Представительство в Республике Казахстан

Developed in conjunction with Joomla extensions.

 
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider
     

Инструкция по медицинскому применению
лекарственного средства
Кетилепт® (скачать)


Торговое название
Кетилепт®

Международное непатентованное название
Кветиапин

Лекарственная форма
Таблетки, покрытые оболочкой 25 мг, 100 мг, 150 мг, 200 мг, 300 мг

Состав
Одна таблетка, покрытая оболочкой содержит:
активное вещество - кветиапин 25 мг, 100 мг, 150 мг, 200 мг и 300 мг (эквивалентно 28,78 мг, 115,13 мг, 172,70 мг, 230,26 мг и 345,40 мг кветиапина фумарата соответственно в каждой таблетке покрытой оболочкой)
вспомогательные вещества:
Ядро: целлюлоза микрокристаллическая, лактозы моногидрат, натрия карбоксиметилкрахмал (тип А), повидон, магния стеарат, кремния диоксид коллоидный безводный
Оболочка:
Таблетки, покрытые оболочкой 25 мг, 100 мг, 300 мг: Opadry II 33G28523 белый (гипромеллоза, титана диоксид Е171, макрогол 3350, лактозы моногидрат, триацетин)
Таблетки, покрытые оболочкой 150 мг, 200мг: Opadry II 33G28523 белый (гипромеллоза, титана диоксид Е171, макрогол 3350, лактозы моногидрат, триацетин)
Opadry II 33G24283 розовый (гипромеллоза, титана диоксид Е171, лактозы моногидрат, макрогол 3350, триацетин, железа оксид красный Е172, железа оксид желтый Е172)

Описание
Белые или почти белые круглые двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, с гравировкой стилизованной буквы “E” на одной стороне и числа 201 - на другой стороне таблетки, без или почти без запаха (для дозировки 25 мг).
Белые или почти белые круглые двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, с гравировкой стилизованной буквы “E” и числа 202 на одной стороне таблетки, без или почти без запаха (для дозировки 100 мг).
Розовые, круглые двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, с гравировкой стилизованной буквы “E” и числа 203 на одной стороне таблетки, без или почти без запаха (для дозировки 150 мг).
Темно-розовые, круглые двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, с гравировкой стилизованной буквы “E” и числа 204 на одной стороне таблетки, без или почти без запаха (для дозировки 200 мг).
Белые или почти белые круглые двояковыпуклые таблетки, покрытые оболочкой, с гравировкой стилизованной буквы “E” и числа 205 на одной стороне таблетки, без или почти без запаха (для дозировки 300 мг).

Фармакотерапевтическая группа
Антипсихотики (Нейролептики). Дибензодиазепины и их производные. Кветиапин.
Код АТХ N05AH04

Фармакологические свойства
Фармакокинетика
После приема внутрь кветиапин быстро всасывается из желудочно-кишечного тракта. Прием пищи существенно не влияет на биодоступность кветиапина. Максимальная концентрация в плазме крови отмечается через 1,5 ч. Кветиапин широко распределяется в организме, при этом объем распределения составляет 104 л/кг. Связывание с белками плазмы крови составляет около 83%. In vitro кветиапин не влияет на связывание варфарина или бензодиазепина с сывороточным альбумином. В свою очередь, варфарин или бензодиазепины не изменяют связывание кветиапина. Период полувыведения кветиапина составляет примерно 7 часов, а действие кветиапина на 5-HT2 и D2-рецепторы продолжается до 12 часов после однократного приема. Кветиапин в значительной степени метаболизируется в печени. Основными путями его биотрансформации являются сульфоокисление и окисление. Основным ферментом метаболизма кветиапина, опосредованного цитохромом P450, является изофермент CYP3A4. Основные плазменные метаболиты не обладают выраженной фармакологической активностью. Кветиапин подвергается активному метаболизму, при этом менее 5% выводится в неизмененном виде, примерно 73% выводится почками и 21% с калом после приема внутрь однократной дозы. Фармакокинетика кветиапина носит линейный характер в терапевтическом диапазоне доз и не зависит от пола или расовой принадлежности.
Средний клиренс кветиапина у лиц пожилого возраста примерно на 30% - 50% ниже, чем у пациентов в возрасте 18 – 65 лет.
Средний плазменный клиренс кветиапина меньше приблизительно на 25% у пациентов с тяжелой почечной недостаточностью (клиренс креатинина менее 30 мл/мин/1.73 м2) и у пациентов с поражением печени (стабилизированный алкогольный цирроз), но индивидуальные показатели клиренса находятся в пределах, соответствующих здоровым людям.
Фармакодинамика
Кетилепт - атипичный антипсихотический препарат, оказывающий антагонистические эффекты на большое число нейротрансмиттерных рецепторов головного мозга. Кветиапин обладает сродством к серотониновым (5-HT1A и 5-HT2), допаминовым D1 и D2, гистаминовым (H1) и адренергическим α1 и α2-рецепторам. Является более сильным ингибитором 5-HT2-рецепторов, чем допаминовых D1 и D2- рецепторов. Кветиапин обладает также высоким сродством к гистаминовым (H1) и α1–адренорецепторам, более низким сродством к α2–адренорецепторам. Не обладает сродством к м-холинорецепторам и бензодиазепиновым рецепторам. Механизм действия кветиапина, как и других антипсихотических средств, не известен. Антипсихотические и редкие экстрапирамидные эффекты препарата предположительно связаны с особенной комбинацией антагонистического действия на рецепторы. Развитие сонливости при приеме кветиапина можно объяснить его высоким сродством к гистаминовым (H1) рецепторам. Развитие ортостатической гипотензии во время приема кветиапина можно объяснить его высоким сродством к α1-адренорецепторам.
Исследования, проводимые для выявления возможных экстрапирамидных симптомов, выявили очень слабую каталепсию при действии Кетилепта в дозах, эффективно блокирующих допаминовые D2-рецепторы. Кветиапин избирательно снижает активность мезолимбических А10-допаминергических нейронов по сравнению с А9-нигростриальными нейронами, вовлеченными в моторную функцию. Клинические исследования (с применением кветиапина в дозе 75-750 мг/сут) не выявили различий между применением кветиапина и плацебо по частоте возникновения экстрапирамидных симптомов или сопутствующем применении антихолинергических средств.
Кетилепт не вызывает длительного повышения уровня пролактина в плазме крови. В клинических исследованиях с фиксированной дозой не выявлено различий в уровне пролактина при использовании Кетилепта или плацебо. Кетилепт является эффективным препаратом в лечении позитивных и негативных симптомов шизофрении.

Показания к применению
- лечение острых и хронических психозов, включая шизофрению
- лечение умеренных или тяжелых маниакальных эпизодов при биполярном расстройстве
- профилактика повторных депрессивных, маниакальных и смешанных эпизодов у пациентов, с хорошим ответом на терапию кветиапином во время предыдущих маниакальных, смешанных и депрессивных эпизодов.

Способ применения и дозы
Кетилепт следует принимать внутрь 2 раза в сутки, независимо от приема пищи.
Взрослые:
Лечение острых и хронических психозов, включая шизофрению:
Суммарная суточная доза первые 4 дня терапии составляет: в 1-й день- 50 мг, на 2-й день-100 мг, на 3-й день – 200 мг и на 4-й день- 300 мг. Начиная с 4-го дня терапии, суточная доза препарата составляет – 300 мг.
В зависимости от клинического эффекта и индивидуальной переносимости пациентом доза может варьировать в пределах от 150 мг до 750 мг в сутки.
Данные о безопасности применения препарата в суточной дозе выше 800 мг отсутствуют.
Лечение острых маниакальных эпизодов при биполярном расстройстве:
Суммарная суточная доза первые 4 дня терапии составляет: в 1-й день- 100 мг, на 2-й день- 200 мг, на 3-й день- 300 мг и на 4-й день- 400 мг. В дальнейшем к 6-му дню терапии суточная доза препарата может быть увеличена до 800 мг. Увеличение суточной дозы не должно превышать 200 мг в сутки. В зависимости от клинического эффекта и индивидуальной переносимости пациентом доза может варьировать в пределах от 200 мг до 800 мг в сутки. Обычная эффективная доза составляет от 400 до 800 мг в сутки.
Профилактика повторных маниакальных, депрессивных и смешанных эпизодов при биполярном расстройстве.
Пациентам, с хорошим ответом на терапию кветиапином при острых состояниях, обусловленных биполярным расстройством, следует продолжить прием препарата в той же дозе. В дальнейшем, в зависимости от индивидуальной клинической реакции на лечение и переносимости препарата у пациента суточная доза препарата, разделенная на два приема, может быть подобрана в диапазоне от 300 до 800 мг в сутки.
При проведении поддерживающей терапии необходимо использовать наименьшую эффективную дозу препарата.
У пациентов пожилого возраста Кетилепт следует применять с осторожностью, особенно в начале курса лечения. Начальная доза составляет 25 мг в сутки. Дозу следует увеличивать по 25-50 мг в сутки до достижения эффективной дозы, которая обычно ниже, чем у молодых пациентов. При приеме внутрь клиренс кветиапина из плазмы крови может снижаться на 30 - 50% у пациентов в возрасте 65 лет и старше, что иногда может потребовать изменения дозы таким пациентам.
Пациентам с почечной и печеночной недостаточностью рекомендуется начать терапию с 25 мг в сутки, затем ежедневно повышать дозу по 25-50 мг до достижения эффективной дозы, в зависимости от клинической реакции пациента и индивидуальной переносимости.
Осторожный подбор и сниженные дозы рекомендуются также для ослабленных пациентов или предрасположенных к гипотензивным реакциям.
Поддерживающая терапия
Несмотря на отсутствие достаточных данных о возможной продолжительности лечения Кетилептом у больных шизофренией, эффективность поддерживающей терапии при применении других антипсихотических средств хорошо установлена. Поэтому рекомендуется продолжать назначение препарата Кетилепт пациентам; для поддержания ремиссии рекомендуется принимать самую низкую дозу. Следует периодически контролировать состояние пациентов для определения необходимости проведения поддерживающей терапии.
Возобновление прерванного курса лечения у пациентов, ранее принимавших кветиапин:
Данных о возобновлении прерванного курса лечения у пациентов, ранее принимавших кветиапин не достаточно. При необходимости возобновления приема препарата Кетилепт пациенту, ранее принимавшему кветиапин, рекомендуется: менее чем через неделю после отмены препарата Кетилепт, прием препарата продолжают в дозе, принимаемой при поддерживающей терапии. При возобновлении терапии у пациентов, которые принимали Кетилепт больше недели, используют правило первоначального подбора дозы до достижения эффективной дозы, в зависимости от клинического эффекта.
Перевод с терапии другими антипсихотическими препаратами:
Отсутствуют систематические данные о переводе пациентов с терапии другими антипсихотическими препаратами на кветиапин, а также о комбинированном применении Кетилепта с другими антипсихотическими препаратами.
Несмотря на то, что некоторым пациентам с шизофренией можно внезапно отменять ранее принимаемый антипсихотический препарат, большинству пациентов требуется постепенная отмена препарата. Во всех случаях, когда перевод с одного препарата на другой требует одновременного применения двух антипсихотических средств, этот период комбинированного применения следует по возможности сократить.
При переводе пациентов шизофренией с антипсихотических препаратов длительного действия на Кетилепт, если это необходимо, прием препарата Кетилепт следует начать в момент следующей плановой инъекции. Следует периодически оценивать необходимость продолжения терапии препаратом, назначенного для устранения экстрапирамидных побочных эффектов прежнего антипсихотического средства длительного действия.

Побочные действия
Очень часто (>1/10)
- головокружение , головная боль
- сонливость (особенно на протяжении первых 2-х недель курса лечения, которая обычно проходит при продолжении применения препарата Кетилепт)
Часто (<1/10 и >1/100)
- лейкопения
- увеличение веса тела (преимущественно в первые недели лечения)
- повышение активности печеночных ферментов (АЛТ, АСТ)
- гиперпролактинемия
- ортостатическая гипотензия с головокружением, обмороками, тахикардией (особенно в начальном периоде подбора дозы)
- ринит
- сухость во рту, запор, диспепсия
- умеренная астения, периферические отеки
- необычные сновидения и ночные кошмары
- экстрапирамидные симптомы
- дизартрия
- нечеткость зрения
Нечасто (<1/100 и >1/1000)
- эозинофилия, тромбоцитопения
- гиперчувствительность
- эпилептические припадки
- повышение уровня ГГТ
- повышение уровня триглицеридов после приема пищи, общего холестерина
Редко (<1/1000)
- желтуха
- приапизм, галакторея
- злокачественный нейролептический синдром
Очень редко (<1/10,000)
- нейтропения
- гипергликемия, ухудшение течения ранее существовавшего сахарного диабета
- анафилактическая реакция, крапивница, синдром Стивена-Джонсона
Как и другие антипсихотические средства, Кетилепт может вызвать удлинение интервала QTc, но в клинических исследованиях этот эффект не был постоянным. Данные о желудочковых аритмиях, пируэтной тахикардии, внезапной смерти от неустановленных причин и остановки сердца, при применении Кетилепта отсутствуют, однако эти побочные эффекты характерны для всего класса антипсихотических средств.
1Как и другие антипсихотические препараты, блокирующие альфа1-адренергические рецепторы, кветиапин часто может вызывать ортостатическую гипотензию, сопровождающуюся тахикардией и, в некоторых случаях, обморочными состояниями, особенно, во время начальной фазы лечения (в период подбора дозы)

Противопоказания
- повышенная чувствительность к кветиапину или другим компонентам препарата
- детский и подростковый возраст до 18 лет (эффективность и безопасность применения Кетилепта не установлена)
- одновременное применение Кетилепта с ингибиторами CYP3A4, например, ингибиторами ВИЧ-протеазы, азоловыми противогрибковыми препаратами, эритромицином, кларитромицином и нефазодоном.

Лекарственные взаимодействия
Требуется особая осторожность при одновременном назначении Кетилепта с другими препаратами, действующими на центральную нервную систему.
В исследовании фармакокинетики кветиапина при применении в различных дозах при назначении кветиапина до приема кетоконазола или одновременно с кетоконазолом, приводило к увеличению средних величин Cmax и AUC кветиапина на 235% и 522% соответственно, а также к уменьшению клиренса кветиапина на 84%. Период полувыведения кветиапина увеличивался с 2,5 до 6,8 часов, но средняя величина tmax не изменялась.
Одновременный прием Кетилепта в дозе 25 мг с кетоконазолом (ингибитор CYP3A4) вызывал 5-8-кратное увеличение AUC кветиапина. Поэтому одновременное применение Кетилепта с ингибиторами CYP3A4 противопоказано.
Данные об ингибировании ферментов in vitro показывают, что кветиапин и его 9 метаболитов практически не обладают ингибиторным эффектом на метаболизм in vivo, опосредованный цитохромами P450 (1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 3A4).
Одновременное назначение Кетилепта с фенитоином приводит к повышению клиренса кветиапина из плазмы при приеме внутрь, так как фенитоин индуцирует изофермент 3A4 цитохрома P450. Одновременное применение кветиапина (по 250 мг 3 раза в сутки) и фенитоина (по 100 мг 2 раза в сутки) в 5 раз повышало средний клиренс кветиапина после приема внутрь. Для коррекции симптомов шизофрении у пациентов, одновременно принимающих Кетилепт и фенитоин, может потребоваться повышение дозы препарата Кетилепт или других индукторов печеночных ферментов (карбамазепин, барбитураты, рифампицин или глюкокортикоиды). Требуется осторожность при отмене фенитоина и/или переходе на вальпроат, который не обладает фермент-индуцирующими свойствами.
Поскольку для лечения шизофрении максимальная рекомендуемая суточная доза препарата Кетилепт составляет 750 мг, длительное применение более высоких доз возможно только после тщательного сопоставления их пользы и риска для каждого пациента.
Ежедневный регулярный прием циметидина, который является неспецифическим ингибитором ферментов, в дозе 400 мг 3 раза в сутки в течение 4 дней на 20% снижает средний клиренс кветиапина из плазмы после приема внутрь (по 150 мг 3 раза в сутки). При одновременном применении Кетилепта с циметидином не требуется корректировка дозы Кетилепта.
При одновременном применении с тиоридазином (по 200 мг 2 раза в сутки) на 65% повышается клиренс кветиапина из плазмы после приема внутрь (по 300 мг 2 раза в сутки).
При одновременном применении флуоксетина (CYP3A4 и CYP2D6- ингибитор) по 60мг один раз в сутки, имипрамина (CYP2D6 -ингибитор) по 75 мг 2 раза в сутки, галоперидола (по 7,5 мг 2 раза в сутки) или рисперидона (по 3 мг 2 раза в сутки) с Кетилептом (по 300 мг 2 раза в сутки) равновесная фармакокинетика кветиапина существенно не изменяется.
Ежедневный прием Кетилепта (до 750 мг 3 раза в сутки) не вызывает клинически выраженных изменений клиренса антипирина или его метаболитов, поскольку кветиапин обладает незначительным угнетающим действием на печеночные ферменты, участвующие в метаболизме антипирина, опосредованном цитохромом P450.
Одновременное назначение Кетилепта (по 250 мг 3 раза в сутки) с препаратами лития не влияет на фармакокинетику препаратов лития в равновесном состоянии.
Средний клиренс лоразепама после приема внутрь однократной дозы 2 мг снижался на 20% при одновременном приеме с Кетилептом (по 250 мг 3 раза в сутки).
Фармакокинетика вальпроата натрия и Кетилепта существенно не изменялась при их одновременном применении.
Специальных исследований взаимодействия часто используемых сердечно-сосудистых препаратов с кветиапином не проведено.
Курение не влияло на клиренс кветиапина из плазмы крови.
Не рекомендуется принимать Кетилепт с грейпфрутовым соком.
У больных психозами Кетилепт потенцирует эффекты этанола на познавательные и двигательные способности. Поэтому не рекомендуется одновременный прием алкоголя и Кетилепта.


Особые указания
Кетилепт следует с осторожностью применять у пациентов с диагностированными заболеваниями сердечно-сосудистой системы, сосудистыми заболеваниями головного мозга или другими состояниями, предрасполагающими к артериальной гипотензии.
Кетилепт может вызвать ортостатическую гипотензию, особенно в начальном периоде подбора дозы (чаще наблюдается у пациентов пожилого возраста, чем у молодых).
Не выявлено взаимосвязи между приемом Кетилепта и увеличением интервала QT. Однако, при передозировке наблюдалось удлинение интервала QT. При одновременном назначении Кетилепта с препаратами, удлиняющими интервал QT (включая другие антипсихотические препараты) следует соблюдать осторожность, особенно у пациентов пожилого возраста, пациентов с врожденным удлиненным QT синдромом, сердечной недостаточностью, сердечной гипертрофией, гипокалиемией, гипомагнезиемией и у пациентов, у которых в семейном анамнезе наблюдалось удлинение интервала QT.
Кветиапин разрешен к применению у пациентов пожилого возраста с психозом, связанным с деменцией.
Приблизительно 3-кратное повышение риска нежелательных явлений в мозговом кровообращении отмечено в рандомизированных плацебо-контролируемых исследованиях в популяции с деменцией в случае применения некоторых атипичных антипсихотиков. Механизм такого повышения риска неизвестен. Повышенный риск нельзя исключить также и в случае применения других антипсихотиков или в других популяциях пациентов. Кветиапин следует с осторожностью применять у пациентов, имеющих факторы риска инсульта.
При метаанализе атипичных антипсихотических средств обнаружено, что пожилые пациенты с психозом, связанным с деменцией, имеют повышенный риск смерти по сравнению с группой плацебо.
Не выявлено различий по частоте развития эпилептических припадков у пациентов, принимающих Кетилепт или плацебо. Рекомендуется соблюдать осторожность при назначении Кетилепта пациентам, с эпилептическими припадками в анамнезе. В этих условиях препарат может значительно снижать порог судорожной готовности (например, при болезни Альцгеймера или у лиц старше 65 лет).
Не выявлено различий по частоте развития экстрапирамидных симптомов у пациентов, принимающих разные дозы Кетилепта или плацебо. Также не обнаружено различий по частоте применения антихолинергических препаратов для устранения экстрапирамидных симптомов.
Кетилепт, как и другие антипсихотические средства, при длительном применении может вызывать позднюю дискинезию. В случае возникновения признаков и симптомов поздней дискинезии следует рассмотреть вопрос о снижении дозы или отмене препарата Кетилепт.
Возникновение злокачественного нейролептического синдрома (ЗНС) может быть связано с проводимым антипсихотическим лечением. К клиническим проявлениям синдрома относятся: гипертермия, изменение психического состояния, ригидность мышц, нестабильность вегетативной нервной системы (непостоянные уровни частоты сердечных сокращений и артериального давления, потливость, аритмия), а также повышение уровня креатинфосфокиназы. В таких случаях прием Кетилепта следует отменить и назначить соответствующую терапию.
Одновременное применение Кетилепта с индукторами печеночных ферментов, например, карбамазепином или фенитоином, значительно снижает концентрацию кветиапина в плазме крови, что может повлиять на эффективность лечения этим препаратом. У пациентов, принимающих индукторы печеночных ферментов, начало приема Кетилепта возможно только в том случае, если врачом установлено, что полезные эффекты кветиапина превышают риск отмены индукторов печеночных ферментов. Изменения дозировки индукторов печеночных ферментов должны быть постепенными, и при необходимости их следует заменять неиндуцирующим препаратом, например, вальпроатом натрия.
Гипергликемия или обострение ранее существовавшего сахарного диабета описаны в очень редких случаях во время приема Кетилепта. Рекомендуется тщательное клиническое наблюдение за состоянием больных сахарным диабетом, а также имеющих риск развития сахарного диабета.
Имеются данные о приеме Кетилепта в сочетании с дивалпроэксом или препаратами лития при умеренных или тяжелых эпизодах мании. Однако комбинированная терапия хорошо переносилась. Эти данные выявили аддитивный эффект на 3-й неделе. Второе исследование не выявило аддитивного эффекта на 6-й неделе. После 6-й недели данных о такой комбинации нет.
Симптомы острой отмены (в том числе, тошнота, рвота, бессонница) описаны в очень редких случаях после резкого прекращения приема антипсихотических препаратов в высоких дозах. Возможны рецидивы симптомов психоза и появление расстройств, связанных с непроизвольными движениями (акатизия, дистония и дискинезия). Поэтому при необходимости прекращения приема препарата рекомендуется постепенное снижение дозы.
В клинических исследованиях при приеме Кетилепта не отмечено случаев устойчивой тяжелой нейтропении или агранулоцитоза. Лейкопения и/или нейтропения проходили после прекращения приема Кетилепта. К числу возможных факторов риска лейкопении и/или нейтропении относятся ранее существовавшее снижение числа лейкоцитов и наличие лекарственной лейкопении и/или нейтропении в анамнезе.
Установлена связь приема Кетилепта с вызванным малыми дозами снижением уровней гормона щитовидной железы (Т4 и свободный Т4). Максимальное снижение наступало на 2-ой или 4-й неделе приема Кетилепта, без дальнейшего снижения концентрации гормонов при длительном лечении. Практически во всех случаях после прекращения приема Кетилепта концентрация T4 и свободного T4 возвращалась к исходной, независимо от продолжительности курса лечения. Менее значительное снижение T3 и реверсивного T3 наблюдалось только при приеме более высоких доз Кетилепта. Уровни ТТГ и ТСГ (тироксин-связывающего глобулина) оставались неизменными. Клинически выраженный гипотиреоз не обнаружен.
У некоторых пациентов во время приема Кетилепта отмечены бессимптомные повышения активности печеночных ферментов (АЛТ, АСТ) или ГГТ. На фоне лечения Кетилептом эти изменения, как правило, обратимы.
При непереносимости лактозы следует учитывать ее содержание в каждой таблетке, покрытой оболочкой 25 мг - 4,42 мг лактозы, 100 мг- 17,05 мг лактозы, 150 мг- 25,47 мг лактозы, 200 мг- 34,1 мг лактозы и 300 мг- 50,94 мг лактозы. Кетилепт не следует назначать пациентам с редкими наследственными нарушениями толерантности к галактозе, наследственным дефицитом лактазы или синдромом нарушения всасывания глюкозы-галактозы.
Беременность и лактация
Безопасность и эффективность применения Кетилепта во время беременности не установлена. Поэтому при беременности Кетилепт можно применять только, если ожидаемая польза для матери превышает потенциальный риск для плода.
В случаях применения Кетилепта во время беременности у новорожденных наблюдались эффекты отмены. Степень экскреции кветиапина с молоком не известна. При необходимости применения Кетилепта в период лактации следует решить вопрос о прекращении грудного вскармливания.
Особенности влияния лекарственного средства на способность управления транспортными средствами и работы с механизмами
Кетилепт может вызывать сонливость. Поэтому в начале лечения, следует воздержаться от управления автотранспорта и занятий потенциально опасными видами деятельности, требующих повышенного внимания и быстроты психомоторных реакций. В дальнейшем степень и длительность ограничений должны быть установлены врачом для каждого пациента индивидуально.

Передозировка
Данные о передозировке Кетилепта ограничены. Описаны случаи приема Кетилепта до 20 г, без фатальных последствий и с полным восстановлением. Крайне редко сообщалось о случаях тяжелой передозировки кветиапина, приводивших к смерти или коме.
Симптомы: сонливость, седативный эффект, тахикардия, артериальная гипотензия.
Лечение: Специфический антидот отсутствует. При тяжелой интоксикации следует учитывать возможность одновременного приема пациентом нескольких препаратов. Рекомендуется симптоматическая терапия, проведение мероприятий, направленных на восстановление и поддержание функции дыхательных путей, обеспечение адекватной оксигенации и вентиляции легких. Мониторинг сердечно-сосудистой системы с непрерывным ЭКГ контролем. Тщательное медицинское наблюдение и мониторирование следует продолжать до полного восстановления состояния пациента.

Форма выпуска и упаковка
По 10 таблеток в контурной ячейковой упаковке из пленки ПВХ/ПВДХ/ фольги алюминиевой.
По 3 или 6 контурных ячейковых упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках в картонной пачке.


Условия хранения
Хранить при температуре не выше 25 oС.
Хранить в недоступном для детей месте!

Срок хранения
5 лет
Не использовать по истечении срока годности!

Условия отпуска из аптек
По рецепту

Производитель
ЗАО «ФАРМАЦЕВТИЧЕСКИЙ ЗАВОД ЭГИС»
1106 БУДАПЕШТ, ул. Керестури, 30-38 Венгрия
Телефон: (36-1) 803-5555, факс: (36-1) 803-5529

Владелец регистрационного удостоверения
ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС», Венгрия

Адрес организации, принимающей на территории Республики Казахстан претензии от потребителей по качеству продукции (товара)
Представительство в РК ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС»
050060, г. Алматы, ул. Жарокова 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

 

 

Дәрілік заттың медицинада қолданылуы
жөніндегі нұсқаулық
Кетилепт® (жүктеу)


Саудалық атауы
Кетилепт®

Халықаралық патенттелмеген атауы
Кветиапин

Дәрілік түрі
Қабықпен қапталған 25 мг, 100 мг, 150 мг, 200 мг, 300 мг таблеткалар

Құрамы
Қабықпен қапталған бір таблетканың құрамында:
белсенді зат – 25 мг, 100 мг, 150 мг, 200 мг және 300 мг (қабықпен қапталған әрбір таблеткада тиісінше 28,78 мг, 115,13 мг, 172,70 мг, 230,26 мг және 345,40 мг кветиапин фумаратына баламалы) бар
қосымша заттар:
Ядросы: микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, натрий карбоксиметилкрахмалы (А типі), повидон, магний стеараты, кремнийдің коллоидты сусыз қостотығы
Қабығы:
Қабықпен қапталған 25 мг, 100 мг, 300 мг таблеткалар: Opadry II 33G28523 ақ (гипромеллоза, титанның қостотығы E171, макрогол 3350, лактоза моногидраты, триацетин)
Қабықпен қапталған 150 мг, 200 мг таблеткалар: Opadry II 33G28523 ақ (гипромеллоза, титанның қостотығы E171, макрогол 3350, лактоза моногидраты, триацетин); Opadry II 33G24283 қызғылт (гипромеллоза, титанның қостотығы E171, лактоза моногидраты, макрогол 3350, триацетин, темірдің қызыл тотығы Е 172, темірдің сары тотығы Е 172)

Сипаттамасы
Ақ немесе ақ түсті дерлік, екі жағы дөңес, бір жақ бетінде стилизденген «Е» әрпі ойып жазылған және басқа жақ бетінде 201 саны жазылған, қабықпен қапталған, дөңгелек, иіссіз немесе иіссіз дерлік таблеткалар (25 мг доза үшін).
Ақ немесе ақ түсті дерлік, екі жағы дөңес, бір жақ бетінде стилизденген «Е» әрпі және 202 саны ойып жазылған, қабықпен қапталған, дөңгелек, иіссіз немесе иіссіз дерлік таблеткалар (100 мг доза үшін).
Қызғылт түсті, екі жағы дөңес, бір жақ бетінде стилизденген «Е» әрпі және 203 саны ойып жазылған, қабықпен қапталған, дөңгелек, иіссіз немесе иіссіз дерлік таблеткалар (150 мг доза үшін).
Қою қызғылт түсті, екі жағы дөңес, бір жақ бетінде стилизденген «Е» әрпі және 204 саны ойып жазылған, қабықпен қапталған, дөңгелек, иіссіз немесе иіссіз дерлік таблеткалар (200 мг доза үшін).
Ақ немесе ақ түсті дерлік, екі жағы дөңес, бір жақ бетінде стилизденген «Е» әрпі және 205 саны ойып жазылған, қабықпен қапталған, дөңгелек, иіссіз немесе иіссіз дерлік таблеткалар (300 мг доза үшін).

Фармакотерапиялық тобы
Антипсихотиктер (Нейролептиктер). Дибензодиазепиндер және олардың туындылары. Кветиапин.
АТХ коды N05A H04

Фармакологиялық қасиеттері
Фармакокинетикасы
Ішке қабылдағаннан кейін кветиапин асқазан-ішек жолынан тез сіңеді. Ас қабылдау кветиапиннің биожетімділігіне елеулі ықпал етпейді. Қан плазмасында ең жоғары концентрациясы 1,5 сағаттан соң білінеді. Кветиапин организмде кең таралады, мұндай кезде таралу көлемі әр кг дене салмағына шаққанда 10±4 л құрайды. Қан плазмасы ақуыздарымен байланысуы 83-ға жуық. Кветиапин іn vitro варфариннің немесе бензодиазепиннің сарысу альбуминімен байланысуына ықпалын тигізбейді. Өз кезегінде, варфарин немесе бензодиазепиндер кветиапиннің байланысуын өзгертпейді. Кветиапиннің жартылай шығарылу кезеңі шамамен 7 сағатты құрайды, ал кветиапиннің 5-НТ2 және D2-рецепторларға әсері оны бір рет қабылдағаннан кейін 12 сағатқа дейін жалғасады. Кветиапин бауырда елеулі дәрежеде метаболизденеді. Оның биотрансформацияға ұшырауының негізгі жолы сульфототығу және тотығу болып табылады. Кветиапиннің Р450 цитохромы арқылы метаболизмінің негізгі ферменті СҮР3A4 изоферменті болып табылады. Негізгі плазмалық метаболиттердің айқын фармакологиялық белсенділігі жоқ. Кветиапин белсенді метаболизмге ұшырайды, мұндай кезде ішке бір реттік дозаны қабылдағаннан кейін 5 -дан азы өзгермеген күйінде шығарылады, шамамен 73-ы бүйректер арқылы және 21-ы нәжіспен бірге шығарылады. Кветиапиннің фармакокинетикасы дозалардың емдік диапазонында дозаға тәуелді және емделушінің жынысына немесе нәсіліне байланысты емес. Егде жастағы адамдарда кветиапиннің орташа клиренсі, 18-65 жастағы емделушілерге қарағанда, шамамен 30-50-ға төмен.
Кветиапиннің орташа плазмалық клиренсі бүйрек ауыр жеткіліксіздігіне шалдыққан емделушілерде (креатинин клиренсі 30 мл/мин/1,73 м2-ден төмен) және бауыры зақымданған емделушілерде (тұрақты алкогольдік цирроз) шамамен 25-ға аз, бірақ клиренстің жекелей көрсеткіштері дені сау адамдардағыға сәйкес шекте болады.
Фармакодинамикасы
Кетилепт – мидың нейротрансмиттерлі рецепторларының көптеген бөлігіне антагонистік әсер ететін атипиялық антипсихотикалық препарат. Кветиапиннің серотонинді (5-НТ1A және 5-НТ2), допаминді D1 және D2, гистаминді (Н1) және адренергиялық 1 және 2-рецепторларға ұқсастығы бар. Допаминді D1 және D2 рецепторларға қарағанда, 5-НТ2-рецепторларының өте күшті тежегіші болып табылады. Кветиапиннің сондай-ақ гистаминді (Н1) және 1-рецепторларға ұқсастығы жоғары, 2-рецепторларға ұқсастығы төмен. М-холинорецепторларға және бензодиазепинді рецепторларға ұқсастығы жоқ. Кветиапиннің, басқа антипсихотикалық дәрілердегі сияқты, әсер ету механизмі белгісіз. Препараттың антипсихотикалық және экстрапирамидалы әсерлері рецепторларға антагонистік әсер етуінің ерекше біріктіріліміне шамамен байланысты. Кветипинді қабылдаған кезде ұйқышылдықтың дамуын оның гистаминді (Н1) рецепторларына үлкен ұқсастығымен түсіндіруге болады. Кветиапинді қабылдау кезінде ортостатикалық гипотензияның дамуын оның 1-рецепторларға жоғары ұқсастығымен түсіндіруге болады.
Болуы мүмкін экстрапирамидалы симптомдарды анықтау үшін жүргізілетін зерттеулер Кетилепттің допаминді D2-рецепторларды тиімді бөгейтін дозаларында әсер еткен кезде өте әлсіз каталепсия болатындығын көрсетті. Кветиапин моторлы функцияға қамтылған А9-нигростриальді нейрондармен салыстырғанда, мезолимбиялық А10-допаминергиялық нейрондардың белсенділігін іріктеп төмендетеді. Клиникалық зерттеулер (Кветиапинді тәулігіне 75-750 мг дозада қолдана отырып жасалған) кветиапин мен плацебо арасында экстрапирамидалы симптомдардың пайда болу жиілігі бойынша немесе антихолинергиялық дәрілерді қоса қолданғанда айырмашылықтар білінген жоқ.
Кетилепт қан плазмасында пролактин деңгейін ұзақ уақыт бойы арттырмайды. Бекітілген дозамен жүргізілген клиникалық зерттеулерде Кетилептті немесе плацебоны қолданған кезде пролактин деңгейінде айырмашылықтар байқалған жоқ. Кетилепт шизофренияның позитивті және негативті белгілерін емдеуде тиімді препарат болып саналады.

Қолданылуы
- жедел және созылмалы психоздарды емдеуде, шизофренияны қоса
- биполярлы бұзылуларда орташа немесе ауыр маниакальді эпизодтарды емдеуде
- алдыңғы маниакальді, аралас және депрессивті көріністер кезінде кветиапинмен емдеуге жақсы жауап берген емделушілерде депрессивті, маниакальді және аралас көріністердің қайталануының алдын алуда

Қолдану тәсілдері және дозасы
Кетилептті, ас қабылдауға байланыссыз, тәулігіне 2 рет ішке қабылдаған жөн.
Ересектер:
Шизофренияны қоса, жедел және созылмалы психоздарды емдеу:
Емдеудің алғашқы 4 күніндегі тәуліктік жиынтық доза: 1-күні – 50 мг, 2-күні – 100 мг, 3-күні – 200 мг және 4-күні – 300 мг. Емдеудің 4-күнінен бастап препараттың тәуліктік дозасы – 300 мг.
Клиникалық әсеріне және емделушінің жекелей көтеруіне қарай доза тәулігіне 150 мг-нан 750 мг-ға дейінгі шекте өзгеріп отырады.
Препаратты 800 мг-нан жоғары тәуліктік дозада қолданудың қауіпсіздігі жөнінде деректер жоқ.
Биполярлы бұзылуларда жедел маниакальді эпизодтарды емдеу:
Емдеудің алғашқы 4 күніндегі тәуліктік жиынтық доза: 1-күні – 100 мг, 2-күні – 200 мг, 3-күні – 300 мг және 4-күні – 400 мг. Бұдан әрі емдеудің 6-күніне қарай препараттың тәуліктік дозасы 800 мг-ға дейін арттырылуы мүмкін. Тәуліктік дозаның артуы тәулігіне 200 мг-нан аспауға тиіс. Клиникалық әсеріне және емделушінің жекелей көтеруіне қарай доза тәулігіне 200 мг-нан 800 мг-ға дейінгі шекте өзгеріп отырады. Әдеттегі тиімді доза – тәулігіне 400 мг-нан 800 мг-ға дейін.
Биполярлы бұзылыстарда маниакальді, депрессивті және аралас көріністердің алдын алуда
Биполярлы бұзылыстардан болған жедел жағдайларда, кветиапинмен емге жақсы жауап берген емделушілер препаратты сол дозада жалғастыруы керек. Әрі қарай, емделушінің емдеуге жекелей клиникалық реакциясына және жағымдылығына байланысты препараттың екі қабылдауға бөлінетін тәуліктік дозасы, 300- ден 800мг – дейінгі ауқымда таңдап алынуы мүмкін.
Демеуші ем жүргізген кезде препараттың ең төмен тиімді дозасын пайдалану қажет.
Егде жастағы емделушілерде: Кетилептті, әсіресе емдеу курсының басында, сақтықпен қолданған жөн. Бастапқы доза – тәулігіне 25 мг. Дозаны, жас емделушілердегіге қарағанда әдетте төмен болатын тиімді дозаға жеткізгенше, тәулігіне 25-50 мг-нан арттырып отырған жөн. Ішке қабылдаған кезде кветиапиннің қан плазмасындағы клиренсі 65 жастағы және одан үлкен жастағы емделушілерде 30-50-ға төмендеуі мүмкін, ол кейде осындай емделушілерде дозаны өзгертуді қажет етуі мүмкін.
Бүйрек және бауыр функциясының жеткіліксіздігіне шалдыққан емделушілерге емдеуді тәулігіне 25 мг дозадан бастау керек, содан кейін тиімді дозаға жеткізгенше, емделушінің клиникалық реакциясына және жекелей көтеруіне қарай, дозаны күн сайын 25-50 мг-нан арттыруға болады.
Сақтықпен таңдау және төмендетілген дозалар әлсіреген емделушілерге немесе гипотензиялық реакцияларға бейім емделушілерге ұсынылады.
Демеуші терапия
Шизофренияға шалдыққан емделушілерді кетилептпен емдеудің мүмкін болатын ұзақтығы жөнінде жеткілікті деректердің жоқтығына қарамастан, басқа антипсихотикалық дәрілерді қолданған кездегі демеуші емнің тиімділігі жақсы анықталған. Сондықтан Кетилепт препаратын емделушілерге тағайындауды жалғастыру керек; ремиссияны сақтау үшін өте төмен дозаны қабылдау керек. Демеуші терапия жүргізу қажеттілігін білу үшін емделушілердің жағдайын мезгіл-мезгіл бақылап отырған жөн.
Бұдан бұрын кветиапин қабылдаған емделушілерде үзілген емдеу курсын қайта жаңғырту:
Бұдан бұрын кветиапин қабылдаған емделушілерде үзілген емдеу курсын қайта жаңғырту жөніндегі деректер жеткіліксіз. Бұдан бұрын кветиапин қабылдаған емделушіге Кетилепт препаратын қабылдауды қайта жаңғырту қажет болған кезде: Кетилепт препаратын тоқтатқаннан кейін бір аптаға жеткізбей препарат қабылдауды демеуші терапия кезінде қабылданған дозада жалғастыру ұсынылады. Кетилептті бір аптадан астам уақыт қабылдаған емделушілерде емдеуді қайта жаңғыртқан кезде, клиникалық әсеріне қарай, тиімді дозаға жеткенше, дозаны бастапқы таңдау тәртібін қолданады.
Басқа антипсихотикалық препараттармен емдеуден ауысу:
Емделушілерді басқа антипсихотикалық препараттармен емдеуден кватиапинге ауыстыру, сондай-ақ Кетилептті басқа антипсихотикалық препараттармен біріктіріп қолдану жөнінде жүйелі деректер жоқ.
Шизофренияға шалдыққан кейбір емделушілерде бұдан бұрын қабылданған антипсихотикалық препаратты бірден тоқтатуға болатынына қарамастан, көптеген емделушілерде препаратты біртіндеп тоқтату қажет етіледі. Бір препараттан басқа препараттарға ауысу екі антипсихотикалық дәрілерді бір мезгілде қолдануды қажет ететін жағдайлардың барлығында, біріктіріп қолданудың осы кезеңін мүмкіндігінше қысқартқан жөн.
Шизофренияға шалдыққан емделушілерді ұзақ уақыт әсер ететін антипсихотикалық препараттардан Кетилептке ауыстырған кезде, егер бұл қажет болса, Кетилепт препаратын қабылдауды келесі жоспарлы инъекция сәтінде бастаған жөн. Бұдан бұрынғы ұзақ уақыт әсер ететін антипсихотикалық дәрілердің экстрапирамидалы жағымсыз әсерлерін жою үшін тағайындалған препаратпен емдеуді жалғастыру қажеттілігіне мезгіл-мезгіл баға беріп отырған жөн.

Жағымсыз әсерлері
Өте жиі (1/10)
- бас айналу, бас ауыру
- ұйқышылдық (әсіресе емдеу курсының алғашқы 2 аптасы бойы, ол әдетте Кетилепт препаратын қолдануды жалғастырған кезде жойылады)
Жиі (1/10 және 1/100)
- лейкопения
- дене салмағының артуы (көбінесе емдеудің алғашқы аптасында)
- бауыр ферменттері белсенділігінің (АЛТ, АСТ) жоғарылауы
- гиперпролактинемия
- бас айналу, естен тану, тахикардиямен бірге болатын ортостатикалық гипотензия (әсіресе доза таңдаудың бастапқы кезеңінде)
- ринит
- ауыз ішінің құрғауы, іш қатуы, диспепсия
- орташа астения, шеткергі ісінулер
- әдеттен тыс түс көрулер және шым-шытырық түс көру
- экстрапирамидті симптомдар
- дизартрия
- анық көрмеу
Жиі емес ( 1/100 және 1/1000)
- эозинофилия, тромбоцитопения
- жоғары сезімталдық
- эпилепсия ауруының ұстамалары
- ГГТ деңгейінің жоғарылауы
- ас қабылдаудан кейін триглицеридтер деңгейінің, жалпы холестерин деңгейінің жоғарылауы
Сирек (1/1000)
- сарғаю
- приапизм, галакторея
- қатерлі нейролептикалық синдром
Өте сирек (1/10.000)
- нейтропения
- гипергликемия, бұдан бұрын болған қант диабеті барысының нашарлауы
- анафилактикалық реакция, есекжем, Стивен-Джонсон синдромы
Басқа антипсихотикалық дәрілер сияқты, Кетилепт QТ аралығын ұзартуы мүмкін, бірақ клиникалық зерттеулерде бұл әсер тұрақты болған жоқ. Кетилептті қолданған кезде қарыншалық аритмиялар, пируэтті тахикардия, анықталмаған себептерден болған аяқ асты болатын өлім және жүректің тоқтап қалуы жөнінде деректер жоқ, алайда бұл жағымсыз әсерлер антипсихотикалық дәрілердің барлығына тән.
1Альфа1- адренергиялық рецепторларды бөгейтін басқа да антипсихотикалық препараттар сияқты, кветиапин тахикардиямен, және кейбір жағдайларда әсіресе, емдеудің бастапқы фазасы кезінде естен тану жағдайларымен қатар жүретін ортостатикалық гипотензияны жиі туындатуы мүмкін ( доза таңдау кезеңінде).


Қолдануға болмайтын жағдайлар
- кветиапинге немесе препараттың басқа компоненттеріне сезімталдық жоғары болғанда
- балаларға және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге (Кетилептті қолданудың тиімділігі және қауіпсіздігі анықталған жоқ)
- Кетилептті СҮР3A4 тежегіштерімен, мысалы, АИВ-протеаза тежегіштерімен, азолды зеңге қарсы препараттармен, эритромицинмен, кларитромицинмен және нефазодонмен бір мезгілде қолдану.

Дәрілермен өзара әрекеттесуі
Кетилептті орталық жүйке жүйесіне әсер ететін басқа препараттармен бір мезгілде тағайындаған кезде ерекше сақтық қажет етіледі.
Әртүрлі дозаларда қолданған кездегі кветиапиннің фармакокинетикасына жүргізілген зерттеулерде, кветиапинді кетоконазолды қабылдауға дейін немесе кетоконазолмен бір мезгілде тағайындаған кезде бұл кветиапиннің орташа Сmах және АUС шамасының, тиісінше, 235 және 522-ға артуына, сондай-ақ кветиапин клиренсінің 84-ға азаюына әкеп соқтырды. Кветиапиннің жартылай шығарылу кезеңі 2,5-тен 6,8 сағатқа дейін артты, бірақ орташа tmах шамасы өзгерген жоқ.
Дозасы 25 мг Кетилептті кетоконазолмен (СҮР3A4) бір мезгілде қабылдау кветиапиннің АUС-н 5-8 есе арттырды. Сондықтан Кетилептті СҮР3Ф4 тежегіштерімен бір мезгілде қолдануға болмайды.
Ферменттердің іn vitro тежелуі жөніндегі деректер кветиапиннің және оның 9 метаболитінің, Р450 цитохромы (1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 3A4) арқылы in vivo метаболизміне тежегіш әсері жоқ.
Кетилептті фенитоинмен бір мезгілде тағайындау оны ішке қабылдаған кезде плазмада кветиапин клиренсінің артуына әкеп соқтырады, өйткені фенитоин Р450 цитохромының 3A4 изоферментін индукциялайды. Кветиапинді (тәулігіне 3 рет 250 мг-нан) және фенитоинды (тәулігіне 2 рет 100 мг-нан) бір мезгілде қолдану оны ішке қабылдағаннан кейін кветиапиннің орташа клиренсін 5 есе арттырды. Кетилептті және фенитоинды бір мезгілде қабылдаған емделушілерде шизофрения симптомдарын түзету үшін Кетилепт препаратының немесе бауыр ферменттерінің басқа индукторларының (карбамазепиннің, барбитураттардың, рифампициннің немесе глюкокортикоидтардың) дозаларын арттыру қажет етілуі мүмкін. Фенитоинды тоқтатқан кезде және/немесе фермент-индуцирлейтін қасиеттері жоқ вальпроатқа ауысқан кезде сақ болу қажет.
Шизофренияны емдеу үшін Кетилепт препаратының ең жоғары тиісті тәуліктік дозасы 750 мг құрайды, өте жоғары дозаларда ұзақ уақыт қолдану олардың әрбір емделуші үшін пайдасы мен қаупін мұқият салыстырғаннан кейін ғана мүмкін болады.
Ферменттердің өзіне тән емес тежегіші болып табылатын циметидинді тәулігіне 3 рет 400 мг дозада 4 күн бойы күн сайын жүйелі қабылдау кветиапиннің оны ішке қабылдағаннан кейін (тәулігіне 3 рет 150 мг-нан) плазмадағы орташа клиренсін 20-ға арттырады. Кетилептті циметидинмен бір мезгілде қолданған кезде Кетилепттің дозасын түзету қажет емес.
Тиоридазинмен (тәулігіне 2 рет 200 мг-нан) бір мезгілде қолданған кезде кветиапиннің ішке қабылдағаннан кейін (тәулігіне 2 рет 300 мг-нан) плазмадағы клиренсі 65 -ға жоғарылайды.
Флуоксетинді (СҮР3A4 және СҮР2D6-тежегіші) тәулігіне 1 рет 60 мг-нан, имипраминді (СҮР2D6-тежегіші) тәулігіне 2 рет 75 мг-нан галоперидалды (7,5 мг тәулігіне 2 рет) немесе рисперидонды (тәулігіне 2 рет 3 мг-нан) Кетилептпен (тәулігіне 2 рет 300 мг-нан) бір мезгілде қолданған кезде кветиапиннің тепе-тең фармакокинетикасы елеулі өзгеріске ұшыраған жоқ.
Кетилептті күн сайын қабылдау (тәулігіне 3 рет 750 мг-нан) антипириннің немесе оның метаболиттерінің клиренсін клиникалық тұрғыдан айқын өзгеріске ұшыратқан жоқ, өйткені кветиапиннің Р450 цитохромы арқылы антипирин метаболизміне қатысатын бауыр ферменттерін мардымсыз төмендететін әсері бар.
Кетилептті (тәулігіне 3 рет 250 мг-нан) литий препараттарымен бір мезгілде тағайындау тепе-тең жағдайда литий препараттарының фармакокинетикасына ықпал еткен жоқ. Бір реттік 2 мг дозаны ішке қабылдағаннан кейін лоразепамның орташа клиренсі Кетилептпен (тәулігіне 3 рет 250 мг-нан) бір мезгілде қабылдаған кезде 20-ға төмендеді.
Натрий вальпроатының және Кетилепттің фармакокинеткасы оларды бір мезгілде қолданған кезде елеулі өзгеріске ұшыраған жоқ.
Жиі қолданылатын жүрек-қан тамыр препараттарының кветиапинмен өзара әрекеттесуіне арнайы зерттеулер жүргізілген жоқ.
Темекі тарту қан плазмасындағы кветиапиннің клиренсіне ықпалын тигізген жоқ.
Кетилептті грейпфрут шырынымен бірге қабылдауға болмайды.
Психозға шалдыққан науқастарда Квилепт танымдық және қимылдау қабілетіне этанолдың әсерін күшейтеді. Сондықтан алкогольді және кетилептті бір мезгілде қабылдауға болмайды.

Айрықша нұсқаулар
Кетилептті жүрек-қан тамыр жүйесі ауруы, ми қан тамырларының ауруы немесе артериялық гипотензияға бейім басқа жағдайлары анықталған емделушілерге сақтықпен қолданған жөн.
Кетилепт ортостатикалық гипотензияны, әсіресе дозаны таңдаудың алғашқы кезеңінде тудыруы мүмкін (жастарға қарағанда, егде жастағы емделушілерде жиі байқалады).
Кетилептті қабылдау мен QТ аралығының артуы арасында өзара байланыс байқалған жоқ. Алайда артық дозаланған кезде QТ аралығының ұзарғаны байқалады. Кетилептті QТ аралығын ұзартатын препараттармен (басқа антипсихотикалық препараттарды қосқанда) бір мезгілде тағайындаған кезде, әсіресе егде жастағы емделушілерге, QТ іштен туа ұзару синдромы бар, жүрек жеткіліксіздігіне, жүрек гипертрофиясына, гипокалиемияға, гипомагниемияға шалдыққан емделушілерге және отбасылық сыртарқысында QТ аралығының ұзаруы бар емделушілерге сақтықпен қолданған жөн.
Кветиапинді деменцияға байланысты психозға шалдыққан егде жастағы емделушілерге қолдануға болады.
Кейбір атипиялық антипсихотиктерді қолданған жағдайда деменциясы бар популяцияға жүргізілген рандомизирленген плацебо-бақыланатын зерттеулер кезінде ми қан айналымында жағымсыз құбылыстардың шамамен 3 есе жоғарылау қаупі білінді. Қауіптің мұндай жоғарылау механизмі белгісіз. Жоғары қауіпті басқа антипсихотиктерді қолданған жағдайда да немесе емделушілердің басқа популяцияларында болатындығын жоққа шығаруға болмайды. Кветиапинді инсульттің қауіпті факторлары бар емделушілерге сақтықпен қолданған жөн.
Атипиялық антипсихотикалық дәрілерге метаанализ жасаған кезде деменцияға байланысты психозға шалдыққан егде жастағы емделушілерде, плацебо тобындағылармен салыстырғанда, өлім-жітімнің жоғары қаупі бар.
Кетилептті және плацебо қабылдап жүрген емделушілерде эпилепсия ауруы ұстамаларының даму жиілігі бойынша айырмашылықтар білінген жоқ. Кетилептті сыртарқысында эпилепсия ұстамасы бар емделушілерге тағайындаған кезде сақ болу керек. Мұндай жағдайларда препарат құрысуға дайындық шегін едәуір төмендетуі мүмкін (мысалы, Альцгеймер ауруында немесе 65 жастан асқан кісілерде).
Кетилепттің әртүрлі дозасын немесе плацебо қабылдаған емделушілерде экстрапирамидалы симптомдардың даму жиілігі бойынша айырмашылықтар байқалған жоқ. Сондай-ақ экстрапирамидалы симптомдарды жою үшін антихолинергиялық препараттарды қолдану жиілігі бойынша айырмашылықтар білінген жоқ.
Кетилепт, басқа антипсихотикалық дәрілер сияқты, ұзақ уақыт қолданылған кезде кеш дискинезияны тудыруы мүмкін. Кеш дискинезия белгілері және симптомдары пайда болған жағдайда дозаны төмендету немесе Кетилепт препаратын тоқтату жөніндегі мәселені қарастырған жөн.
Қатерлі нейролептикалық синдромның (ҚНС) пайда болуы жүргізілген антипсихотикалық емге байланысты болуы мүмкін. Синдромның клиникалық белгілеріне мыналар жатады: гипертермия, психикалық жағдайдың өзгеруі, бұлшық еттердің құрысуы, вегетативті жүйке жүйесінің тұрақсыздығы (жүректің жиырылу жиілігінің және артериялық қысымның тұрақсыз деңгейі, тершеңдік, аритмия), сондай-ақ креатинифосфокиназа деңгейінің жоғарылауы. Мұндай жағдайларда Кетилептті қабылдауды тоқтатқан және тиісті ем тағайындаған жөн.
Кетилептті бауыр ферменттерінің индукторларымен, мысалы, карбамазепинмен немесе фенитоинмен бір мезгілде қолдану қан плазмасында кветиапиннің концентрациясын едәуір төмендетеді, ол осы препаратпен емдеу тиімділігіне ықпалын тигізуі мүмкін. Бауыр ферменттерінің индукторын қабылдап жүрген емделушілерде Кетилепт, егер дәрігер кветиапиннің пайдалы әсерлері бауыр ферменттері индукторларын тоқтату қаупінен басым екендігін анықтаған жағдайда ғана, қабылдануы мүмкін. Бауыр ферменттері индукторларының дозасын өзгерту біртіндеп жүргізілуге тиіс, және де қажеттілік болған кезде оларды индукцияланбайтын препаратпен, мысалы, натрий вальпроатпен алмастырған жөн.
Кетилептті қабылдаған өте сирек жағдайларда гипергликемияның болғаны немесе бұрыннан бар қант диабетінің асқынғаны айтылған. Қант диабетіне шалдыққан науқастардың, сондай-ақ қант диабетінің даму қаупі бар адамдарды клиникалық тұрғыдан мұқият тексеру керек.
Орташа немесе ауыр түрдегі мания эпизодтарында Кетилептті дивалпроэкспен немесе литий препараттарымен қабылдау жөнінде деректер бар. Алайда біріктірілген емнің жағымдылығы жақсы болды. Бұл деректер 3-аптада аддитивті әсер берді. Екінші зерттеуде 6-аптада аддитивті әсер байқалған жоқ. 6-аптадан кейінгі мұндай біріктірілім жөнінде деректер жоқ.
Жедел тоқтату симптомдардың (оның ішінде, жүректің айнуы, құсу, ұйқысыздық) жоғары дозалы антипсихотикалық препараттарды бірден тоқтатқаннан кейін болған жағдайы өте сирек айтылған. Психоз симптомдарының қайталануы және еріксіз қозғалумен байланысты (акатизия, дистония және дискинезия) бұзылулардың пайда болуы мүмкін. Сондықтан препарат қабылдауды тоқтату қажет болған кезде дозаны біртіндеп азайту керек.
Клиникалық зерттеулерде Кетилептті қабылдаған кезде тұрақты ауыр нейтропения немесе агранулоцитоз байқалған жоқ. Лейкопения және/немесе нейтропения Кетилепт препаратын қабылдауды тоқтатқаннан кейін жоғалды. Лейкопения және/немесе нейтропения қаупінің мүмкін болатын факторларына бұдан бұрын лейкоциттер санының елеулі төмендеуі және сыртартқысында дәрілік лейкопенияның және/немесе нейтропенияның болуы жатады.
Кетилептті қабылдаудың аздаған дозалардан болған қалқанша без гормоны (Т4 және бос Т4) деңгейінің төмендеуімен байланысы анықталды. Ең жоғарғы төмендеу Кетилептті қабылдаудың 2- және 4-аптасында, ұзақ емдеген кезде гормондардың концентрациясының одан әрі төмендеуінсіз, басталды. Кетилептті қабылдауды тоқтатудың барлық жағдайларында Т4 және бос Т4 концентрациясы емделу курсының ұзақтығына қарамай-ақ бастапқы қалпына оралды. Т3 және реверсивті Т3 деңгейінің өте едәуір төмендеуі Кетилептті өте жоғары дозаларда қабылдаған кезде ғана байқалды. ТТГ және ТГБ (тироксин-глобулинді байланыстырушы) деңгейлері өзгермеген күйінде қалды. Клиникалық тұрғыдан айқын гипотиреоз табылған жоқ.
Кейбір емделушілерде Кетилептті қабылдау кезінде бауыр ферменттерінің (АЛТ, АСТ) немесе ГГТ белсенділіктерінің симптомсыз артқаны байқалды. Кетилептпен емдеу фонында бұл өзгерулер, әдеттегідей, қайтымды болды.
Лактоза жақпаған кезде оның қабықпен қапталған 25 мг әрбір таблеткасындағы мөлшерін – 4,42 мг лактоза, 100 мг – 17,05 мг лактоза, 150 мг – 25,47 г лактоза, 200 мг – 34,1 мг лактоза, және 300 мг – 50,94 мг лактоза бар екендігін ескерген жөн. Кетилептті галактозаға төзімділігінде сирек тұқым қуалайтын бұзылулар, лактозаның тұқым қуалаған тапшылығы немесе глюкоза-галактоза сіңуінің бұзылу синдромы бар емделушілерге тағайындамаған жөн.
Жүктілік және лактация
Кетилептті жүктілік кезінде қолдану тиімділігі және қауіпсіздігі анықталған жоқ. Сондықтан жүктілік кезінде Кетилептті тек, егер ана үшін күтілетін пайдасы ұрық үшін мүмкін болатын қауіптен басым болса, қолдануға болады.
Кетилептті жүктілік кезінде қолданған жағдайларда жаңа туған нәрестелерде тоқтату синдромы байқалды. Кветиапиннің сүтпен бірге шығарылу дәрежесі белгісіз. Кетилептті лактация кезеңінде қолдану қажет болған кезде бала емізуді тоқтату мәселесін шешкен жөн.
Дәрілік заттың көлікті басқару және механизмдермен жұмыс жасау қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Кетилепт ұйқышылдықты тудыруы мүмкін. Сондықтан емдеуді бастаған кезде автокөлікті басқаруды және жоғары зейінді және психомоторлы реакциялардың шапшаңдығын қажет ететін қауіпті қызмет түрлерімен айналысуды тоқтата тұрған жөн. Әрі қарай шектеу дәрежесі және ұзақтығын дәрігер әрбір емделушіге жекелей белгілеуі тиіс.

Артық дозалануы
Кетилепттің артық дозалануы жөнінде деректер шектелген. Кетилептті 20 г-ға дейін қабылдау жағдайлары, өлім жағдайларынсыз және толық қалпына келу жағдайлары айтылған.
Кветиапиннің өлімге немесе комаға әкеп соқтырған ауыр артық дозалануы жөнінде сирек айтылған.
Симптомдары: ұйқышылдық, седативті әсер, тахикардия, артериялық гипотензия.
Емі: Арнайы уқайтарғысы жоқ. Ауыр уыттану кезінде емделушінің бірнеше препаратты бір мезгілде қабылдағандығын ескерген жөн. Симптоматикалық ем, тыныс алу жолдарын қалпына келтіру және демеуге бағытталған шаралар жүргізу, талапқа сай оксигенация және өкпелерді желдетуді қамтамасыз ету керек. Жүрек-қан тамыр жүйесіне мониторинг жасау ЭКГ-ні үздіксіз бақылаумен жүруі керек. Мұқият медициналық бақылау және мониторингті емделушінің жағдайы толық қалпына келгенше жалғастырылуға тиіс.

Шығарылу түрі және қаптамасы
ПВХ/ПВДХ үлбірден/алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада 10 таблеткадан.
3 немесе 6 пішінді ұяшықты қаптама медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.

Сақтау шарттары
25oС-ден аспайтын температурада сақтау керек.
Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!

Сақтау мерзімі
5 жыл
Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін пайдалануға болмайды!

Дәріханалардан босатылу шарттары
Рецепт арқылы

Өндіруші
«ЭГИС ФАРМАЦЕВТИКАЛЫҚ ЗАУЫТЫ» ЖАҚ
1106 БУДАПЕШТ, Керестури көшесі, 30-38 ВЕНГРИЯ
Тел.: (36-1) 803-5555, Факс: (36-1) 803-5529

Тіркеу куәлігі иесінің атауы мен елі
«ЭГИС Фармацевтикалық Зауыты» ЖАҚ, Венгрия

Қазақстан Республикасы аймағында тұтынушылардан өнім (тауар) сапасына қатысты шағымдарды қабылдайтын ұйымның мекенжайы
ҚР-дағы «ЭГИС Фармацевтикалық зауыты» ЖАҚ өкілдігі
050060, Алматы қ-сы, Жароков к-сі 286 Г
тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41,
e-mail: Этот адрес электронной почты защищен от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

Уважаемые посетители!

Ознакомьтесь, пожалуйста, с правилами использования информации, размещенной в этом разделе сайта. В соответствии с законодательством РК на сайте www.egis.kz размещаются только предназначенные для медицинских и фармацевтических работников дословные тексты монографий, научных статей, докладов на конгрессах, конференциях, симпозиумах, а также инструкций по медицинскому применению лекарственных средств, производимых ОАО «Фармацевтический завод ЭГИС» (Венгрия). Данная информация относится только к лекарственным средствам, зарегистрированным в Казахстане в установленном законом порядке. Названия вышеуказанных лекарственных средств, зарегистрированных в других странах, а также рекомендации по их медицинскому применению могут отличаться от информации, размещенной в этом разделе сайта. Не все вышеуказанные лекарственные средства, находящиеся в обращении на территории Казахстана, являются разрешенными к медицинскому применению в других странах. Данная информация может быть использована только медицинскими и фармацевтическими работниками. Ничто в данной информации не может рассматриваться в качестве рекомендации гражданину (пациенту) по диагностированию и лечению каких-либо заболеваний и не может служить для него заменой консультации с медицинским работником. Ничто в данной информации не должно быть истолковано как обращенный к гражданину (пациенту) призыв самостоятельно приобретать или применять какое-либо из вышеуказанных лекарственных средств. Данная информация не может быть использована гражданином (пациентом) для самостоятельного принятия им решения о медицинском применении какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств и/или решения об изменении рекомендованного медицинским работником порядка медицинского применения какого-либо из вышеуказанных лекарственных средств.