ХАРТИЛ® Таблетки — инструкция

Инструкция по медицинскому применению лекарственного средства

ХАРТИЛ® (скачать инструкцию рус, скачать инструкцию каз)

Торговое название

Хартил ®

Международное непатентованное название   

Рамиприл

Лекарственная форма    

Таблетки  5мг и 10мг

Состав

Одна таблетка содержит

активное  вещество — рамиприл  5мг, 10мг,

вспомогательные вещества: натрия гидрокарбонат, лактозы моногидрат, натрия кроскармеллоза, крахмал прежелатинизированный 1500, натрия стеарилфумарат,

Таблетки 5мг содержат Pigment Blend PB-24877 розовый (лактозы моногидрат, железа (III) оксид красный (Е 172), железа (III) оксид жёлтый (Е 172)).

Описание

Таблетки светло-розового или оранжево-розового цвета, возможно с мраморной поверхностью, плоские овальные,  с   фаской,  риской и гравировкой   R3  на одной стороне таблетки, и рисками на боковых поверхностях (для   дозировки  5 мг).

Таблетки белого или почти белого цвета, плоские овальные с фаской,  риской и гравировкой R4 на одной стороне таблетки, и рисками на боковых поверхностях (для дозировки  10 мг). 

Фармакотерапевтическая группа

Препараты, влияющие на систему ренин-ангиотензин. Ангиотензин-конвертирующего фермента (АКФ) ингибиторы.   Рамиприл

Код АТХ   С09А А05

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

После приема внутрь рамиприл быстро всасывается из желудочно-кишечного тракта. Максимальная концентрация рамиприла в плазме крови достигается в течение 1 часа.   Степень всасывания составляет не менее 56 % принятой дозы и не зависит от приема пищи. Биодоступность активного метаболита рамиприлата после приёма внутрь 2,5 мг и 5 мг рамиприла составляет 45 %. Пик плазменной концентрации рамиприлата достигается через 2 — 4 часа после приема рамиприла. Равновесное состояние плазменной концентрации рамиприлата достигается, примерно, на 4-й день приёма рамиприла в терапевтической дозе. Связывание с белками плазмы крови для рамиприла — 73%, рамиприлата -56%. Рамиприл почти полностью метаболизируется в рамиприлат и в дикетопиперазиновый эфир, дикетопиперазиновую кислоту и в глюкурониды рамиприла и рамиприлата. Выведение метаболитов производится, в основном, через почки. Плазменные концентрации рамиприлата снижаются полифазно. Ввиду его мощного насыщенного связывания с АПФ и медленной диссоциации с фермента, рамиприлат демонстрирует продолжительную конечную фазу выведения при очень низкой концентрации препарата в плазме.  После многократного приёма рамиприла по одной дозе в день, эффективный период полувыведения рамиприлата составил 13 — 17 часов (для дозы 5 — 10 мг), а после снижения дозы до 1,25 – 2,5 мг этот период удлинился. Это различие связано с насыщающей способностью фермента, который связывается с рамиприлатом. После однократного приема дозы рамиприла признаков содержания рамиприла и его метаболитов в грудном молоке установлено не было. Однако влияние рамиприла на грудное молоко при многократном приеме доз препарата остаётся невыясненным.

Особые группы пациентов

У пациентов с нарушением функции почек почечное выведение рамиприлата снижено, почечный клиренс рамиприлата прямо пропорционален клиренсу креатинина. Это приводит к повышению концентрации рамиприлата в плазме, которые снижаются более медленно, чем у субъектов с нормальной функцией почек.

У пациентов с нарушением функции печени метаболизм рамиприла в рамиприлат затягивается ввиду сниженной активности печеночных эстераз. Такие пациенты демонстрируют повышенные уровни рамиприла в плазме, а плазменные уровни рамиприла у этих пациентов повышаются. Пиковые значения концентрации рамиприлата у этих пациентов  идентичны таковым у пациентов с нормальной функцией печени.

Период лактации

После однократного перорального приема 10 мг рамиприла повышение его концентрации в плазме крови не достигло измеряемого уровня.  Однако эффект многократных доз не известен.

Фармакодинамика

Рамиприлат, активный метаболит пролекарства рамиприла, ингибирует фермент дипептидилкарбоксипептидазу I (известный также под названием ангиотензин-превращающий фермент АПФ; кининаза II), который в плазме крови и в тканях катализирует превращение ангиотензина I в ангиотензин II – активное сосудосуживающее вещество, а также вызывает распад брадикинина – вазодилататора. Снижение формирования ангиотензина II и ингибирование деградации брадикинина приводит к расширению сосудов. Поскольку ангиотензин II стимулирует также высвобождение альдостерона, рамиприлат снижает секрецию альдостерона. Средний уровень ответа на монотерапию с назначением ингибитора АПФ был ниже в популяции чернокожих (афро-карибских) пациентов с артериальной гипертензией (популяция пациентов с гипертензией, и, как правило, с низким содержанием ренина), чем у пациентов с другим цветом кожи.

Антигипертензивный эффект

Прием рамиприла приводит к снижению артериального давления в положении лежа и стоя, без компенсаторного увеличения частоты сердечных сокращений (ЧСС). Рамиприл значительно снижает общее периферическое сопротивление сосудов (ОПСС), практически не вызывая изменений в почечном кровотоке и скорости клубочковой фильтрации.

После однократного приёма рамиприла внутрь, его антигипертензивное действие отмечается в пределах 1 — 2 часов, достигает максимума через 3 — 6 часов и длится в течение 24 часов.

При ежедневном приеме рамиприла его антигипертензивный эффект постепенно увеличивается в течение 3 — 4-х недель. Было показано, что этот эффект сохраняется при длительном лечении в течение 2 лет.

Внезапная отмена рамиприла не сопровождается быстрым повышением артериального давления.

Сердечная недостаточность

В дополнение к стандартной терапии диуретиками и сердечными гликозидами (по назначению врача) рамиприл эффективен у пациентов с сердечной недостаточностью II-IV классов в соответствии с функциональной классификацией NYHA (Нью-Йоркской Кардиологической Ассоциации).

Рамиприл оказывает благоприятный эффект на сердечную гемодинамику  (снижает давление наполнения левого желудочка, снижает общее периферическое сосудистое сопротивление (ОПСС), повышает минутный объем и улучшает показатели сердечного индекса).

В двух исследованиях ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) и VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) изучали пользу комбинирования препаратов иАПФ с БРА. В исследование ONTARGET включались пациенты с сердечно-сосудистыми или цереброваскулярными заболеваниями в анамнезе или пациенты с диабетом 2 типа с выявленным органным поражением. В исследование VA NEPHRON-D включались пациенты с диабетом типа 2 и диабетической нефропатией.

Эти исследования не выявили каких-либо достоверных преимуществ с точки зрения клинического исхода со стороны почек, сердечно-сосудистой системы или смертности.  В то же время, комбинация иАПФ и БРА была ассоциирована с повышением риска гиперкалиемии, острым нарушением функции почек и/или гипотензией, по сравнению с монотерапией.

Так как фармакодинамический профиль препаратов иАПФ и БРА сходен, эти результаты также применимы и к другим иАПФ и БРА.

Таким образом, препараты иАПФ и БРА не должны применяться в комбинации у пациентов с диабетической нефропатией.

В исследовании ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) изучали пользу добавления алискирена к стандартной терапии иАПФ или БРА у пациентов с диабетом типа 2 с хроническим заболеванием почек, сердечно-сосудистыми заболеваниями или обоими типами заболеваний. Исследование было досрочно остановлено вследствие повышения риска побочных эффектов. Смерть от сердечно-сосудистых причин или инсульта чаще наблюдалась в группе, получавшей алискирен, чем в группе плацебо. Аналогично, побочные эффекты и наиболее значимые серьезные побочные эффекты (гиперкалиемия, гипотензия и нарушение функции почек) чаще имели место в группе, получавшей алискирен, чем в группе плацебо.

 

Показания к применению

— артериальная гипертензия

— профилактика сердечно-сосудистых заболеваний: снижение сердечно-сосудистой заболеваемости и смертности у пациентов с:

  • выраженным атеротромботическим сердечно-сосудистым заболеванием (например, при поражении коронарных сосудов, инсульте или при поражении периферических артерий в анамнезе) с инфарктом миокарда в анамнезе или без него, а также при наличии инсульта
  • сахарным диабетом при наличии по крайней мере одного сердечно-сосудистого фактора риска

— заболевания почек

  • диабетическая клубочковая нефропатия в начальной стадии, определяемая по наличию микроальбуминурии
  • выраженная диабетическая клубочковая нефропатия, определяемая по наличию макропротеинурии у пациентов с наличием хотя бы одного фактора сердечно-сосудистого риска
  • выраженная недиабетическая клубочковая нефропатия, определяемая по наличию макропротеинурии ≥ 3 г/день

 — симптоматическая сердечная недостаточность (острая и хроническая)

— вторичная профилактика после острого инфаркта миокарда: снижение смертности в острой фазе инфаркта у пациентов с клинически выраженной сердечной недостаточностью, если лечение начиналось > 48 часов после начала острого инфаркта миокарда.

 

Способ применения и дозы

Таблетки следует принимать целиком, не разжевывая,  запивая большим количеством жидкости. Таблетки можно принимать независимо от приема пищи.  Таблетки можно делить пополам, разламывая по риске. Дозировку следует установить для каждого пациента индивидуально, с учетом терапевтического эффекта и переносимости.

Пациенты, получающие лечение диуретиками

В начале терапии с применением Хартил возможно возникновение гипотензии; этот эффект более вероятен у пациентов, получающих диуретики. В таком случае следует проявлять осторожность, поскольку у таких пациентов может возникнуть нарушения водно-солевого обмена.

По возможности, диуретики следует отменить за 2 или 3 дня до начала терапии Хартилом.

У пациентов с артериальной гипертензией, продолжающих лечение диуретиками, лечение Хартилом следует начинать с дозировки в 1,25 мг. При этом необходимо контролировать сывороточный уровень калия и функцию почек. В последующем дозировка Хартила должна быть скорректирована в соответствии с целевым уровнем артериального давления.

Артериальная гипертензия

Дозировка подбирается индивидуально по профилю пациента и уровням артериального давления. Хартил может применяться в качестве монотерапии или же в комбинации с прочими антигипертензивными средствами.

Рекомендуемая начальная доза – 2,5мг 1 раз в сутки, с постепенным повышением дозы. У пациентов с повышенной активностью ренин-ангиотензин-альдостероновой системы может произойти значительное снижение давления после приема начальной дозы. Для таких пациентов рекомендуемая начальная дозировка составляет 1,25 мг. Лечение должно начинаться под наблюдением врача.

Титрование дозы и поддерживающая дозировка

В зависимости от терапевтического эффекта дозу можно повысить, удваивая ежедневную дозу каждые 2-4 недели, до достижения целевого артериального давления.   

Максимальная суточная доза — 10мг. Обычно препарат принимается один раз в сутки.

Профилактика сердечно-сосудистых заболеваний

Рекомендуемая начальная доза – 2,5мг 1 раз в сутки.

Титрование дозы и поддерживающая дозировка

В зависимости от переносимости активного вещества дозировка постепенно повышается.

Рекомендуется удвоить дозу через 1-2 недели после начала лечения и затем через 2-3 недели повысить до целевой поддерживающей дозировки в 10 мг Хартил в сутки. Также смотрите дозирование у пациентов, принимающих диуретики.

Пациенты с диабетом и микроальбуминурией

Рекомендуемая начальная доза — 1,25 мг Хартил в сутки.

Титрование дозы и поддерживающая дозировка

В зависимости от переносимости активного вещества дозировка постепенно повышается. Рекомендуется удвоить дозу до 2,5 мг в сутки через 2 недели и затем до 5 мг в сутки  еще через 2 недели.

Пациенты с сахарным диабетом, имеющие, по крайней мере, один фактор сердечно-сосудистого риска

Рекомендуемая начальная доза — 2,5 мг Хартил в сутки.

Титрование дозы и поддерживающая дозировка

В зависимости от переносимости активного вещества дозировка постепенно повышается. Рекомендуется удвоить дозу до 5 мг в сутки через 2 недели и затем до максимальной рекомендуемой суточной дозы 10 мг в сутки еще через 2-3 недели.

Пациенты с недиабетической нефропатией и макропротеинурией ≥3 г/ сутки

Рекомендуемая начальная доза — 1,25 мг Хартил в сутки.

Титрование дозы и поддерживающая дозировка

В зависимости от переносимости активного вещества дозировка постепенно повышается. Рекомендуется удвоить дозу до 2,5 мг в сутки через 2 недели и затем до 5 мг в сутки еще через 2 недели.

Симптоматическая сердечная недостаточность

Рекомендуемая начальная доза — 1,25 мг Хартил в сутки.

Титрование дозы и поддерживающая дозировка

Дозу можно постепенно удваивать каждую 1-2 недели до достижения максимальной суточной дозы 10 мг. Рекомендуется разделение дозы на два приема в сутки.

Вторичная профилактика после острого инфаркта миокарда с сердечной недостаточностью

Рекомендуемая начальная доза составляет 2,5 мг дважды в день и применяется через 48 часов после инфаркта миокарда у клинически и  гемодинамически стабильных пациентов в течение 3-х суток. Если начальная доза в 2,5 мг плохо переносится, вводится двойной прием по 1,25 мг в течение 2 суток до повышения дозировки до 2,5 мг и 5 мг дважды в день. Если доза не может быть повышена до 2,5 мг дважды в сутки, лечение следует отменить.

Также смотрите выше дозирование у пациентов, принимающих диуретики.

Титрование дозы и поддерживающая дозировка

Суточная доза последовательно повышается посредством удвоения дозы каждые 1-3 суток до целевой суточной дозы в 5 мг дважды в день. При возможности поддерживающая доза должна быть разделена на два приема.

Если доза не может быть повышена до 2,5 мг дважды в сутки, лечение следует отменить. Относительно лечения пациентов с тяжелой сердечной недостаточностью (NYHA класс IV) сразу после инфаркта миокарда опыт ограничен. Если будет принято решение о лечении таких пациентов, рекомендуется начальная доза в 1,25 мг однократно в сутки, и проявление особой осторожности при повышении дозы.

Специальные группы пациентов

Пациенты с нарушением функции почек

Суточная доза у пациентов с нарушением функции почек должна определяться на основании клиренса креатинина:

— если клиренс креатинина ≥ 60 мл/мин, не требуется изменение начальной дозы (2,5 мг/сутки); максимальная суточная доза составляет 10 мг.

— если клиренс креатинина 30-60 мл/мин, не требуется изменение начальной дозы (2,5 мг/сутки); максимальная суточная доза составляет 5 мг.

— если клиренс креатинина 10-30 мл/мин, начальная доза составляет 1,25 мг/сутки; максимальная суточная доза составляет 5 мг.

— пациенты с гипертензией, находящиеся на гемодиализе: рамиприл слабо удаляется диализом; начальная доза составляет 1,25 мг/сутки; максимальная суточная доза составляет 5 мг. Препарат следует принимать через несколько часов после завершения процедуры диализа.

Пациенты с нарушением функции печени

У пациентов с нарушением функции печени терапия Хартил должна начинаться только под строгим медицинском наблюдением; максимальная суточная доза Хартил — 2,5 мг.

Пожилые пациенты

Начальная доза должна быть ниже, а последующее титрование дозы более ступенчатым, поскольку в этой группе присутствует повышенная вероятность побочных эффектов. Следует рассматривать низкую начальную дозу 1,25 мг.

Дети

Хартил не рекомендуется к применению у детей и подростков младше 18 лет ввиду недостаточного количества данных по безопасности и эффективности. Существует лишь ограниченный опыт применения рамиприла у детей.

 

Побочные действия

Часто (³1/100 — <1/10)

— повышенный уровень калия в крови

— головокружение, головная боль

— снижение артериального давления (гипотензия), ортостатическая гипотензия

— обмороки

— сухой раздражающий кашель, бронхит, синусит, одышка

— воспаления желудочно-кишечного тракта

— расстройства пищеварения, тошнота, рвота, ощущения дискомфорта в области живота, расстройство пищеварения (диспепсия), диарея

— сыпь, в частности, макулопапулёзная

— мышечный спазм, миалгии

— боль в груди, усталость

Нечасто ( ³1/1 000 — <1/100)

— эозинофилия

— анорексия (ухудшение аппетита)

— подавленное настроение, тревожность, нервозность, беспокойство

— нарушение сна, включая сонливость

— головокружение с ощущением вращения (вертиго), нарушения чувствительности (парестезии)

-потеря вкусовых восприятий, извращение вкуса

— нарушения зрения, включая расплывчатость зрения

— ишемия миокарда, включая стенокардии или инфаркт миокарда, тахикардия, аритмия, сердцебиение периферические отеки

— прилив крови к лицу

— потливость, зуд

— бронхоспазм, включая обострение течения астмы, заложенность носа

— незначительный ангионевротический отёк тонкого кишечника, боли в верхней части живота, включая гастрит

— панкреатит (сообщалось об очень редких случаях летального исхода, связанных с применением ингибиторов АПФ)

— повышение ферментов поджелудочной железы

— ангионевротический отёк тонкого кишечника, боли в верхней части живота, включая гастрит, запор, сухость во рту

— ангионевротический отек, в исключительных случаях, вызывающий нарушение проходимости дыхательных путей с последующим летальным исходом

— кожная сыпь, повышенная потливость

— артралгия

нарушение функции почек, в том числе, острая почечная недостаточность, увеличение объема выделяемой мочи, ухудшение существующей протеинурии

— повышение уровня креатинина в крови,  повышение уровня мочевины в крови

— преходящая эректильная дисфункция, снижение либидо

— лихорадка

Редко  ( ³1/10 000 — <1/1 000)

— снижение числа лейкоцитов (доходящее до нейтропении или агранулоцитоза), снижение числа эритроцитов и  гемоглобина, снижение числа тромбоцитов

— спутанность сознания

— тремор, нарушение равновесия

— конъюнктивит

— нарушение слуха, шум в ушах

—  сосудистый стеноз, гипоперфузия (недостаточная перфузия крови),   васкулит

— глоссит

— холестатическая желтуха,  гепатоцеллюлярное поражение печени

— эксфолиативный дерматит, крапивница, онихолизис

— астения

Очень редко   (<1/10 000)

— фотосенсибилизация (светочувствительность)

Частота неизвестна (не может быть определена на основе имеющихся данных)

— подавление деятельности костного мозга, панцитопения, гемолитическая

  анемия

— анафилактические или анафилактоидные реакции, увеличение  количества

  антиядерных антител

— синдром неадекватной секреции антидиуретического гормона

— понижение содержания натрия в крови

— нарушение способности к концентрации внимания

— ишемия головного мозга (включая ишемический инсульт и преходящий ишемический приступ), нарушения психомоторных навыков, ощущение жжения

— паросмия (извращение обоняния по типу обонятельных иллюзий)

— синдром Рейно

— афтозный стоматит

— острая печеночная недостаточность, холестатический или цитолитический

  гепатит (в исключительно редких случаях с летальным исходом)

— токсический эпидермальный некролиз, синдром Стивенса-Джонсона,

  мультиформная эритема, пузырчатка, тяжелая форма псориаза, псориазоформный дерматит

—  пемфигоидная или лихеноидная экзантема или энантема, алопеция

— гинекомастия

Сообщение о побочных реакциях

Предоставление данных о предполагаемых побочных реакциях препарата является очень важным моментом, позволяющим  осуществлять непрерывный мониторинг соотношения риск/польза лекарственного средства. Медицинским работникам следует  предоставлять информацию о любых предполагаемых неблагоприятных реакциях по указанным в конце инструкции контактам, а также через национальную систему сбора информации.

 

Противопоказания

— повышенная чувствительность к активному веществу (рамиприлу) или любому вспомогательному веществу или к любому ингибитору АПФ (ангиотензин-превращаещего фермента)

— лицам с наследственной непереносимостью фруктозы, дефицитом фермента Lapp- лактазы, мальабсорбцией глюкозы-галактозы.

— ангионевротический отек в анамнезе (наследственный, идиопатический или отек, вызванный  применением других иАПФ или блокаторов рецепторов ангиотензина II (БРА II)

— гемодинамически значимый двусторонний (или односторонний у пациентов с

  одной почкой) стеноз почечной артерии

— артериальная гипотензия или нестабильная гемодинамика

— экстракорпоральное лечение, сопровождающееся контактом крови с отрицательно заряженными поверхностями высокопроницаемых диализных мембран

— пациенты с сахарным диабетом или со средними-тяжелыми нарушениями почечной функции (ККСКФ <60 мл/мин 1.73 м2), получающие препараты, содержащие алискирен

— II и III триместр беременности и период лактации

— детский возраст до 18 лет

 

Лекарственные взаимодействия

Клинические исследования показали, что двойная блокада ренин-ангиотензин-альдостероновой системы (РААС) при комбинации ингибиторов АПФ, блокаторов рецепторов ангиотензина II или алискирена приводит к учащению побочных эффектов, таких как гипертензия, гиперкалиемия и нарушение функции почек (включая острую почечную недостаточность) в сравнении с приемом одного препарата действующего на РААС.

Противопоказанные комбинации

Экстракорпоральные процедуры, в ходе которых кровь контактирует с отрицательно заряженными поверхностями, такие, как диализ или при помощи некоторых мембран интенсивного потока (например, мембраны из полиакрилонитриловых соединений), гемофильтрация или аферез липопротеинов низкой плотности с использованием сульфата декстрана, вследствие повышенного риска тяжелых анафилактоидных реакций. Если такое лечение необходимо, то следует рассмотреть использование других мембран для диализа или иного класса антигипертензивных средств.

Комбинации, требующие особой осторожности

Гепарин, соли калия, калийсберегающие диуретики и прочие активные вещества, повышающие уровень сывороточного калия (включая антагонисты рецепторов ангиотензина-II, триметоприм, такролим, циклоспорин): возможно развитие гиперкалиемии. Уровень сывороточного калия должен постоянно контролироваться.

Антигипертензивные средства (например, диуретики) и прочие активные вещества, снижающие артериальное давление (например, нитраты, трициклические антидепрессанты, обезболивающие средства, обильный прием алкоголя, баклофен, альфузозин, доксазозин, празозин, тамсулозин, теразозин): возможно потенцирование риска гипотензии.

Вазопрессорные симпатомиметики и прочие активные вещества (например, изопротеренол, добутамин, дофамин, эпинефрин), способные ослаблять антигипертензивный эффект препарата Хартил: рекомендуется регулярный мониторинг артериального давления.

Аллопуринол, иммунодепрессанты, кортикостероиды, прокаинамид, цитостатики и прочие вещества, которые могут изменять картину крови: повышенная вероятность гематологических реакций.

Соли лития: поскольку ингибиторы АПФ способны снижать экскрецию лития, и соответственно повышать концентрацию лития в крови с последующим повышением его токсического эффекта. Требуется регулярный мониторинг сывороточного уровня лития.

Антидиабетические средства, включая инсулин: возможна гипогликемия. Рекомендуется регулярный мониторинг уровня глюкозы крови.

Нестероидные противовоспалительные препараты и ацетилсалициловая кислота: ожидается снижение антигипертензивного эффекта Хартил. Более того, одновременное лечение ингибиторами АПФ и НПВП может повышать риск дисфункции почек и повышение уровня сывороточного калия.

Триметоприм и его комбинация с сульфаметоксазолом (Ко-тримоксазол):

возможно развитие гиперкалиемии.

Ингибиторы mTOR и вилдаглиптин: Риск развития ангионевротического отека повышается у пациентов, совместно получающих лечение препаратами ингибиторами мишени рапамицина у млекопитающих (mTOR), (тенсиролимус, эверолимус, сиролимус) или вилдаглиптин.

Рацекадотрил: имеются сообщения о возможном повышении риска развития ангионевротического отека при совместном применении ингибиторов АПФ и ингибиторов нейтральной пептидаза (НЭП, неприлизина), таких как рацекадотрил.

 

Особые указания

Особая группа пациентов

Пациенты с высоким риском гипотензии

Пациенты с очень повышенной активностью ренин-ангиотензин-альдостероновой системы

Пациенты с повышенной активностью ренин-ангиотензин-альдостероновой системы испытывают риск острого падения артериального давления и снижения функции почек вследствие ингибирования АПФ, особенно в случаях использования ингибиторов АПФ  или совместно применяющегося диуретика впервые или же при первом повышении дозы.

Значительная активация ренин-ангиотензин-альдостероновой системы, требующая медицинского наблюдения с контролем уровня артериального давления должна быть ожидаемой у следующих пациентов:

— с тяжелой гипертензией;

— с декомпенсированной застойной сердечной недостаточностью;

— с гемодинамически значимой обструкцией входа/выхода левого желудочка (т.е. стеноз аортального или митрального клапана);

— с односторонним стенозом почечной артерии одной функционирующей почки;

— с существующими (или возможными) нарушениями водно-электролитного баланса (включая пациентов, принимающих мочегонные средства);

— с циррозом печени и/или асцитом;

— пациенты, подвергающиеся обширному оперативному вмешательству или же в ходе анестезии получающие препараты с гипотензивным эффектом.

До начала лечения рекомендуется коррекция дегидратации, гиповолемии или дефицита солей (у пациентов с сердечной недостаточностью, однако, такие лечебные мероприятия должны быть взвешены с учетом риска объемной перегрузки кровотока).

Двойная блокада ренин-ангиотензин-альдостероновой системы (РААС)

Одновременное применение ингибиторов АПФ, блокаторов рецепторов ангиотензина (БРА) или алискирена повышает риск гипотензии, гиперкалиемии и нарушения функции почек (включая острую почечную недостаточность). Двойная блокада РААС с использованием ингибиторов иАПФ, БРА или алискирена не рекомендуется.

Если двойная блокада РААС абсолютно необходима, лечение должно проходить под наблюдением специалиста и регулярным контролем функции почек, электролитов и артериального давления. Одновременное применение ингибиторов АПФ и БРА не рекомендуется у пациентов с диабетической нефропатией.

Транзиторная (преходящая) или постоянная сердечная недостаточность после инфаркта миокарда

— пациенты с риском миокардиальной или церебральной ишемии в случае острой гипотензии — в начале лечения пациенты должны находиться под врачебным контролем.

Хирургическое вмешательство

Рекомендуется отмена ингибиторов АПФ за день до хирургического вмешательства при наличии такой возможности.

Мониторинг функции почек

Функция почек должна наблюдаться до начала и в ходе лечения с адекватной коррекцией дозировок, особенно в первые недели лечения. Пациенты с нарушением функции почек требуют отдельного наблюдения. Существует риск нарушения почечной функции, в частности – у пациентов с застойной сердечной недостаточностью или после пересадки почки.

Ангионевротический отек

Сообщалось о возникновении ангионевротического отёка у пациентов, получавших ингибиторы АПФ, включая рамиприл. Риск развития ангионевротического отека повышается у пациентов, совместно получающих лечение препаратами ингибиторами мишени рапамицина у млекопитающих (mTOR), (тенсиролимус, эверолимус, сиролимус), вилдаглиптин или рацекадотрил.

При возникновении ангионевротического отека  препарат  следует отменить. Немедленно следует начать экстренное лечение. Пациент должен находиться под наблюдением по меньшей мере в течение 12-24 часов и может быть выписан только после полного исчезновения симптомов.

У пациентов, получавших иАПФ, в том числе препарат, наблюдалась  случаи ангионевротического отека тонкого кишечника. Данных пациентов беспокоили абдоминальные боли (при наличии или отсутствии тошноты и рвоты).

Анафилактические реакции при десенсибилизации

Вероятность и тяжесть анафилактических и анафилактоидных реакций к ядам насекомых и прочим аллергенам повышается при ингибировании АПФ. Временная отмена Хартила должна рассматриваться до развития десенсибилизации.

Гиперкалиемия

Гиперкалиемия наблюдалась у некоторых пациентов, получавших иАПФ, такие, как Хартил. В группу пациентов с повышенным риском развития гиперкалиемии входят: пациенты с почечной недостаточностью,  пациенты пожилого возраста (старше 70 лет), пациенты с неконтролируемым сахарным диабетом или пациенты, применяющие соли калия, калийсберегающие диуретики и прочие активные вещества, повышающие уровень сывороточного калия, или же пациенты с обезвоживанием, сердечной декомпенсацией или метаболическим ацидозом. Если одновременное применение вышеуказанных веществ показано, то требуется регулярный мониторинг уровня сывороточного калия.

Гипонатремия

Синдром неадекватной секреции антидиуретического гормона (СНАСАГ) и последующей гипонатриемией наблюдается у некоторых пациентов, получавших рамиприл. Рекомендуется регулярно контролировать уровень сывороточного натрия у пожилых людей, а также  у других пациентов, подверженных риску развития гипонатриемии.

Нейтропения/агранулоцитоз, как и тромбоцитопения и анемия, наблюдались редко; также сообщалось о случаях подавления деятельности костного мозга. Мониторинг лейкоцитов рекомендован для обнаружения возможной лейкопении. В начальной фазе лечения рекомендован более частый мониторинг у пациентов с нарушенной функцией почек, у пациентов с сопутствующими заболеваниями соединительной ткани (системная красная волчанка, склеродермия) и у всех пациентов, получающих также лечение другими препаратами, которые могут вызывать изменения картины крови.

Этнические различия

Ингибиторы АПФ чаще вызывают ангионевротический отек у пациентов негроидной расы, чем у пациентов европеиодной расы.

Как и другие  иАПФ, рамиприл может быть менее эффективен в понижении артериального давления у пациентов негроидной расы, возможно из-за превалирования у таких пациентов гипертензии с низкими уровнями ренина, страдающих гипертензией.

Кашель

В ходе лечения иАПФ сообщались случаи кашля. Характерной особенностью кашля является его сухость и стойкость, а также исчезновение его проявлений после прекращения терапии. Кашель, вызываемый ингибиторами АПФ, должен рассматриваться в дифференциальной диагностике кашля.

Препарат Хартил® таблетки 5 мг и 10 мг содержат лактозу.

При непереносимости лактозы следует учитывать ее содержание в каждой таблетке: Хартил® 5 мг — 96,47 мг, Хартил® 10 мг — 193,2 мг.

Этот препарат не следует назначать пациентам с редкой наследственной непереносимостью галактозы, наследственным дефицитом лактазы или синдромом мальабсорбции глюкозы-галактозы.

Беременность

Хартил не рекомендуется к применению в I триместре беременности и противопоказан во II и III триместрах беременности.

Эпидемиологические свидетельства по риску тератогенности при использовании ингибиторов АПФ во время I триместра беременности не являются исчерпывающими; однако невозможно исключить некоторого повышения риска. Если продолжение терапии антагонистами рецепторов ангиотензина II не считается жизненно необходимым, женщин, планирующих беременность, переводят на альтернативный гипотензивный препарат, профиль безопасности которого у беременных хорошо изучен. При установлении беременности необходимо немедленно отменить антагонисты рецепторов ангиотензина II и, при необходимости, назначить альтернативную терапию.

Лечение ингибиторами АПФ/БРА II во время II и III триместров беременности вызывало случаи токсического эффекта на плод (дисфункции почек, маловодие, задержка окостенения костей черепа) и у новорожденных (почечная недостаточность, гипотензия, гиперкалиемия). Если же прием ингибиторов АПФ происходил во II триместре беременности или на более поздних сроках, рекомендуются ультразвуковые исследования почек и черепа. Новорожденные, чьи матери принимали ингибиторы АПФ, должны тщательно наблюдаться на предмет гипотензии.

Лактация

Поскольку нет адекватных данных по применению рамиприла во время кормления грудью, применение препарата,  не рекомендуется в период лактации. Предпочтительно применение альтернативных препаратов с установленным профилем безопасности по применению во время кормления грудью, особенно в случае новорожденных или недоношенных детей.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять

транспортным средством или потенциально опасными механизмами

Некоторые нежелательные эффекты препарата (артериальная гипотензия,  головокружение) могут вызвать у пациента снижение концентрации внимания и снижение скорости реакции, тем самым приводя к риску в ситуациях, где данные способности важны (например, при управлении автомобилем или работе с механизмами). Это следует учесть особенно в начале терапии или при смене препаратов. После приема первой дозы или последующего повышения дозировки не рекомендуется осуществлять управление механизмами в течение нескольких часов.

 

Передозировка

Симптомы: симптомы, связанные с передозировкой ингибиторами АПФ, могут характеризоваться чрезмерной периферической вазодилатацией (с выраженной гипотензией, шоком), брадикардией, нарушениями водно-электролитного баланса и почечной недостаточностью.

Лечение состояние пациентов должно находиться под строгим наблюдением врача, симптоматическая и поддерживающая терапия. Меры помощи включают в себя в основном первичную детоксикацию (промывание желудка, прием адсорбентов) и меры по восстановлению стабильности гемодинамических показателей, такие, как введение альфа1-адренергических агонистов или ангиотензина-II (ангиотензинамид). Рамиприлат, активный метаболит рамиприла, слабо удаляется гемодиализом.

 

Форма выпуска и упаковка

По 7 таблеток в контурной ячейковой упаковке  из комбинированной пленки «cold» ( ОПА- алюминиевая фольга-ПВХ пленка и алюминиевая фольга).

По 2 (14 таблеток) или 4 (28 таблеток) контурных ячейковых упаковок вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.

 

Условия хранения

Хранить при температуре не выше  25°C.

Хранить в недоступном для детей месте!

 

Срок хранения

2 года.

Не использовать по истечении срока годности.

 

Условия отпуска из аптек

По рецепту

 

Производитель

ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС»

1106 Будапешт, ул. Керестури, 30-38  Венгрия

Телефон: (36-1) 803-5555,   факс: (36-1) 803-5529

 

Владелец регистрационного удостоверения

ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС»,  Венгрия

 

Адрес организации, принимающей на территории Республики Казахстан претензии от потребителей по качеству продукции (товара) и ответственной за пострегистрационное наблюдение за безопасностью лекарственного средства

Представительство в РК   ЗАО «Фармацевтический завод ЭГИС»

050060, г. Алматы, ул. Жарокова 286 Г 

тел: + 7 (727) 247 63 34, + 7 (727) 247 63 33, факс: + 7 (727) 247 61 41, 

e-mail: egis@egis.kz

 

Дәрілік затты медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулық

 ХАРТИЛ®

 Cаудалық атауы

Хартил ®

 Халықаралық патенттелмеген атауы

Рамиприл

 Дәрілік түрі

5мг және 10мг таблеткалар

Құрамы

Бір таблетканың құрамында

белсенді зат: 5мг, 10мг рамиприл,

қосымша заттар: натрий гидрокарбонаты, лактоза моногидраты, натрий кроскармелозасы, желатинделген крахмал 1500, натрий стеарилфумараты,

5мг таблетка құрамында Pigment Blend PB-24877 қызғылт (лактоза моногидраты, темірдің (III) қызыл тотығы (Е 172), темірдің (III) сары тотығы (Е 172)).

 Сипаттамасы

Ақшыл-қызғылт немесе қызғылт-сары түсті, бет жағы мәрмәрленуі мүмкін,  жайпақ сопақша келген, бір жақ бетінде сызығы, ойығы және R3 таңбасы ойылып жазылған және бүйір жақтарында сызығы бар таблеткалар (5 мг доза үшін).

Ақ немесе ақ дерлік түсті, жайпақ сопақша келген, бір жақ бетінде сызығы, ойығы және R4 таңбасы ойылып жазылған және бүйір жақтарында сызығы бар таблеткалар (10 мг доза үшін).

 Фармакотерапиялық тобы

Ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттар. Ангиотензин-

конвертирлеуші фермент (АКФ) тежегіштері. Рамиприл

АТХ коды С09А А05

Фармакологиялық қасиеттері                                     Фармакокинетикасы                                                                                 Рамиприл ішке қабылдағаннан кейін асқазан-ішек жолынан жылдам сіңеді. Қан плазмасында рамиприлдің ең жоғары концентрациясына 1 сағат ішінде жетеді. Сіңу дәрежесі қабылданған дозаның кемінде 56 %-ын құрайды және ас қабылдауға байланысты емес. Ішке қабылдағаннан кейін 2,5 мг рамиприлаттың және 5 мг рамиприлдің белсенді метаболитінің биожетімділігі 45 %-ды құрайды. Рамиприлаттың плазмалық концентрациясының шыңына рамиприлді қабылдағаннан кейін 2-4 сағаттан соң жетеді.

Рамиприлаттың плазмалық концентрациясының тепе-тең жағдайына рамиприлді терапиялық дозада қабылдауда шамамен 4-күні жетеді. Қан плазмасының ақуыздарымен байланысуы рамиприл үшін — 73%, рамиприлат үшін -56%.

Рамиприл түгелдей дерлік рамиприлатқа және дикетопиперазинді эфирге, дикетопиперазинді қышқылға және рамиприл пен рамиприлаттың глюкуронидтеріне метаболизденеді. Метаболиттердің шығарылуы негізінен, бүйректер арқылы жүреді. Рамиприлаттың плазмалық концентрациялары полифазалық төмендейді. Оның АӨФ-мен қуатты қанықты байланысуынан және  ферменттен баяу диссоциациялауынан, рамиприлат плазмада препараттың өте төмен концентрациясы кезінде ұзақ соңғы шығарылу фазасын көрсетеді.  Рамиприлді күніне бір дозадан көп рет қабылдағаннан кейін, рамиприлаттың тиімді жартылай шығарылу кезеңі (5-10 мг доза үшін) 13-17 сағатты  құрады, ал дозаны  1,25-2,5 мг-ға дейін төмендеткеннен кейін бұл кезең ұзарды. Бұл айырмашылық рамиприлатпен байланысатын ферменттің қанықтырғыш қабілетіне байланысты. Рамиприлдің дозасын бір рет қабылдағаннан кейін, емшек сүтінде рамиприлдің және оның метаболиттерінің болу белгілері анықталмады. Дегенмен препараттың дозаларын көп рет қабылдау кезінде, емшек сүтіне рамиприлдің әсері анықталмаған болып қалады.

Пациенттердің ерекше топтары

Бүйрек функциясының бұзылуымен пациенттерде рамиприлаттың бүйректік шығарылуы төмендеген, рамиприлаттың бүйректік клиренсі креатинин клиренсіне тура пропорционал. Бұл қалыпты бүйрек функциясымен субъектілерге қарағанда, өте баяу төмендейтіндерде,  плазмадағы рамиприлат концентрациясының жоғарылауына әкеледі.

Бауыр функциясының бұзылуымен пациенттерде рамиприлатқа рамиприлдің метаболизмі бауыр эстераздарының төмендеген белсенділігі себепті созылады. Мұндай пациенттер плазмада рамиприлдің жоғары деңгейлерін көрсетеді, ал бұл пациенттерде рамиприлдің плазмалық деңгейлері жоғарылайды. Мұндай пациенттерде рамиприлат концентрациясының  ең жоғары мәндері  қалыпты бауыр функциясымен пациенттердегілермен бірдей.

Лактация кезеңі

10 мг рамиприлді бір рет пероральді қабылдағаннан кейін, қан плазмасында оның концентрациясының жоғарылауы өлшенетін деңгейге жетпеді.  Дегенмен көп реттік дозалардың тиімділігі белгісіз.

 

Фармакодинамикасы

Рамиприлат, рамиприл ізашар дәрісінің белсенді метаболиті, дипептидилкарбоксипептидаза I ферментін (сондай-ақ ангиотензин-өзгертуші фермент-АӨФ аталымымен белгілі; кининаза II) тежейді, ол қан плазмасында және тіндерде ангиотензин I-дің белсенді қантамырларын тарылтқыш зат- ангиотензин II-ге өзгеруін катализдейді, сондай-ақ брадикинин-вазодилататордың ыдырауын туғызады. Ангиотензин II-нің қалыптасуын төмендету және брадикининнің деградациясын тежеу қантамырларының кеңеюіне әкеледі. Ангиотензин II сондай-ақ альдостеронның босатылуын стимуляциялайтындықтан, рамиприлат альдостеронның секрециясын төмендетеді.

АӨФ тежегішін тағайындаумен монотерапияға орташа жауап деңгейі  терісінің басқа түсімен пациенттерге қарағанда, артериялық гипертензиямен (гипертензиямен, әдетте рениннің төмен құрамымен пациенттердің популяциясында) қара түсті (афро-кариб) пациенттердің популяциясында төмен болды.

Антигипертензиялық әсер

Рамиприлді қабылдау жүрек жиырылу жиілігінің (ЖЖЖ) компенсаторлық ұлғаюынсыз, жатқан және тұрған жағдайда артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Рамиприл бүйрек қанағымында және шумақтық сүзіліс жылдамдығында іс жүзінде өзгерістерді туғызбай, жалпы шеткері қантамырлары қарсыласуын (ЖШТҚ) едәуір төмендетеді. 

Рамиприлді ішке бір рет қабылдағаннан кейін, оның антигипертензиялық әрекеті 1-2 сағат шегінде байқалады, 3-6 сағаттан соң ең жоғары шегіне жетеді және 24 сағат бойы созылады.

Рамиприлді күнде қабылдаған кезде, оның антигипертензиялық әсері 3-4 апта ішінде біртіндеп ұлғаяды. Бұл әсер 2 жыл ішінде ұзақ емдеу кезінде сақталатыны көрсетілген.

Рамиприлді кенеттен тоқтату артериялық қысымның жылдам жоғарылауымен қатар жүрмейді.

Жүрек жеткіліксіздігі

Диуретиктермен және жүрек гликозидтерімен стандартты терапияға (дәрігердің тағайындауы бойынша) қосымша, рамиприл Нью-Йорк кардиологиялық қауымдастығының (NYHA) функциональді жіктемесіне сәйкес, II-IV класты жүрек жеткіліксіздігімен пациенттерге тиімді.

Рамиприл жүрек гемодинамикасына қолайлы әсер етеді (сол жақ қарыншаны толтыру қысымын төмендетеді, жалпы шеткері қантамырлары қарсыласуын (ЖШТҚ) төмендетеді, минуттық көлемін жоғарылатады және жүрек индексінің көрсеткіштерін жақсартады).

ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) және VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) екі зерттемесінде АРБ-мен АӨФт препараттарын біріктіру пайдасын зерделеді. ONTARGET зерттемесінде сыртартқысында жүрек-қантамыры немесе цереброваскулярлық аурулармен пациенттер немесе анықталған мүшелік зақымданумен 2 типті диабетпен пациенттер қосылған. VA NEPHRON-D зерттемесінде 2 типті диабетпен және диабеттік нефропатиямен пациенттер қосылған.

Мұндай зерттемелерде бүйрек, жүрек-қантамырлары жүйесі немесе өлім жағдайы тарапынан клиникалық нәтиже көзқарасымен қандай да болсын сенімді басымдылықтар анықталмады.  Дегенмен, АӨФт және АРБ біріктірімі гиперкалиемия қаупінің жоғарылауымен, бүйрек функциясының жедел бұзылуымен және/немесе монотерапиямен салыстырғанда, гипотензиямен байланыстырылған.

Себебі, АӨФт және АРБ препараттарының фармакодинамикалық профилі ұқсас, бұл нәтижелер сондай-ақ АӨФ басқа тежегіштеріне және АРБ-ға да қатысты.

Сөйтіп АӨФт және АРБ препараттарын диабеттік нефропатиямен пациенттерге біріктірімде қолдануға болмайды.

ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) зерттемесінде бүйректің созылмалы ауруымен 2-типті диабетпен, жүрек-қантамыры ауруларымен немесе аурулардың екі типімен пациенттерде АӨФт-мен немесе АРБ-мен стандартты терапияға алискиренді қосу пайдасын зерделеді. Зерттеме жағымсыз әсерлер қаупінің жоғарылауы салдарынан мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамырлары себептерінен немесе инсульттен өлім жағдайы плацебо тобына қарағанда, алискирен қабылдайтын топта жиі байқалды. Ұқсас жағдай, жағымсыз әсерлер және неғұрлым елеулі күрделі жағымсыз әсерлер (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) плацебо тобына қарағанда, алискирен қабылдайтын топта жиі орын алды.

Қолданылуы

— артериялық гипертензияда

— жүрек-қантамыры ауруларының профилактикасы: жүрек-қантамыры ауруларын және өлім жағдайын төмендегілермен пациенттерде төмендету:

  • айқын атеротромбоздық жүрек-қантамыры ауруларымен (мысалы, тәждік қантамырларының зақымдануында, сыртартқысында инсульт немесе шеткергі артерияларының зақымдануында) сыртартқысында миокард инфарктісімен немесе онсыз, сондай-ақ инсульт болғанда
  • қант диабетімен, кем дегенде бір жүрек-қантамырлық қауіп факторы болғанда
  • бүйрек аурулары

— микроальбуминурияның болуына қарай анықталатын диабеттік шумақтық нефропатияның бастапқы сатысында,

  • кем дегенде бір жүрек-қантамырлық қауіп факторымен пациенттерде макропротеинурияның болуына қарай анықталатын айқын диабеттік шумақтық нефропатия
  • күніне ≥ 3 г микроальбуминурияның болуына қарай анықталатын айқын диабеттік емес шумақтық нефропатия

— симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігі (жедел және созылмалы)

— жедел миокард инфарктінен кейін екіншілік профилактикада: егер ем жедел миокард инфарктісі басталғаннан кейін > 48 сағаттан соң басталса, клиникалық айқын жүрек жеткіліксіздігімен пациенттерде инфаркттің жедел фазасында өлім жағдайларының азаюы.

 

Қолдану тәсілдері және дозалары

Таблеткаларды сұйықтықтың көп мөлшерімен, шайнамай, бүтіндей қабылдау керек. Таблеткаларды ас ішуге қарамастан қабылдай беруге болады. Таблеткаларды сызығы бойымен сындырып, теңге бөлуге болады. Дозасын әрбір пациент үшін терапиялық әсер мен көтере алуына қарай жеке анықтау керек.

Диуретиктермен ем қабылдайтын пациенттер

Хартилді қолданумен емнің басында гипотензия туындауы мүмкін; бұл әсер диуретиктерді қабылдайтын пациенттерде неғұрлым ықтимал. Мұндай жағдайда сақ болған жөн, себебі мұндай пациенттерде су-тұз алмасу бұзылуы туындауы мүмкін.

Мүмкіндігінше диуретиктерді Хартилмен ем басталарға дейін 2 немесе 3 күнге тоқтату керек.

Диуретиктермен емді жалғастыратын, артериялық гипертензиямен пациенттерде Хартилмен емді 1,25 мг дозадан бастау керек. Сонымен бірге калийдің сарысулық деңгейін және бүйрек функциясын бақылау қажет. Хартилді келесі дозалау артериялық қысымның мақсатты деңгейіне сәйкес түзетілуі тиіс.

Артериялық гипертензия

Дозалау пациенттің профилі және артериялық қысымның деңгейі бойынша жекелей іріктеледі. Хартил монотерапия ретінде немесе басқа антигипертензиялық дәрілермен біріктірімде қолданылуы мүмкін.

Ұсынылатын бастапқы доза – дозаны біртіндеп жоғарылатумен, тәулігіне 1 рет 2,5мг. Ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйенің жоғарылаған белсенділігімен пациенттерде бастапқы дозаны қабылдағаннан кейін қысым едәуір төмендеуі  мүмкін. Мұндай пациенттерге ұсынылатын бастапқы доза 1,25 мг-ды құрайды. Ем дәрігердің бақылауымен басталуы керек.

Дозаны титрлеу және демеуші доза

Дозаның терапиялық әсеріне қарай, мақсатты артериялық қысымға жеткенге дейін, күнделікті дозаны әрбір 2-4 апта сайын еселеп, жоғарылатуға болады.

Ең жоғары тәуліктік доза — 10мг. Әдетте препарат тәулігіне бір рет қабылданады.

Жүрек-қантамыры ауруларының профилактикасында

Ұсынылатын бастапқы доза – тәулігіне 1 рет 2,5мг.

Дозаны титрлеу және демеуші доза

Белсенді заттың көтерімділігіне қарай, дозаны біртіндеп жоғарылатады.

Ем басталғаннан кейін 1-2 аптадан соң дозаны екі есе арттыру, содан кейін 2-3 аптадан соң, Хартилді тәулігіне 10 мг, мақсатты демеуші дозаға дейін жоғарылату ұсынылады. Сондай-ақ диуретиктерді қабылдайтын пациенттерге дозалауды қараңыз.

Диабетпен және микроальбуминуриямен пациенттер

Ұсынылатын бастапқы доза — тәулігіне 1,25 мг Хартил.

Дозаны титрлеу және демеуші доза

Белсенді заттың көтерімділігіне қарай, дозаны біртіндеп жоғарылатады.

2 аптадан соң тәулігіне 2,5 мг-ға, содан кейін тағы да 2 аптадан соң тәулігіне 5 мг-ға дейін дозаны жоғарылату ұсынылады.

Ең аз дегенде, жүрек-қантамыры қаупінің бір факторы бар, қант диабетімен пациенттер

Ұсынылатын бастапқы доза — тәулігіне 2,5 мг Хартил.

Дозаны титрлеу және демеуші доза

Белсенді заттың көтерімділігіне қарай, дозаны біртіндеп жоғарылатады.

2 аптадан соң тәулігіне 5 мг-ға дейін, содан кейін тағы да 2-3 аптадан соң тәулігіне 10 мг-ға ең жоғары мақсатты ұсынылатын тәуліктік дозаға дейін дозаны екі еселеу ұсынылады.

Диабеттік емес нефропатиямен және тәулігіне ≥3 г макропротеинуриямен пациенттер

Ұсынылатын бастапқы доза — тәулігіне 1,25 мг Хартил.

Дозаны титрлеу және демеуші доза

Белсенді заттың көтерімділігіне қарай, дозаны біртіндеп жоғарылатады.

 2 аптадан соң тәулігіне 2,5 мг-ға дейін, содан кейін тағы да 2 аптадан соң тәулігіне 5 мг-ға дейін дозаны екі еселеу ұсынылады.

Симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігі

Ұсынылатын бастапқы доза — тәулігіне 1,25 мг Хартил.

Дозаны титрлеу және демеуші доза

Дозаны әрбір 1-2 апта сайын 10 мг-ға мақсатты тәуліктік дозаға жеткенге дейін біртіндеп екі еселеуге болады. Дозаны тәулігіне екі бөліп қабылдау ұсынылады.

Жүрек жеткіліксіздігімен жедел миокард инфарктінен кейін екіншілік профилактика

Ұсынылатын бастапқы доза күніне екі рет 2,5 мг-ды құрайды және  клиникалық және гемодинамикалық тұрақты пациенттерде 3 тәулік ішінде миокард инфарктінен кейін 48 сағаттан соң қолданылады. Егер 2,5 мг бастапқы дозаның көтерімділігі нашар болса, онда күніне екі рет 2,5 мг-ға және 5 мг-ға дейін доза жоғарылағанға дейін 2 тәулік ішінде 1,25 мг-нан екі еселеп қабылдау енгізіледі. Егер дозаны тәулігіне екі рет 2,5 мг-ға дейін жоғарылату мүмкін болмаса, емді тоқтату керек.

Сондай-ақ диуретиктерді қабылдайтын пациенттерге дозалауды жоғарыдан қараңыз.

Дозаны титрлеу және демеуші доза

Тәуліктік доза күніне екі рет 5 мг-ға мақсатты тәуліктік дозаға дейін, әрбір 1-3 тәулік сайын дозаны екі еселеу арқылы біртіндеп жоғарылатады. Мүмкіндігінше демеуші дозаны екі бөлуге болады.

Егер дозаны тәулігіне екі рет 2,5 мг-ға дейін жоғарылату мүмкін болмаса, емді тоқтату керек. Ауыр жүрек жеткіліксіздігімен (NYHA класы IV) пациенттерді миокард инфарктінен кейін бірден емдеуге қатысты тәжірибе шектеулі. Егер мұндай пациенттерді емдеу туралы шешім қабылданатын болса, бастапқы доза 1,25 мг тәулігіне бір рет және дозаны жоғарылату кезінде ерекше сақ болу ұсынылады.

Пациенттердің арнайы топтары

Бүйрек функциясының бұзылуымен пациенттер

Бүйрек функциясының бұзылуымен пациенттерде тәуліктік доза креатинин клиренсі негізінде анықталуы керек:

— егер креатинин клиренсі ≥ 60 мл/мин, бастапқы дозаны өзгертуге болмайды (2,5 мг/тәул.); ең жоғары тәуліктік доза 10 мг-ды құрайды.

— егер креатинин клиренсі 30-60 мл/мин, бастапқы дозаны өзгертуге болмайды (2,5 мг/ тәул.); ең жоғары тәуліктік доза 5 мг мг-ды құрайды.

— егер креатинин клиренсі 10-30 мл/мин, бастапқы доза 1,25 мг/тәул.; ең жоғары тәуліктік доза 5 мг-ды құрайды.

— гемодиализде тұрған гипертензиямен пациенттер: рамиприл диализбен нашар шығарылады; бастапқы доза 1,25 мг/тәул.; ең жоғары тәуліктік доза 5 мг-ды құрайды. Препаратты диализ емшарасы аяқталғаннан кейін бірнеше сағаттан соң қабылдау керек.

Бауыр функциясының бұзылуымен пациенттер

Бауыр функциясының бұзылуымен пациенттерде Хартилмен емдеу қатаң медициналық бақылаумен ғана басталуы тиіс; Хартилдің ең жоғары тәуліктік дозасы — 2,5 мг.

Егде пациенттер

Бастапқы доза төмен, ал дозаны келесі титрлеу неғұрлым сатылы болуы тиіс, себебі бұл топта жағымсыз әсерлердің жоғары ықтималдығы болады. 1,25 мг төмен бастапқы дозаны қарастыру керек.

Балалар

Қауіпсіздік және тиімділік бойынша деректердің шамасы жеткіліксіз болғандықтан, балаларға және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге Хартилді қолдануға болмайды. Балаларға рамиприлді шектелген қолдану тәжірибесі ғана бар.

 

Жағымсыз әсерлері

Жиі (³1/100 — <1/10)

— қанда калийдің жоғарылаған деңгейі

— бас айналуы, бас ауруы

— артериялық қысымның төмендеуі (гипотензия), ортостаздық гипотензия

— естен тану

— құрғақ тітірткендіретін жөтел, бронхит, синусит, ентікпе

— асқазан-ішек жолының қабынуы

— асқорыту бұзылыстары, жүрек айнуы, құсу, іш аймағында дискомфортты сезіну, асқорыту бұзылуы (диспепсия), диарея

— бөртпе, көбінесе макулопапулёзді

— бұлшықет спазмы, миалгиялар

— кеуденің ауыруы, шаршағандық

Жиі емес ( ³1/1 000 — <1/100)

— эозинофилия

— анорексия (тәбеттің нашарлауы)

— басыңқы көңіл күй, үрейлену, ашуланшақтық, мазасыздық

— ұйқышылдықты қоса, ұйқының бұзылуы

— айналу сезімімен бас айналуы (вертиго), сезімталдықтың бұзылуы (парестезиялар)

— дәм сезудің жоғалуы, дәмнің бұзылуы

— көздің бұлдырлауын қоса, көрудің бұзылуы

— стенокардияны немесе миокард инфарктісін қоса, миокард ишемиясы, тахикардия, аритмия, жүрек соғуы, шеткергі ісіну

— бетке қан кернеуі

— тершеңдік, қышыну

— демікпе ағымының өршуін қоса, бронхспазмы, мұрын бітелуі

— жіңішке ішектің болмашы ангионевроздық ісінуі, гастритті қоса, іштің жоғарғы бөлігінің ауыруы

— панкреатит (АӨФ тежегіштерін қолдануға байланысты өте сирек өлім жағдайлары туралы хабарланған)

— ұйқыбез ферменттерінің жоғарылауы

— іш қату, ауыздың құрғауы, гастритті қоса, аш ішектің ангионевроздық ісінуі, іштің жоғары бөлігінің ауыруы

— кейіннен өлім жағдайымен аяқталатын тыныс жолдары өткізгіштігінің бұзылуын туғызған өте сирек жағдайларда ангионевроздық ісіну

— тері бөртпесі, жоғары тершеңдік

— артралгия

— бүйрек функциясының бұзылуы, соның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігі, бөлінетін несеп көлемінің ұлғаюы, бұрыннан бар протеинурияның нашарлауы

— қанда креатинин деңгейінің жоғарылауы, қанда мочевина деңгейінің жоғарылауы

— өтпелі эректильді дисфункция, либидоның төмендеуі

— қызба

Сирек ( ³1/10 000 — <1/1 000)

— лейкоциттер мөлшерінің төмендеуі (нейтропенияға немесе агранулоцитозға дейін әкелетін), эритроциттер мен гемоглобин мөлшерінің төмендеуі, тромбоциттер мөлшерінің төмендеуі

— сананың шатасуы

— тремор, тепе-теңдіктің бұзылуы

— конъюнктивит

— естудің бұзылуы, құлақтағы шуыл

— қантамырлық стеноз, гипоперфузия (қанның жеткіліксіз перфузиясы), васкулит

— глоссит

— холестаздық сары ауру, бауырдың гепатоцеллюлярлық зақымдануы

— эксфолиативті дерматит, есекжем, онихолизис

— астения

Өте сирек (<1/10 000)

— фотосенсибилизация (жарыққа сезімталдық)

Жиілігі белгісіз (қолда бар деректердің негізінде анықтауы мүмкін емес)

— сүйек кемігі қызметінің басылуы, панцитопения, гемолитикалық анемия

— анафилаксиялық немесе анафилактоидты реакциялар, антиядролық антиденелер мөлшерінің ұлғаюы

— антидиуретиктік гормонның сәйкессіздік секрециясының синдромы

— қанда натрий құрамының төмендеуі

— назарды шоғырландыру қабілетінің бұзылуы

— ми ишемиясы (ишемиялық инсультті және өтпелі ишемиялық ұстаманы қоса), психомоторлық дағдылардың бұзылуы, ашыту сезімі

— паросмия (иіс сезудегі иллюзиялар типі бойынша иіс сезудің бұрмалануы)

— Рейно синдромы

— афтозды стоматит

— жедел бауыр жеткіліксіздігі, холестаздық немесе цитолитикалық гепатит (өлім жағдайымен өте сирек жағдайларда)

— уытты эпидермальді некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы,

мультиформалық эритема, күлдіреуік, псориаздың ауыр формасы, псориазформалы дерматит

— пемфигоидті немесе лихеноидті экзантема немесе энантема, алопеция

— гинекомастия

Болжамды жағымсыз әсерлері туралы хабарлар

Препараттың болжамды жағымсыз реакциялары туралы берілген деректер дәрілік заттың пайда/қауіп арақатынасына ұдайы мониторинг жүргізуге мүмкіндік беретін маңызды кезең болып табылады. Медицина қызметкерлері кез келген болжамды жағымсыз реакциялар туралы ақпаратты нұсқаулықтың соңында берілген байланысу деректері, сондай-ақ ақпаратты жинаудың ұлттық жүйесі арқылы хабарлау керек.

 

Қолдануға болмайтын жағдайлар

— белсенді затқа (рамиприлге) немесе кез келген қосымша затқа немесе АӨФ (ангиотензин-өзгертуші фермент) кез келген тежегішіне жоғары сезімталдық

— фруктозаны тұқым қуалай көтере алмаушылығымен, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығымен, глюкоза-галактоза мальабсорбциясымен тұлғаларға

— сыртартқысында ангионевроздық ісіну (тұқым қуалай, идиопатикалық немесе АӨФ басқа техегіштерін немесе ангиотензин II (АРБ II) рецепторларының блокаторларын қолданғаннан туындаған ісіну

— гемодинамикалық елеулі екіжақты (немесе бір бүйрегімен пациенттерде біржақты) бүйрек артериясының стенозы

— артериялық гипотензия немесе тұрақсыз гемодинамика

— жоғары өткізгіш диализдік мембраналардың теріс зарядталған беткейлерімен қанның жанасумен бірге жүретін экстракорпоральді емдеу

— қант диабетімен немесе құрамында алискирен бар препараттарды қабылдайтын, бауыр функциясының орташа-ауыр бұзылуымен (ККСКФ <60 мл/мин 1.73 м2) пациенттер

— жүктіліктің II және III триместрлері және лактация кезеңі

— 18 жасқа дейінгі балалар

 

Дәрілермен өзара әрекеттесуі

Клиникалық зерттемелер көрсеткендей, АӨФ тежегіштерінің, ангиотензин II рецепторлары блокаторларының немесе алискиреннің біріктірімі кезінде ренин-ангиотензин-альдостерондық жүйенің (РААЖ) қосарланған блокадасы жағымсыз әсерлердің, мысалы гипертензия, гиперкалиемия және РААЖ-не әсер ететін бір препаратты қабылдаумен салыстырғанда, бүйрек функциясының бұзылуына (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) жиілеуіне әкеледі.

Қолдануға болмайтын біріктірімдер

Экстракорпоральді емшаралар, олардың барысында қан теріс зарядты беткейлермен жанасады, мысалы диализ немесе қарқынды ағымның кейбір мембраналары (мысалы полиакрилонитрилдік қосылыстардан мембраналар) көмегімен, гемофильтрация немесе декстран сульфатын пайдаланып, тығыздығы төмен липопротеиндердің аферезі, ауыр анафилактоидты реакциялардың жоғары қаупі салдарынан.

Егер мұндай ем қажет болса, онда диализ немесе антигипертензиялық дәрілердің өзге класы үшін басқа мембраналарды пайдалануды қарастыру керек.

Айрықша сақтықты талап ететін біріктірімдер

Гепарин, калий тұзы, калийсақтағыш диуретиктер және сарысулық калийдің деңгейін жоғарылататын басқа да белсенді дәрілер (ангиотензин-II рецепторларының антагонистерін, триметопримді, такролимді, циклоспоринді қоса): гиперкалиемия дамуы мүмкін. Сарысулық калийдің деңгейі үнемі бақылануы тиіс.

Антигипертензиялық дәрілер (мысалы, диуретиктер) және артериялық қысымды төмендететін басқа да белсенді дәрілер (мысалы, нитраттар, үш циклді антидепрессанттар, ауыруды басатын дәрілер, алкогольді шамадан тыс қабылдау, баклофен, альфузозин, доксазозин, празозин, тамсулозин, теразозин): гипотензия қаупін әлеуеттендіруі мүмкін.

Вазопрессорлық симпатомиметиктер және басқа белсенді дәрілер (мысалы, изопротеренол, добутамин, дофамин, эпинефрин) Хартил препаратының антигипертензиялық әсерін әлсіретуге қабілетті: артериялық қысымның жүйелі мониторингі ұсынылады.

Аллопуринол, иммунодепрессанттар, кортикостероидтар, прокаинамид, цитостатиктер және қан көрінісін өзгертуі мүмкін басқа да дәрілер: гематологиялық реакциялардың жоғары ықтималдығы.

Литий тұзы: АӨФ тежегіштері литий экскрециясын төмендетуге және оның уытты әсерінің кейін жоғарылауымен, қанда литий концентрациясын тиісінше жоғарылатуға қабілетті. Литийдің сарысулық деңгейін жүйелі мониторингтеу талап етіледі.

Инсулинді қоса, диабетке қарсы дәрілер: гипогликемия мүмкін. Қан глюкозасы деңгейінің жүйелі мониторингі ұсынылады.

Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) және ацетилсалицил қышқылы: Хартилдің антигипертензиялық әсерінің төмендеуі күтілуде. Бұдан басқа, АӨФ тежегіштерімен және ҚҚСП-мен бірмезгілде емдеу бүйрек дисфункциясы қаупін және сарысулық калий деңгейін жоғарылатуы мүмкін.

Триметоприм және оның сульфаметоксазолмен (Ко-тримоксазолмен) біріктірімі:

гиперкалиемия дамуы мүмкін.

TOR тежегіштері және вилдаглиптин: Ангионевроздық ісіну даму қаупі сүтқоректілерде рапамицин нысанасының тежегіштері препараттарымен (mTOR) (тенсиролимус, эверолимус, сиролимус) немесе вилдаглиптинмен бірге ем қабылдайтын пациенттерде жоғарылайды.

Рацекадотрил: АӨФ тежегіштерін және нейтральді пептидаза (НЭП, неприлизин) тежегіштерін, мысалы рацекадотрилді бірге қолдану кезінде ангионевроздық ісіну даму қаупі жоғарылау мүмкіндігі туралы хабарлар бар.

 

Айрықша нұсқаулар

Пациенттердің айрықша топтары

Гипотензияның жоғары қаупімен пациенттер

Ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйенің өте жоғары белсенділігімен пациенттер

Ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйесінің жоғары белсенділігімен пациенттер АӨФ тежеу салдарынан, әсіресе АӨФ тежегіштерін пайдалану жағдайларында немесе алғаш рет немесе дозаны бірінші жоғарылату кезінде диуретикті бірге қолдану жағдайларында, артериялық қысымның жедел төмендеу және бүйрек функциясының төмендеу қаупін сезінеді.

Артериялық қысым деңгейін бақылаумен медициналық қадағалауды талап ететін ренин-ангиотензин-альдостерондық жүйенің елеулі белсенділенуі келесі пациенттерде күтілетін болуы тиіс:

— ауыр гипертензиямен;

— декомпенсацияланған іркілген жүрек жеткіліксіздігімен;

— солжақ қарыншаның енгізу/шығару гемодинамикалық елеулі обструкциясымен (яғни аорталық немесе митральді клапан стенозы);

— функциясы сақталған  бір бүйректің бүйректік артериясының біржақты стенозымен;

— су-электролиттік баланстың бұрыннан бар (немесе мүмкін) бұзылыстарымен (несеп жүргізетін дәрілерді қабылдайтын пациенттерді қоса);

— бауыр циррозымен және/немесе асцитпен;

— ауқымды оперативтік араласымдарға ұшыраған немесе анестезия барысында гипотензиялық әсермен препараттарды қабылдайтын пациенттерде

Ем басталарға дейін дегидратацияны, гиповолемияны немесе тұз тапшылығын түзету ұсынылады (жүрек жеткіліксіздігімен пациенттерде, дегенмен мұндай емдік емшаралар қанағымының көлемдік күштеніс қаупін ескерумен таразылануы тиіс).

Ренин-ангиотензин-альдостерондық жүйенің (РААЖ) қосарланған блокадасы

АӨФ тежегіштерін, ангиотензин рецепторларының блокаторларын (АРБ) немесе алискиренді бірмезгілде қолдану гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылыстары (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) қаупін жоғарылатады. АӨФ тежегіштерін, АРБ немесе алискиренді пайдаланумен, РААЖ қосарланған блокадасын қолдануға болмайды.

Егер РААЖ қосарланған блокадасы абсолютті қажет болса, емдеу маманның қадағалауымен және бүйрек функциясын, электролиттерді және артериялық қысымды жүйелі бақылаумен жүргізілуі тиіс. Диабеттік нефропатиямен пациенттерге АӨФ тежегіштерін және АРБ-ды бірмезгілде қолдануға болмайды.

Миокард инфарктінен кейін транзиторлық (өтпелі) немесе үнемі жүрек жеткіліксіздігі

— жедел гипотензия жағдайында миокардиальді немесе церебральді ишемия қаупімен пациенттер – ем басында пациенттер дәрігердің бақылауында болуы тиіс.

Хирургиялық араласым

Мұндай мүмкіндік болған кезде хирургиялық араласымға бір күн қалғанда

АӨФ тежегіштерін тоқтату ұсынылады.

Бүйрек функциясының мониторингі

Бүйрек функциясы дозалауды талапқа сай түзетумен ем басталарға дейін және емдеу барысында, әсіресе бірінші емдеу аптасында бақылануы тиіс.

Бүйрек функциясының бұзылуымен пациенттер бөлек қадағалауды талап етеді. Көбінесе іркілген жүрек жеткіліксіздігімен немесе бүйректі ауыстырып салғаннан кейін, бүйрек функциясының бұзылу қаупі болады.

Ангионевроздық ісіну

Рамиприлді қоса, АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде ангионевроздық ісіну туындауы туралы хабарланды. Ангионевроздық ісіну даму қаупі сүтқоректілерде рапамицин нысанасының тежегіштері препараттарымен (mTOR) (тенсиролимус, эверолимус, сиролимус) немесе вилдаглиптинмен немесе рацекадотрилмен бірге ем қабылдайтын пациенттерде жоғарылайды.

Ангионевроздық ісіну туындаған кезде препаратты тоқтату керек. Жедел емдеуді дереу бастау керек. Пациентті ең аз дегенде 12-24 сағат бойы қадағалау және симптомдар түгелдей жоғалғаннан кейін ғана шығару керек.

АӨФт, соның ішінде препаратты қабылдайтын пациенттерде жіңішке ішектің ангионевроздық ісіну жағдайлары байқалды. Аталған пациенттерді абдоминальді аурулар мазалады (жүрек айнуы және құсу болуы немесе болмауы кезінде).

Десенсибилизация кезіндегі анафилаксиялық реакциялар

Жәндіктердің уларына және өзге аллергендерге анафилаксиялық және анафилактоидты реакциялар ықтималдығы және ауырлығы АӨФ-н тежеу кезінде жоғарылайды. Хартилді уақытша тоқтату десенсибилизация дамуына дейін қарастырылуы тиіс.

Гиперкалиемия

Гиперкалиемия АӨФт-н, мысалы Хартилді қабылдаған кейбір пациенттерде байқалды. Гиперкалиемия жоғары даму қаупімен пациенттердің тобына: бүйрек жеткіліксіздігімен, егде жастағы (70 жастан асқан), бақыланбайтын қант диабетімен немесе калий тұзын, калийсақтағыш диуретиктерді және сарысулық калий деңгейін жоғарылататын басқа да белсенді дәрілерді қолданатын немесе сусызданумен, жүрек декомпенсациясымен немесе метаболизмдік ацидозбен пациенттер кіреді. Егер жоғарыда аталған дәрілерді бірмезгілде қолдану көрсетілсе, онда сарысулық калий деңгейінің жүйелі мониторингі талап етіледі.

Гипонатремия

Антидиуретиктік гормонның сәйкессіздік секрециясының синдромы (АДГССС) және келесі гипонатриемия рамиприлді қабылдаған кейбір пациенттерде байқалады. Егде адамдарда, сондай-ақ гипонатриемия даму қаупіне душар басқа пациенттерде сарысулық натрий деңгейін жүйелі бақылау ұсынылады.

Нейтропения/агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия тәрізді, сирек байқалды; сондай-ақ сүйек кемігі қызметін басу жағдайлары туралы хабарланды. Лейкоциттер мониторингі мүмкін лейкопенияны анықтау үшін ұсынылған. Бастапқы емдеу фазасында бүйрек функциясының бұзылуымен, дәнекерлік тіннің ілеспе ауруларымен (жүйелі қызыл жегі, склеродермия) және сондай-ақ қан көрінісін өзгеруін туғызуы мүмкін басқа  препараттармен ем қабылдайтын барлық пациенттерде неғұрлым жиі мониторинг ұсынылды.

Этностық айырмашылықтар

АӨФ тежегіштері еуропалық нәсілдегі пациенттерге қарағанда, негроид нәсіліндегі пациенттерде ангионевроздық ісінуді жиі туындатады.

Басқа АӨФт тәрізді, рамиприлдің негроид нәсіліндегі пациенттерде артериялық қысымның төмендеуінде тиімділігі төмен, ол гипертензиямен зардап шегетін рениннің төмен деңгейімен  мұндай пациенттерде гипертензияның жиі болуына байланысты.

Жөтел

АӨФт емдеу барысында жөтел жағдайлары хабарланған. Жөтелдің сипатты ерекшелігі оның құрғақтығы және табандылығы, сондай-ақ терапияны тоқтатқаннан кейін оның белгілерінің жоғалуы болып табылады. АӨФ тежегіштерімен туындаған жөтел, жөтелдің дифференциальді диагностикасында қарастырылуы тиіс.

Хартил® препараты, 5 мг және 10 мг таблеткалар құрамында лактоза бар.

Лактозаны көтере алмаушылық кезінде әрбір таблеткада оның болуын ескеру керек: Хартил® 5 мг — 96,47 мг, Хартил® 10 мг — 193,2 мг.

Бұл препаратты галактозаны сирек тұқым қуалай көтере алмаушылығымен, лактозаның тұқым қуалай тапшылығымен немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы синдромымен пациенттерге тағайындауға болмайды.

Жүктілік

Хартилді жүктіліктің I триместрінде қолдануға болмайды, сондай-ақ жүктіліктің II және III триместрлерінде де қарсы көрсетілімде.

Жүктілік 1-триместрінде АӨФ тежегіштерін пайдалану кезінде тератогенділік қаупі бойынша эпидемиологиялық куәландырулар жеткілікті болып табылмайды; дегенмен қауіптің кейбір жоғарылауын ескермеу мүмкін емес. Егер ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен терапияны жалғастыру өмірлік қажетті деп есептелінбесе, жүктілікті жоспарлаған әйелдерді баламалы гипотензиялық препаратқа көшіреді, жүктілерде оның қауіпсіздік профилі жақсы зерделенген. Жүктілікті анықтаған кезде, ангиотензин II  рецепторларының антагонистерін дереу тоқтату және қажет болса, баламалы терапияны тағайындау керек.

Жүктіліктің 2- және 3-триместрлері кезінде АӨФ/АРБ тежегіштерімен емдеуде ұрыққа (бүйрек дисфункциясы, су аздық, бас сүйегі сүйектенуінің кідіртілуі) және жаңа туған нәрестелерде (бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия, гиперкалиемия) уытты әсер жағдайлары туындаған. Егер АӨФ тежегіштерін қабылдау жүктіліктің 2-триместрінде немесе неғұрлым кеш мерзімдерде жүргізілсе, бүйректің және бас сүйектің ультрадыбыстық зерттемелері ұсынылады. Анасы АӨФ тежегіштерін қабылдаған, жаңа туған нәрестелерді гипотензия барына мұқият бақылау керек.  

Лактация

Емшек емізу кезінде рамиприлді қолдану бойынша талапқа сай деректер болмағандықтан, лактация кезеңінде препаратты қолдануға болмайды. Емшек емізу кезінде, әсіресе жаңа туған немесе шала туылған нәрестелер жағдайында қолдану бойынша белгіленген қауіпсіздік профилімен баламалы препараттарды қолдану қолайлы.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе әлеуетті қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері

Препараттың кейбір жағымсыз әсерлері (артериялық гипотензия,  бас айналуы) пациентте назарды шоғырландырудың және реакция жылдамдығының төмендеуін туғызуы мүмкін, сөйтіп аталған қабілеттер маңызды жағдайларда (мысалы, автомобильді жүргізу немесе механизмдермен жұмыс кезінде) қауіп төнуі мүмкін. Мұны әсіресе, терапия басында немесе препараттарды алмастыру кезінде ескеру керек. Бірінші дозаны қабылдағаннан немесе келесі дозаны жоғарылатқаннан кейін кейін, бірнеше сағат бойы механизмдерді басқаруға болмайды.

 

Артық дозалануы

Симптомдары: АӨФ тежегіштерін артық дозалауға байланысты симптомдар шамадан тыс шеткері вазодилатациямен (айқын гипотензиямен, шокпен), брадикардиямен, су-электролиттік теңгерімнің бұзылуымен және бүйрек жеткіліксіздігімен сипатталауы мүмкін.

Емі: пациенттердің жағдайы дәрігердің қатаң бақылауында болуы тиіс, симптоматикалық және демеуші ем. Көмек шаралары өзіне негізінен, алғашқы детоксикацияны (асқазанды шаю, адсорбенттерді қабылдау) және альфа1-адренергиялық агонистерді немесе ангиотензин-II-ні (ангиотензинамидті) енгізу секілді гемодинамикалық көрсеткіштердің тұрақтылығын қалпына келтіру бойынша шараларды  қамтиды. Рамиприлат, рамиприлдің белсенді метаболиті, гемодиализбен нашар шығарылады.

 

Шығарылу түрі және қаптамасы

7 таблеткадан біріктірілген «cold» үлбірден (ОПА- алюминий фольга-ПВХ үлбір және  алюминий фольга) жасалған пішінді ұяшықты қаптамада.

2 (14 таблетка) немесе 4 (28 таблетка) пішінді ұяшықты қаптамадан медициналық  қолдануы жөніндегі мемлекеттік және орыс тіліндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.

 

Сақтау шарттары

25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек.

Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!

 

Сақтау  мерзімі

2 жыл

Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін пайдалануға болмайды

 

Дәріханалардан босатылу шарттары

Рецепт арқылы

 

Өндіруші

«ЭГИС  Фармацевтикалық  зауыты» ЖАҚ,

1106 Будапешт, Керестури к-сі, 30-38  Венгрия

Телефон: (36-1) 803-5555,   факс: (36-1) 803-5529

 

Тіркеу куәлігінің иесі

«ЭГИС  Фармацевтикалық  зауыты» ЖАҚ, Венгрия

 

Қазақстан Республикасы аумағында тұтынушылардан өнім (тауар) сапасына қатысты шағымдарды қабылдайтын және дәрілік заттың тіркеуден кейінгі    қауіпсіздігін қадағалауға жауапты ұйымның мекенжайы

«ЭГИС  Фармацевтикалық  зауыты» ЖАҚ  ҚР өкілдігі

050060,  Алматы қаласы,  Жароков көшесі 286 Г 

тел: + 7 (727) 247 63 34  + 7 (727) 247 63 33, факс:, + 7 (727) 247 61 41

e-mail: egis@egis.kz