыр кеңейткіш әсері жоқ b-блокаторларға тән аяқ-қолдың суынуын сезіну және дене жүктемелері кезіндегі жоғары шаршағыштық карведилолды қолданғанда сирек кездеседі. Карведилолдың гипертензияда ұзақ әсер етуі бірегей препараттың бірнеше клиникалық зерттеулерінде дәлелденген.
2-3 сағат ішінде ең жоғары шегіне жетіп, оның антигипертензивті әсері жылдам дамиды және 24 сағатқа созылады. Препаратты ұзақ уақыт қолданғанда ең жоғары әсері 3-4 апта ішінде дамуы мүмкін.
Бүйректік гипертония
Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігімен емделушілерді, гемодиализдегі немесе бүйрек трансплантациясынан кейінгі емделушілерді қоса бірегей препараттың ашық клиникалық зерттеулерінде анықталғандай, карведилол бүйрек гипертензиясын емдеу үшін жетістікпен қолданылуы мүмкін. Гемодиализ күндеріндегідей, сондай-ақ гемодиализ аралығында, карведилол артериялық қысымды біртіндеп төмендетеді бұл әсері бүйрек функциясы қалыпты тұлғаларда бақыланатын әсерлермен ұқсас.
Гемодиализдегі емделушілердің қатысуымен жүргізілген салыстырмалы зерттеулер негізінде карведилолдың кальций өзекшелерінің блокаторларына қарағанда тиімділігі жоғары және жақсы көтерімді деп шешім қабылданды.
Коронарлы артериялардың аурулары
Коронарлы артериялардың зақымдануымен науқастарда карведилолдың ишемияға және жүрек қыспасына қарсы әсері бар, ол ұзақ уақыт қабылдағанда байқалуы мүмкін. Гемодинамиканы жедел зерттегенде карведилол миокардқа оттегінің қажеттігін және симпатикалық жүйке жүйесінің жоғары белсенділігін айтарлықтай төмендетті. Карведилол қарыншаларға алдыңғы жүктемені (өкпе артериясындағы қысымды, өкпе қылтамырлары бітелуінен болатын қысымды), сондай-ақ соңғы жүктемені (жалпы шеткергі кедергіні) төмендетті.
Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі
Созылмалы жүрек жеткіліксіздігіне шағымданумен карведилол әртүрлі себептермен өлімді және бірегей препаратпен жүргізілген клиникалық зерттеулерде жүрек-қан тамыр бұзылуларына қатысты шағымдармен ауруханаға жатқызу жиілігін елеулі төмендетеді.
COPERNICUS зерттеулерінде созылмалы ауыр жүрек жеткіліксіздігімен науқастарда карведилолдың тиімділігі және жақсы көтерілімділігі көрсетілген. Карведилол лықсу фракциясын арттырады және шығу тегі ишемиялық немесе ишемиялық емес созылмалы жүрек жеткіліксіздігі симптомдарын әлсіретеді. Карведилолдың дозаға байланысты әсері көрсетілген. COMET зерттеулерінде карведилолды стандартты ем компоненті ретінде қолдану метопролол қабылдаған топпен салыстырғанда өлім жағдайын айтарлықтай төмендетті.
Бүйрек жеткіліксіздігі
Карведилол гемодиализдегі дилатациялық кардиомиопатиямен емделушілерде ауыру және өлу жағдайларын төмендетеді. Бірегей препараттың ауырлығы орташа немесе орташаға жуық бүйрек ауруымен (>4000) емделушілердің қатысуымен плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеулерінің мета-талдауы көрсеткендей жүрек жеткіліксіздігі симптомдары бар және онсыз сол жақ қарынша функциясының бұзылуы бар бүйрек ауруымен науқастарда көрсеткендей, карведилол өлім жағдайын және жүрек жеткіліксіздігімен байланысты жағдайлар жиілігін төмендетеді.
Жедел миокард инфарктінен кейінгі сол жақ қарынша функциясының бұзылуы
Плацебо бақылауымен (CAPRICORN) миокард инфарктісін өткерген 1 959 емделуші қатысуымен, қосарлы-жасырын зерттеуде сол жақ қарынша лықсу фракциясы ≤ 40% немесе сол жақ қарынша қабырғасының қозғалу индексі ≤ 1.3 (жүрек жеткіліксіздігінің клиникалық білінуі барлық емделушілерде байқалған жоқ). Зерттеу нәтижелері бойынша карведилол, әр түрлі себептерге байланысты өлім жағдайларының немесе жүрек-қантамырлық шағымдар бойынша ауруханаға жатқызу жиілігінің (8%-ға төмендеу, p=0,297) біріктірілген алғашқы нүктесі бойынша статистикалық нақты төмендеуін туындатқан жоқ. Әйтсе де, карведилол плацебо тобымен салыстырғанда, әр түрлі себептерге байланысты өлімді ( 23%-ға, p = 0.031), әр түрлі себептерге байланысты өлім + өліммен аяқталатын миокард инфарктінің даму жиілігін (29%-ға p = 0.002), жүрек-қантамырлық себептерге байланысты өлімді (25%-ға p = 0.024), сондай-ақ өліммен аяқталмайтын миокард инфарктісіне байланысты ауруханаға жатқызуды (41%-ға p = 0.014) нақты төмендетті.

Қолданылуы
- монотерапия ретінде немесе біріктірілген ем құрамында артериялық гипертензияда
- клиникалық айқын білінетін созылмалы жүрек жеткіліксіздігінде (NYHA II-IV) біріктірілген ем құрамында: қарсы көрсетілімдері жоқ емделушілерде шығу тегі ишемиялық немесе ишемиялық емес болуына тәуелсіз тұрақты жеңіл, орташа немесе ауыр созылмалы жүрек жеткіліксіздігінде, созылмалы жүрек жеткіліксіздігінің стандартты емімен біріктіріп (жүрек гликозидтерімен немесе онсыз АӨФ тежегіштері, диуретиктер) емдеу үшін.
- жүректің ишемиялық ауруында (оның ішінде тұрақты емес стенокардиямен және миокардтың ауырусыз жүретін ишемиясымен)

Қолдану тәсілі және дозалары
Препаратты тек дәрігердің тағайындауы бойынша ғана қабылдау керек!
Таблеткаларды шайнамай судың көп мөлшерімен ішіп қабылдау керек. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігімен емделушілерге таблеткаларды аспен қабылдау керек. Карведилолмен емдеу ұзақ уақытты талап етеді.
Артериялық гипертензия: ұсынылатын бастапқы доза – алғашқы 2 күн бойы тәулігіне бір рет 12,5 мг. Егер емделушілер осы дозаны жақсы көтеретін болса, онда оны жоғарылатуға болады. Демеуші доза: тәулігіне бір рет 25 мг. Бұл доза көптеген емделушілер үшін жеткілікті. Нәтиже қанағаттанарлық болмаған жағдайда, бірақ кемінде емдеудің 14-ші күнінен ерте емес, дозаны тәулігіне бір рет ең жоғарғы деңгейі – 50мг дейін жоғарылатуға болады (немесе тәулігіне екі рет 25 мг-ден).
Жүректің ишемиялық ауруы: ұсынылатын бастапқы доза - алғашқы екі күн бойы тәулігіне екі рет 12,5 мг-ден. Демеуші доза – тәулігіне екі рет 25 мг-ден. Қажет болғанда, дозаны 14-күндік аралықпен тәулігіне екі рет 100 мг ең жоғары тәуліктік дозаға дейін жоғарылатады.
Клиникалық айқын білінетін созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (NYHA II-IV):
Таллитонмен емнің басында, сондай-ақ дозаны таңдау және дозаны жоғарылату, кардиологтың мұқият қадағалауымен, емдеу мекемесінде жүргізілуі керек.
Таллитон® препаратының дозасын емделушінің тұрақты клиникалық жағдайында ғана таңдауға болады. Доза әрбір емделуші үшін жекелей тағайындалады.
Дигоксиннің, диуретиктердің және АӨФ тежегіштерінің дозаларын Таллитон препаратын қабылдауды бастағанға дейін тұрақтыландыру керек.
Ұсынылатын бастапқы доза – 14 күн бойы тәулігіне екі рет 3,125 мг-ден (немесе таңертең және кешке 6,25 мг 1/2 таблетка). Егер жақсы көтере алса және клиникалық қажеттілік болса дозаны екі аптадан кем емес аралықтан кейін, тәулігіне екі рет 6,25 мг-ға дейін арттыруға болады, содан кейін тәулігіне екі рет 12,5 мг-ге дейін, ары қарай тәулігіне екі рет 25 мг-ға дейін. Дозаны емделушілер көтере алатын ең жоғары деңгейге дейін жоғарылату керек. Емделушілер олармен ең жоғары көтерімді және демеуші доза қабылдауы керек.
Ең жоғарғы ұсынылатын доза:
- тәулігіне екі рет 25 мг-ден барлық ауыр созылмалы жүрек функциясының жеткіліксіздігімен емделушілер үшін және дене салмағы 85 кг төмен жеңіл және орташа дәрежедегі созылмалы жүрек функциясының жеткіліксіздігімен емделушілер үшін
- тәулігіне екі рет 50 мг-ден дене салмағы 85 кг-нан жоғары жеңіл және орташа созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар емделушілер үшін
Дозаны әрбір жоғарылатар алдында емделушілерді жүрек жеткіліксіздігі симптомдарының күшеюі мен вазодилатация белгілерін (гипотензия, бас айналуы) анықтау мақсатында тексеру керек.
Жүрек жеткіліксіздігі немесе сұйықтың іркілуі симптомдары қайтымды жоғарылауы мүмкін. Аталған жағдайларда диуретиктердің дозасын жоғарылату ұсынылады. Кейбір жағдайларда Таллитон дозасын төмендетуге немесе оны қабылдауды уақытша тоқтатуға қажеттілік пайда болуы мүмкін.
Препаратты қабылдауды бір аптадан артық уақытқа тоқтату қажет болғанда оны қабылдауды тәулігіне 2 рет ең төмен бастапқы ұсынылатын дозадан жаңғырту, ал содан кейін дозаны титрлеудің жоғарыда көрсетілген тәртібіне сәйкес анықтау керек. Препаратты қабылдауды 2 аптадан артық уақытқа тоқтату қажет болғанда оны қабылдауды ең төмен бастапқы ұсынылатын дозадан, яғни тәулігіне екі рет 3,125 мг Таллитоннан жаңғырту керек, ал содан кейін дозаны титрлеудің жоғарыда көрсетілген тәртібіне сәйкес анықтау керек.
Вазодилатация симптомдары даму мүмкіндігінде (гипотензия, жылы аяқ-қолдар) алдымен диуретиктердің дозасын төмендету керек. Егер осы симптомдар сақталса, ал емделуші АӨФ тежегіштерін қабылдаса, АӨФт дозасын төмендету керек. Қажет болса, осыдан кейін Таллитонның дозасын төмендетуге болады.
Осындай жағдайларда Таллитонның дозасын жүрек жеткіліксіздігінің нашарлау симптомдары немесе вазодилатация тұрақтанғанша жоғарылатуға болмайды.
Препаратты тоқтатуды, әсіресе созылмалы стенокардияда дозаны біртіндеп азайта отырып жүргізеді.
Егде емделушілер
- артериялық гипертензияда: бастапқы доза - 12,5мг. Бұл дозаны ұзақ қолдану кейбір емделушілерде артериялық қысымды бақылауға мүмкіндік береді. Қажет болғанда дозаны 2 апталық аралықпен ең жоғары 50 мг дозаға дейін (немесе тәулігіне екі рет 25 мг) арттыруға болады.
- созылмалы тұрақты стенокардияда: ең жоғарғы тәуліктік доза – екі рет қабылдаумен 50 мг.
- клиникалық айқын білінетін созылмалы жүрек жеткіліксіздігінде (NYHA II-IV): ересектер үшін ұсынылатын әдеттегі доза тағайындалады.
- миокард инфарктісінен кейінгі сол жақ қарынша функциясының бұзылуы: ересектер үшін ұсынылатын әдеттегі доза тағайындалады.
Бүйрек функциясының бұзылуымен емделушілер
Орташа немесе ауыр дәрежедегі ауырлықтағы бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде, дозаны іріктеудің қажеті жоқ.
Бауыр функциясының бұзылуымен емделушілер
Бауыр функциясының бұзылуымен емделушілерге Таллитонды қолдануға болмайды. Бауыр функциясы орташа бұзылғанда препарат дозасын төмендетуге қажеттілік туындауы мүмкін.

Жағымсыз әсерлері
Өте жиі (>1/10)
- бас айналуы және бас ауыруы (әдетте аздап байқалады және емдеудің басында жиі байқалады)
- жүрек жеткіліксіздігі
- астения (қажығыштықты қоса)
Жиі (>1/100, <1/10)
- бронхит, пневмония, жоғарғы тыныс жолдарының жұқпасы
- ентігу, өкпенің ісінуі, бронх демікпесі
- несеп шығаратын жолдар жұқпасы
- диффузды қантамырлық аурулармен және/немесе бүйрек функциясының бұзылуымен емделушілерде бүйрек функциясының бұзылуы және бүйрек жеткіліксіздігі
- анемия
- дене салмағының жоғарылауы, гиперхолестеринемия, қандағы глюкоза деңгейін бақылаудың нашарлауы (гипергликемия, гипогликемия)
-депрессия, көңіл-күйдің болмауы
- естен тану, естен тану алдындағы жағдай
- көрудің нашарлауы, көз жасы бөлінуінің төмендеуі (көздің құрғақтығы), көздің тітіркенуі
- брадикардия, гиперволемия, ісінулер және сұйықтың іркілуі
- артериялық қысымның төмендеуі, ортостатикалық гипотензия, шеткергі қан айналымының нашарлауы (аяқ-қолдың салқындауы, шеткергі қантамырлар аурулары, ауық-ауық ақсақтықтың нашарлауы және Рейно синдромы)
- жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы, диарея, диспепсия
- аяқтың ауыруы
- ауыру, ісінулер
Жиі емес (>1/1000, <1/100)
- ұйқының бұзылуы
- парестезия
- жүрекше-қарыншалық блокада және стенокардия
- іш қату
- тері реакциялары (мысалы, аллергиялық экзантема, дерматит, есекжем, қышыну, жайпақ теміреткіге ұқсас реакциялар, терінің псориазға ұқсас өзгерістері, некролиз.
- эректильді функцияның бұзылуы
Сирек (> 1/10000, < 1/1000)
- тромбоцитопения
- мұрынның бітелуі
- ауыздың құрғауы
- несеп шығарудың бұзылуы
Өте сирек (< 1/10000)
- лейкопения
- жоғары сезімталдық реакциялары (аллергиялық реакциялар)
- АСТ мен АЛТ аминотрансферазалары және γ-глутамилтрансферазаның деңгейінің жоғарылауы
Іркілген жүрек жеткіліксіздігімен емделушілерде жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауы және сұйықтың іркілуі препарат дозасын таңдау кезінде дамуы мүмкін.
Бүйрек функциясының өтпелі нашарлауы созылмалы жүрек жеткіліксіздігімен, төмен артериялық қысыммен, жүректің ишемиялық ауруымен және /немесе бүйрек функциясының бұзылуларымен емделушілерде препаратпен емдеу аясында байқалды.
Тіркеуден кейінгі кезең
Тіркеуден кейінгі кезеңде төменде берілген жағымсыз реакциялар туралы хабарлар түскен. Бұл хабарларда популяцияның мөлшері туралы ақпарат болмағандықтан, әрдайым жиілігі немесе себептік байланысын анықтау мүмкін болған жоқ.
- басқа β-адреноблокаторларды қолданған жағдайдағыдай, Таллитонмен емдеу аясында жасырын ағымдағы қант диабетінің манифестациясы немесе оның белгілерінің күшеюі туралы хабарланды
- алопеция
- тері тарапынан ауыр реакциялар (Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз)
- әйелдерде несепті ұстай алмаудың препаратты тоқтатқаннан кейін қайтатын бірнеше жағдайлары байқалған.

Қолдануға болмайтын жағдайлар
- препараттың белсенді немесе белсенді емес ингредиенттерінің кез келгеніне жоғары сезімталдық
- инотропты препараттарды көктамыр ішіне енгізуді қажет ететін сұйықтықтың айқын іркілуі немесе жүрекке жоғары жүктеме
- бауыр функциясының айқын бұзылуы
- сыртартқысындағы бронх түйілуі немесе бронх демікпесі
- өткізгіштіктің бұзылуы (синусты түйін әлсіздігі синдромы, синоатриальді блокада, 2-ші және 3-ші дәрежедегі атриовентрикулярлы блокада), ырғақтың жасанды жүргізушісімен емделушілерді қоспағанда
- айқын брадикардия (жүректің жиырылу жиілігі минутына 50 соғудан кем)
- айқын артериялық гипотензия (систолалық артериялық қысым 85 мм с. б. төмен)
- кардиогенді шок
- метаболикалық ацидоз
- феохромоцитома (a-адреноблокаторларды тағайындаумен тұрақтандырылған жағдайларды қоспағанда)
- оң инотропты дәрілерді және/немесе диуретиктерді көктамыр ішіне енгізуді талап ететін тұрақсыз қалпына келмейтін жүрек жеткіліксіздігі; өкпелік жүрек
- жүктілік және лактация кезеңі
- 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер (оның қауіпсіздігі мен тиімділігі жөніндегі деректердің жеткіліксіздігіне байланысты)

Дәрілермен өзара әрекеттесуі
Фармакокинетикалық өзара әрекеттесуі
Карведилол Р-гликопротеиннің субстраты және сонымен бірге тежегіші болып табылады. Осылайша Р-гликопротеин көмегімен тасымалданатын дәрілік заттың биожетімділігі карведилолмен біріктіргенде жоғарылауы мүмкін. Одан басқа Р-гликопротеиннің индукторы немесе тежегіші карведилолдың биожетімділігін өзгертуі мүмкін.
Дигоксин: дені сау адамдарда, сондай-ақ жүрек жеткіліксіздігімен емделушілерде дигоксиннің плазмадағы концентрациясы дигоксинді Таллитонмен біріктіргенде 20%-ға жоғарылауы мүмкін. Дигоксиннің деңгейін ұдайы бақылау емнің басында ұсынылады, дозаны жоғарылатқанда және Таллитонды қабылдауды тоқтатқанда.
Циклоспорин: циклоспорин қабылдаған емделушілерде бүйрек немесе жүрек трансплантациясынан кейін екі зерттеу жүргізілген.Таллитонмен емді бастағаннан кейін циклоспориннің плазмадағы концентрациясының шамамен 10-20% жоғарылауы байқалған. Циклоспориннің дозасы шамамен 30% емделушілерде емдік диапазонда демеу үшін төмендетілген. Басқа емделушілерде дозаны төмендету қажет болған жоқ. Орташа циклоспориннің дозасын шамамен 20% төмендету керек болды. Дозаны нақтылау қажеттігінің айқын жекелей ауытқушылығына байланысты Талитонды қабылдауды бастағаннан кейін циклоспорин концентрациясын мұқият қадағалау керек және қажет болғанда циклоспориннің дозасын нақтылау керек. Циклоспоринді көктамыр ішіне қолданғанда Таллитонмен өзара әрекеттесуі күтілмейді.
CYP2D6 және CYP2C9 цитохромдарының тежегіштері, сондай-ақ индукторлары секілді карведилолдың метаболизмін қан плазмасында R- и S-карведилолдың концентрациясының жоғарылауына немесе төмендеуіне әкеліп, жүйелік және жүйе алдылық стереоспецификалық модифицикациялауы мүмкін.
Рифампицин: 12 дені сау еріктілерге жүргізілген зерттеуде, рифампицин плазмадағы карведилолдың деңгейін шамамен 60%-ға төмендетті, мүмкін, Р-гликопротеин индукциясы нәтижесінде, ол карведилолдың ішектегі сіңуінің азаюына және оның антигипертензиялық әсерінің нашарлауына әкелді.
β-адренорецепторлардың бөгелуінің тиімділігін карведилолды рифампицинмен бірге қабылдаған емделушілерде мұқият бақылау талап етіледі.
Амиодарон: амиодарон мен дезэтил-амиодаронның R және S карведилолдың тотығуын тежейтіні көрсетілген. R және S карведилолдың ең төмен концентрациясы карведилолды монотерапия ретінде қабылдаған емделушілермен салыстырғанда, карведилолды амиодаронмен бірге қабылдаған жүрек жеткіліксіздігімен емделушілерде 2,2 есе жоғарылады. Амиодаронның S карведилолға осындай әсері, бәлкім, CYP2С9 цитохромының күшті тежегіші болып табылатын оның метаболиті дезэтил-амиодаронмен байланысты болуы мүмкін.
Флуоксетин мен пароксетин: жүрек жеткіліксіздігімен 10 емделушіде жүргізілген зерттеулерде, карведилолды флуоксетинмен біріктіріп қолдану (CYP2D6 тежегішімен) энантиомер R(+) AUC мәнінің деңгейінің 77% жоғарылауымен карведилол метаболизмінің стереоспецификалық ингибициясын туындатты.
Сонымен қатар жағымсыз әсерлер, артериялық қысым және жүректің жиырылу жиілігі тұрғысынан топтар арасында айырмашылықтар жоқ.
CYP2D6 цитохромының күшті тежегіші болып табылатын пароксетиннің бір реттік ішілетін дозасының, карведилолдың фармакокинетикасына әсері 12 еріктілердің қатысуымен зерттелді. AUC R- және S карведилолдың айтарлықтай жоғарылауына қарамастан, дені сау адамдарда ешқандай клиникалық әсері байқалған жоқ.
Фармакодинамикалық өзара әрекеттесу
Инсулин және пероральді диабетке қарсы препараттар: β-адреноблокаторлар инсулиннің немесе пероральді диабетке қарсы дәрілердің гипогликемиялық әсерін күшейтуі мүмкін. Таллитон гипогликемия белгілерін бәсеңдетуі немесе бүркемелеуі мүмкін (әсіресе тахикардияны). Осыған байланысты инсулин немесе пероральді диабетке қарсы препараттарды қабылдайтын емделушілерде қандағы глюкоза деңгейін үнемі бақылау ұсынылады.
Катехоламиндер деңгейін төмендететін дәрілер: β-адреноблокаторлар және катехоламиндер деңгейін төмендететін дәрілер (мысалы, резерпин немесе моноаминоксидаза тежегіштері) қабылдайтын емделушілер, мұқият бақылауды қажет етеді, өйткені оларда гипотензия және/немесе айқын брадикардия пайда болуы мүмкін.
Дигоксин: Таллитонды жүрек гликозидтерімен бір мезгілде қабылдау жүрекше-қарыншалық өткізгіштікті баяулатуы мүмкін.
Дигидропиридинді типтегі (верапамил, дилтиазем) кальций өзекшелерінің блокаторы және басқа да аритмияға қарсы препараттар (амиодарон): Таллитонмен бір мезгілде қолдану жүрекше-қарыншалық өткізгіштіктің бұзылу қаупін жоғарылатуы мүмкін. Таллитонмен емдеу аясында верапамил және дилтиазем типтес кальций өзекшелерінің блокаторын көктамыр ішіне енгізуге болмайды.
Клонидин: β-адреноблокаторларды клонидинмен бір мезгілде қолданғанда соңғысы олардың антигипертензиялық және брадикардиялық әсерін күшейтуі мүмкін. β-адреноблокатор мен клонидинді қабылдауды тоқтату қажеттігінде алдымен біртіндеп β-адреноблокаторды тоқтату керек. Осыдан кейін бірнеше күннен соң клонидинді қабылдауды дозасын біртіндеп төмендету жолымен тоқтатуға болады.
Антигипертензиялық дәрілер: β-бөгейтін белсенділікке ие басқа препараттар секілді, Таллитон антигипертензиялық әсерге ие (мысалы, a-1 рецепторлардың антагонистері) немесе гипотензияны жағымсыз әсерлер бейінінде иеленген басқа қатар қабылданатын дәрілік заттардың әсерін күшейтуі мүмкін.
Анестетиктер: наркоз кезінде карведилолдың теріс инотропты әсері мен жалпы анестезияда қолданылатын дәрілердің синергизмінің мүмкіндігіне байланысты, организмнің физиологиялық функциясын мониторлау керек.
Қабынуға қарсы стероидты емес дәрілер: осы дәрілерді бета-блокаторлармен біріктіру артериялық қысымның жоғарылауына әкелуі және оның реттелуін нашарлатуы мүмкін.
Бета-блокаторлар және бронходилататорлар: кардиоселективті емес β-адреноблокаторлар β-агонистер типіндегі бронходилататорлардың бронхты кеңейтетін әсеріне қарсы тұрады.

Айрықша нұсқаулар
Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі: Созылмалы жүрек жеткіліксіздігімен емделушілерде Таллитонның дозасын іріктеу кезеңінде жүрек жеткіліксіздігі симптомдарының күшеюі немесе сұйықтың іркілуі мүмкін. Мұндай симптомдар пайда болғанда диуретиктердің дозасын жоғарылату керек, ал Таллитонның дозасын емделушінің клиникалық жай-күйі тұрақтанғанға дейін жоғарылатуға болмайды. Кейбір жағдайларда дозаны төмендету немесе Таллитон препаратын қабылдауды уақытша тоқтату қажет болуы мүмкін. Бұл дозаны бұдан әрі қарай дұрыс іріктеуге кедергі келтірмейді. Артериялық гипертензиямен, созылмалы жүрек жеткіліксіздігін емдеу үшін оймақгүл препараттарын қолданудағы емделушілерде, Таллитонды сақтықпен қолдану керек, өйткені оймақгүл және Таллитон жүрекше-қарыншалық өткізгіштікті баяулатуы мүмкін.
Жедел миокард инфарктінен кейін сол жақ қарынша функциясының бұзылуы: Таллитонмен емді бастар алдында емделуші гемодинамикалық тұрақты және АӨФ тежегіштерін кем дегенде 48 сағат ішінде қабылдауы керек, ал соңғы 24 сағатта АӨФт дозасы тұрақтыландырылуы керек.
Қант диабеті: Басқа b-адреноблокаторлар сияқты Таллитон қант диабеті бар науқастарда жедел гипогликемия белгілерін бүркемелеуі немесе гликемиялық бақылауды нашарлатуы мүмкін. Осыған сәйкес қант диабеті бар науқастарда Таллитонмен емнің басында және дозасын жоғарылатқанда айрықша назар аудару және қандағы глюкозаның құрамын жиірек тексеріп отыру талап етіледі.
Басқа β-адреноблокаторларды қолданудағы секілді, Таллитонмен емдеу аясында латентті диабет клиникалық айқындалуы немесе осыған дейін болған клиникалық айқын диабеттің ағымы нашарлауы мүмкін.
Іркілген жүрек жеткіліксіздігінде бүйрек функциясы: Таллитонмен емдеу аясында төмен артериялық қысыммен (систолалық артериялық қысымы 100 мм с.б. төмен) жүректің ишемиялық ауруымен, қантамырларының диффузды зақымдануымен және/немесе бүйрек функциясының бұрын болған бұзылуларымен созылмалы жүрек жеткіліксіздігінде бүйрек функциясының қайтымды төмендеуі мүмкін. Осы жоғарыда аталған қауіп факторлары бар емделушілерде Таллитонның дозасын жоғарылату кезінде бүйрек функциясын бақылау керек. Егер бүйрек функциясының бәсеңдеуі байқалса, онда Таллитонның дозасын азайту немесе емдеуді тоқтату керек.
Жанаспалы линзалар: Жанаспалы линзаларды пайдаланатын емделушілерге, Таллитонды қолдануда көз жасы сұйықтығының өндірілуі азаятынын ескерту керек.
Рейно синдромы: Шеткергі қанайналымы бұзылуы (мысалы, Рейно феномені) анықталғанда Таллитонды симптомдарының күшеюі мүмкін болғандықтан сақтықпен қолдану керек.
Тиреотоксикоз: Басқа да b-адреноблокаторлар секілді, Таллитон тиреотоксикоз белгілерін бүркемелеуі мүмкін.
Брадикардия: Егер науқаста брадикардия (жүректің жиырылу жиілігі минутына 55 соғудан төмен) байқалса препарат дозасын азайту керек
Аса жоғары сезімталдық: Ауыр анафилактикалық реакциялар қаупін ескере отырып, сыртартқысында аса жоғары сезімталдығы бар немесе гипосенсибилизациялық емде жүрген емделушілерге b-адреноблокаторларды сақтықпен тағайындау керек.
Тері тарапынан ауыр реакциялар: Өте сирек жағдайларда карведилолмен емдеу аясында уытты эпидермальді некролиз (УЭН) және Стивен-Джонсон синдромы (СДС) секілді тері тарапынан ауыр реакциялар дамуы туралы хабарланды. Таллитонды препаратты қабылдаумен байланысты болуы мүмкін тері тарапынан ауыр реакциялармен емделушілерде қабылдауды мүлдем тоқтату керек.
Псориаз: Таллитонды псориазбен немесе отбасылық сыртартқысымен науқастарға қолдану қауіп пен пайда арақатынасын бағалауды қажет етеді, өйткені карведилол ауруды күшейтуі немесе белгілерінің пайда болуына түрткі болуы ықтимал.
Феохромоцитома: Таллитонды анықталған феохромоцитомасы бар емделушілерге қолдануды a-адренорецепторлардың сәйкес емдік блокадасына дейін бастауға болмайды. a- сондай-ақ b-бөгейтін қасиеті бар карведилолды феохромоцитомада қолдану тәжірибесі болмағандықтан феохромоцитомаға күдікте оны сақтықпен қолдану керек.
Принцметалл стенокардиясы: Принцметалл стенокардиясы бар науқастарда іріктеп әсер етпейтін b-адреноблокаторлар кеуде тұсының ауыруын туғызуы мүмкін. a1-адреноблокаторлық тиімділігі бұл әсердің алдын алатын болғанымен де, стенокардияның бұл түрінде Таллитонды қолдану тәжірибесі шектеулі.
Өкпенің созылмалы обструктивті аурулары: Өкпесінің созылмалы обструктивті ауруы (оның ішінде бронхтық түйілу синдромы) бар, демікпеге қарсы ішке қабылданатын немесе ингалияциялық препараттарды қабылдамайтын емделушілерде Таллитонды қолдану қауіп пен пайда арақатынасын бағалауды талап етеді. Бронх түйілуіне бейім емделушілерде тыныс алу жолдары кедергісінің артуы нәтижесінде респираторлық дистресс-синдром дамуы мүмкін. Қабылдаудың басында және карведилолдың дозасын жоғарылатқанда мұндай емделушілердің жағдайын айрықша бақылау, ал бронх түйілуі дамығанда карведилолдың дозасын төмендету керек.
Басқа препараттармен өзара әрекеттесуі
Карведилолдың басқа препараттармен (дигоксинмен, циклоспоринмен, рифампицинмен, орталықтық анестезияға арналған дәрілермен, антиаритмиялық препараттармен) маңызды фармакокинетикалық және фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі белгілі.
Таллитон және клонидинмен біріктірілген емді тоқтату қажет болғанда алдымен карведилолды қабылдауды біртіндеп тоқтату, ал бірнеше күннен кейін клонидинді енгізуді тоқтату керек.
Сахароза: Таллитонның әр таблеткасының құрамында 12,5мг сахароза бар. Оны препаратты қант диабетімен науқастарға қолданғанда, тұқым қуалаған фруктоза көтере алмаушылығында, глюкоза/галактозаны сіңіру бұзылғанда немесе сахароза/изомальтоза тапшылығында ескеру керек.
Лактоза: Таллитонның әр таблеткасының құрамында 50 мг лактоза бар. Оны препаратты лактаза жеткіліксіздігінде, галактоземия мен глюкоза/галактоза сіңірілуінің бұзылу синдромында қолданғанда ескеру керек.
Таллитонның 12.5 мг әр таблеткасының құрамында Сансет сары (Е 110) бояғышы бар, ол аллергиялық реакция туындатуы мүмкін.
Препаратты тоқтату
Әсіресе жүректің ишемиялық ауруы бар емделушілерде препаратты тоқтатуды тоқтату синдромын болдырмау мақсатында дозаны біртіндеп (1-2 апта ішінде) азайта отырып жүргізеді.
Дәрілік заттың көлік құралдарын және әлеуетті қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Таллитонға жеке реакциялардың әртүрлі болуына (бас айналуы, шаршағыштық) байланысты көлік құралдарын басқару мен механизмдермен жұмыс жасау, тепе-теңдік сезімін талап ететін қызмет түрлерімен айналысу қабілетін нашарлатуы мүмкін. Бұл симптомдар әдетте емдеу курсының басында немесе дозаны өзгерткенде, сондай-ақ алкогольді қабылдауда жиі пайда болады.

Артық дозалануы
Симптомдары: айқын артериялық гипотензия, кейіннен жүрек жеткіліксіздігімен брадикардия, кардиогендік шок, асистолия, тыныс алудың бұзылуы мүмкін, бронх түйілуі, құсу, естен тану және жайылған құрысу ұстамалары.
Емі: Жалпы сипаттағы шаралармен қатар, негізгі физиологиялық көрсеткіштерді мониторингілеу және демеуші емді, қажет болғанда – қарқынды ем бөлімшесінде жүргізу керек. Келесі шараларды қолдануға болады: науқас аяғын жоғары көтерген күйде жатуға тиіс.
Айқын брадикардияда: атропинді 0,5-2 мг-ден көктамыр ішіне. Жүрек қантамыры қызметін демеу үшін: глюкагонды 1-10 мг-ден көктамыр ішіне сорғалатып, содан кейін сағатына 2-5 мг-ден ұзақ инфузия түрінде. Симпатомиметиктер (добутамин, изопреналин, орципреналин немесе адреналин) әртүрлі дозаларда, дене салмағына және емдік тиімділігіне байланысты. Оң инотропты әсері бар препараттарды енгізу қажет болғанда, фосфодиэстераза тежегіштерін тағайындайды. Айқын артериялық гипотензияда: қан айналымы көрсеткіштерін үздіксіз моиторингілеу жағдайында норадреналин тағайындайды. Емге төзімді брадикардия жасанды ырғақ жетекшісін орнатуды қажет етеді. Шеткергі вазодилатация (аяқ жылы болғанда артериялық қысымның төмендеуі) басым болғанда қан айналымы параметрлерін ұдайы мониторлаумен норадреналин қабылдау керек.
Бронх түйілуін басу үшін көктамыр ішіне b2-симпатомиметиктер (аэрозоль түрінде немесе көктамыр ішіне) немесе аминофиллин тағайындалады. Құрысулар дамығанда диазепам немесе клоназепамды баяу енгізу ұсынылады. Ауыр улану жағдайында, шок симптомдары басым болған кезде у қайтарғыларымен емдеу карведилолдың жартылай шығарылу кезеңін (6 сағат) ескере отырып, емделушінің жағдайы тұрақтанғанша жалғастырылуы тиіс.

Шығарылу түрі және қаптамасы
Біріктірілген «соld» (полиамид/алюминий фольга / ПВХ/ / алюминий фольга) үлбірден тұратын пішінді ұяшықты қаптамада 7 (6,25мг доза үшін) және 14 (12,5мг және 25мг доза үшін) таблеткадан.
1 немесе 2 пішінді ұяшықты қаптамадан (12,5мг және 25мг доза үшін) және 2 немесе 4 пішінді ұяшықты қаптамадан (6,25мг доза үшін) медициналық қолдану жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қаптамаға салынған.

Сақтау шарттары
Жарықтан және ылғалдан қорғалған жерде, 250С-ден аспайтын температурада сақтау керек.
Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!

Сақтау мерзімі
5 жыл
Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін пайдалануға болмайды.

Дәріханалардан босатылу шарттары
Рецепт арқылы

Өндіруші
«ЭГИС ФАРМАЦЕВТИКАЛЫҚ ЗАУЫТЫ» ЖАҚ
1106 БУДАПЕШТ, Керестури к-сі, 30-38 Венгрия
Тел: (36-1) 803-5555, Факс: (36-1) 803-5529

Тіркеу куәлігінің иесі
«ЭГИС Фармацевтикалық зауыты» ЖАҚ, Венгрия

Қазақстан Республикасы аумағында тұтынушылардан өнім (тауар) сапасына қатысты шағымдарды қабылдайтын ұйымның мекенжайы:
«ЭГИС Фармацевтикалық зауыты» ЖАҚ ҚР өкілдігі
050060, Алматы қ-сы, Жароков к-сі 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

Уважаемые посетители!

Ознакомьтесь, пожалуйста, с правилами использования информации, размещенной в этом разделе сайта. В соответствии с законодательством РК на сайте www.egis.kz размещаются только предназначенные для медицинских и фармацевтических работников дословные тексты монографий, научных статей, докладов на конгрессах, конференциях, симпозиумах, а также инструкций по медицинскому применению лекарственных средств, производимых ОАО «Фармацевтический завод ЭГИС» (Венгрия). Данная информация относится только к лекарственным средствам, зарегистрированным в Казахстане в установленном законом порядке. Названия вышеуказанных лекарственных средств, зарегистрированных в других странах, а также рекомендации по их медицинскому применению могут отличаться от информации, размещенной в этом разделе сайта. Не все вышеуказанные лекарственные средства, находящиеся в обращении на территории Казахстана, являются разрешенными к медицинскому применению в других странах. Данная информация может быть использована только медицинскими и фармацевтическими работниками. Ничто в данной информации не может рассматриваться в качестве рекомендации гражданину (пациенту) по диагностированию и лечению каких-либо заболеваний и не может служить для него заменой консультации с медицинским работником. Ничто в данной информации не должно быть истолковано как обращенный к гражданину (пациенту) призыв самостоятельно приобретать или применять какое-либо из вышеуказанных лекарственных средств. Данная информация не может быть использована гражданином (пациентом) для самостоятельного принятия им решения о медицинском применении какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств и/или решения об изменении рекомендованного медицинским работником порядка медицинского применения какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств.